«Το έργο του Πανεπιστημίου Αιγαίου αναγνωρίζεται από τις τοπικές κοινωνίες»

«Το έργο και η συμ­βο­λή του πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου ανα­γνω­ρί­ζε­ται από τις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες, αλλά απαι­τεί­ται στα­θε­ρή και συ­νε­χής προ­σπά­θεια στή­ρι­ξης του ρόλου και της ανα­πτυ­ξια­κής ση­μα­σί­ας της λει­τουρ­γί­ας του».

Αυτό υπο­γραμ­μί­ζει, σε συ­νέ­ντευ­ξή του στη «δ», ο πρύ­τα­νης του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου κ. Πάρις Τσάρ­τας.

Σε ερώ­τη­ση σχε­τι­κά με τη συ­νε­χή μεί­ω­ση των κρα­τι­κών ενι­σχύ­σε­ων ο κ.Πάρις Τσάρ­τας δη­λώ­νει:

«Είναι προ­φα­νές, ότι οι συσ­σω­ρευ­μέ­νες μειώ­σεις της τάξης του 50% στους τα­κτι­κούς προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς των ελ­λη­νι­κών πα­νε­πι­στη­μί­ων, καθώς και η πλη­θώ­ρα προ­βλη­μά­των θε­σμι­κού χα­ρα­κτή­ρα σε συν­δυα­σμό με την πολλή ση­μα­ντι­κή μεί­ω­ση της μι­σθο­δο­σί­ας των κα­θη­γη­τών (50% την τε­τρα­ε­τία), έχουν δη­μιουρ­γή­σει ου­σιώ­δη προ­βλή­μα­τα στην λει­τουρ­γία των ελ­λη­νι­κών ΑΕΙ Και ΤΕΙ».

Ο πρύ­τα­νης του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου δη­λώ­νει πως παρά τη μεί­ω­ση των πόρων την τε­λευ­ταία πε­ντα­ε­τία, τα ελ­λη­νι­κά ΑΕΙ βρί­σκο­νται στις πρώ­τες θέ­σεις πα­γκο­σμί­ως στην πα­ρα­γω­γή έρευ­νας.

«Αυτό το γε­γο­νός πρέ­πει να προ­βλη­μα­τί­σει την πο­λι­τι­κή ηγε­σία ώστε να ενι­σχύ­σει τόσο οι­κο­νο­μι­κά, όσο και με αν­θρώ­πι­νο δυ­να­μι­κό την τρι­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση», δη­λώ­νει ο κ. Πάρις Τσάρ­τας.

Η συ­νέ­ντευ­ξή του κ. Πάρι Τσάρ­τα, ανα­λυ­τι­κά:

• Πως θα πρέ­πει να αντι­με­τω­πι­στεί τε­λι­κά το θέμα των δια­γρα­φών των λι­μνα­ζό­ντων φοι­τη­τών; Είναι πολ­λοί οι «αιώ­νιοι» σπου­δα­στές στο Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου;

Πρέ­πει να υπάρ­ξει συν­δυα­σμός της εφαρ­μο­γής του νόμου με πα­ράλ­λη­λη προ­σπά­θεια να δοθεί η δυ­να­τό­τη­τα σε όσους τα τε­λευ­ταία χρό­νια, έμπρα­κτα δεί­χνουν εν­δια­φέ­ρον να ολο­κλη­ρώ­σουν τις σπου­δές τους . Μετά από πολ­λές πιέ­σεις της συ­νό­δου των Πρυ­τά­νε­ων επί­κει­ται τρο­πο­λο­γία από πλευ­ράς του Υπουρ­γεί­ου . Παι­δεί­ας. Στο Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου το πο­σο­στό των λι­μνα­ζό­ντων ανέρ­χε­ται πε­ρί­που στο 12% και είναι από τα μι­κρό­τε­ρα στη χώρα.

• Υπάρ­χει ελ­πί­δα να βρε­θεί λύση ώστε να δη­μιουρ­γη­θεί φοι­τη­τι­κή εστία στη Ρόδο;

Η φοι­τη­τι­κή εστία στη Ρόδο, θα κα­τα­σκευα­στεί ή θα αγο­ρα­στεί σί­γου­ρα με πό­ρους από το νέο ΕΣΠΑ.

• Γιατί δεν έχει βρε­θεί λύση στο θέμα των με­τεγ­γρα­φών; Ποια είναι δια­δι­κα­σία, που θα πρέ­πει να ακο­λου­θη­θεί;

Η δια­δι­κα­σία πρέ­πει να δίνει τη δυ­να­τό­τη­τα οι­κο­νο­μι­κής ενί­σχυ­σης των φοι­τη­τών και των οι­κο­γε­νειών τους ώστε να μη φεύ­γουν από τα πε­ρι­φε­ρεια­κά πα­νε­πι­στή­μια. Πρέ­πει να στα­μα­τή­σει η Ελ­λά­δα να είναι το μο­να­δι­κό πα­ρά­δειγ­μα χώρας με με­τεγ­γρα­φές φοι­τη­τών.

• Η οι­κο­νο­μι­κή κρίση και τα μέτρα που έχουν δρο­μο­λο­γη­θεί από τις κυ­βερ­νή­σεις τα τε­λευ­ταία χρό­νια δη­μιούρ­γη­σαν προ­βλή­μα­τα στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ;

Είναι προ­φα­νές, ότι οι συσ­σω­ρευ­μέ­νες μειώ­σεις της τάξης του 50% στους τα­κτι­κούς προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς των ελ­λη­νι­κών πα­νε­πι­στη­μί­ων, καθώς και η πλη­θώ­ρα προ­βλη­μά­των θε­σμι­κού χα­ρα­κτή­ρα σε συν­δυα­σμό με την πολλή ση­μα­ντι­κή μεί­ω­ση της μι­σθο­δο­σί­ας των κα­θη­γη­τών (50% την τε­τρα­ε­τία), έχουν δη­μιουρ­γή­σει ου­σιώ­δη προ­βλή­μα­τα στην λει­τουρ­γία των ελ­λη­νι­κών ΑΕΙ Και ΤΕΙ.

• Πόσο έχουν προ­χω­ρή­σει τα ΑΕΙ στον τομέα της έρευ­νας εν μέσω κρί­σης;Ποιο κρί­νε­τε πως θα είναι το μέλ­λον της τρι­το­βάθ­μιας εκ­παί­δευ­σης;

Έν μέσω κρί­σης την τε­λευ­ταία πε­ντα­ε­τία, τα ελ­λη­νι­κά ΑΕΙ βρί­σκο­νται στις πρώ­τες θέ­σεις πα­γκο­σμί­ως στην πα­ρα­γω­γή έρευ­νας. αυτό το γε­γο­νός πρέ­πει να προ­βλη­μα­τί­σει την πο­λι­τι­κή ηγε­σία ώστε να ενι­σχύ­σει τόσο οι­κο­νο­μι­κά, όσο και με αν­θρώ­πι­νο δυ­να­μι­κό την τρι­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση.

• Πως θα χα­ρα­κτη­ρί­ζα­τε τη θη­τεία σας στη θέση του πρύ­τα­νη στο Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου; Εκτι­μά­ται το έργο του Πα­νε­πι­στη­μί­ου από την το­πι­κή κοι­νω­νία;

Δεν θα κρίνω εγώ τη θη­τεία μου ως πρύ­τα­νη του πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου. Εκτι­μώ ότι το έργο και η συμ­βο­λή του πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου ανα­γνω­ρί­ζε­ται από τις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες, αλλά απαι­τεί­ται στα­θε­ρή και συ­νε­χής προ­σπά­θεια στή­ρι­ξης του ρόλου και της ανα­πτυ­ξια­κής ση­μα­σί­ας της λει­τουρ­γί­ας του.