«Καίνε» τα δημοτικά τέλη στη Ρόδο – Φωτιά οι χρεώσεις χωρίς καμία βελτίωση στις υπηρεσίες

• Οι δημότες πλη­ρώ­νουν περισ­σό­τερα για υπη­ρε­σίες που μένουν στα λόγια

Με ένα νέο κύμα αυξή­σεων στα δημο­τικά τέλη καθα­ριό­τη­τας και ηλε­κτρο­φω­τι­σμού, ο Δήμος Ρόδου έχει προ­κα­λέ­σει ισχυρή κοι­νω­νική ανα­τα­ραχή και οικο­νο­μική πίεση στα νοι­κο­κυ­ριά και στις μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις.

Οι επι­βα­ρύν­σεις εμφα­νί­ζο­νται απευ­θείας στους λογα­ρια­σμούς ρεύ­μα­τος, με τους πολίτες να δια­πι­στώ­νουν με έκπληξη ότι καλού­νται να πλη­ρώ­σουν πολ­λα­πλά­σια ποσά – χωρίς όμως να βλέπουν καμία αισθητή βελ­τί­ωση στις δημο­τι­κές υπη­ρε­σίες.

Χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα: Επι­χεί­ρηση στην Ιαλυσό πλη­ρώ­νει πέντε φορές περισ­σό­τερα

Η εικόνα είναι ενδει­κτική: μικρή επι­χεί­ρηση στην Ιαλυσό, 54 τ.μ., η οποία πέρυσι πλήρωσε 11,58 ευρώ με χρέωση 2,10 ευρώ ανά τ.μ., φέτος καλεί­ται να πλη­ρώ­σει 55,71 ευρώ – λόγω νέας χρέωσης 10,90 ευρώ ανά τ.μ. Η αύξηση ξεπερνά το 380%. Και δεν είναι μεμο­νω­μένο περι­στα­τικό.

Νέοι συντε­λε­στές σε ισχύ από το 2025 – Τι αλλάζει για οικιακή και επαγ­γελ­μα­τική χρήση

Οι αυξή­σεις εφαρ­μό­ζο­νται βάσει της από­φα­σης 351/2024 του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Ρόδου, η οποία αντι­κα­θι­στά την προη­γού­μενη ρύθμιση του 2020. Το σκε­πτικό της αύξησης βασί­ζε­ται στο οικο­νο­μικό έλλειμμα που παρου­σί­ασε ο Δήμος για το έτος 2024: ένα άνοιγμα 7,6 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ στις υπη­ρε­σίες καθα­ριό­τη­τας και φωτι­σμού, που κρίθηκε ότι δεν μπο­ρούσε να καλυ­φθεί με τα ισχύ­ο­ντα τέλη.

Από φέτος, οι δημότες καλού­νται να πλη­ρώ­σουν νέες, αυξη­μέ­νες χρε­ώ­σεις, τόσο για οικιακή όσο και για επαγ­γελ­μα­τική χρήση. Η διαφορά εμφα­νί­ζε­ται απευ­θείας στον λογα­ρια­σμό της ΔΕΗ ή άλλων παρόχων ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας, ενταγ­μένη στο πεδίο των δημο­τι­κών τελών.

Οι αριθμοί πίσω από την αύξηση – Τι σημαί­νει στην πράξη

Για οικιακή χρήση, η μέση αύξηση είναι 0,20 ευρώ ανά τ.μ. – κάτι που σημαί­νει 20 ευρώ παρα­πάνω ετησίως για ένα τυπικό δια­μέ­ρι­σμα 100 τ.μ. Ωστόσο, η αύξηση αυτή δεν λαμ­βά­νει υπόψη την ευρύ­τερη οικο­νο­μική συγκυ­ρία:

• Η τιμή της ενέρ­γειας παρα­μέ­νει υψηλή

• Τα καύσιμα έχουν αυξηθεί σημα­ντικά

• Τα βασικά αγαθά έχουν γίνει ακρι­βό­τερα

• Τα εισο­δή­ματα παρα­μέ­νουν στάσιμα

Για οικο­γέ­νειες, χαμη­λο­συ­ντα­ξιού­χους, και επαγ­γελ­μα­τίες που παλεύ­ουν να σταθούν όρθιοι μετά από μια τριετία οικο­νο­μι­κών πιέσεων (παν­δη­μία, πλη­θω­ρι­σμός, του­ρι­στική αστά­θεια), αυτή η αύξηση μετα­φρά­ζε­ται σε πραγ­μα­τικό βάρος.

Καμία βελ­τί­ωση σε καθα­ριό­τητα και φωτισμό – Ερω­τή­ματα για τον «αντα­πο­δο­τικό» χαρα­κτήρα

Οι πολίτες δεν βλέπουν την παρα­μι­κρή βελ­τί­ωση στις υπη­ρε­σίες για τις οποίες καλού­νται να πλη­ρώ­σουν περισ­σό­τερο. Αντι­θέ­τως, όπως καταγ­γέλ­λουν κάτοι­κοι από το κέντρο αλλά και περι­φε­ρεια­κές κοι­νό­τη­τες, οι κάδοι παρα­μέ­νουν γεμάτοι, η απο­κο­μιδή καθυ­στε­ρεί, ο δημο­τι­κός φωτι­σμός υπο­λει­τουρ­γεί, και η εικόνα εγκα­τά­λει­ψης είναι εμφανής ειδικά σε του­ρι­στι­κές περιο­χές, όπως το Φαλη­ράκι και η Λίνδος.

Το ερώτημα που τίθεται είναι εύλογο: Αν τα τέλη είναι «αντα­πο­δο­τικά», πού είναι η αντα­πό­δοση;

Η πολι­τική διά­σταση: κοι­νω­νική πολι­τική ή λογι­στική προ­σέγ­γιση;

Η αντι­πο­λί­τευση στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο κατη­γο­ρεί τη δημο­τική αρχή ότι προ­χώ­ρησε σε μια «λογι­στική» δια­χεί­ριση, χωρίς κοι­νω­νικό πρόσημο. Όπως δηλώ­νουν μέλη της μειο­ψη­φίας, η αύξηση των τελών έγινε χωρίς να υπάρξει δημό­σιος διά­λο­γος, χωρίς δια­βού­λευση με τους επαγ­γελ­μα­τι­κούς φορείς και χωρίς καμία δέσμευση για άμεσες και μετρή­σι­μες βελ­τιώ­σεις.

Η δημο­τική αρχή, από την άλλη, δηλώνει πως η αύξηση κρίθηκε ανα­γκαία ώστε να μην καταρ­ρεύ­σουν βασικές υπη­ρε­σίες, και υπό­σχε­ται «εξορ­θο­λο­γι­σμό δαπανών» και «επεν­δύ­σεις σε εξο­πλι­σμό και προ­σω­πικό». Ωστόσο, η έλλειψη εμπι­στο­σύ­νης είναι εμφανής.

Η επόμενη μέρα: κοι­νω­νική κόπωση και διοι­κη­τικά αδιέ­ξοδα

Οι συνε­χό­με­νες αυξή­σεις – χωρίς αντί­κρι­σμα – εντεί­νουν τη δυσφο­ρία των πολιτών. Πολλοί φοβού­νται πως η απόφαση αυτή ανοίγει τον δρόμο για μια σειρά μελ­λο­ντι­κών επι­βα­ρύν­σεων στο όνομα της «βιω­σι­μό­τη­τας» του Δήμου. Κι όλα αυτά, την ώρα που η κεντρική κυβέρ­νηση έχει θέσει ως πολι­τική προ­τε­ραιό­τητα την ανα­χαί­τιση της ακρί­βειας.

Το πρό­βλημα των δημο­τι­κών τελών στη Ρόδο δεν είναι μόνο θέμα αριθμών. Είναι δείγμα μιας βαθύ­τε­ρης διοι­κη­τι­κής και κοι­νω­νι­κής αστο­χίας. Όταν οι πολίτες καλού­νται να πλη­ρώ­σουν περισ­σό­τερα χωρίς να ερω­τη­θούν και χωρίς να δουν απο­τέ­λε­σμα, το σύστημα χάνει τη νομι­μο­ποί­ησή του.

Η συζή­τηση για τα τέλη δεν είναι τεχνική – είναι βαθύ­τατα πολι­τική και κοι­νω­νική. Όσο η αντα­πο­δο­τι­κό­τητα παρα­μέ­νει στα χαρτιά, οι αυξή­σεις γίνο­νται απλώς ένας ακόμη φόρος. Και οι δημότες πλη­ρώ­νουν – χωρίς να ξέρουν γιατί.