Μισθολογικές αλλαγές στο Δημόσιο το 2025: Αυξήσεις, επιδόματα και διεκδικήσεις – Στο προσκήνιο ο 13ος και 14ος μισθός

Το 2025 φέρνει αυξή­σεις σε μισθούς, μειώ­σεις εισφο­ρών και νέα επι­δό­ματα για τους δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους. Παράλ­ληλα, η ΑΔΕΔΥ διεκ­δι­κεί την επα­να­φορά του 13ου και 14ου μισθού, με την πρότυπη δίκη του ΣτΕ να έχει προ­γραμ­μα­τι­στεί για τις 6 Ιουνίου 2025.

Επτά πακέτα αυξή­σεων για τους δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους

1. Προ­σω­πική διαφορά

1.    Η νέα ρύθμιση επι­τρέ­πει σε 40.000-50.000 υπαλ­λή­λους να λάβουν μέρος ή όλη την αύξηση της μισθο­λο­γι­κής ωρί­μαν­σης στην τσέπη.

2.    Επιβολή πλαφόν στους συμ­ψη­φι­σμούς της προ­σω­πι­κής δια­φο­ράς για να μην απορ­ρο­φώ­νται πλήρως οι αυξή­σεις των κλι­μα­κίων (60 ευρώ κατά μέσο όρο.

2. Ετήσια αύξηση

1.     Νέα ετήσια αύξηση για όλους τους δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους, ανάλογη της αύξησης στον κατώ­τατο μισθό του ιδιω­τι­κού τομέα.

2.    Στα­διακή αύξηση 100 ευρώ έως το 2027, με συνο­λικό όφελος 1.200 ευρώ.

3.    Συνο­λικό κόστος 792 εκατ. ευρώ, με 300 εκατ. ευρώ να δια­τί­θε­νται φέτος.

3. Μείωση ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών

1.  Μείωση κατά 1 μονάδα και στο Δημόσιο, εξοι­κο­νο­μώ­ντας 83 εκατ. ευρώ.

4.Μπόνους επι­δό­σεων

Ετήσια κίνητρα επί­τευ­ξης στόχων, με κόστος 40 εκατ. ευρώ.

5. Αυξή­σεις στη νυχτε­ρινή απα­σχό­ληση

Αύξηση απο­ζη­μί­ω­σης για ένστο­λους, με ετήσιο κόστος 25 εκατ. ευρώ

6. Αυτο­τε­λής φορο­λό­γηση εφη­με­ριών

7. Επι­δό­ματα ειδικών συν­θη­κών

Από Ιούλιο 2025, νέο επίδομα επι­κιν­δυ­νό­τη­τας +100 ευρώ/μήνα (600 ευρώ ως τον Δεκέμ­βριο, 1.200 ευρώ από το 2026).

Μισθοί Δημο­σίου και Κατώ­τα­τος Μισθός

1.  Από το 2025, ο εισα­γω­γι­κός μισθός του Δημο­σίου δεν μπορεί να είναι χαμη­λό­τε­ρος από τον κατώ­τατο μισθό του ιδιω­τι­κού τομέα.

2.    Αν αυξηθεί ο κατώ­τα­τος μισθός στα 880 ευρώ, τότε ο εισα­γω­γι­κός μισθός στο Δημόσιο αυξά­νε­ται από 850 σε 880 ευρώ.

3.    Αυξή­σεις 30 ευρώ σε όλα τα κλι­μά­κια (ΥΕ, ΔΕ, ΤΕ, ΠΕ).

Στο προ­σκή­νιο η επι­στροφή του 13 και 14ου μισθού

Το 2025 σημα­το­δο­τεί σημα­ντι­κές οικο­νο­μι­κές βελ­τιώ­σεις για τους δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους, με αύξηση απο­δο­χών και μειώ­σεις κρα­τή­σεων, ενώ η διεκ­δί­κηση του 13ου και 14ου μισθού παρα­μέ­νει στο προ­σκή­νιο.

Η πρόταση επα­να­φο­ράς του 13ου και 14ου μισθού στους δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους επα­νέρ­χε­ται στο προ­σκή­νιο, καθώς η Ανώτατη Διοί­κηση Ενώσεων Δημο­σίων Υπαλ­λή­λων (ΑΔΕΔΥ) κατέ­θεσε αίτημα πρό­τυ­πης δίκης στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας (ΣτΕ). Το ζήτημα αφορά όχι μόνο τους εργα­ζό­με­νους στο Δημόσιο αλλά συνο­λικά την οικο­νο­μική και κοι­νω­νική πολι­τική της χώρας, ιδιαί­τερα μετά τη μνη­μο­νιακή περίοδο.

Το αίτημα της ΑΔΕΔΥ

Στις 27 Δεκεμ­βρίου 2024, η ΑΔΕΔΥ κατέ­θεσε αίτημα στο ΣτΕ για τη διε­ξα­γωγή πρό­τυ­πης δίκης. Στο αίτημα υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι η κατάρ­γηση των επι­δο­μά­των αντί­κει­ται σε θεμε­λιώ­δεις συνταγ­μα­τι­κές δια­τά­ξεις, στον Χάρτη των Θεμε­λιω­δών Δικαιω­μά­των της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, καθώς και στην Ευρω­παϊκή Οδηγία 2022/2041/ΕΕ, η οποία επι­τάσ­σει την ίση μετα­χεί­ριση εργα­ζο­μέ­νων σε ιδιω­τικό και δημόσιο τομέα.

Η απόφαση που θα λάβει το ΣτΕ ανα­μέ­νε­ται να έχει καθο­ρι­στική σημασία για την πορεία της υπό­θε­σης. Εάν το Ανώτατο Δικα­στή­ριο απο­φαν­θεί υπέρ της επα­να­φο­ράς των επι­δο­μά­των, η κυβέρ­νηση θα κληθεί να προ­σαρ­μό­σει τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό της, ενώ θα δημιουρ­γη­θεί προη­γού­μενο για αντί­στοι­χες διεκ­δι­κή­σεις στο μέλλον.

Η πρότυπη δίκη για την επα­να­φορά του 13ου και 14ου μισθού ανα­δει­κνύει την ανάγκη για επα­νε­ξέ­ταση της οικο­νο­μι­κής πολι­τι­κής της χώρας, με γνώμονα την κοι­νω­νική δικαιο­σύνη και τη στήριξη των εργα­ζο­μέ­νων. Η τελική απόφαση του ΣτΕ θα καθο­ρί­σει τη μελ­λο­ντική πορεία του ζητή­μα­τος, αλλά και την κατεύ­θυνση της πολι­τι­κής δια­χεί­ρι­σης της μετα­μνη­μο­νια­κής Ελλάδας.

Η δαπάνη για να επα­νέλ­θει ο 13ος και ο 14ος μισθός στο δημόσιο τομέα, υπο­λο­γί­ζε­ται στα επίπεδα του 1,6 – 1,7 δισ. ευρώ

Επόμενα βήματα

Η απόφαση του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας ανα­μέ­νε­ται με ενδια­φέ­ρον, καθώς μπορεί να απο­τε­λέ­σει δεδι­κα­σμένο για χιλιά­δες δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους που βρί­σκο­νται σε αντί­στοιχη θέση. Παράλ­ληλα, η υπόθεση αυτή θα μπο­ρούσε να επη­ρε­ά­σει ευρύ­τερα τη συζή­τηση για την απο­κα­τά­σταση μισθο­λο­γι­κών δικαιω­μά­των στο Δημόσιο.

Τι είναι η πρότυπη δίκη

Η πρότυπη δίκη είναι μια νομική δια­δι­κα­σία που εφαρ­μό­ζε­ται για την ταχύ­τερη και πιο απο­τε­λε­σμα­τική επίλυση ζητη­μά­των που αφορούν μεγάλο αριθμό παρό­μοιων υπο­θέ­σεων. Στην Ελλάδα, η δια­δι­κα­σία αυτή προ­βλέ­πε­ται από το άρθρο 1 του Νόμου 3900/2010 και εφαρ­μό­ζε­ται κυρίως σε διοι­κη­τικά δικα­στή­ρια, όπως το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας (ΣτΕ).

Βασικά χαρα­κτη­ρι­στικά της πρό­τυ­πης δίκης

Ενο­ποί­ηση υπο­θέ­σεων: Όταν πολλά άτομα ή ομάδες εμπλέ­κο­νται σε υπο­θέ­σεις που αφορούν το ίδιο νομικό ζήτημα (π.χ. η κατάρ­γηση επι­δο­μά­των), μία από αυτές επι­λέ­γε­ται ως «πρότυπη».

Ταχεία εκδί­καση: Η υπόθεση προ­ω­θεί­ται απευ­θείας στο Ανώτατο Δικα­στή­ριο, παρα­κάμ­πτο­ντας τα ενδιά­μεσα επίπεδα δικαιο­σύ­νης (π.χ. Εφετείο).

Δεσμευ­τική απόφαση: Η απόφαση που εκδί­δε­ται από το Ανώτατο Δικα­στή­ριο (π.χ. ΣτΕ) έχει δεσμευ­τική ισχύ για όλες τις παρό­μοιες υπο­θέ­σεις, απο­φεύ­γο­ντας έτσι την πολυ­διά­σπαση σε δια­φο­ρε­τι­κές απο­φά­σεις.

Πότε εφαρ­μό­ζε­ται;

Η πρότυπη δίκη μπορεί να ζητηθεί όταν:

1.   Υπάρχει μεγάλη κοι­νω­νική ή οικο­νο­μική σημασία.

2.    Το ζήτημα επη­ρε­ά­ζει πολλούς πολίτες ή εργα­ζό­με­νους.

3.    Υπάρχει ανάγκη για ερμη­νεία της νομο­θε­σίας ή επίλυση συνταγ­μα­τι­κών ζητη­μά­των.

Παρά­δειγμα της υπό­θε­σης της ΑΔΕΔΥ

Στην περί­πτωση της ΑΔΕΔΥ, η πρότυπη δίκη ζητή­θηκε επειδή το ζήτημα των επι­δο­μά­των εορτών και αδείας αφορά χιλιά­δες δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους. Το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας θα απο­φα­σί­σει αν η κατάρ­γησή τους είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα και την ευρω­παϊκή νομο­θε­σία, και η απόφαση αυτή θα εφαρ­μο­στεί σε όλες τις παρό­μοιες υπο­θέ­σεις.

Οικο­νο­μι­κές και Κοι­νω­νι­κές Επι­πτώ­σεις

Η επα­να­φορά του 13ου και 14ου μισθού θα είχε άμεσο θετικό αντί­κτυπο στους δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους, αυξά­νο­ντας το εισό­δημά τους και ενι­σχύ­ο­ντας την αγο­ρα­στική τους δύναμη. Επι­πλέον, θα μπο­ρούσε να τονώσει την κατα­νά­λωση και να ενι­σχύ­σει την ανά­πτυξη της οικο­νο­μίας. Ωστόσο, η υλο­ποί­ηση ενός τέτοιου μέτρου θα απαι­τούσε ανα­διάρ­θρωση του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού και πιθανή αύξηση της φορο­λο­γίας ή περιο­ρι­σμό άλλων δαπανών.

Η Ένωση Δικα­στών και Εισαγ­γε­λέων έχει ταχθεί επίσης υπέρ της επα­να­φο­ράς, τονί­ζο­ντας ότι η οικο­νο­μική ανά­καμψη της χώρας επι­τρέ­πει την άρση των περιο­ρι­στι­κών μέτρων. Οι συν­δι­κα­λι­στι­κοί φορείς, από την άλλη, επι­ση­μαί­νουν ότι οι περι­κο­πές έχουν δημιουρ­γή­σει κοι­νω­νι­κές ανι­σό­τη­τες και έχουν υπο­νο­μεύ­σει το επίπεδο δια­βί­ω­σης των δημο­σίων υπαλ­λή­λων.

Το ζήτημα έχει προ­κα­λέ­σει έντονες πολι­τι­κές αντι­πα­ρα­θέ­σεις. Τα κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, έχουν υπο­στη­ρί­ξει την επα­να­φορά των επι­δο­μά­των, κατη­γο­ρώ­ντας την κυβέρ­νηση ότι αδια­φο­ρεί για τις ανάγκες των εργα­ζο­μέ­νων. Από την άλλη, η Νέα Δημο­κρα­τία επι­μέ­νει ότι οι δημο­σιο­νο­μι­κές δεσμεύ­σεις δεν επι­τρέ­πουν τέτοιες αλλαγές.

 

Πηγή: newpost.gr