Σπύρος Τσιρακάκης: «Το νησί συνεχώς δοκιμάζει τις αντοχές του σε όλους τους τομείς»

Στην το­πι­κή οι­κο­νο­μία και τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζουν η Ρόδος και τα υπό­λοι­πα Δω­δε­κά­νη­σα, λόγω του υψη­λού κό­στους σε με­τα­φο­ρές εμπο­ρευ­μά­των κλπ που με­τα­κυ­λί­ο­νται στον κα­τα­να­λω­τή, στη βιω­σι­μό­τη­τα των επι­χει­ρή­σε­ων στα νησιά μας, στα χρό­νια προ­βλή­μα­τα που τα­λα­νί­ζουν τον τόπο, αλλά και στην ει­κό­να της πόλης, στο ιστο­ρι­κό κέ­ντρο, ανα­φέ­ρε­ται σε μία εν­δια­φέ­ρου­σα συ­ζή­τη­ση ο Σπύ­ρος Τσι­ρα­κά­κης, γνω­στός επι­χει­ρη­μα­τί­ας της Ρόδου και μέλος του Επι­με­λη­τη­ρί­ου Δω­δε­κα­νή­σου (ΕΒΕΔ) στο Τμήμα Υπη­ρε­σιών.

«Ο τόπος πα­ρα­μέ­νει κα­θη­λω­μέ­νος, γιατί και η κοι­νω­νία πα­ρα­μέ­νει κα­θη­λω­μέ­νη!

Το νησί συ­νε­χώς δο­κι­μά­ζει τις αντο­χές του σε όλους τους το­μείς», το­νί­ζει χωρίς πε­ρι­στρο­φές. Για να αλ­λά­ξει το ιστο­ρι­κό κέ­ντρο, υπο­στη­ρί­ζει ότι η συ­ζή­τη­ση πρέ­πει να ξε­κι­νή­σει για ένα κα­θο­λι­κό κλεί­σι­μο της κυ­κλο­φο­ρί­ας οχη­μά­των στο πα­ρα­λια­κό μέ­τω­πο, καθώς και στις πλα­τεί­ες μπρο­στά στο δη­μαρ­χείο και πίσω από την πε­ρι­φέ­ρεια. «Πι­στεύω ότι όλα γί­νο­νται αν υπάρ­χει η βού­λη­ση», ση­μειώ­νει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Ανα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη:

• Κύριε Τσι­ρα­κά­κη, υπάρ­χει η βε­βαιό­τη­τα ότι τα βα­σι­κά προ­βλή­μα­τα που ανα­φέ­ρουν τα μέλη του τμή­μα­τος Υπη­ρε­σιών του ΕΒΕΔ πα­ρα­μέ­νουν άλυτα. Κύρια δε όσον αφορά στην επι­στρο­φή των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ για τα νησιά. Μήπως τε­λι­κά πα­λεύ­ου­με με «βαμ­βά­κι»; Τι προ­τεί­νε­τε;

Δυ­στυ­χώς ένα πάγιο αί­τη­μα των φο­ρέ­ων και όλου του επι­χει­ρη­μα­τι­κού κό­σμου των νη­σιών μας δεν φαί­νε­ται να είναι στις προ­τε­ραιό­τη­τες της κυ­βέρ­νη­σης!

Παρά τις συ­νε­χό­με­νες προ­σπά­θειες πί­ε­σης από την πλευ­ρά του ΕΒΕΔ αλλά και των εκλεγ­μέ­νων βου­λευ­τών μας στη Βουλή, δεν έχου­με το επι­θυ­μη­τό απο­τέ­λε­σμα.

Σί­γου­ρα πρέ­πει να υπάρ­ξει ένας συ­ντο­νι­σμός όλων των φο­ρέ­ων και τά­ξε­ων ώστε να ασκη­θεί πε­ρισ­σό­τε­ρη πίεση πριν να είναι πολύ αργά. Με άξονα τις οδη­γί­ες και την πο­λι­τι­κή της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης περί μι­κρο­νη­σιω­τι­κο­τη­τας.

Η κυ­βέρ­νη­ση ευαγ­γε­λί­ζε­ται την καλή ει­κό­να της οι­κο­νο­μί­ας, επο­μέ­νως αν ισχύ­ει, είναι και­ρός να το καρ­πω­θούν οι νη­σιώ­τες μας. Μην ξε­χνά­με ότι στα νησιά μας η οι­κο­νο­μία στη­ρί­ζε­ται στις μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις που αδυ­να­τούν πλέον να αντα­πε­ξέλ­θουν. Η ιστο­ρία μας έχει δι­δά­ξει ότι τα δι­καιώ­μα­τα κα­τα­κτώ­νται μέσα από διεκ­δι­κή­σεις κι όχι από τον κα­να­πέ του σπι­τιού μας.

• Πρό­σφα­τα ο πρό­ε­δρος του ΕΒΕΔ Γ. Πάπ­που δια­μαρ­τυ­ρή­θη­κε για το αυ­ξη­μέ­νο κό­στος με­τα­φο­ράς εμπο­ρευ­μά­των και πρώ­των υλών που επη­ρε­ά­ζουν τη βιω­σι­μό­τη­τα των επι­χει­ρή­σε­ων στα νησιά. Μπο­ρεί­τε να μας δώ­σε­τε ένα πα­ρά­δειγ­μα;

Είναι αδια­νό­η­το η κυ­βέρ­νη­ση να έχει μειώ­σει τα λι­με­νι­κά τέλη προς τις ναυ­τι­λια­κές, να επι­δο­τεί γραμ­μές που θε­ω­ρού­νται άγο­νες και οι εται­ρεί­ες να αυ­ξά­νουν τα ναύλα πάνω από 20%. Και αυτό γί­νε­ται σε μία πε­ρί­ο­δο που οι τιμές των καυ­σί­μων έχουν ισορ­ρο­πή­σει και μά­λι­στα έχουν μία κα­θο­δι­κή τάση.

Για τον λόγο αυτό και εμείς σαν ΕΒΕΔ, αλλά και όλα τα σω­μα­τεία, δια­μαρ­τύ­ρο­νται καθώς υπάρ­χει ακόμα μια με­γά­λη επι­βά­ρυν­ση στο με­τα­φο­ρι­κό κό­στος προς τα νησιά μας. Σε συ­να­ντή­σεις που έχου­με κάνει με επαγ­γελ­μα­τί­ες με­τα­φο­ρείς μας ανα­φέ­ρουν ότι ένα φορ­τη­γό 10μέ­τρων Ρόδο – Πει­ραιά -Ρόδο πλή­ρω­νε 1.793 ευρώ μετά τις αυ­ξή­σεις το ποσό ανήλ­θε σε 1.987 ευρώ σε μία δια­δρο­μή 240 ναυ­τι­κών μι­λί­ων, ενώ το αντί­στοι­χο ναύλο για Πάτρα -Αν­κό­να 490 ναυ­τι­κά μίλια ανέρ­χε­ται σε 1.788 ευρώ!

Μπο­ρεί­τε να κα­τα­λά­βε­τε πόσο αυτό επη­ρε­ά­ζει την οι­κο­νο­μία και την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα των επι­χει­ρή­σε­ων των νη­σιών μας. Όταν κά­νου­με τόσες προ­σπά­θειες να αυ­ξή­σου­με τη διάρ­κεια της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου αλλά και να συ­γκρα­τή­σου­με τις τιμές σε υπη­ρε­σί­ες και αγαθά.

• Υπάρ­χει έλ­λει­ψη προ­σω­πι­κού στις επι­χει­ρή­σεις του του­ρι­σμού και των υπη­ρε­σιών; Πώς το αντι­με­τω­πί­ζε­τε οι επαγ­γελ­μα­τί­ες, κυ­ρί­ως πώς αλ­λά­ζει αυτή η κα­τά­στα­ση;

Η εύ­ρε­ση ερ­γα­τι­κού δυ­να­μι­κού είναι από τα με­γα­λύ­τε­ρα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζουν, όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο τα τε­λευ­ταία χρό­νια, όλοι οι κλά­δοι των επι­χει­ρή­σε­ων.

Η κα­τά­στα­ση που δια­μορ­φώ­νε­ται υπο­νο­μεύ­ει την επι­βί­ω­σή τους και όχι απλά τη σωστή λει­τουρ­γία και τη σωστή πα­ρο­χή υπη­ρε­σιών προς τους κα­τα­να­λω­τές.

Το πρό­βλη­μα έχει αρ­χί­σει να αυ­ξά­νε­ται και σε πε­ριο­χές που δεν είναι του­ρι­στι­κές, όπως η Βό­ρεια Ελ­λά­δα που πα­ρα­δο­σια­κά μας τρο­φο­δο­τού­σε με αν­θρώ­πι­νο δυ­να­μι­κό για να ερ­γα­στεί τους μήνες της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου. Ιδιαί­τε­ρα στα μικρά νησιά η κα­τά­στα­ση είναι ακόμα πιο δύ­σκο­λη, πα­ρό­λο που οι επι­χε­ρή­σεις έχουν αυ­ξή­σει αρ­κε­τά τις μι­σθο­δο­σί­ες αλλά και τις πα­ρο­χές, όπως στέγη και δια­τρο­φή προς τους ερ­γα­ζό­με­νους.

Οι επι­χει­ρή­σεις πλέον ανα­ζη­τούν προ­σω­πι­κό που τις πε­ρισ­σό­τε­ρες φορές δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στα στοι­χειώ­δη προ­σό­ντα για να υπάρ­χει μια ομαλή λει­τουρ­γία στις υπη­ρε­σί­ες που προ­σφέ­ρου­με.

Μια μικρή ανα­κού­φι­ση δίνει η ει­σα­γω­γή ερ­γα­ζο­μέ­νων για κά­ποιους μήνες από άλλες χώρες, αλλά και πάλι δεν είναι κάτι που δεί­χνει ένα υγιές πε­ρι­βάλ­λον.

Η λύση είναι πε­ρί­πλο­κη και χρειά­ζε­ται μία γε­νι­κή προ­σέγ­γι­ση από όλους τους φο­ρείς διοί­κη­σης ως προς τον επαγ­γελ­μα­τι­κό προ­σα­να­το­λι­σμό και τη βελ­τί­ω­ση του οι­κο­νο­μι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος.

• Υπάρ­χει στρο­φή των επι­χει­ρή­σε­ων προς πιο βιώ­σι­μες πρα­κτι­κές; Ποιο ρόλο μπο­ρούν να παί­ξουν τα το­πι­κά προ­ϊ­ό­ντα, είναι ένα κε­φά­λαιο που εσείς εντάσ­σε­τε στις επι­χει­ρή­σεις σας;

Τα τε­λευ­ταία χρό­νια υπάρ­χει μια τάση προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση. Πε­ρισ­σό­τε­ρο από με­γά­λες επι­χει­ρή­σεις και ακο­λου­θούν και οι μι­κρό­τε­ρες, αλλά όπως έχει δο­μη­θεί στη χώρα μας αυτό το μο­ντέ­λο, υπάρ­χουν πολλά κενά ως προς την εφαρ­μο­γή του. Εί­μα­στε ακόμα σε νη­πια­κό στά­διο, χρεια­ζό­μα­στε αρ­κε­τή προ­σπά­θεια ώστε να μπει στην κουλ­τού­ρα μας και να γίνει συ­νή­θεια. Η έντα­ξη των το­πι­κών προ­ϊ­ό­ντων ενι­σχύ­ει τη βιώ­σι­μη ανά­πτυ­ξη και, εκτός από την ενί­σχυ­ση της το­πι­κής οι­κο­νο­μί­ας, δη­μιουρ­γεί δε­σμούς που τα τε­λευ­ταία χρό­νια όλο και φθί­νουν.

Το ΕΒΕΔ δια­χρο­νι­κά λει­τουρ­γεί προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση, ως προς την ενί­σχυ­ση της ποιό­τη­τας, της εξω­στρέ­φειας και το απο­τύ­πω­μα των το­πι­κών προ­ϊ­ό­ντων μας. Εμείς προ­σπα­θού­με όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο αυτά τα προ­ϊ­ό­ντα να τα εντά­ξου­με και να τα προ­βά­λου­με στις επι­χει­ρή­σεις μας, καθώς βλέ­που­με τα πολύ ποιο­τι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά τους αλλά και ότι η το­πι­κή κοι­νω­νία και οι επι­σκέ­πτες μας τα ανα­ζη­τούν.

• Τι θε­ω­ρεί­τε ότι κρατά κα­θη­λω­μέ­νο τον τόπο; Πολ­λοί λένε ότι τα νού­με­ρα των αφί­ξε­ων αυ­ξά­νο­νται, όμως η ει­κό­να των υπο­δο­μών «κυ­λά­ει» με ρυθ­μούς χε­λώ­νας…

Ο τόπος πα­ρα­μέ­νει κα­θη­λω­μέ­νος, γιατί και η κοι­νω­νία πα­ρα­μέ­νει κα­θη­λω­μέ­νη! Τα τε­λευ­ταία 15-20 χρό­νια η εξέ­λι­ξη και οι ρυθ­μοί των αφί­ξε­ων είναι δυ­σα­νά­λο­γα σε σχέση με το πόσο γρή­γο­ρα κι­νού­μα­στε για να λύ­σου­με τα προ­βλή­μα­τα που κάθε χρόνο συσ­σω­ρεύ­ο­νται όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο. Το νησί συ­νε­χώς δο­κι­μά­ζει τις αντο­χές του σε όλους τους το­μείς. Κάθε χρόνο εί­μα­στε και λίγο πιο πάνω σε αφί­ξεις, που αυτό είναι και το επι­διω­κό­με­νο, όμως δεν πρέ­πει να ξε­χνά­με ότι και πριν 20 χρό­νια οι υπο­δο­μές του νη­σιού ήταν ανά­λο­γες με τις ση­με­ρι­νές.

Η λύση θα βρε­θεί μόνο με τη συ­στρά­τευ­ση όλων των φο­ρέ­ων και όλης της κοι­νω­νί­ας. Με την απαί­τη­ση ένας από τους πιο δη­μο­φι­λείς προ­ο­ρι­σμούς πα­γκο­σμί­ως να μην αντι­με­τω­πί­ζε­ται σαν επαί­της για βο­ή­θεια από το κε­ντρι­κό κρά­τος που μας βλέ­πει μόνο σαν αριθ­μούς. Το νησί μέσα σε 3-4 χρό­νια έχει χτυ­πη­θεί από διά­φο­ρες με­γά­λες φυ­σι­κές κα­τα­στρο­φές που έπλη­ξαν κατά πολύ τη γε­ρα­σμέ­νη υπο­δο­μή του! Με ευχές και μπα­λώ­μα­τα δεν νο­μί­ζω ότι μπο­ρού­με να βλέ­που­με το μέλ­λον με ελ­πί­δα. Η κοι­νω­νία πα­ρα­μέ­νει κα­θη­λω­μέ­νη, πε­ρι­μέ­νο­ντας από τους εκλεγ­μέ­νους φο­ρείς να δώ­σουν τον ρυθμό ώστε όλοι μαζί να γυ­ρί­σου­με μια σε­λί­δα σε αυτόν τον πραγ­μα­τι­κά ευ­λο­γη­μέ­νο τόπο! Το δια­κύ­βευ­μα είναι το κατά πόσο εί­μα­στε δια­τε­θει­μέ­νοι να πα­ρα­με­ρί­σου­με τα μι­κρο­συμ­φέ­ρο­ντα και τις μι­κρο­πο­λι­τι­κές για το κοινό καλό, ώστε του­λά­χι­στον να μπο­ρού­με να βλέ­που­με τα παι­διά μας στα μάτια.

• Αν σας έδι­ναν τη θέση του δη­μάρ­χου για μία μέρα, τι θα αλ­λά­ζα­τε στην πόλη, καθώς δρα­στη­ριο­ποιεί­στε και στο ιστο­ρι­κό κέ­ντρο;

Το χιού­μορ είναι ανα­πό­σπα­στο κομ­μά­τι της ζωής μας, θα σας έλεγα λοι­πόν ότι δεν χρειά­ζο­μαι μία ημέρα, καθώς αρ­κε­τοί δεν κα­τά­φε­ραν πολλά για 4 ολό­κλη­ρα χρό­νια, οπότε μάλ­λον θα χρεια­ζό­μουν ένα μα­γι­κό ραβδί. Η αλή­θεια είναι όμως ότι, αν θα έπρε­πε να ξε­κι­νή­σου­με από κάπου, αυτό είναι το ιστο­ρι­κό κέ­ντρο και η Με­σαιω­νι­κή Πόλη.

Θεωρώ ότι πρέ­πει να ξε­κι­νή­σει η συ­ζή­τη­ση για ένα κα­θο­λι­κό κλεί­σι­μο της κυ­κλο­φο­ρί­ας οχη­μά­των στο πα­ρα­λια­κό μέ­τω­πο, καθώς και στις πλα­τεί­ες μπρο­στά στο δη­μαρ­χείο και πίσω από την πε­ρι­φέ­ρεια. Η εφαρ­μο­γή του έχει πολλά τε­χνι­κά προ­βλή­μα­τα, αλλά πι­στεύω ότι όλα γί­νο­νται αν υπάρ­χει η βού­λη­ση. Αυτό σε συν­δυα­σμό με τη συ­ντή­ρη­ση και το φω­τι­σμό των κτη­ρί­ων θα αλ­λά­ξει την ει­κό­να της πόλης μας που θα αρ­χί­σει να σέ­βε­ται την κλη­ρο­νο­μιά της, τους κα­τοί­κους της, αλλά και τα εκα­τομ­μύ­ρια επι­σκε­πτών που θα αντι­κρί­ζουν την ει­κό­να μιας σύγ­χρο­νης ευ­ρω­παϊ­κής πόλης!!