Δημοσκόπηση GoodAffairs: Σταθερή διψήφια διαφορά για τη ΝΔ – “Μάχη” τριών κομμάτων για τη δεύτερη θέση με μόλις δύο μονάδες διαφορά

Δημο­σκό­πηση της εται­ρείας GoodAffairs για την ψηφιακή έκδοση της εφη­με­ρί­δας «Το Βήμα» (vima.gr), απο­τυ­πώ­νει το εκλο­γικό τοπίο λίγες ημέρες μετά τον ανα­σχη­μα­τι­σμό της κυβέρ­νη­σης δια στό­μα­τος του Παύλου Μαρι­νάκη.

* Δια­βά­στε επίσης: Ανα­σχη­μα­τι­σμός: Αυτή είναι η νέα σύνθεση της κυβέρ­νη­σης – Αντι­πρό­ε­δρος ο Κωστής Χατζη­δά­κης, Πιερ­ρα­κά­κης στο Οικο­νο­μίας, Δήμας στο Υπο­δο­μών, Βορίδης στο Μετα­νά­στευ­σης

Στη δημο­σκό­πηση της GoodAffairs, η Νέα Δημο­κρα­τία παρα­μέ­νει πρώτη, στην πρόθεση και εκτί­μηση ψήφου, με ποσοστό 25,7%, ενώ τρία κόμματα δίνουν «μάχη» για τη δεύτερη θέση. Ενδει­κτικά, ΠΑΣΟΚ, Ελλη­νική Λύση και Πλεύση Ελευ­θε­ρίας έχουν μεταξύ τους διαφορά δύο μονάδων.

Δημο­σκό­πηση GoodAffairs:

Τα ποσοστά των κομ­μά­των

ΝΔ:25,7%

ΠΑΣΟΚ: 13,8%

Ελλη­νική Λύση: 12,4%

Πλεύση Ελευ­θε­ρίας: 11,2%

ΚΚΕ: 9,2%

ΣΥΡΙΖΑ: 7,1%

Φωνή Λογικής: 4,5%

Κίνημα Δημο­κρα­τίας: 3,5%

ΝΙΚΗ: 3,2%

ΜέΡΑ25: 2,3%

Νέα Αρι­στερά: 1,7%

 

 

Δημο­σκό­πηση GoodAffairs: Τι πιστεύ­ουν οι Ελληνες για τον κόσμο που αλλάζει – Σε ποιους «επεν­δύ­ουν», τι τους ανη­συ­χεί

Η ριζική αλλαγή της εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής της Ουά­σιγ­κτον μετά την ανάληψη της προ­ε­δρίας από τον Ντό­ναλντ Τραμπ, με τις αξιώ­σεις έναντι του Καναδά, του Παναμά και της Γροι­λαν­δίας, με την επιβολή δασμών έναντι συμ­μά­χων -που σημαί­νουν πρα­κτικά την κήρυξη ενός εμπο­ρι­κού πολέμου- με την ασφυ­κτική πίεση στην αμυ­νό­μενη Ουκρα­νία και το ταυ­τό­χρονο άνοιγμα διαύλου με τον Βλά­ντι­μιρ Πούτιν, με την παρου­σί­αση ενός «αμφι­λε­γό­με­νου» σχεδίου για την Λωρίδα της Γάζας που θα μετα­τρα­πεί δήθεν σε του­ρι­στικό θέρετρο και με «κήρυγμα» (από το Βερο­λίνο μάλιστα) στην «κακο­μα­θη­μένη» Ευρώπη -η οποία δια­πι­στώ­νει βιαίως ότι η αρχι­τε­κτο­νική ασφα­λείας του Β’ Παγκο­σμίου Πολέμου δεν υφίσταται- θέτει το παγκό­σμιο γεω­πο­λι­τικό σκηνικό που γνω­ρί­ζαμε εδώ και δεκα­ε­τίες εν αμφι­βόλω.

Ανα­δύ­ο­νται νέες δυνά­μεις; Πρέπει να προ­χω­ρή­σει σε βαθύ­τερη ενο­ποί­ηση η Ε.Ε. και ποιος μπορεί να είναι ο ρόλος της Ελλάδας; Με ποιες χώρες ταυ­τί­ζο­νται τα συμ­φέ­ρο­ντά μας και τι οφεί­λουμε να κάνουμε για να ισχυ­ρο­ποι­ή­σουμε το κράτος μας;

Οσα πιστεύ­ουν οι Έλληνες για τα παρα­πάνω ερω­τή­ματα κατέ­γραψε δημο­σκο­πική έρευνα της εται­ρείας GoodAffairs, με τα ευρή­ματα να δημιουρ­γούν ταυ­τό­χρονα και πολι­τι­κούς γρίφους, μιας η ανάλυση περι­λαμ­βά­νει την συσχέ­τιση με τις εγχώ­ριες κομ­μα­τι­κές προ­τι­μή­σεις των ερω­τη­θέ­ντων.

Η έρευνα πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στις αρχές Μαρτίου σε δείγμα άνω των 2.000 ψηφο­φό­ρων, οι απα­ντή­σεις συλ­λέ­χθη­καν μέσω online ερω­τη­μα­το­λο­γίων από σχε­δια­σμένο web panel και σταθ­μί­στη­καν ως προς τα δημο­γρα­φικά χαρα­κτη­ρι­στικά και την ψήφο στις Ευρω­ε­κλο­γές Ιουνίου 2024.

Η Ρωσία γοη­τεύει τα άκρα

Σχετικά με τις χώρες του εξω­τε­ρι­κού με τις οποίες ταυ­τί­ζο­νται περισ­σό­τερο τα συμ­φέ­ρο­ντα της Ελλάδας η Ρωσία ανα­δει­κνύ­ε­ται ως η δημο­φι­λέ­στερη απά­ντηση με 21,3% και ακο­λου­θούν οι ΗΠΑ με 19%, το Ισραήλ με 17,2% και η Γαλλία με 14,7%. Χαμηλά στην λίστα είναι η Γερ­μα­νία με 4,8%, γεγονός που μας δείχνει πιθα­νό­τατα ότι οι πληγές της οικο­νο­μι­κής κρίσης είναι ακόμη ανοι­χτές αφού τα μέτρα λιτό­τη­τας ταυ­τί­στη­καν σε μεγάλο βαθμό με την τότε γερ­μα­νική ηγεσία.

Το ενδια­φέ­ρον στην συγκε­κρι­μένη ερώτηση είναι ότι μπορεί η Ρωσία να είναι πρώτη στις απα­ντή­σεις αλλά τις λαμ­βά­νει από ετε­ρό­κλη­τες ιδε­ο­λο­γι­κές δεξα­με­νές σε αντί­θεση με τις χώρες της Δύσης στις οποίες πιστεύ­ουν οι ψηφο­φό­ροι που τοπο­θε­τού­νται πλησίον του Κέντρου.

«Η Ρωσία απο­τε­λεί ιστο­ρικά μια χώρα την οποία μια μεγάλη μερίδα των Ελλήνων έβλεπαν φιλικά. Είτε για ιδε­ο­λο­γι­κούς λόγους, είτε για θρη­σκευ­τι­κούς λόγους είτε γιατί την θεω­ρού­σαν φυσικό σύμμαχο – κάτι που βέβαια δεν έχει απο­δει­χτεί στην πάροδο των αιώνων σε σχέση με την Μεγάλη Βρε­τα­νία για παρά­δειγμα. Σε κάθε περί­πτωση κατα­νο­ούμε πως τα κόμματα του αρι­στε­ρού φάσμα­τος αλλά και του δεξιό­τε­ρου της ΝΔ βλέπουν την Ρωσία με θετι­κό­τερο μάτι σε σχέση με την ΝΔ και το ΠαΣοΚ για παρά­δειγμα. Σε αντι­δια­στολή αυτά τα δύο κόμματα δίνουν τις υψη­λό­τε­ρες απα­ντή­σεις για τις Ευρω­παϊ­κές χώρες. Αξίζει να τονι­στεί η ιδιαί­τερη υψηλή θέση του Ισραήλ κάτι το οποίο δεν μας προ­ξε­νεί εντύ­πωση μιας και απο­τε­λεί τον ισχυ­ρό­τερο στρα­τιω­τικό σύμμαχο της χώρας στην Μεσό­γειο», σχο­λιά­ζει ο ανα­λυ­τής δεδο­μέ­νων της GoodAffairs, Γιώργος Τρά­πα­λης.

Η Κίνα που έρχεται και το σταυ­ρο­δρόμι της Ε.Ε.

Ενδε­χο­μέ­νως, αρκετοί να πόντα­ραν ότι η πιο λογική απά­ντηση στο προη­γού­μενο ερώτημα θα ήταν οι ΗΠΑ. Ποιος άλλωστε δεν θα ήθελε να ταυ­τί­ζο­νται τα συμ­φέ­ρο­ντά του με την ισχυ­ρό­τερη χώρα του κόσμου; Το γεγονός ότι δεν είναι έτσι ίσως και να εξη­γεί­ται από ένα άλλο κομμάτι της έρευνας το οποίο μας δείχνει ότι οι Έλληνες βλέπουν πια τις ΗΠΑ ως μια υπερ­δύ­ναμη σε απο­δρομή, η οποία θα αδυ­να­τεί τα επόμενα χρόνια να αντα­γω­νι­στεί την Κίνα η οποία κάνει επέλαση με όχημα την τεχνο­λο­γία αιχμής την οποία μπορεί και προ­σφέ­ρει σε προσιτή τιμή στον μέσο πολίτη.

Το 52,3% των Ελλήνων την θεωρεί ανερ­χό­μενη παγκό­σμια υπερ­δύ­ναμη μέχρι το 2050. Η Ινδία κατα­γρά­φει επίσης ένα αξιο­ση­μεί­ωτο ποσοστό με 5,2%. «Η Αμερική, επειδή δεν έχει πια τη δύναμη να ελέγξει τις μεγάλες οικο­νο­μι­κές και στρα­τη­γι­κές δυνά­μεις, όπως η Ρωσία, η Ιαπωνία και η Κίνα φαί­νε­ται να έχει χάσει την τελευ­ταία παρτίδα στο παι­χνίδι για την κυριαρ­χία του κόσμου. Αυτός είναι και βασικός λόγος της εκλογής Τραμπ – μιας και έπεισε το αμε­ρι­κα­νικό κοινό πως με τον ίδιο οι ΗΠΑ θα ανα­κτή­σουν την ηγε­μο­νία τους», λέει ο κ.Τρά­πα­λης.

Απο­γοη­τευ­τικό είναι το σχεδόν ανύ­παρ­κτο και στο όριο του στα­τι­στι­κού σφάλ­μα­τος ποσοστό που λαμ­βά­νει η Ε.Ε. (σ.σ. πλην των ψηφο­φό­ρων της ΝΔ) ως απο­τέ­λε­σμα ενδε­χο­μέ­νως των απο­γοη­τευ­τι­κών επι­δό­σεων της ευρω­παϊ­κής ηγεσίας στο διεθνές στε­ρέ­ωμα. Μεγάλη μερίδα των πολιτών άλλωστε ,ελλεί­ψει μιας ενιαίας ευρω­παϊ­κής φωνής σε μια σειρά από φλέ­γο­ντα ζητή­ματα, δεν αντι­λαμ­βά­νο­νται την Ένωση ως ενιαία και αυτο­τελή οντό­τητα έναντι των άλλων γεω­πο­λι­τι­κών παικτών.

Το 40,7% των πολιτών άλλωστε ζητά να προ­χω­ρή­σει η περαι­τέρω ενο­ποί­ηση και πιστεύει σε ποσοστό 38,4% ότι η Ελλάδα μπορεί να έχει κομβική θέση.

Το 42,8% ζητά την διάλυση της Ένωσης με τους ψηφο­φό­ρους αυτούς να βρί­σκο­νται στα Αρι­στερά και στα Δεξιά σε συνάρ­τηση της ρωσικής γοη­τείας που ανα­λύ­θηκε παρα­πάνω. Αξιο­ση­μεί­ωτο είναι ότι σχεδόν μοι­ρα­σμέ­νοι ανάμεσα στις δύο απα­ντή­σεις είναι οι ψηφο­φό­ροι του ΣΥΡΙΖΑ.

Θέλουμε Οικο­νο­μία, Δικαιο­σύνη και Άμυνα

Οι πολίτες πιστεύ­ουν ότι οι Ελλάδα για να δια­δρα­μα­τί­σει έναν κρι­σι­μό­τερο ρόλο πρέπει να ενι­σχύ­σει ορι­σμέ­νους τομείς με την Οικο­νο­μία και την Εθνική Άμυνα να ισο­ψη­φούν στις απα­ντή­σεις με 14,1%. Η Παιδεία λαμ­βά­νει 11,8%, η Γεωργία 12,4% και η Δικαιο­σύνη 13,2%.

«Είναι η υπόθεση των Τεμπών κομβική;» για το υψηλό ποσοστό της Δικαιο­σύ­νης ρωτάω τον αναλυτή της GoodAffairs. «Προ­φα­νώς και είναι διότι θέτει το ζήτημα της αξιο­πι­στίας του κράτους. Είναι και ένας βασικός λόγος της ανόδου της Πλεύσης Ελευ­θε­ρίας, μιας και η επι­κε­φα­λής του κόμ­μα­τος, απο­τε­λεί δίχως καμία αμφι­βο­λία μια μαχη­τική και αξιό­λογη νομικό. Η οικο­νο­μία και η Εθνική Άμυνα όπως και η Γεωργία – μιας και η Ελλάδα παρα­μέ­νει ένα κράτος με αγρο­τικό ενδια­φέ­ρον – παρα­μέ­νουν ψηλά στην ατζέντα» απαντά.

Αίσθηση προ­κα­λεί το γεγονός ότι τα ζητή­ματα Περι­βάλ­λο­ντος και Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας, παρά τις μεγάλες φυσικές κατα­στρο­φές (Μάνδρα, Μάτι, Θεσ­σα­λία, Έβρος κλπ) που είχαν σαν απο­τέ­λε­σμα να χάσουν την ζωή τους συνάν­θρω­ποι μας, να κατα­στρα­φούν περιου­σίες, υπο­δο­μές και φυσικός πλούτος να παρα­μέ­νουν παρα­γκω­νι­σμένα.

Στο αν η χώρα μας είναι ένα πετυ­χη­μένο κράτος το 56,5% απαντά με ένα ξεκά­θαρο «όχι», το οποίο έρχεται να πλαι­σιω­θεί και με ένα 18,5% που απαντά «μάλλον όχι». Την απο­τυ­χία δεν ανα­γνω­ρί­ζουν οι ψηφο­φό­ροι του κυβερ­νώ­ντος κόμ­μα­τος. Γιατί συμπε­ρι­φέ­ρο­νται παρό­μοια όμως οι ψηφο­φό­ροι ΠαΣοκ και Φωνής Λογικής ενώ είναι στην αντι­πο­λί­τευση; ρωτώ.

«Το αν ένα κράτος είναι πετυ­χη­μένο αφορά την δια­χρο­νία του έτσι και οι ψηφο­φό­ροι του ΠαΣοΚ νιώθουν πως το κόμμα τους έχει συμ­βά­λει σε ένα πετυ­χη­μένο κράτος. Τώρα για τους ψηφο­φό­ρους της Φωνής Λογικής, από όλες τις απα­ντή­σεις τους στην έρευνα μπο­ρούμε να πούμε πως αντι­δρούν περισ­σό­τερο ως ένα κόμμα το οποίο έχει άμεση σχέση με τη ΝΔ και απλά εκφρά­ζει ένα κομμάτι της και λιγό­τερο απο­τε­λεί ένα κόμμα με ατζέντα η οποία είναι πλήρως απέ­να­ντι στην ΝΔ».

Ο πολι­τι­κός γρίφος

Η ανάλυση των απα­ντή­σεων ανα­λό­γως της κομ­μα­τι­κής προ­τί­μη­σης δεν είναι τυχαία καθώς έφτασε η στιγμή να τεθεί στον αναλυτή μας ένα κρίσιμο ερώτημα: Από τις απα­ντή­σεις με βάση την κομ­μα­τική προ­τί­μηση ποια κόμματα κιν­δυ­νεύ­ουν να συμπιε­στούν σε συν­θή­κες εκλο­γι­κής πόλωσης από το κυβερ­νών κόμμα; Και ποια κόμματα θα μπο­ρού­σαν ίσως να συνα­σπι­στούν απέ­να­ντι στη ΝΔ;

«Δια­πι­στώ­νουμε σε όλες τις κάρτες ότι στην ΝΔ υπάρ­χουν εντελώς δια­φο­ρε­τι­κές απα­ντή­σεις από το σύνολο του υπο­λοί­που δείγ­μα­τος. Αν κάποια κόμματα έχουν κοντι­νές απα­ντή­σεις αυτά είναι στα αρι­στερά της το ΠαΣοΚ και στα δεξιά της η Φωνή Λογικής. Ακόμη και στο ζήτημα «της ανάγκης ηγεσίας στην Ευρώπη vs Ελλάδας» ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των ψηφο­φό­ρων αυτών των δύο κομ­μά­των πιστεύ­ουν ότι η Ευρώπη έχει μεγα­λύ­τερη ανάγκη ηγεσίας και έτσι κατα­νο­ούμε τον βαθμό διείσ­δυ­σης του Κυριά­κου Μητσο­τάκη προ­σω­πικά σε ένα μεγάλο κομμάτι της βάσης των δύο αυτών κομ­μά­των. Είναι και τα κόμματα τα οποία σε περί­πτωση εκλο­γι­κής πόλωσης – ειδικά σε περί­πτωση που υπάρ­ξουν και επα­να­λη­πτι­κές εκλογές- θα αντι­με­τω­πί­σουν μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα εκροών προς την ΝΔ. Στον αντί­ποδα βλέ­πουμε πως η αντι­πο­λί­τευση ακόμη και τώρα δεν μπορεί να βρει εύκολα ένα ενιαίο αφήγημα απέ­να­ντι στην κυβέρ­νηση μιας και δύσκολα βλέ­πουμε παρό­μοιες απα­ντή­σεις σε πάνω από δυο – τρία κόμματα ανά κάρτα. Όσο λοιπόν υπάρχει αυτή η παν­σπερ­μία κομ­μά­των και θέσεων, η ΝΔ παρόλο που έχει σαφώς χαμη­λό­τερα ποσοστά σε σχέση με τις εθνικές εκλογές του 2023, φαί­νε­ται να δια­τη­ρεί την πρω­το­κα­θε­δρία και να περι­μέ­νει … στη γωνία ψηφο­φό­ρους οι οποίοι βλέπουν ως απειλή για την στα­θε­ρό­τητα της χώρας την άνοδο κομ­μά­των τα οποία δεν έχουν κυβερ­νή­σει».

Πηγή: parapolitika.gr