Καταπέλτης ο Στέργος Στάγκας κατά ΔΕΥΑΡ: «Γιατί καταψήφισα την απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου»

Όλη η αλήθεια για το νερό και τα χρέη της Επι­χεί­ρη­σης προς την Περι­φέ­ρεια – Δωρεάν το νερό που η ΔΕΥΑΡ παίρνει από την Περι­φέ­ρεια – Προ­α­πο­φα­σι­σμένη η απόφαση για ολο­μέ­τωπη σύγκρουση, με ανυ­πό­στα­τους ισχυ­ρι­σμούς, για να μην πλη­ρώ­σει τις οφειλές της και για να καλύψει τις δυσλει­τουρ­γίες της

Καμία πρόθεση δεν είχε εξ αρχής η ΔΕΥΑΡ να πλη­ρώ­σει τις οφειλές της ύψους 6.384.094,10 ευρώ προς την Περι­φέ­ρεια, στη βάση της δεύ­τε­ρης Προ­γραμ­μα­τι­κής Σύμ­βα­σης που έχει συνα­φθεί,  για τη δια­χεί­ριση, λει­τουρ­γία και συντή­ρηση των έργων ύδρευ­σης από το Φράγμα Γαδουρά, όπως με σαφή­νεια προ­κύ­πτει από τις δηλώ­σεις του Στέργου Στάγκα, μέλους του ΔΣ της ΔΕΥΑΡ στον Real Voice και την Ρένα Παυλάκη.

Ο κ. Στάγκας ήταν απο­κα­λυ­πτι­κός για όσα έγιναν το βράδυ της περα­σμέ­νης Παρα­σκευής στην έκτακτη συνε­δρί­αση του ΔΣ της ΔΕΥΑΡ, το οποίο απο­φά­σισε να αμφι­σβη­τή­σει την οφειλή στο σύνολό της και ασκήσει ένδικα μέσα κατά τη από­φα­σης της Περι­φέ­ρειας να βεβαιώ­σει τις οφειλές στην ΑΑΔΕ, ως όφειλε, προ­κει­μέ­νου αυτές να μην κατα­λο­γι­στούν σε βάρος υπαλ­λή­λων της. Μια απόφαση την οποία ο κ. Στάγκας κατα­ψή­φισε.

Όπως τόνισε, η πρότασή του να υπάρξει συνά­ντηση μεταξύ Περι­φε­ρειάρχη, Δημάρ­χου Ρόδου και Προ­έ­δρου της ΔΕΥΑΡ ώστε να συζη­τη­θούν οι όποιες δια­φο­ρές στον υπο­λο­γι­σμό της οφειλής έπεσε στο κενό, όπως και η πρότασή του να ανα­γνω­ρι­σθεί ένα μέρος της οφειλής στη βάση της πρώτης Προ­γραμ­μα­τι­κής Σύμ­βα­σης (την οποία δεν αμφι­σβη­τεί η ΔΕΥΑΡ) και να τεθεί σε συζή­τηση το υπό­λοιπο ποσό. Τους είπε επίσης στη διάρ­κεια της συνε­δρί­α­σης ότι με συνο­λι­κές οφειλές ύψους 10 εκατ. ευρώ, δεν προ­σφεύ­γεις στη Δικαιο­σύνη. Θα έπρεπε να κατα­τε­θεί στο Ταμείο Παρα­κα­τα­θη­κών Δανείων το ποσό που η ΔΕΥΑΡ ανα­γνω­ρί­ζει και να επι­διώ­ξει συνεν­νό­ηση για το υπό­λοιπο αμφι­σβη­τού­μενο ποσό.

«Η άρνηση της ΔΕΥΑΡ και των νομικών της έδειξε ότι δεν υπάρχει καλή πίστη για συνεν­νό­ηση και εξεύ­ρεση λύσης, αλλά επι­διώ­κουν τη σύγκρουση και μάλιστα με προ­σφυγή στον Εισαγ­γε­λέα κατά της Περι­φέ­ρειας, χωρίς να υπάρχει κανένα απο­λύ­τως σκε­πτικό πίσω από αυτήν την απόφαση, χωρίς να μπορούν να στοι­χειο­θε­τή­σουν κάποια κατη­γο­ρία για κάποιο αδίκημα. Είναι φανερό ότι το έκαναν μόνο για τις εντυ­πώ­σεις. Μετά από την απόρ­ριψη των προ­τά­σεών μου, δεν μπο­ρούσα παρά να κατα­ψη­φίσω την απόφαση. Όταν είδα την αναφορά για την ανα­ζή­τηση ποι­νι­κών ευθυνών, δεν επρό­κειτο σε καμία των περι­πτώ­σεων να υπερ­ψη­φίσω μια τέτοια απόφαση» εξήγησε ο κ. Στάγκας, ο οποίος μάλιστα είπε ότι σε ερώτησή του για το ύψος της οφειλής της ΔΕΥΑΡ προς την Περι­φέ­ρεια και πόσο εκείνοι το υπο­λο­γί­σουν, η απά­ντηση που πήρε ήταν «δεν ξέρουμε»!!!

Ο κ. Στάγκας ήταν πολύ ανα­λυ­τι­κός  και απο­κα­λυ­πτι­κός, με συγκε­κρι­μένα στοι­χεία και αριθ­μούς,  σε όσα είπε για την υπόθεση αυτή, από τα οποία προ­κύ­πτει το συμπέ­ρα­σμα ότι η ΔΕΥΑΡ ήταν και παρα­μέ­νει απο­φα­σι­σμένη να απα­ξιώ­σει το έργο του Φράγ­μα­τος, για λόγους που θα πρέπει να ανα­ζη­τή­σει κανείς σε άλλες σφαίρες εκτός των πεδίων της πολι­τι­κής και της δημό­σιας διοί­κη­σης. Πώς αλλιώς μπορεί να ερμη­νευ­θεί – ως χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα –  το γεγονός ότι η υποδομή της ΔΕΥΑΡ στ’ Ασγού­ρου  για να δεχτεί το νερό του Φράγ­μα­τος είναι χωρη­τι­κό­τη­τας μόλις 700 κυβικών και παμπά­λαια, αφού χρο­νο­λο­γεί­ται από την εποχή της Ιτα­λο­κρα­τίας (!), την ίδια ώρα που εξα­κο­λου­θούν να ανοί­γουν γεω­τρή­σεις στο βόρειο τρίγωνο της Ρόδου, «έχοντας μετα­τρέ­ψει το νησί σε σου­ρω­τήρι», όπως είπε, αντί να φτιάξει σύγ­χρο­νες δεξα­με­νές μεγάλης χωρη­τι­κό­τη­τας, αξιο­ποιώ­ντας τη δυνα­μική του Φράγ­μα­τος, δια­σφα­λί­ζο­ντας έτσι την συνεχή και απρό­σκο­πτη, για παν ενδε­χό­μενο, υδρο­δό­τηση της πόλης και του βορείου τρι­γώ­νου.

Ανα­λυ­τικά οι δηλώ­σεις του Στέργου Στάγκα:

Για τις οφειλές της ΔΕΥΑΡ στην Περι­φέ­ρεια:

Το ύψος της οφειλής που βεβαιώ­θηκε στην ΑΑΔΕ στις 8 Μαϊου ανέρ­χε­ται σε 6.384.094,10 ευρώ ( και όχι στο ποσό των 6.537.312,36 που η ΔΕΥΑΡ ανα­φέ­ρει στην ανα­κοί­νωσή  της). Το ποσό αυτό αντι­στοι­χεί στην περίοδο από 1η Ιουλίου 2023 μέχρι και 31 Ιανουα­ρίου 2025. Στο διά­στημα αυτό των 19 μηνών,  η συνο­λική οφειλή ανέρ­χε­ται σε 7.010.691,04 ευρώ εκ των οποίων η ΔΕΥΑΡ έχει κατα­βά­λει μόλις 626.596,94 ευρώ.

Σημειώ­νε­ται ότι το συνο­λικό ανώτατο ποσό της σύμ­βα­σης με τον ανάδοχο ανέρ­χε­ται σε 18.548.350,08 ευρώ για 4 χρόνια, με δυνα­τό­τητα παρά­τα­σης στα 5 χρόνια, με το συνο­λικό ποσό να ανέρ­χε­ται  σε 22.747.449,08 για την πεντα­ε­τία.

Σήμερα, η Περι­φέ­ρεια χρεώνει τη ΔΕΥΑΡ με  το ποσό  των 17.975.870,60 ευρώ για την περίοδο των 4 ετών, καθώς από τα 18.548.350,08 ευρώ  αφαιρεί δύο ποσά, την πρό­βλεψη ανω­τέ­ρας βίας και το κόστος της λει­τουρ­γίας του υδρα­γω­γείου της Β΄φάσης που δεν έχει κατα­σκευα­στεί ακόμη. Συνεπώς η Περι­φέ­ρεια δεν χρεώνει τίποτα στη ΔΕΥΑΡ για τη λει­τουρ­γία της Β φάσης του έργου, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται η ΔΕΥΑΡ και  το  ποσό της ετήσιας οφειλής δια­μορ­φώ­νε­ται από 4.493.967,65 ευρώ σε 4.244.608,61 ευρώ.

Για το κόστος του νερού:

Ανα­φε­ρό­με­νος στο κόστος του νερού που ενδια­φέ­ρει ιδιαί­τερα τους πολίτες, ο κ. Στάγκας ξεκα­θά­ρισε ότι «η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου δεν πουλάει νερό, γιατί το σέβεται ως δημόσιο αγαθό». Βάσει της Προ­γραμ­μα­τι­κής Σύμ­βα­σης, η  Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου μετα­φέ­ρει στην ΔΕΥΑΡ μόνο το κόστος της λει­τουρ­γίας και συντή­ρη­σης όλων των εγκα­τα­στά­σεων του Φράγ­μα­τος, του Εργο­στα­σίου Διύ­λι­σης και των αγωγών μετα­φο­ράς  μέχρι το νερό να φτάσει στη δεξα­μενή της ΔΕΥΑΡ. Αυτό χρεώνει η Περι­φέ­ρεια και όχι το νερό. Μάλιστα εξήγησε, ότι όσο περισ­σό­τερο νερό παίρνει η ΔΕΥΑΡ, τόσο μικρό­τερο είναι το κόστος ανά κυβικό. Πιο συγκε­κρι­μένα, εξήγησε ότι το εργο­στά­σιο διύ­λι­σης του νερού του Φράγ­μα­τος έχει τη δυνα­τό­τητα να παρα­δώ­σει στη ΔΕΥΑΡ 21.900.000 κυβικά ετησίως. Η ΔΕΥΑΡ λόγω της δικής της αδυ­να­μίας και έλλει­ψης οργά­νω­σης, λαμ­βά­νει σημα­ντικά μικρό­τε­ρες ποσό­τη­τες. Για παρά­δειγμα, το 2024 η ΔΕΥΑΡ ζήτησε και έλαβε μόνο 13.100.000 κυβικά μέτρα νερού, γεγονός που σημαί­νει ότι αδυ­να­τεί να αξιο­ποι­ή­σει τη δυνα­μική του φράγ­μα­τος. «Αν η ΔΕΥΑΡ είχε οργα­νω­θεί τα τελευ­ταία 10 χρόνια και έπαιρνε όλη την ποσό­τητα  του παρα­γό­με­νου νερού, το κόστος ανά κυβικό μέτρο θα έφτανε μόλις τα 0,19 ευρώ. Ακόμα και σήμερα που παίρνει μόνο  13.000.000 κυβικά νερού, το κόστος παρα­μέ­νει πολύ χαμηλό, μόλις στα 0,32 λεπτά ανά κυβικό, εν συγκρί­σει με τις τιμές που η ΔΕΥΑΡ πουλά το νερό», εξήγησε, τονί­ζο­ντας ότι «το έργο του Φράγ­μα­τος έχει σχε­δια­στεί για να δίνει νερό με κόστος μόλις 0,19 ευρώ το κυβικό».

Αξίζει να σημειω­θεί η αναφορά που έκανε ο κ. Στάγκας στην πρό­βλεψη της Προ­γραμ­μα­τι­κής Σύμ­βα­σης όπου ρητώς επι­ση­μαί­νε­ται ότι η ποσό­τητα νερού την οποία λαμ­βά­νει η ΔΕΥΑΡ δεν επη­ρε­ά­ζει το ύψος της υπο­χρέ­ω­σης της προς την Περι­φέ­ρεια. Είτε ένα κυβικό μέτρο νερού πάρει είτε 22.000.000 κυβικά, το ποσό που υπο­χρε­ού­ται να πλη­ρώ­σει η ΔΕΥΑΡ είναι το ίδιο, αφού δεν αφορά των νερό αλλά τη λει­τουρ­γία και συντή­ρηση των εγκα­τα­στά­σεων.  Σε άλλο σημείο της σύμ­βα­σης ανα­φέ­ρε­ται χαρα­κτη­ρι­στικά ότι «Ανε­ξαρ­τή­τως της ποσό­τη­τας του νερού που θα λαμ­βά­νει η ΔΕΥΑΡ, αυτή ανα­λαμ­βά­νει να πλη­ρώ­νει στην Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου το τίμημα που είναι απα­ραί­τητο για να λει­τουρ­γεί το έργο έως τη μέγιστη ετήσια λει­τουρ­γία του».

Ένα εντυ­πω­σιακό στοι­χείο που παρου­σί­ασε σήμερα ο κ. Στάγκας είναι ότι την εν λόγω Προ­γραμ­μα­τική Σύμβαση του 2022 την οποία σήμερα αμφι­σβη­τεί η ΔΕΥΑΡ, ο σημε­ρι­νός δήμαρ­χος Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης την είχε υπερ­ψη­φί­σει και μάλιστα δύο φορές, με την ιδιό­τητα του τότε μέλους της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής του Δήμου Ρόδου, καθώς και του μέλους του τότε ΔΣ της ΔΕΥΑΡ!

Για τις χρε­ώ­σεις προς τη ΔΕΥΑΡ:

Κληθείς ο κ. Στάγκας να απα­ντή­σει στον ισχυ­ρι­σμό της ΔΕΥΑΡ ότι χρε­ώ­νε­ται μηνιαίως με ποσό μεγα­λύ­τερο από αυτό που η Περι­φέ­ρεια κατα­βάλ­λει στον ανάδοχο, απά­ντησε ότι αυτό δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στην αλήθεια καθώς η μηνιαία χρέωση προς τη ΔΕΥΑΡ , όπως ακριβώς προ­βλέ­πε­ται από την Προ­γραμ­μα­τική Σύμβαση, είναι σταθερή, κάτι που γνω­ρί­ζει πολύ καλά η διοί­κηση της ΔΕΥΑΡ, αφού το ίδιο ίσχυε και για την πρώτη Προ­γραμ­μα­τική Σύμβαση την οποία η ΔΕΥΑΡ ουδέ­ποτε αμφι­σβή­τησε. Αυτό προ­βλέ­πε­ται από το άρθρο 2 της Προ­γραμ­μα­τι­κής Σύμ­βα­σης που εγκρί­θηκε  από το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο, και η Περι­φέ­ρεια δεσμεύ­ε­ται στην εφαρ­μογή του. Ο κ. Στάγκας εξήγησε πάντως ότι το μηνιαίο κόστος δεν μπορεί να είναι σταθερό, λόγω της δια­φο­ρο­ποί­η­σης στις τιμές των χημικών που χρη­σι­μο­ποιού­νται για την επε­ξερ­γα­σία του νερού. Για τον λόγο αυτό, από την Προ­γραμ­μα­τική Σύμβαση, η σταθερή χρέωση υπο­λο­γί­ζε­ται στο μάξι­μουμ της  λει­τουρ­γίας του εργο­στα­σίου και η Σύμβαση εκκα­θα­ρί­ζε­ται απο­λο­γι­στικά, με πιστω­τικό στο κλεί­σιμο της. «Η ΔΕΥΑΡ το γνω­ρί­ζει καλά αυτό και οι ισχυ­ρι­σμοί της έχουν σκοπό να παρα­πλα­νή­σουν την κοινή γνώμη» δήλωσε ο κ. Στάγκας.

Η διαφορά μεταξύ των δύο Προ­γραμ­μα­τι­κών Συμ­βά­σεων:

Ο Στέργος Στάγκας απά­ντησε και στο ερώτημα γιατί η δεύτερη Προ­γραμ­μα­τική Σύμβαση είναι σημα­ντικά υψη­λό­τε­ρου κόστους για τη ΔΕΥΑΡ εν συγκρί­σει με την πρώτη, διευ­κρι­νί­ζο­ντας ότι όλες οι παρά­με­τροι έχουν αλλάξει, αφού αυξή­θη­καν κατα­κό­ρυφα οι τιμές των χημικών μετά τον πόλεμο στην Ουκρα­νία, έχουν αλλάξει τα δεδο­μένα της μισθο­δο­σίας, αλλά κυρίως στην πρώτη Προ­γραμ­μα­τική ήταν πολύ χαμη­λό­τερο το κόστος συντή­ρη­σης/ανταλ­λα­κτι­κών των εγκα­τα­στά­σεων, αφού ως και­νούρ­για, καλύ­πτο­νταν από την εγγύησή.

Οι προη­γού­με­νες και οι συνο­λι­κές οφειλές της ΔΕΥΑΡ:

Ο κ. Στάγκας ρωτή­θηκε σήμερα και για τις οφειλές της ΔΕΥΑΡ από την προη­γού­μενη Προ­γραμ­μα­τική Περίοδο 2017 – 2022, αν αυτές έχουν κατα­βλη­θεί στην Περι­φέ­ρεια  και η απά­ντηση ήταν αρνη­τική. Και για την προη­γού­μενη Προ­γραμ­μα­τική Σύμβαση η Περι­φέ­ρεια έκανε το ίδιο που έκανε προ ημερών με την δεύτερη Προ­γραμ­μα­τική, δηλαδή τον Νοέμ­βριο του 2023 βεβαί­ωσε στην ΔΥΟ Ρόδου το ποσό που όφειλε τότε η ΔΕΥΑΡ, ύψους 3.885.871,19 ευρώ. «Η ΔΕΥΑΡ προ­χώ­ρησε σε δια­κα­νο­νι­σμό 48 δόσεων των 90 ευρώ τον μήνα. Μέχρι σήμερα έχει απο­πλη­ρώ­σει ένα ποσό και η υπο­λει­πό­μενη οφειλή ανέρ­χε­ται σε 2.700.000 ευρώ περίπου. Αν  το ποσό αυτό προ­στε­θεί στο ποσό που βεβαιώ­θηκε προ ημερών από την δεύτερη Προ­γραμ­μα­τική αλλά και το ποσό της περιό­δου Ιανουα­ρίου  – Μαΐου 2025, τότε η μέχρι σήμερα συνο­λική οφειλή της ΔΕΥΑΡ προς την Περι­φέ­ρεια αγγίζει τα 10 εκατ. ευρώ», τόνισε ο κ. Στάγκας, λέγο­ντας ότι τότε δεν υπήρξε καμία αντί­δραση.

Κιν­δυ­νεύει με πτώ­χευση η ΔΕΥΑΡ;

Στο ερώτημα που τεχνηέ­ντως αφή­νε­ται να πλα­νά­ται από πλευράς της ΔΕΥΑΡ, ότι δηλαδή η Περι­φέ­ρεια οδηγεί την επι­χεί­ρηση σε πτώ­χευση με τη βεβαί­ωση των οφειλών της στην ΑΑΔΕ, ο κ. Στάγκας ήταν κατη­γο­ρη­μα­τι­κός. Κατ’ αρχή τόνισε ότι κανένας δεν έχει το δικαί­ωμα να θέτει σε κίνδυνο τους εργα­ζό­με­νους της Περι­φέ­ρειας, στους οποίους θα κατα­λο­γι­στεί τον εν λόγω ποσό, αν δεν κινή­σουν τη νόμιμη δια­δι­κα­σία είσπρα­ξης. Από εκεί και πέρα όμως, η Περι­φέ­ρεια επέλεξε την πιο ανώδυνη λύση για τη ΔΕΥΑΡ και τους εργα­ζο­μέ­νους της. Ενώ θα μπο­ρούσε να προ­χω­ρή­σει σε κατα­σχέ­σεις λογα­ρια­σμών και εις χείρας τρίτων, επα­νέ­λαβε αυτό που έκανε και με την προη­γού­μενη Προ­γραμ­μα­τική Σύμβαση, βεβαιώ­νο­ντας την οφειλή στην ΔΟΥ, για να  δώσει τη δυνα­τό­τητα στη ΔΕΥΑΡ  του 48μηνου δια­κα­νο­νι­σμού που ισο­δυ­να­μεί σε 110.000 ευρώ μηνιαίως. «Η Περι­φέ­ρεια είχε τη δυνα­τό­τητα να ασκήσει και άλλα ένδικα μέσα αλλά δεν τα άσκησε, ακριβώς για να μην θέσει σε κίνδυνο τη ΔΕΥΑΡ» είπε ο κ. Στάγκας, ο οποίος μετά από όλα τα παρα­πάνω διε­ρω­τήθη πώς είναι δυνατόν να προ­σφεύ­γει σε ένδικα μέσα  η ΔΕΥΑΡ ενα­ντίον της Περι­φέ­ρειας, ενώ χρω­στάει τόσα εκα­τομ­μύ­ρια,  αντί να προ­σφύ­γει η Περι­φέ­ρεια κατά της ΔΕΥΑΡ!

Ποιος πλη­ρώ­νει το «μάρμαρο» της ασυ­νέ­πειας της ΔΕΥΑΡ;

Τέλος ο κ. Στάγκας ρωτή­θηκε πώς η Περι­φέ­ρεια πλη­ρώ­νει τον ανάδοχο, ώστε να συνε­χί­ζει απρό­σκο­πτα και αδιά­λει­πτα να λει­τουρ­γεί το Φράγμα και να δίνει νερό στο νησί, παρότι δεν εισπράτ­τει τα ποσά που είναι υπο­χρε­ω­μένη η ΔΕΥΑΡ να κατα­βά­λει. Απά­ντησε ότι η Περι­φέ­ρεια πλη­ρώ­νει τον ανάδοχο από ίδιους πόρους, και ότι αυτό ακριβώς το νόημα έχει η δήλωση που πολλές φορές έχει κάνει ο Περι­φε­ρειάρ­χης Γιώργος Χατζη­μάρ­κος ότι δεν πρό­κει­ται ποτέ να κόψει το νερό, εννο­ώ­ντας ότι δεν πρό­κει­ται να αφήσει απλή­ρωτο τον ανάδοχο, γεγονός που σε αντι­δια­στολή ανα­δει­κνύει και την ανευ­θυ­νό­τητα με την οποία λει­τουρ­γεί σήμερα η ΔΕΥΑΡ, μη ανα­γνω­ρί­ζο­ντας την οφειλή της.

Τα χρέη και προς τη ΔΕΗ και το «σου­ρω­τήρι» των γεω­τρή­σεων

Φαί­νε­ται όμως ότι η ΔΕΥΑΡ δεν πλη­ρώ­νει συνει­δητά και από επιλογή , αφού όπως είπε σήμερα ο Στέργος Στάγκας, δεν χρω­στάει μόνο στην Περι­φέ­ρεια. Χρω­στάει και στη ΔΕΗ περίπου 16 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ από την ηλε­κτρο­δό­τηση γεω­τρή­σεων και των λοιπών εγκα­τα­στά­σεών της, τα οποία προ­σφά­τως δια­κα­νό­νισε (προ­φα­νώς για να μπορεί να ανοίγει νέες γεω­τρή­σεις).

Ειδικά για το θέμα των γεω­τρή­σεων που συνε­χί­ζει να ανοίγει σε όλο το νησί η ΔΕΥΑΡ, ακόμα και στο βόρειο τρίγωνο που υδρο­δο­τεί­ται από το  Φράγμα, ο κ. Στάγκας ήταν απο­κα­λυ­πτι­κός του τρόπου με τον οποίον λει­τουρ­γεί η ΔΕΥΑΡ, η οποία, όπως είπε χαρα­κτη­ρι­στικά «έχει μετα­τρέ­ψει το νησί σε σου­ρω­τήρι» με ό,τι κιν­δύ­νους αυτό συνε­πά­γε­ται για την υφαλ­μύ­ρωση του υδρο­φό­ρου ορί­ζο­ντα. Σημεί­ωσε ότι βάσει των όρων της ΕΕ που χρη­μα­το­δό­τησε το έργο, και για λόγους προ­στα­σίας του περι­βάλ­λο­ντος, η ΔΕΥΑΡ δεν νομι­μο­ποιεί­ται να ανοίξει νέες γεω­τρή­σεις αν δεν εξα­ντλή­σει τα 60.000 κυβικά νερού ημε­ρη­σίως, δηλαδή το σύνολο της παρα­γω­γής των εγκα­τα­στά­σεων του Φράγ­μα­τος. Παρόλα αυτά, η ΔΕΥΑΡ συνε­χί­ζει να ανοίγει νέες γεω­τρή­σεις, όχι μόνο σε περιο­χές που επί του παρό­ντος δεν υδρο­δο­τού­νται από το Φράγμα, οπότε προς το παρόν δεν έχει άλλη επιλογή, αλλά ακόμα και σε περιο­χές όπως είναι το βόρειο τρίγωνο της Ρόδου. Σήμερα πάνω στο νησί της Ρόδου υπάρ­χουν 500 γεω­τρή­σεις. 350 για ύδρευση και 150 για άρδευση. Και αυτό, αντί να φρο­ντί­σει εδώ και 10 χρόνια, με την κατα­σκευή του Φράγ­μα­τος και ενόψει της λει­τουρ­γίας του, να φτιάξει μεγάλες, σύγ­χρο­νες δεξα­με­νές και δίκτυα, για να μπο­ρέ­σει να αξιο­ποι­ή­σει τις δυνα­τό­τη­τες ενός έργου που σήμερα  υπο­λει­τουρ­γεί λόγω της αδυ­να­μίας και της έλλει­ψης οργά­νω­σης και σχεδίου της ΔΕΥΑΡ.