Προς κατάργηση το όριο ανεκτέλεστου των κατασκευαστικών

Ζήτημα χρόνου, ενδε­χο­μέ­νως ακόμη και μερικών ημερών, θεωρούν στελέχη της κατα­σκευα­στι­κής αγοράς την κατάρ­γηση του κρι­τη­ρίου του ανε­κτέ­λε­στου υπο­λοί­που για τη συμ­με­τοχή εται­ρειών σε δια­γω­νι­σμούς μεγα­λύ­τε­ρων προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών.

Συγκε­κρι­μένα, όπως ανα­φέ­ρει ρεπορ­τάζ της Καθη­με­ρι­νής,  ανα­μέ­νε­ται υπουρ­γική απόφαση ή κάποια διευ­κρι­νι­στική εγκύ­κλιος που θα ρυθ­μί­ζει το θέμα, με δεδο­μένο ότι όλες οι δια­κη­ρύ­ξεις των έργων μπορούν σήμερα να προ­σβλη­θούν από ενδια­φε­ρο­μέ­νους λόγω ύπαρξης δεδι­κα­σμέ­νου από το ΣΤΕ, ήδη από το τέλος του 2023. Ασφαλώς, μια τέτοια εξέλιξη θα δημιουρ­γούσε μεγάλο ζήτημα στην απορ­ρο­φη­τι­κό­τητα των κον­δυ­λίων, ιδίως του Ταμείου Ανά­καμ­ψης, εξ ου και η χρονική πίεση.

Προ­σφυ­γές σε δικα­στή­ρια

Μέχρι σήμερα στις δια­κη­ρύ­ξεις των έργων τίθεται ο όρος ενός συγκε­κρι­μέ­νου ορίου ανε­κτέ­λε­στου, το οποίο αν έχει ξεπε­ρα­στεί από μια εται­ρεία, της απα­γο­ρεύει τη συμ­με­τοχή. Πρό­κει­ται για ένα θέμα που έχει δημιουρ­γή­σει σημα­ντι­κές προ­στρι­βές και ακόμη και προ­σφυ­γές στο Ευρω­παϊκό ∆ικα­στή­ριο (από την ΕΚΤΕΡ, εται­ρεία της 6ης τάξης του εργο­λη­πτι­κού πτυχίου), διότι θεω­ρεί­ται ότι πλήττει τον αντα­γω­νι­σμό.

Στο πλαίσιο αυτό, πριν από περίπου ένα χρόνο υπήρξε και απόφαση του ΣΤΕ που ουσια­στικά επέ­βαλλε την αλλαγή αυτή στις δια­κη­ρύ­ξεις των έργων. Συγκε­κρι­μένα, το ΣΤΕ επι­κύ­ρωσε προ­γε­νέ­στερη απόφαση του Εκτε­λε­στι­κού Συμ­βου­λίου της Ενιαίας Αρχής ∆ημοσίων Συμ­βά­σεων, με βάση την οποία ακυ­ρώ­θηκε η δια­κή­ρυξη δια­γω­νι­σμού, αφού κρίθηκε μη νόμιμος ο όρος που περιείχε για το ανε­κτέ­λε­στο υπό­λοιπο των εργο­λα­βι­κών συμ­βά­σεων. Η προ­σφυγή είχε γίνει για έργο 23 εκατ. ευρώ της Περι­φέ­ρειας Ηπείρου, που διεκ­δι­κούσε το σχήμα των εται­ρειών Μεσό­γειος – ΜΤ ΑΤΕ (4ης τάξης), που δεν μπο­ρούσε να συμ­με­τά­σχει στον δια­γω­νι­σμό ακριβώς επειδή είχε ξεπε­ρά­σει το όριο του ανε­κτέ­λε­στου. Η κοι­νο­πρα­ξία κέρδισε την προ­σφυγή της και το ΣΤΕ επι­κύ­ρωσε την απόφαση αυτή, ενα­ντίον της οποίας είχε προ­σφύ­γει άλλη εται­ρεία που ενδια­φε­ρό­ταν για το συγκε­κρι­μένο έργο.

Το θέμα αυτό προ­κα­λεί και στρε­βλώ­σεις στο σύστημα της επα­νά­κρι­σης των πτυχίων, καθώς σήμερα μια εται­ρεία που ανήκει στην 6η τάξη, δηλαδή στην αμέσως χαμη­λό­τερη από την ανώτατη 7η, μπορεί να διεκ­δι­κή­σει έργα ύψους μόνο έως 44 εκατ. ευρώ και να δημιουρ­γή­σει ανε­κτέ­λε­στο υπό­λοιπο όχι μεγα­λύ­τερο των 132 εκατ. ευρώ. Αν επι­θυ­μεί να συμ­με­τά­σχει σε δια­γω­νι­σμό έργου μεγα­λύ­τε­ρης αξίας, τότε μπορεί μεν να το πράξει, αλλά μόνον ως μέλος κοι­νο­πρα­ξίας με μεγα­λύ­τερη εται­ρεία.

Το ενδια­φέ­ρον όμως είναι ότι πλέον ακόμη και οι «μεγάλοι» του κλάδου εμφα­νί­ζο­νται έτοιμοι να απο­δε­χθούν την είσοδο νέων «παικτών» στην 7η τάξη. Για παρά­δειγμα, σε πρό­σφατη ομιλία του στο Athens Investment Forum o κ. Αλ. Μιχαη­λί­δης, ανα­πλη­ρω­τής διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος και γενικός τεχνι­κός διευ­θυ­ντής της ΤΕΡΝΑ, υπερ­θε­μά­τισε της κατάρ­γη­σης του κρι­τη­ρίου του ανε­κτέ­λε­στου. «Η σύνδεση του ανε­κτέ­λε­στου ποσού των υπό κατα­σκευήν έργων με τη συμ­με­τοχή μιας επι­χεί­ρη­σης σε δια­γω­νι­σμούς δημιουρ­γεί συν­θή­κες απο­κλει­σμού σε εται­ρείες που βρί­σκο­νται σε ανοδική τροχιά».

Στο πλαίσιο αυτό, οι «ζυμώ­σεις» που γίνο­νται στις εν εξε­λί­ξει δια­δι­κα­σίες επα­νά­κρι­σης των πτυχίων είναι σημα­ντι­κές, καθώς το θέμα αφορά τόσο τις μικρό­τε­ρες εται­ρείες, που ενδια­φέ­ρο­νται να ανα­βαθ­μί­σουν το πτυχίο τους και να μπορούν να διεκ­δι­κούν περισ­σό­τερα και μεγα­λύ­τερα έργα, όσο και τις εται­ρείες που έχουν ήδη εκδη­λώ­σει ενδια­φέ­ρον για να βρεθούν στην α΄ κατη­γο­ρία, δηλαδή στην ανώτατη τάξη του εργο­λη­πτι­κού πτυχίου, όπου σήμερα δρα­στη­ριο­ποιού­νται η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, η Intrakat, η Αβαξ και η ΜΕΤΚΑ του ομίλου Metlen.

Με βάση τα όσα ορί­ζο­νται στο Π.∆. 71 του 2019, για τη λήψη του πτυχίου της ανώ­τα­της τάξης μια εται­ρεία θα πρέπει να έχει ίδια κεφά­λαια 44 εκατ. ευρώ και πάγια 15 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων το 20% να αφορά μηχα­νικό εξο­πλι­σμό. Επίσης, ο κύκλος εργα­σιών της τελευ­ταίας τριε­τίας θα πρέπει, κατ’ ελά­χι­στον, να δια­μορ­φώ­νε­ται σε 88 εκατ. ευρώ.

Σύμφωνα με φορείς της αγοράς, η προ­σθήκη κι άλλων εται­ρειών στην ανώτατη τάξη θα ενι­σχύ­σει τον αντα­γω­νι­σμό και θα μειώσει τον βαθμό εξάρ­τη­σης της υλο­ποί­η­σης του όλο και μεγα­λύ­τε­ρου προ­γράμ­μα­τος μεγάλων δημο­σίων έργων από έναν πολύ μικρό αριθμό εται­ρειών. Αλλωστε τίθεται και ζήτημα προ­σω­πι­κού και δια­θέ­σι­μων πόρων.

Οπως ανέφερε ο κ. Πέτρος Σου­ρέ­της, εντε­ταλ­μέ­νος σύμ­βου­λος και εκτε­λε­στικό μέλος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ στο συνέ­δριο Green Deal του ΤΕΕ, «είναι πραγ­μα­τικά σοκα­ρι­στικό ένας κλάδος όπως αυτός των υπο­δο­μών, που απο­δε­δειγ­μένα έχει τερά­στια επί­δραση στην απα­σχό­ληση και στην τόνωση της οικο­νο­μίας, να μην μπορεί να βρει εργα­τικό δυνα­μικό και μάλιστα σε μια χρονική στιγμή που η κατα­σκευα­στική δρα­στη­ριό­τητα γνω­ρί­ζει άνθηση. Ενδει­κτικά, το μερίδιο της απα­σχό­λη­σης στον κλάδο των κατα­σκευών επί της συνο­λι­κής απα­σχό­λη­σης μειώ­θηκε από 8% το 2008 σε 4,1% το 2022, και συνε­χί­ζει φυσικά να κινεί­ται σαφώς χαμη­λό­τερα από το 6,7% που είναι ο μέσος όρος στην Ευρώπη των “27”. Πρέπει να δοθούν κίνητρα στους νέους ανθρώ­πους να δου­λέ­ψουν στον κλάδο, αλλά και να εντα­τι­κο­ποι­η­θεί η προ­σέλ­κυση εργα­ζο­μέ­νων από τρίτες χώρες», τόνισε ο κ. Σου­ρέ­της.

Πηγή: moneyreview.gr