Ιάλυσος: Τέλος εποχής για Χατζηνικήτα και Σπάρταλη!

Τους τίτλους τέλους της πολυ­ε­τούς παρου­σίας του στα διοι­κη­τικά του Ιάλυσου απο­φά­σισε να γράψει ο Μιχάλης Χατζη­νι­κή­τας. Επι­κα­λού­με­νος την κόπωσή του, τον κορεσμό και την ανάγκη για απο­το­ξί­νωση, ο πρώην πλέον επι­κε­φα­λής των «τοξο­βό­λων» ανα­κοί­νωσε πως θα παρα­μεί­νει παρα­γο­ντικά ανε­νερ­γός μέχρι νεω­τέ­ρας, αφή­νο­ντας πάντως ανοιχτό το παρά­θυρο για μία μελ­λο­ντική επι­στροφή του στα κοινά του δωδε­κα­νη­σια­κού ποδο­σφαί­ρου.

Επί των ημερών του Μιχάλη Χατζη­νι­κήτα, που υπη­ρέ­τησε τους «ερυ­θρο­κί­τρι­νους» για 14 συναπτά έτη και άλλα τρία την Ανα­γέν­νηση Ιαλυσού και την Ανα­γέν­νηση Ρόδου, ο Ιάλυσος βρέθηκε από τη Β’ τοπική κατη­γο­ρία στη Super League 2, απέ­κτησε δικό του αθλη­τικό κέντρο στο Λύκειου Ιαλυσού και ανέ­πτυξε εντυ­πω­σιακά της ακα­δη­μίες του, πανη­γυ­ρί­ζο­ντας τρία πρω­τα­θλή­ματα Δωδε­κα­νή­σου, ένα της Γ’ Εθνικής κατη­γο­ρίας και τέσσερα Κύπελλα Δωδε­κα­νή­σου, εδραιώ­νο­ντας την ομάδα στις εθνικές κατη­γο­ρίες.

Η επι­στολή του:

«Υπη­ρε­τώ­ντας το δωδε­κα­νη­σιακό ποδό­σφαιρο τόσο ως ποδο­σφαι­ρι­στής, όσο ως παρά­γο­ντας τα τελευ­ταία 17 χρόνια, ήρθε η ώρα του απο­χαι­ρε­τι­σμού. Αν αυτή η απο­χώ­ρηση είναι προ­σω­ρινή ή μόνιμη θα το δείξει ο καιρός, ωστόσο όλοι οι άνθρω­ποι χρεια­ζό­μα­στε μία μικρή από την καθη­με­ρι­νό­τητα που ορίσαμε στη ζωή μας για να μπο­ρέ­σουμε να σκε­φτούμε καλύ­τερα και να αξιο­λο­γή­σουμε πρόσωπα και κατα­στά­σεις.

Το κεφά­λαιο Ιάλυσος για μένα είναι το μεγα­λύ­τερο στην πορεία μου στο δωδε­κα­νη­σιακό ποδό­σφαιρο και συνο­δεύ­τηκε από τίτλους και μεγάλος ανόδους. Η ομάδα βρήκε ξανά τη χαμένη αίγλη της και αυτή τη στιγμή πληροί τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις, μεγα­λύ­τε­ρες από κάθε άλλο σωμα­τείο στο νησί, για να σταθεί στις εθνικές κατη­γο­ρίες. Κάποια στιγμή ωστόσο η ψυχο­λο­γική κούραση και ο κορε­σμός σε κατα­βά­λουν και χρειά­ζε­σαι μία απο­το­ξί­νωση.

Αποχωρώ από τον Ιάλυσο με ψηλά το κεφάλι και υπε­ρή­φα­νος για όλες αυτές τις στιγμές που ζήσαμε. Θα είμαι πάντα κοντά στην ομάδα, βοη­θώ­ντας τη με κάθε τρόπο για να σταθεί επάξια και στην επόμενη μέρα. Ελπίζω ο κόσμος της Δωδε­κα­νή­σου να αγκα­λιά­σει ξανά την προ­σπά­θεια που γίνεται και να αρχίζει να στη­ρί­ζει πιο ενεργά τα σωαμ­τείο του, για να μπορούν να λει­τουρ­γούν σε βιώ­σι­μες συν­θή­κες.

Θέλω να ευχα­ρι­στήσω όλους τους ποδο­σφαι­ρι­στές, τους προ­πο­νη­τές, τους διοι­κη­τι­κούς μου συνερ­γά­τες και τους ανθρώ­πους που στή­ρι­ξαν προ­σω­πικά την ομάδα από την πρώτη ημέρα μέχρι σήμερα. Προτιμώ να μην ανα­φερθώ προ­σω­πικά, γιατί είναι τόσοι πολλοί που σίγουρα θα ξεχάσω κάποιους και είναι άδικο. Όλα αυτά τα χρόνια η στήριξη τόσο προς το πρόσωπό μου, όσο και προς την ομάδα είναι τερά­στια και τους ευχα­ρι­στώ μέσα από την καρδιά μου».

Τέλος και ο Σπάρ­τα­λης

Όπως ήταν ανα­με­νό­μενο, τον Μιχάλη Χατζη­νι­κήτα ακο­λού­θησε στην έξοδο και ο Πανα­γιώ­της Σπάρ­τα­λης. Ο 41χρονος τεχνι­κός, ο οποίος υπη­ρέ­τησε τους «τοξο­βό­λους» και ως ποδο­σφαι­ρι­στής, κατέ­κτησε ένα Κύπελλο Δωδε­κα­νή­σου, κρα­τώ­ντας δύο φορές την ομάδα στη Γ’ Εθνική κατη­γο­ρία με χαμηλό μπάτζετ και πολλούς Ρόδιους ποδο­σφαι­ρι­στές.

Η επόμενη μέρα

Στις 16 Ιουνίου, οπότε και θα διε­νερ­γη­θεί η ορι­σθείσα εκλο­γική Γενική Συνέ­λευση του συλ­λό­γου, θα απο­δει­χθεί κατά πόσο ισχύουν οι πλη­ρο­φο­ρίες, οι οποίες θέλουν τη διάδοχη κατά­σταση να έχει δρο­μο­λο­γη­θεί μέσα από την εμπλοκή προ­σώ­πων που έχουν εκδη­λώ­σει ενδια­φέ­ρον να ανα­λά­βουν. Εφόσον όλα εξε­λι­χθούν καλά, η όποια νέα διοί­κηση θα απο­φα­σί­σει την κατη­γο­ρία στην οποία θα αγω­νι­στεί του χρόνου η ανδρική ομάδα.