Οταν το Νησί του Ιπποκράτη δεν έχει… παιδίατρο

Για την Κω, το νησί του πατέρα της Ιατρι­κής Ιππο­κράτη, το τρίτο μεγα­λύ­τερο σε έκταση και δεύτερο μεγα­λύ­τερο σε πλη­θυ­σμό νησί των Δωδε­κα­νή­σων, εδώ και του­λά­χι­στον δύο χρόνια, το υπουρ­γείο Υγείας δεν μπορεί να βρει παι­δί­α­τρο για να καλύψει τις ανάγκες των κατοί­κων σε δημό­σιες υπη­ρε­σίες υγείας. Η ίδια εικόνα και στην Πάτμο αλλά και στη Σύρο, την πρω­τεύ­ουσα των Κυκλά­δων, που μάλιστα είναι πιο «ελκυ­στική» για έναν άνεργο γιατρό αφού δεν είναι σε μεγάλη από­σταση από το κέντρο.

Δεν είναι μόνο οι παι­δί­α­τροι που λείπουν από τη νησιω­τική χώρα. Κενά παρα­τη­ρού­νται και σε άλλες, άκρως νευ­ραλ­γι­κές για το ΕΣΥ, ειδι­κό­τη­τες, όπως καρ­διο­λό­γοι –στην Κω επίσης επί δύο χρόνια δεν έχει καλυ­φθεί η θέση–, ορθο­πε­δι­κοί και μικρο­βιο­λό­γοι. Στη συντρι­πτική πλειο­νό­τητα των περι­πτώ­σεων, οι θέσεις έχουν προ­κη­ρυ­χθεί πολλές φορές. Ωστόσο, οι ίδιοι οι γιατροί δεν ενδια­φέ­ρο­νται, αφού το κόστος δια­βί­ω­σης σε έναν μακρινό από τη «βάση τους» τόπο μπορεί να υπερβεί τον μισθό τους. Παρά τη μεγάλη ανεργία που πλήττει τον κλάδο –ένας στους τέσ­σε­ρις για­τρούς στην Αθήνα είναι άνεργος– οι γιατροί προ­τι­μούν να παρα­μεί­νουν στο πατρικό τους ή να φύγουν στο εξω­τε­ρικό.

Οπως ανέφερε στην «Κ» ο υπο­διοι­κη­τής της 2ης Υγειο­νο­μι­κής Περι­φέ­ρειας Πει­ραιώς και Αιγαίου κ. Χαρά­λα­μπος Πλάτσης, από τις αρχές του έτους έως σήμερα έχουν «βγει στον αέρα» έξι προ­κη­ρύ­ξεις για θέσεις επι­κου­ρι­κών γιατρών για τα νησιά. Πέρυσι, είχαν βγει περισ­σό­τε­ρες από δέκα αντί­στοι­χες προ­κη­ρύ­ξεις. «Ωστόσο, τα κενά παρα­μέ­νουν. Υπο­λο­γί­ζουμε ότι από τις θέσεις που προ­κη­ρύσ­σουμε, το 70% καλύ­πτε­ται. Για το υπό­λοιπο 30% δεν υπάρχει ενδια­φέ­ρον από τους για­τρούς, οπότε επα­να­προ­κη­ρύσ­σο­νται». Σύμφωνα δε με το Εθνικό Δια­δη­μο­τικό Δίκτυο Υγιών Πόλεων Προ­α­γω­γής Υγείας, 50 αγρο­τικά ιατρεία σε παρα­με­θό­ριες νησιω­τι­κές περιο­χές δεν έχουν καλυ­φθεί από για­τρούς.

Και αυτό παρά τα κίνητρα που έχουν δοθεί. Με πρό­σφατη υπουρ­γική απόφαση, οι επι­κου­ρι­κοί που πηγαί­νουν σε απο­μα­κρυ­σμέ­νες περιο­χές της χώρας μπορούν να έχουν τριετή σύμβαση, η προ­ϋ­πη­ρε­σία τους σε αυτές τις περιο­χές θα υπο­λο­γί­ζε­ται εις διπλούν (έναντι προ­ϋ­πη­ρε­σίας στο κέντρο) για την κατά­ληψη θέσης στο ΕΣΥ, ενώ δόθηκε η δυνα­τό­τητα στους δήμους να συνει­σφέ­ρουν παρέ­χο­ντας στους για­τρούς διαμονή και σίτιση, αφού οι σχε­τι­κές δαπάνες τους πλέον θα είναι απο­δε­κτές από το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο. «Οταν μας δηλωθεί από ένα δήμο ότι υπάρχει κατά­λυμα για τον γιατρό, αναρ­τούμε τη σχετική ανα­κοί­νωση στην ιστο­σε­λίδα της ΥΠΕ και επι­πλέον προ­τρέ­πουμε τους δήμους να κάνουν το ίδιο στις δικές τους ιστο­σε­λί­δες», σημειώ­νει ο κ. Πλάτσης.

Η «αδια­φο­ρία», πάντως, των γιατρών οφεί­λε­ται σε καθαρά οικο­νο­μι­κούς λόγους. Ο μισθός τους κυμαί­νε­ται από 1.000 έως 1.300 ευρώ τον μήνα, ανάλογα με την ειδι­κό­τητα και τις εφη­με­ρίες. «Το ποσό αυτό είναι ελά­χι­στο, εάν ανα­λο­γι­στεί κανείς ότι θα πρέπει να πλη­ρώ­σει ο γιατρός έξοδα μετα­κί­νη­σης και δια­μο­νής, ειδικά εάν έχει και οικο­γέ­νεια.

Δεν βγαίνει ο λογα­ρια­σμός. Είναι σαν να επι­δο­τεί ο ίδιος ο γιατρός τη θέση του», επι­ση­μαί­νει στην «Κ» ο πρό­ε­δρος της Ομο­σπον­δίας Ενώσεων Νοσο­κο­μεια­κών Γιατρών Ελλάδος Δημή­τρης Βαρ­νά­βας, τονί­ζο­ντας την ανάγκη να δοθεί επι­πλέον οικο­νο­μικό κίνητρο για τους για­τρούς. Οπως σχο­λιά­ζει, «το ότι προ­σμε­τρά εις διπλούν η προ­ϋ­πη­ρε­σία για την κάλυψη θέσεων στο ΕΣΥ δεν έχει κανένα νόημα με τον ρυθμό που γίνο­νται οι προ­σλή­ψεις μονίμων. Οι νέοι γιατροί στην Ελλάδα δεν έχουν πλέον καμία προσ­δο­κία ότι θα εργα­στούν στο σύστημα Υγείας».

Αλλωστε, αυτή τη στιγμή η ανεργία στους για­τρούς «καλ­πά­ζει». Οπως ανέφερε στην «Κ» ο πρό­ε­δρος του Ιατρι­κού Συλ­λό­γου Αθηνών Γιώργος Πατού­λης, στην Αθήνα, σε ένα σύνολο 27.000 γιατρών, 25% είναι άνεργοι ή υπο­α­πα­σχο­λού­νται. Ποια είναι η λύση γι’ αυτούς; «Μένουν με τους γονείς τους και περι­μέ­νουν –εάν είναι τυχεροί– να κάνουν καμιά εφη­με­ρία σε ιδιω­τικό νοσο­κο­μείο, κάνουν άλλο επάγ­γελμα ή μετα­να­στεύ­ουν. Εκτι­μά­ται ότι μόνο από την Αθήνα τα «χρόνια της κρίσης» έχουν φύγει στο εξω­τε­ρικό 6.500 γιατροί».

Ο κ. Πατού­λης προ­τεί­νει μεταξύ άλλων, να δοθεί εν είδει μοριο­δό­τη­σης στους γενι­κούς για­τρούς η δυνα­τό­τητα να τοπο­θε­τη­θούν μετά 2-3 χρόνια παρα­μο­νής τους σε ακρι­τι­κές περιο­χές σε Κέντρο Υγείας δικής τους επι­λο­γής, να εφαρ­μο­σθούν συστή­ματα τηλεϊ­α­τρι­κής και να ενι­σχυ­θούν τα μεγάλα περι­φε­ρειακά νοσο­κο­μεία για να «κρατούν» τα περι­στα­τικά και να μην τα στέλ­νουν στο κέντρο.

Αγρο­τικό πριν από την ειδι­κό­τητα

Τρο­πο­λο­γία που θα ορίζει ότι μία από τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να ξεκι­νή­σει ένας γιατρός ειδι­κό­τητα είναι να υπη­ρε­τή­σει για ένα χρόνο ως αγρο­τι­κός γιατρός προ­τί­θε­ται να κατα­θέ­σει σύντομα ο αναπλ. υπουρ­γός Υγείας Λεω­νί­δας Γρη­γο­ρά­κος. Παράλ­ληλα, το υπουρ­γείο θα προ­χω­ρή­σει και σε προ­σλή­ψεις μόνιμου προ­σω­πι­κού. Ηδη εδώ και δεκα­πέ­ντε ημέρες, με εγκύ­κλιο του αναπλ. υπουρ­γού προ­χω­ρούν οι κρίσεις για περίπου 440 θέσεις ιατρών, από προ­κή­ρυξη που έγινε το 2010, αλλά «πάγωσε» λόγω οικο­νο­μι­κής κρίσης. Από την ίδια προ­κή­ρυξη εκκρε­μούσε ο διο­ρι­σμός άλλων 460 γιατρών. Επι­πλέον, σύμφωνα με τον κ. Γρη­γο­ράκο, για το 2015 έχει εγκρι­θεί η πρό­σληψη 1.500 μόνιμων γιατρών. Πάντως, σύμφωνα με την Ομο­σπον­δία Γιατρών ΕΣΥ, λείπουν 6.500 γιατροί από το ΕΣΥ, αριθμός που αυξά­νε­ται συνεχώς, με δεδο­μένο ότι συντα­ξιο­δο­τού­νται 800-1.000 γιατροί τον χρόνο. Και οι προ­σλή­ψεις από το 2010 έως και σήμερα γίνο­νται με το στα­γο­νό­με­τρο: αντί να ισχύσει το ένα προς πέντε ή το ένα προς δέκα (προ­σλή­ψεις προς απο­χω­ρή­σεις), ίσχυσε το ένα προς 86 (!) και προ­σλαμ­βά­νο­νται κυρίως γενικοί γιατροί σε θέση αγρο­τι­κών.

Πηγή : Καθη­με­ρινή