Για ποιον κτυπά η καμπάνα

Είναι αμ­φίρ­ρο­πο πάντα το απο­τέ­λε­σμα, όταν ξύ­νε­σαι στην γκλί­τσα του τσο­πά­νη.

Μπο­ρεί καμιά φορά να σου απα­λύ­νει την φα­γού­ρα, τις πιο πολ­λές φορές όμως, ξυπνά ο τσο­πά­νης και με την γκλί­τσα του σου σπάει το κε­φά­λι.

Σε γά­μους, βα­φτί­σια και γε­νι­κά σε οι­κο­γε­νεια­κές γιορ­τές, δεν παίρ­νεις τα πόδια σου και απρό­σκλη­τος εμ­φα­νί­ζε­σαι και μο­στρά­ρεις την αφε­ντο­μου­τσου­νά­ρα σου.

Ενα είναι βέ­βαιο, με την πα­ρου­σία σου χαλάς την γιορ­τα­στι­κή διά­θε­ση των συμ­με­τε­χό­ντων και πιο πολύ του οι­κο­δε­σπό­τη, στους υπό­λοι­πους φί­λους και συ­νε­ορ­τά­ζο­ντες, γί­νε­σαι αιτία για σχο­λια­σμούς, όχι απλά απα­ξιω­τι­κούς, αλλά για σχό­λια χλευα­σμού και θυ­μη­δί­ας.

Έρ­χε­ται στον νου της ομή­γυ­ρης, που κά­ποιοι φω­να­χτά την λένε για να την ακού­σουν οι δι­πλα­νοί τους και άλλοι την σι­γο­ψυ­θι­ρί­ζουν, την λαϊκή πα­ροι­μία, ακά­λε­στος γ….ρος στον γάμο τι γυ­ρεύ­ει.

Τέ­τοιου εί­δους συ­μπε­ρι­φο­ρές, θυ­μί­ζουν συ­μπε­ρι­φο­ρές με­γα­λο­νο­νών μα­φί­ας, κα­θά­ρι­ζαν τον αντί­πα­λο της άλλης οι­κο­γέ­νειας και ήταν οι πρώ­τοι, που μια τε­ρά­στια αν­θο­δέ­σμη εμ­φα­νι­ζό­ντου­σαν στην εξό­διο ακο­λου­θία, να συλ­λυ­πη­θούν την οι­κο­γέ­νεια του εκλι­πό­ντος.

Στις μέρες μας βιώ­σα­με και θα βιώ­σου­με και στο αμέ­σως προ­σε­χές μέλ­λον, τέ­τοιου εί­δους συ­μπε­ρι­φο­ρές, αυτή η αρένα της κατ ευ­φη­μι­σμόν πλέον πο­λι­τι­κής ζωής, είναι η πιο σκλη­ρή και η πλέον αν­θρω­πο­φά­γος και αν δεν στέ­κε­σαι στα πόδια σου, ακόμα και αν έχεις τις κα­λύ­τε­ρες των προ­θέ­σε­ων, μπαί­νεις άν­θρω­πος και βγαί­νεις κιμάς.

Για την δήθεν πο­λι­τι­κή τους επι­βί­ω­ση, αρ­κε­τοί και κά­ποιοι με πολύ με­γά­λη δε­ξιό­τη­τα, γί­νο­νται χα­μερ­πής χα­μαι­λέ­ο­ντες και αλ­λά­ζουν χρώμα και δέρμα, με τόση ευ­κο­λία όπως αλ­λά­ζουν που­κά­μι­σα.

Το αρ­νη­τι­κό είναι ότι, τέ­τοιου εί­δους συ­μπε­ρι­φο­ρές υιο­θε­τή­θη­καν και από τους απλούς πο­λί­τες, που μετά την όποια εκλο­γι­κή δια­δι­κα­σία, επι­χαί­ρουν και ψάλ­λουν το ωσανά στον νι­κη­τή, όταν την προη­γού­με­νη έκρα­ζαν το, σταύ­ρω­σον, στά­υ­ρω­σον αυτόν.

Ο απλός πο­λί­της έχει και μια επι­σφα­λή δι­καιο­λο­γία, κύ­πτει συ­νή­θως τον αυ­χέ­να στην πο­λι­τι­κή εξου­σία, για λό­γους μι­κροι­διο­τέ­λειας ή για λό­γους φόβου.

Είναι συ­μπε­ρι­φο­ρές αυ­το­προ­στα­σί­ας ή είναι μί­μη­ση συ­μπε­ρι­φο­ρών των πο­λι­τι­κών μας ταγών.

Μετά τις εκλο­γές της Κυ­ρια­κής και τι δεν άκου­σαν τα αυτιά μας, όλοι οι τε­χνιέ­ντως αμέ­το­χοι ή πο­λέ­μιοι ή οι ποιού­ντες την νήσ­σαν συ­ντά­χθη­καν με τους νι­κη­τές, με δη­λώ­σεις που μόνο γέλιο και εκνευ­ρι­σμό προ­κα­λούν.

Στα καθ ημας, γνω­ρι­ζό­μα­στε με­τα­ξύ μας και είναι λίγο πολύ γνω­στές οι θέ­σεις και οι ενέρ­γειες, του­λά­χι­στον των δήθεν επω­νύ­μων, είναι προ­τι­μό­τε­ρη η σιωπή, από τις βα­ρύ­γδου­πες δη­λώ­σεις οι­κειο­ποί­η­σης των νι­κη­φό­ρων απο­τε­λε­σμά­των.

Νι­κη­τής στον β γύρο των Αυ­το­διοι­κη­τι­κών εκλο­γών είναι, η αντι­δε­ξιά πλειο­ψη­φία του Ελ­λη­νι­κού Λαού.

Πα­ρα­σκευάς Γιάν­νης

Ρόδος, 17/10/2023

ΥΣ. Η κα­μπά­να κτυπά για προ­βε­βλη­μέ­νο πο­λι­τι­κό στέ­λε­χος της πε­ριο­χής μας.