Μαρτίνος Κανελλάκης: «Δεν υπάρχουν εθελοντικές σκέψεις, αλλά μόνο εθελοντικές πράξεις!»

Πλη­θω­ρι­κός, ευθύς και άμε­σος εμ­φα­νί­ζε­ται ο συ­μπο­λί­της μας, οφθαλ­μί­α­τρος, δια­τε­λέ­σας αντι­δή­μαρ­χος Ρόδου και πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Εθε­λο­ντών Ρόδου, Μαρ­τί­νος Κα­νελ­λά­κης, στη ση­με­ρι­νή συ­νέ­ντευ­ξη που πα­ρα­χώ­ρη­σε στη “δη­μο­κρα­τι­κή” όπου μι­λά­ει για όλα -με ση­μείο αιχ­μής, το με­γά­λο θέμα με τα ελά­φια αλλά και τον εθε­λο­ντι­σμό, στη σωστή του βάση.

Όπως υπο­γραμ­μί­ζει «Μόνο μια αρχή μπο­ρεί να το επι­βά­λει και να το εκτε­λέ­σουν οι εθε­λο­ντές. Αυτήν τη στή­ρι­ξη χρειά­ζο­νται οι εθε­λο­ντές σε όλους τους το­μείς» διευ­κρι­νί­ζο­ντας ποια είναι η έν­νοια του εθε­λο­ντι­σμού, τι ισχύ­ει στην πράξη και τι πρέ­πει να γίνει.

• Το ζή­τη­μα με τα ελά­φια στην Ρόδο, απα­σχο­λεί τους φο­ρείς, τις αρχές, τους αγρό­τες αλλά και την το­πι­κή κοι­νω­νία αφού πα­ρα­μέ­νει το σύμ­βο­λο του νη­σιού και είναι σπά­νιο είδος. Κατ’ αρχήν θα ήθελα ένα πρώτο σχό­λιο για τα αγα­πη­μέ­να ελα­φά­κια της Ρόδου και τι πρέ­πει να γίνει, αφε­νός για να δια­τη­ρη­θεί το είδος, αφε­τέ­ρου για να μην προ­κα­λεί προ­βλή­μα­τα.

Όπως έχετε δια­πι­στώ­σει κατά και­ρούς οι αντι­δρά­σεις της πλειο­ψη­φί­ας των πο­λι­τών αυτού του νη­σιού υπέρ των ελα­φιών ήταν αρ­κε­τά έντο­νες και αυτό κα Ντό­κου γιατί τα ελά­φια της Ρόδου είναι μέρος της ταυ­τό­τη­τάς μας. Όπως μέρος της ταυ­τό­τη­τάς μας είναι η παλιά Πόλη, το Ρο­δί­νι, οι Πε­τα­λού­δες και η Πα­να­γία η Τσα­μπί­κα. Μας ση­κώ­νε­ται η τρίχα κά­γκε­λο με όλα αυτά που ανέ­φε­ρα, είναι πε­ρα­σμέ­να στο DNA μας. Τα ελά­φια ήταν εδώ χι­λιά­δες χρό­νια πριν από μας και οφεί­λου­με να τους δώ­σου­με το δι­καί­ω­μα να βρί­σκο­νται εδώ και μετά από μας. Τώρα όμως θα μου επι­τρέ­ψε­τε να πάρω το μέρος όλων αυτών των αν­θρώ­πων που είδαν τον κόπο τους και τον ιδρώ­τα τους να κα­τα­στρέ­φε­ται. Φα­ντα­στεί­τε να έχετε ένα, δυο, τρία στρέμ­μα­τα οπω­ρο­κη­πευ­τι­κά και να πας ένα πρωί και να είναι όλα κα­τε­στραμ­μέ­να. Σου έρ­χε­ται τρέλα, άν­θρω­πο σκο­τώ­νουν σε άλλες πε­ριο­χές. Εδώ όμως δεν πρέ­πει να ξε­χνά­με και να το­νί­σου­με ότι τα ελά­φια είναι άγρια ζώα και, όπως τα λιο­ντά­ρια και οι ζέ­βρες, δεν αρ­χί­ζου­με να εξο­λο­θρεύ­ου­με άγρια ζώα πριν σκύ­ψου­με με σο­βα­ρό­τη­τα να βρού­με λύ­σεις και λύ­σεις υπάρ­χουν.

• Η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου ανα­ζη­τεί λύ­σεις στο θέμα με τα ελά­φια που έχει απα­σχο­λή­σει επί μα­κρόν, την το­πι­κή κοινή γνώμη με αφορ­μή και τις δια­μαρ­τυ­ρί­ες των αγρο­τών που μι­λούν για με­γά­λες ζη­μιές τις οποί­ες προ­κα­λούν στις καλ­λιέρ­γειες. Εί­χα­τε κι εσείς συ­νερ­γα­σία με τον αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χη, Φι­λή­μο­να Ζαν­νε­τί­δη και εκ­φρά­σα­τε κά­ποιες από­ψεις. Κατά την εκτί­μη­σή σας, μπο­ρεί να βρε­θεί μία λύση κοι­νώς απο­δε­κτή, χωρίς να μπαί­νει στον διά­λο­γο η λέξη “κυ­νή­γι”;

Πράγ­μα­τι η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου ανα­ζη­τά λύ­σεις και προ­τεί­νει λύ­σεις. Εδώ θα κάνω μία πα­ρέν­θε­ση για να σας μι­λή­σω για τον αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χη κ Ζαν­νε­τί­δη, ο οποί­ος είναι μία ξε­χω­ρι­στή πε­ρί­πτω­ση. Ο ίδιος και η οι­κο­γέ­νειά του είναι κά­το­χοι καλ­λιερ­γειών οι οποί­ες έχουν υπο­στεί ζη­μιές από ελά­φια. Πα­ρό­λα αυτά ο ίδιος, κάτι που τον τιμά, έκανε και κάνει όλες τις ενέρ­γειες ώστε να υπάρ­χει μία όσο το δυ­να­τόν με­γα­λύ­τε­ρη αντι­κει­με­νι­κό­τη­τα και δί­καιη λύση. Για αυτό και ζή­τη­σε ο ίδιος να συ­να­ντη­θεί με τον κα­θη­γη­τή Marco Masseti πα­γκό­σμια αυ­θε­ντία στα ελά­φια Dama Dama. Στη σύ­σκε­ψη αυτή στην οποία πα­ρευ­ρέ­θη­κα και εγώ, απο­κλεί­στη­κε το κυ­νή­γι για δύο λό­γους. Πρώ­τον επι­στη­μο­νι­κώς και έχει να κάνει με το πώς θα επι­λέ­ξεις το θή­ρα­μα όπου μπο­ρεί να σκο­τώ­σεις όλα τα αρ­σε­νι­κά και να εκλεί­ψει το είδος και δεύ­τε­ρον όλοι γνω­ρί­ζου­με ότι στην χώρα μας δεν υπάρ­χει ελεγ­χό­με­νο κυ­νή­γι. Θα έρ­χο­νται κα­ρα­βά­νια κυ­νη­γών από όλη την Ελ­λά­δα αλλά και το εξω­τε­ρι­κό και δεν θα αφή­σουν κο­λυ­μπι­θρό­ξυ­λο όρθιο. Οι σκο­τω­μέ­νοι πε­λαρ­γοί και οι γε­μά­τες σκά­για πι­να­κί­δες το απο­δει­κνύ­ουν. Η κα­λύ­τε­ρη λύση όπως συ­νο­ψί­στη­κε στη σύ­σκε­ψη είναι αυτή που προ­τεί­νει και το Υπουρ­γείο στο να γί­νουν τρεις με πέντε προ­στα­τευό­με­νες πε­ριο­χές στις οποί­ες τα ελά­φια θα μπο­ρούν να ζουν έχο­ντας νερό και τρο­φές. Επί­σης να απο­ζη­μιω­θούν αλλά και να επι­δο­τη­θούν οι αγρό­τες ώστε να γί­νουν πε­ρι­φρά­ξεις στα κτή­μα­τά τους, ώστε να απο­φευ­χθεί στο μέλ­λον κά­ποιο ατύ­χη­μα από κά­ποιο ελάφι που θα ξε­φύ­γει αλλά και από μια άλλη πραγ­μα­τι­κή μά­στι­γα αυτή των αδέ­σπο­των κα­τσι­κιών τα οποία όπου εν­σκή­ψουν αφή­νουν κρα­νί­ου τόπο.

• Είστε από τους πλέον ενερ­γούς πο­λί­τες της Ρόδου, έχο­ντας και πείρα στα κοινά όπου δια­τε­λέ­σα­τε αντι­δή­μαρ­χος. Επει­δή έχει γίνει πολύς λόγος, πώς βλέ­πε­τε τον εθε­λο­ντι­σμό στην πε­ριο­χή μας; Είναι ανα­γκαί­ος, αλλά οι εθε­λο­ντές πρέ­πει να έχουν στή­ρι­ξη;

Ο εθε­λο­ντι­σμός είναι μία πα­ρε­ξη­γη­μέ­νη λέξη κα Ντό­κου και θα σας δώσω κά­ποια πα­ρα­δείγ­μα­τα. Σε μια παλιά δη­μαρ­χία, σε έναν αγώνα δρό­μου, επει­δή ο Δήμος δεν φρό­ντι­σε έγκαι­ρα να κα­θα­ρί­σει τη δια­δρο­μή από τα αγριό­χορ­τα μας ζη­τή­θη­κε να πάμε να κα­θα­ρί­σου­με. Φυ­σι­κά αρ­νη­θή­κα­με. Αυτό δεν είναι εθε­λο­ντι­σμός, είναι βλα­κεία.

Δεύ­τε­ρον δέκα καλές κυ­ρί­ες φέρ­νουν έναν δυ­στυ­χή στον ιατρό για να τον χει­ρουρ­γή­σει δω­ρε­άν. Ο ια­τρός κάνει την εγ­χεί­ρη­ση δω­ρε­άν και βάζει από την τσέπη του τε­τρα­κό­σια ευρώ για τα υλικά. Οι δέκα κυ­ρί­ες δεν έκα­ναν εθε­λο­ντι­σμό και δεν προ­σέ­φε­ραν καμία βο­ή­θεια ή υπη­ρε­σία. Αν έβα­ζαν η κάθε μία από σα­ρά­ντα ευρώ και ο ια­τρός έκανε την εγ­χεί­ρη­ση δω­ρε­άν τότε θα μι­λού­σα­με για συλ­λο­γι­κή και εθε­λο­ντι­κή προ­σπά­θεια.

Δεν υπάρ­χουν κα Ντό­κου εθε­λο­ντι­κές σκέ­ψεις, αλλά μόνο εθε­λο­ντι­κές πρά­ξεις. Τώρα στο νησί μας, να σας πω την αλή­θεια είχα αρ­χί­σει να απο­γοη­τεύ­ο­μαι, οι πε­ρισ­σό­τε­ροι χα­μέ­νοι μέσα στο κυ­νή­γι της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας και του με­ρο­κά­μα­του και ξαφ­νι­κά… Μπουμ! Ξε­σπά­ει η με­γά­λη πυρ­κα­γιά και ένα τε­ρά­στιο κύμα εθε­λο­ντών ξε­χύ­θη­κε στα δάση μας, στις πα­ρα­λί­ες, στα κέ­ντρα δια­νο­μής. Ερ­γά­τες, υπάλ­λη­λοι, μα­θη­τές, νοι­κο­κυ­ρές που προ­σέ­φε­ραν ό,τι μπο­ρού­σαν. Πόσο υπε­ρή­φα­νος ένοιω­σα για τους συ­μπο­λί­τες μου.

Και μετά ξανά… Μπουμ! Οι περ­σι­νές πλη­μύ­ρες και το ίδιο κύμα μη ορ­γα­νω­μέ­νων εθε­λο­ντών να τρέ­ξουν να βοη­θή­σουν, να φι­λο­ξε­νή­σουν.

Μην ξα­να­κού­σω ότι οι Ρο­δί­τες είναι σνομπ, κυ­νη­γά­νε το χρήμα, νοιά­ζο­νται μόνο για τον εαυτό τους. Υπάρ­χει ελ­πί­δα και αν αυτή η δύ­να­μη στη­ρι­χθεί μπο­ρεί να κάνει θαύ­μα­τα. Τι θαύ­μα­τα; Ποια στή­ρι­ξη; Μπο­ρού­με να γε­μί­σου­με πολλά οκτά­στη­λα για να τα απα­ριθ­μή­σου­με αλλά θα σας δώσω ένα μικρό πα­ρά­δειγ­μα. Είναι απα­ρά­δε­κτο να λει­τουρ­γούν εστια­τό­ρια και οι σερ­βι­τό­ροι (για να μην πω όλοι οι πο­λί­τες) να μην γνω­ρί­ζουν την μέ­θο­δο Heimlich, μία μέ­θο­δο που αν κά­ποιος του κά­τσει κάτι στον λαιμό να μπο­ρούν να τον βοη­θή­σουν. Μπο­ρεί να γίνει με μία ομάδα λίγων ια­τρών και να πε­ρά­σουν ΥΠΟ­ΧΡΕ­Ω­ΤΙ­ΚΑ όλοι οι σερ­βι­τό­ροι της Ρόδου για πέντε μόνο λεπτά να τους δεί­ξουν την μέ­θο­δο και μόνο μετά από αυτό να μπο­ρεί το εστια­τό­ριο να πάρει άδεια λει­τουρ­γί­ας. Μία, μόνο μία ζωή να σωθεί είναι αρ­κε­τό.

Θα μου πείτε εύ­λο­γα γιατί δεν το κάνω; Εδώ έρ­χε­ται η απά­ντη­ση στο ερώ­τη­μά σας για τη χρεια­ζού­με­νη στή­ρι­ξη. Μόνο μία αρχή μπο­ρεί να το επι­βά­λει και να το εκτε­λέ­σουν οι εθε­λο­ντές. Αυτήν τη στή­ρι­ξη χρειά­ζο­νται οι εθε­λο­ντές σε όλους τους το­μείς. Για τις άλλες εκατό προ­τά­σεις, που έχουν πα­ρου­σια­στεί και σε αρ­μό­διους, άλλη φορά.