Προσωρινή απαγόρευση διακοπής ρεύματος σε οικογένεια με ανάπηρο μέλος και μαθήτρια Πανελλαδικών

• Με την υπ’ αριθμ. 168/2025 απόφαση, το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου – παρά την πιθα­νο­λό­γηση υπαί­τιας ρευ­μα­το­κλο­πής από την αιτούσα – ανα­γνώ­ρισε τον σοβαρό κίνδυνο ανε­πα­νόρ­θω­της βλάβης για την ίδια και την οικο­γέ­νειά της λόγω ενδε­χό­με­νης δια­κο­πής ηλε­κτρο­δό­τη­σης, προ­στα­τεύ­ο­ντας την κατοι­κία ως χώρο δια­βί­ω­σης ανα­πή­ρου και μαθή­τριας σε κρίσιμη σχολική φάση • Επι­βλή­θηκε περιο­ρι­σμός στη ΔΕΔΔΗΕ υπό όρους, εν αναμονή της τακτι­κής δίκης

Μια απόφαση που ισορ­ρο­πεί μεταξύ της τυπικής νομι­μό­τη­τας και της κοι­νω­νι­κής ευαι­σθη­σίας εξέδωσε το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου (αρ. από­φα­σης 168/2025), στο πλαίσιο δια­δι­κα­σίας ασφα­λι­στι­κών μέτρων, έπειτα από αίτηση κατοί­κου Παστί­δας κατά της ΔΕΗ και του ΔΕΔΔΗΕ.

Το Δικα­στή­ριο, παρά την πιθα­νο­λό­γηση ότι η αιτούσα είχε δια­πρά­ξει ρευ­μα­το­κλοπή σε βάρος του ΔΕΔΔΗΕ, απα­γό­ρευσε προ­σω­ρινά τη διακοπή ρεύ­μα­τος στο σπίτι της, κρί­νο­ντας ότι κάτι τέτοιο θα προ­κα­λούσε ανε­πα­νόρ­θωτη βλάβη σε συν­θή­κες ζωτικής σημα­σίας.

Η αιτούσα, μητέρα πέντε παιδιών, ζει με τον σύζυγό της – άτομο με βαριά ανα­πη­ρία σε ποσοστό 92% – και τη μικρό­τερη κόρη τους, μαθή­τρια της Γ’ Λυκείου, η οποία παρα­κο­λου­θεί δια­δι­κτυακά φρο­ντι­στη­ριακά μαθή­ματα ενόψει Πανελ­λα­δι­κών.

Ο σύζυγος χρήζει στα­θε­ρής οξυ­γο­νο­θε­ρα­πείας με ηλε­κτρο­δο­τού­μενη συσκευή. Όπως ανα­φέ­ρε­ται στην απόφαση, η διακοπή ρεύ­μα­τος θα σήμαινε όχι απλώς ταλαι­πω­ρία, αλλά απειλή για την υγεία και την εκπαι­δευ­τική πορεία των μελών της οικο­γέ­νειας.

Καταγ­γε­λία για ρευ­μα­το­κλοπή και υπαι­τιό­τητα της αιτού­σας

Το περι­στα­τικό ξεκί­νησε τον Ιούνιο του 2024, όταν συνερ­γείο του ΔΕΔΔΗΕ κατά τον έλεγχο σε παροχή του ακι­νή­του στην Παστίδα εντό­πισε – σύμφωνα με το πόρισμα – παρα­βια­σμέ­νες σφρα­γί­δες μετρητή, αλλοιώ­σεις στη συν­δε­σμο­λο­γία και απευ­θείας σύνδεση από βάσεις ασφα­λειών. Τα τεχνικά ευρή­ματα και η αισθητή μείωση της κατα­γε­γραμ­μέ­νης κατα­νά­λω­σης από το 2019, οδή­γη­σαν στον χαρα­κτη­ρι­σμό της περί­πτω­σης ως «δια­πι­στω­μέ­νης ρευ­μα­το­κλο­πής».

Η ζημία υπο­λο­γί­στηκε συνο­λικά σε 7.431,36 ευρώ, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου ΦΠΑ και δια­χει­ρι­στι­κού κόστους. Η αιτούσα αρνή­θηκε οποια­δή­ποτε παρέμ­βαση, ενώ υπο­στή­ριξε πως ο αριθμός των μελών της οικο­γέ­νειας μειώ­θηκε στα­διακά, επη­ρε­ά­ζο­ντας φυσιο­λο­γικά την κατα­νά­λωση.

Παρότι το Δικα­στή­ριο πιθα­νο­λό­γησε την ευθύνη της για τη ρευ­μα­το­κλοπή, εντό­πισε αδυ­να­μία ακρι­βούς υπο­λο­γι­σμού του ύψους της δια­φυ­γού­σας ενέρ­γειας, καθώς οι αρχικοί υπο­λο­γι­σμοί βασί­στη­καν σε περίοδο που το σπίτι κατοι­κού­σαν επτά άτομα, ενώ σήμερα δια­μέ­νουν τρία.

Στο επί­κε­ντρο: η ανθρώ­πινη ανάγκη και το όριο του νόμου

Το κεντρικό ερώτημα για τη Δικαστή δεν ήταν μόνο αν δια­πρά­χθηκε ρευ­μα­το­κλοπή, αλλά ποια θα ήταν η συνέ­πεια της δια­κο­πής ρεύ­μα­τος σε μια οικο­γέ­νεια με περιο­ρι­σμένα εισο­δή­ματα, σοβαρά προ­βλή­ματα υγείας και εξαρ­τη­μένα μέλη. Η αιτούσα ήδη τελεί υπό καθε­στώς υπερ­χρέ­ω­σης και έχει εντα­χθεί προ­σω­ρινά στον νόμο Κατσέλη (ν. 3869/2010), με υπο­χρέ­ωση κατα­βο­λής 100 ευρώ μηνιαίως στους πιστω­τές της.

Το δικα­στή­ριο έκρινε πως η διακοπή της ηλε­κτρο­δό­τη­σης θα υπε­ρέ­βαινε τα όρια των χρηστών συναλ­λα­κτι­κών ηθών, δεδο­μέ­νου ότι η ΔΕΔΔΗΕ θα μπο­ρούσε – σε περί­πτωση που κερ­δί­σει την κύρια δίκη – να ικα­νο­ποι­ή­σει την απαί­τησή της μέσω της ακί­νη­της περιου­σίας της αιτού­σας.

Απόφαση με όρους: Ρεύμα ναι, αλλά με ευθύνη

Το Πρω­το­δι­κείο Ρόδου εν τέλει δέχθηκε εν μέρει την αίτηση της αιτού­σας μόνο κατά του ΔΕΔΔΗΕ (δεύτερη καθ’ ης), και διέταξε την προ­σω­ρινή δια­τή­ρηση της ηλε­κτρο­δό­τη­σης, με την προ­ϋ­πό­θεση ότι η αιτούσα θα κατα­βάλ­λει το ποσό των 150 ευρώ μηνιαίως έναντι της οφειλής.

Σημα­ντικό είναι το γεγονός ότι η αίτηση απορ­ρί­φθηκε ως προς τη ΔΕΗ (πρώτη καθ’ ης), καθώς δεν συν­δέ­ε­ται με τη δυνα­τό­τητα δια­κο­πής της παροχής, εφόσον αυτή υλο­ποιεί­ται απο­κλει­στικά από τον ΔΕΔΔΗΕ.

Μια απόφαση-σταθμός για τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα σε καιρό  κρίσης

Η απόφαση 168/2025 θέτει υπό ευρύ­τερη νομική και κοι­νω­νική θεώρηση το ερώτημα των απο­λύ­τως ανα­γκαίων αγαθών – όπως η ηλε­κτρική ενέρ­γεια – σε νοι­κο­κυ­ριά με εξαι­ρε­τικά ευάλωτα μέλη. Δεν απαλ­λάσ­σει την αιτούσα από την υπο­χρέ­ωση απο­πλη­ρω­μής, ούτε αγνοεί την πιθανή παρα­νο­μία. Όμως ανα­γνω­ρί­ζει την προ­τε­ραιό­τητα του δικαιώ­μα­τος στην αξιο­πρεπή δια­βί­ωση.

Πρό­κει­ται για μια κρίσιμη νομο­λο­γιακή τομή που δίνει έμφαση όχι μόνο στην εφαρ­μογή του δικαίου, αλλά και στην ηθική διά­στασή του, ανοί­γο­ντας τη συζή­τηση για το πώς τα δικα­στή­ρια μπορούν να σταθούν ανάχωμα στην απορ­ρύθ­μιση της κοι­νω­νι­κής συνοχής.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε η δικη­γό­ρος κ. Μαρ­γα­ρίτα Καρ­πα­θάκη.