Αλβανή απελάθηκε κι έκτοτε… καταζητείται!

Μια απί­στευ­τη διά­στα­ση με­τα­ξύ των ποι­νι­κών και των διοι­κη­τι­κών δι­κα­στη­ρί­ων της Ρόδου έχει οδη­γή­σει στην έκ­δο­ση εντάλ­μα­τος σύλ­λη­ψης και σε ερή­μην κα­τα­δί­κες σε βάρος μιας υπη­κό­ου Αλ­βα­νί­ας η οποία, πα­ρό­τι επε­δί­ω­κε να πα­ρα­μεί­νει στη χώρα και να δι­κα­στεί ως εμπλε­κό­με­νη σε μια τε­ρά­στια υπό­θε­ση φο­ρο­δια­φυ­γής, έχει απε­λα­θεί, έχει συ­μπε­ρι­λη­φθεί στον κα­τά­λο­γο των ανε­πι­θύ­μη­των αλ­λο­δα­πών και ταυ­τό­χρο­να… κα­τα­ζη­τεί­ται!!

Πρό­κει­ται για την Μ. D. του Γ., κάτοικο Ρόδου, που μετείχε σε επι­χει­ρήσεις από τις οποίες δια­κι­νήθηκαν επί 4ετία πλα­στά και ει­κο­νι­κά τι­μο­λόγια αξίας 2,203 εκατ. ευρώ και η οποία έχει κα­τα­δι­κα­στεί ερή­μην από το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νήσου σε ποινή κάθειρ­ξης 7 ετών.

Η εται­ρεία με τη μορφή της ατο­μι­κής επι­χείρησης και με ιδιο­κτήτρια δια­χει­ρίστρια την Αλ­βα­νή υπήκοο, έκανε έναρξη ερ­γα­σιών στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. Ρόδου. Η εται­ρεία δήλωσε ως βα­σι­κό αντι­κείμενο δρα­στη­ριο­τήτων την πα­ρο­χή κα­τα­σκευα­στι­κών υπη­ρε­σιών. Συγ­χρόνως όμως έκανε επε­κτάσεις σε διάφορες Δ.Ο.Υ. της επι­κράτειας με δρα­στη­ριότητες που δεν είχαν σχέση με την αρ­χι­κή έναρξη, όπως ψη­το­πω­λεία, οι­νο­μα­γει­ρεία, ξύλινες κορνίζες κτλ. Κατά τους διε­νερ­γη­θέντες ελέγχους της Υπ.ΕΕ. δεν βρέθηκε καμία έδρα επι­χείρησης, ενώ η εμπλε­κόμενη Αλ­βα­νή υπήκοος δια­πι­στώθηκε ότι είναι κάτοχος μεγάλης ακίνητης πε­ριου­σίας. Στην υπόθεση εμπλέκο­νται δυο μεγάλα ξε­νο­δο­χεία της Μυ­κό­νου, τα οποία έκαναν χρήση των συ­γκε­κρι­μένων τι­μο­λο­γίων, συ­νο­λι­κής αξίας 973.000 ευρώ. Το πρόστιμο που επι­βλή­θη­κε στους συ­γκε­κρι­μέ­νους πα­ρα­λήπτες ανήλ­θε στο ποσό του 1.720.000 ευρώ. Συ­νο­λι­κά η αξία των τι­μο­λο­γίων που δια­κι­νήθηκαν ανέρχε­ται στο ποσόν των 2,203 εκατ. ευρώ και το πρόστιμο που επι­βλή­θη­κε ανέρχε­ται στα 4,4 εκατ. ευρώ.

Η κα­τη­γο­ρούμενη κατέθεσε στα πλαίσια της κυρίας ανάκρι­σης ότι ήρθε ως οι­κο­νο­μι­κός με­τα­νάστης με τα δύο αδέλφια της στην Ελλάδα και δρα­στη­ριο­ποι­ή­θη­καν στις οι­κο­δο­μι­κές ερ­γα­σίες.

Προ­κει­μένου να είναι αντα­γω­νι­στι­κοί και να μπορέσουν να ερ­γα­σθούν, δεν τήρησαν όλες τις απα­ραίτητες δια­δι­κα­σίες ασφάλισης, όπως εξάλ­λου και οι πε­ρισ­σότερες επι­χει­ρήσεις, οι οποίες επι­κολ­λούν ως ένσημα μόνο τα προ­βλε­πόμενα ελάχιστα από τον νόμο. Η αλ­λο­δα­πή ισχυ­ρίστηκε πα­ρα­πέρα ότι όλες οι ερ­γα­σίες για τις οποίες εκδόθηκαν φο­ρο­λο­γι­κά πα­ρα­στα­τι­κά έχουν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί. Ανα­φο­ρι­κά με τα φο­ρο­λο­γι­κά της στοι­χεία ισχυ­ρίστηκε πως όλα πετάχτη­καν από συγ­γε­νι­κά πρόσωπα του πρώην συζύγου της μετά το χω­ρι­σμό τους, όπως και όλα τα ρούχα και τα υπάρχο­ντά της.

Στην πο­ρεία και με δε­δο­μέ­νο ότι εκ­κρε­μού­σαν σε βάρος της κι άλλες κα­κουρ­γη­μα­τι­κές υπο­θέ­σεις, ο πρώην τα­κτι­κός Ανα­κρι­τής εξέ­δω­σε ένταλ­μα σύλλη­ψης σε βάρος της.

Η αλ­λο­δα­πή, σύμ­φω­να με το ένταλ­μα, δεν απέδωσε ΦΠΑ ύψους 94.971,82 ευρώ, 45.970,40 ευρώ, 23.450,26 ευρώ και 20.678,41 ευρώ για τα οι­κο­νο­μι­κά έτη 2004, 2005, 2006 και 2007.

Τα ανω­τέ­ρω εκτυ­λί­χθη­καν σε επί­πε­δο ποι­νι­κής αξιο­λό­γη­σης των δι­κο­γρα­φιών σε βάρος της ενώ η όλη υπό­θε­ση θα απα­σχο­λή­σει το Πε­ντα­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου.

Ο συ­νή­γο­ρός της κ. Μ. Νιο­τής, απε­κά­λυ­ψε ωστό­σο μια άλλη πτυχή της υπό­θε­σης, ενώ­πιον των Διοι­κη­τι­κών Δι­κα­στη­ρί­ων.

Η Αλ­βα­νή συ­γκε­κρι­μέ­να το έτος 1997, εκ­με­ταλ­λευό­με­νη την αλ­λα­γή του νο­μο­θε­τι­κού κα­θε­στώ­τος για τη νο­μι­μο­ποί­η­ση των πα­ρα­νό­μως δια­με­νό­ντων στην Ελ­λά­δα, υπέ­βα­λε αί­τη­ση για τη χο­ρή­γη­ση άδειας πα­ρα­μο­νής και έκτο­τε διέ­με­νε νό­μι­μα στη χώρα, με συ­νε­χείς και αδιά­λει­πτες ανα­νε­ώ­σεις της αδεί­ας δια­μο­νής της.

Κατά τα 18 χρό­νια της δια­μο­νής της στην Ελ­λά­δα έμαθε απταί­στως την ελ­λη­νι­κή γλώσ­σα και ερ­γά­στη­κε σε οι­κο­δο­μι­κές και εμπο­ρι­κές επι­χει­ρή­σεις.

Τα κέρδη από την οι­κο­νο­μι­κή δρα­στη­ριό­τη­τά της τα επέν­δυ­σε σε ακί­νη­τα.

Στις 13-3-2009 υπέ­βα­λε αί­τη­ση, μέσω του αρ­μο­δί­ου γρα­φεί­ου αλ­λο­δα­πών του Δήμου Ια­λυ­σού, για την ανα­νέ­ω­ση της αδεί­ας δια­μο­νής της.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια Ν. Αι­γαί­ου την ενη­μέ­ρω­σε στις 29-5-2009 ότι έπρε­πε να προ­σκο­μί­σει διά­φο­ρα δι­καιο­λο­γη­τι­κά από τη Δ.Ο.Υ. Ρόδου, προ­κει­μέ­νου να είναι πλή­ρης η αί­τη­σή της. Η συ­μπλή­ρω­ση της αι­τή­σε­ως της δεν ήταν δυ­να­τή διότι υπήρ­ξε απα­γό­ρευ­ση χο­ρη­γή­σε­ως οποιου­δή­πο­τε φο­ρο­λο­γι­κού πι­στο­ποι­η­τι­κού και εγ­γρά­φου, εξαι­τί­ας των κα­τη­γο­ριών που εκ­κρε­μού­σαν εις βάρος της για την έκ­δο­ση ει­κο­νι­κών τι­μο­λο­γί­ων.

Στις 6-2-2010 μετά από τρο­χαίο ατύ­χη­μα, στο οποίο δεν είχε καμία απο­λύ­τως υπαι­τιό­τη­τα, οδη­γή­θη­κε στο Αστυ­νο­μι­κό Τμήμα Ια­λυ­σού για έλεγ­χο ταυ­τό­τη­τάς της και της αδεί­ας οδη­γή­σε­ως, με απο­τέ­λε­σμα να δια­πι­στω­θεί εκεί ότι είχε λήξει η άδεια πα­ρα­μο­νής της και ότι δεν είχε την ει­δι­κή βε­βαί­ω­ση κα­τα­θέ­σε­ως της αι­τή­σε­ως και των απαι­τού­με­νων δι­καιο­λο­γη­τι­κών ανα­νε­ώ­σε­ως της αδεί­ας δια­μο­νής της.

Κα­τό­πιν τού­του συ­νε­λή­φθη και οδη­γή­θη­κε στα κρα­τη­τή­ρια, αρ­χι­κώς του Α.Τ. Ια­λυ­σού και εν συ­νε­χεία, στις 7-2-2010, στα κρα­τη­τή­ρια της Υπο­διευ­θύν­σε­ως Ασφα­λεί­ας Ρόδου.

Στην Υπο­διεύ­θυν­ση Ασφα­λεί­ας Ρόδου κά­ποιοι αστυ­νο­μι­κοί θέ­λη­σαν να κρα­τή­σουν την κάρτα SIM του κι­νη­τού της, για να εξε­τά­σουν όσα προ­σω­πι­κά δε­δο­μέ­να βρί­σκο­νταν κα­τα­χω­ρη­μέ­να εκεί, με απο­τέ­λε­σμα, όπως ήταν φυ­σι­κό, να αντι­δρά­σει.

Όπως υπο­στη­ρί­ζει έπε­σαν τρείς-τέσ­σε­ρις αστυ­νο­μι­κοί πάνω της και εκεί­νη αμυ­νό­με­νη δά­γκω­σε στο χέρι ένα από αυ­τούς, στην προ­σπά­θειά της, να μην της απο­σπά­σουν το κι­νη­τό τη­λέ­φω­νο.

Εν συ­νε­χεία την μή­νυ­σε ο αστυ­νο­μι­κός και οδη­γή­θη­κε με τη δια­δι­κα­σία του αυ­το­φώ­ρου ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου Ρόδου, που την κα­τα­δί­κα­σε, σε ποινή φυ­λά­κι­σης ενός έτους και χρη­μα­τι­κή ποινή 150 ευρώ. Ακο­λού­θως άσκη­σε έφεση και επέ­στρε­ψε στα κρα­τη­τή­ρια, όπου της επι­δό­θη­κε η από 9-2-2010 από­φα­ση απέ­λα­σής της. Εγ­γρά­φη­κε εξάλ­λου στον εθνι­κό κα­τά­λο­γο ανε­πι­θύ­μη­των ατό­μων (Ε. Κ.ΑΝ.Α.) διότι είναι επι­κίν­δυ­νη για τη δη­μό­σια τάξη και ασφά­λεια.

Οι προ­σφυ­γές της ενώ­πιον των Διοι­κη­τι­κών Δι­κα­στη­ρί­ων δεν ευ­δο­κί­μη­σαν, απε­λά­θη­κε και έκτο­τε κα­τα­ζη­τεί­ται!!