Πολεοδομία Ρόδου: Εκπνέει στις 4 Απριλίου η προθεσμία για την καταβολή εγγυήσεων

• Εγκλω­βι­σμέ­νοι ανά­με­σα σε δε­σμεύ­σεις και νέα δίωξη οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι • Με δε­σμευ­μέ­να πε­ριου­σια­κά στοι­χεία, ανοι­χτό μέ­τω­πο για ξέ­πλυ­μα μαύ­ρου χρή­μα­τος και εν­δε­χό­με­νο προ­φυ­λά­κι­σης, οι εμπλε­κό­με­νοι ανα­ζη­τούν εναλ­λα­κτι­κές για να εκ­πλη­ρώ­σουν τις υπο­χρε­ώ­σεις τους

Στο πιο πυκνό και ασφυ­κτι­κό νο­μι­κό τοπίο βρί­σκο­νται οι επτά εμπλε­κό­με­νοι στο σκάν­δα­λο της Πο­λε­ο­δο­μί­ας Ρόδου, καθώς η προ­θε­σμία που έχει τεθεί από τις δι­κα­στι­κές αρχές για την κα­τα­βο­λή των χρη­μα­τι­κών εγ­γυ­ή­σε­ων εκ­πνέ­ει την Πα­ρα­σκευή, 4 Απρι­λί­ου 2025.

Με φόντο ένα πυκνό δί­κτυο κα­τη­γο­ριών – που ξε­κι­νούν από εγκλη­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση και δω­ρο­δο­κία, και πλέον αγ­γί­ζουν το ξέ­πλυ­μα βρώ­μι­κου χρή­μα­τος – οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι βρί­σκο­νται σε αδιέ­ξο­δο: κα­λού­νται να κα­τα­βά­λουν υψη­λό­τα­τα ποσά εγ­γυο­δο­σί­ας, την ώρα που οι οι­κο­νο­μι­κοί τους πόροι είναι είτε δε­σμευ­μέ­νοι είτε θε­ω­ρού­νται ύπο­πτοι προ­έ­λευ­σης.

Οι κι­νή­σεις των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων

Πλη­ρο­φο­ρί­ες ανα­φέ­ρουν ότι οι εμπλε­κό­με­νοι έχουν ακο­λου­θή­σει δια­φο­ρε­τι­κές οδούς ώστε να κα­λύ­ψουν τις απαι­τή­σεις:

-Δύο εξ αυτών έχουν κι­νή­σει δια­δι­κα­σί­ες για να εγ­γρά­ψουν υπο­θή­κη υπέρ του Δη­μο­σί­ου σε ακί­νη­τά τους. Αυτός είναι ο μο­να­δι­κός νό­μι­μος τρό­πος να εξα­σφα­λι­στεί η εγ­γυο­δο­σία χωρίς την άμεση κα­τα­βο­λή με­τρη­τών, υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι τα ακί­νη­τα είναι ελεύ­θε­ρα βαρών και έχουν επαρ­κή αξία.

-Δύο άλλοι έχουν κα­τα­θέ­σει ή πρό­κει­ται να κα­τα­θέ­σουν προ­σφυ­γή στο Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών, ζη­τώ­ντας εξά­λει­ψη ή μεί­ω­ση της εγ­γύ­η­σης. Οι προ­σφυ­γές αυτές στη­ρί­ζο­νται στο ό,τι δεν δια­θέ­τουν τους οι­κο­νο­μι­κούς πό­ρους και ότι η επι­βο­λή του όρου της εγ­γυο­δο­σί­ας είναι υπέρ­με­τρα επα­χθής.

-Ένας κα­τη­γο­ρού­με­νος φαί­νε­ται ότι έλαβε το απαι­τού­με­νο ποσό μέσω γο­νι­κής πα­ρο­χής από τη μη­τέ­ρα του.

-Οι υπό­λοι­ποι τρεις δη­λώ­νουν δια­τε­θει­μέ­νοι να κα­τα­βά­λουν το ποσό από ιδί­ους πό­ρους ή συγ­γε­νι­κά πρό­σω­πα.

Οι δε­σμεύ­σεις που «πα­γώ­νουν» τα πάντα

Η Αρχή για την Κα­τα­πο­λέ­μη­ση της Νο­μι­μο­ποί­η­σης Εσό­δων από Εγκλη­μα­τι­κές Δρα­στη­ριό­τη­τες έχει δια­τά­ξει τη δέ­σμευ­ση τρα­πε­ζι­κών λο­γα­ρια­σμών, θυ­ρί­δων, ακι­νή­των και τί­τλων για όλα τα εμπλε­κό­με­να πρό­σω­πα.

Η δέ­σμευ­ση αυτή επε­κτά­θη­κε σε συγ­γε­νι­κά πρό­σω­πα, προ­κει­μέ­νου να απο­τρα­πεί πι­θα­νή με­τα­φο­ρά κε­φα­λαί­ων ή συ­γκά­λυ­ψη πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων. Το πλαί­σιο είναι απο­λύ­τως νό­μι­μο, βάσει του άρ­θρου 48 του ν. 4557/2018, και λει­τουρ­γεί ανε­ξαρ­τή­τως της τε­λι­κής ενο­χής ή αθω­ό­τη­τας.

Ωστό­σο, μέχρι στιγ­μής, οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι δεν έχουν λάβει τη σχε­τι­κή διά­τα­ξη, η οποία είναι απα­ραί­τη­τη για να ασκή­σουν προ­σφυ­γή κατά της δέ­σμευ­σης. Χωρίς την επί­ση­μη κοι­νο­ποί­η­ση, πα­ρα­μέ­νουν εγκλω­βι­σμέ­νοι: δεν έχουν πρό­σβα­ση στα χρή­μα­τά τους, δεν μπο­ρούν να κα­λύ­ψουν τις εγ­γυ­ή­σεις, και αντι­με­τω­πί­ζουν την απει­λή της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης.

Η έρευ­να για ξέ­πλυ­μα και η νέα απο­λο­γία

Επι­πλέ­ον επι­βά­ρυν­ση για όλους απο­τε­λεί η επι­κεί­με­νη συ­μπλη­ρω­μα­τι­κή δίωξη για το κα­κούρ­γη­μα της νο­μι­μο­ποί­η­σης εσό­δων από εγκλη­μα­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες.

Η νέα δίωξη ανα­μέ­νε­ται να βα­σι­στεί σε:

-τα ευ­ρή­μα­τα εκα­το­ντά­δων χι­λιά­δων ευρώ σε με­τρη­τά,

-τις χρυ­σές λίρες,

-τα τι­μαλ­φή,

-και τη μη αι­τιο­λο­γη­μέ­νη προ­έ­λευ­ση των κε­φα­λαί­ων.

Σε αυτή τη φάση, οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι θα απο­λο­γη­θούν εκ νέου, ενώ­πιον του ίδιου ανα­κρι­τή. Η εξέ­λι­ξη αυτή πε­ρι­πλέ­κει ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο την υπό­θε­ση, καθώς τους φέρ­νει αντι­μέ­τω­πους με νέο κύκλο ανά­κρι­σης, σε συν­δυα­σμό με την πίεση κα­τα­βο­λής των εγ­γυ­ή­σε­ων.

Η θε­σμι­κή αντί­φα­ση της εγ­γυο­δο­σί­ας

Ένα μεί­ζον ζή­τη­μα που προ­κύ­πτει από τη δια­δι­κα­σία είναι ο θε­σμι­κός πα­ρα­λο­γι­σμός γύρω από την κα­τα­βο­λή εγ­γυ­ή­σε­ων με αμ­φι­σβη­τού­με­νης προ­έ­λευ­σης κε­φά­λαια.

Το κρά­τος ζητά εγ­γυ­ή­σεις για να δια­σφα­λί­σει την πα­ρου­σία του κα­τη­γο­ρού­με­νου στο δι­κα­στή­ριο. Όμως, το Τα­μείο Πα­ρα­κα­τα­θη­κών και Δα­νεί­ων δεν εξε­τά­ζει αν τα χρή­μα­τα αυτά είναι νό­μι­μα, ούτε υπάρ­χει σύ­στη­μα δια­σταύ­ρω­σης, όπως συμ­βαί­νει στις τρά­πε­ζες.

Το απο­τέ­λε­σμα; Υπάρ­χει νο­μι­κό πα­ρά­θυ­ρο ώστε χρή­μα­τα που θε­ω­ρού­νται προ­ϊ­όν εγκλή­μα­τος στην προ­δι­κα­σία να κα­τα­τί­θε­νται νό­μι­μα στο Δη­μό­σιο και να επι­στρέ­φο­νται, εφό­σον ο κα­τη­γο­ρού­με­νος πα­ρα­στεί στη δίκη.

Πρό­κει­ται για θε­σμι­κό κενό που η συ­γκε­κρι­μέ­νη υπό­θε­ση φέρ­νει στο προ­σκή­νιο με οξύ­τη­τα: ή θα πρέ­πει να ελέγ­χε­ται η προ­έ­λευ­ση των χρη­μά­των πριν την κα­τα­βο­λή ή να απο­φεύ­γε­ται η επι­βο­λή εγ­γυο­δο­σί­ας σε πε­ρι­πτώ­σεις όπου υπάρ­χουν βά­σι­μες υπό­νοιες για πα­ρά­νο­μη πε­ριου­σία.

Το εν­δε­χό­με­νο προ­φυ­λά­κι­σης

Σε πε­ρί­πτω­ση που ένας ή πε­ρισ­σό­τε­ροι κα­τη­γο­ρού­με­νοι δεν κα­τα­βά­λουν το ποσό έως τις 4 Απρι­λί­ου, ο ανα­κρι­τής και η ει­σαγ­γε­λέ­ας δύ­να­νται να ανα­θε­ω­ρή­σουν την από­φα­ση περί μη προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης.

Η ευ­ρύ­τε­ρη ει­κό­να

Η υπό­θε­ση της Πο­λε­ο­δο­μί­ας Ρόδου έχει πε­ρά­σει σε δεύ­τε­ρη φάση:

Από την απο­κά­λυ­ψη ενός κυ­κλώ­μα­τος δω­ρο­δο­κί­ας και πα­ρα­νο­μί­ας σε επί­πε­δο υπη­ρε­σιών, με­τα­τρέ­πε­ται πλέον σε με­γά­λο φά­κε­λο ξε­πλύ­μα­τος μαύ­ρου χρή­μα­τος, με ανα­δρο­μι­κή εξέ­τα­ση των οι­κο­νο­μι­κών στοι­χεί­ων όλων των εμπλε­κο­μέ­νων.

Η 4η Απρι­λί­ου δεν είναι απλώς μία τυ­πι­κή προ­θε­σμία. Είναι το ορό­ση­μο που μπο­ρεί να κα­θο­ρί­σει τη νο­μι­κή τύχη των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων.

Αν κα­τα­φέ­ρουν να κα­τα­βά­λουν την εγ­γύ­η­ση, απο­φεύ­γουν την προ­σω­ρι­νή κρά­τη­ση — προς το παρόν. Αν όχι, κιν­δυ­νεύ­ουν με προ­φυ­λά­κι­ση, σε μία υπό­θε­ση όπου κάθε εξέ­λι­ξη φέρ­νει νέες, βα­ρύ­τε­ρες συ­νέ­πειες.

Το επό­με­νο κε­φά­λαιο γρά­φε­ται ήδη, πίσω από τις κλει­στές πόρ­τες ανα­κρι­τι­κών γρα­φεί­ων, οι­κο­νο­μι­κών ελέγ­χων και δι­κα­στι­κών απο­φά­σε­ων. Το μόνο σί­γου­ρο: το σκάν­δα­λο της Πο­λε­ο­δο­μί­ας δεν έχει τε­λειώ­σει. Τώρα αρ­χί­ζει το πιο δύ­σκο­λο μέρος.