No farmers, no food

Αν δει κανείς τι συμ­βαί­νει συνο­λικά στην Ευρώπη με τις αγρο­τι­κές κινη­το­ποι­ή­σεις θα συνει­δη­το­ποι­ή­σει πως οι προ­κλή­σεις είναι ίδιες και τα αιτή­ματα παρό­μοια. Αυτή η αγρο­τική κινη­το­ποί­ηση κατα­λα­βαί­νουμε πόσο μας αφορά; Αυτό που συμ­βαί­νει είναι ακραίο και ενδει­κτικό. Πρό­κει­ται για το βασικό, την τροφή μας. Σε ένα περι­βάλ­λον γενι­κευ­μέ­νης γεω­πο­λι­τι­κής αστά­θειας και κάπου μεταξύ κλι­μα­τι­κής κρίσης και πρά­σι­νης μετά­βα­σης, η αγρο­τική παρα­γωγή είναι το μεγάλο θύμα.  Και το επόμενο θύμα ο κατα­να­λω­τής, που βλέπει τα προ­ϊ­ό­ντα στα ράφια και το τραπέζι του να αλλά­ζουν την τιμή (προς τα επάνω) με τον μήνα. Γιατί όπως είναι και το κοινό σύνθημα των αγροτών της Ευρώπης: no farmers, no food – Xωρίς αγρότες, δεν έχει φαγητό. Η χώρα και η οικο­νο­μία μας έχουν μεγάλη ανάγκη από τον πρω­το­γενή τομέα και η στήριξη του έχει άμεση επί­πτωση σε όλο το δια­τρο­φικό κλάδο. Και προ­φα­νώς σε όλους εμάς τους κατα­να­λω­τές που θεω­ρούμε ως πρώτο μας πρό­βλημα την ακρί­βεια, η οποία δεν θέλω να σκεφτώ που θα φτάσει αν αρχί­σουν και ελλεί­ψεις βασικών προ­ϊ­ό­ντων της ελλη­νι­κής αγρο­τι­κής γης. Οι δε πολι­τι­κοί πρέπει να κατα­λά­βουν κάποτε, πως κύριο έργο τους είναι το προ­λαμ­βά­νειν για να μη φθά­νουμε στο δύσκολο θερα­πεύ­ειν. Επρεπε να βγουν πρώτα τα τρακτέρ και ο υπουρ­γός αγρο­τι­κής ανά­πτυ­ξης να καλέσει σε διάλογο, πρό­θυ­μος να ακούσει τα προ­βλή­ματα των αγροτών και των κτη­νο­τρό­φων; Γιατί στους 6 μήνες που κάθεται στην καρέκλα δεν φρό­ντιζε να μάθει ο ίδιος από πρώτο χέρι τις ανάγκες των αγροτών και να ειση­γη­θεί παρεμ­βά­σεις στον πρω­θυ­πουργό; Οι υπουρ­γοί δεν είναι στη θέση τους για να παρα­κο­λου­θούν τα τεκται­νό­μενα εξ απο­στά­σεως και να τα περι­γρά­φουν ως θεατές. Είναι για να σβήνουν φωτιές πριν αυτές πάρουν δια­στά­σεις και να μετα­τρέ­πουν τον πρω­θυ­πουργό σε πυρο­σβέ­στη εκ των υστέρων και με αμφί­βολα τελικά απο­τε­λέ­σματα.