ΕΙΔΗΣΕΙΣ

«Σε ακτίνα του ενός χεριού»: Μύθοι και αλήθειες για την ασφάλεια των παιδιών στη θάλασσα

news room 1 λεπτό ανάγνωση
πνιγμός μικρού παιδιού

Δύο μικρά παιδιά έχασαν τη ζωή τους από πνιγμό αυτό το Σαβ­βα­το­κύ­ριακο στη θάλασσα και σε πισίνα αντί­στοιχα. Ειδι­κό­τερα το από­γευμα του Σαβ­βά­του στο Μεγάλο Καβούρι, ένα 6χρονο αγόρι, που διέφυγε της προ­σο­χής των γονέων του, ανα­σύρ­θηκε νεκρό από τη θάλασσα. Το παιδάκι εντο­πί­στηκε από λουό­με­νους και τον ναυα­γο­σώ­στη της παρα­λίας στο νερό χωρίς τις αισθή­σεις του. Βρι­σκό­ταν 20 μέτρα από την ακτή και σε ρηχά νερά. Μία ημέρα μετά, ένα κορίτσι 10 ετών βρήκε τραγικό θάνατο σε πισίνα στη Νέα Μάκρη. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, το παιδί φέρεται να είχε φάει πριν πέσει στην πισίνα και παρέ­μεινε για τρία λεπτά στον βυθό της, έως ότου σημάνει συνα­γερ­μός και σπεύ­σουν σε βοήθεια ειδικοί.

Όπως έχει ανα­δεί­ξει και σε προη­γού­μενο ρεπορ­τάζ η «Κ», στην Ελλάδα ο πνιγμός είναι η δεύτερη αιτία θανάτου από ατύχημα σε παιδιά ηλικίας 1-14 ετών. Το 2022 υπήρξαν συνο­λικά 386 θανά­σιμα ατυ­χή­ματα από τα τα 379 σημειώ­θη­καν στη θάλασσα και τα 7 σε εσω­τε­ρικά ύδατα.

Μιλώ­ντας στην «Κ» ο πρό­ε­δρος της Ένωσης Σχολών Ναυα­γο­σω­στι­κής Ελλάδας, Μάριος Μυρω­νά­κης, κάνει λόγο για ένα χρόνιο πρό­βλημα, επι­ση­μαί­νο­ντας πως όταν αφαι­ρε­θεί η προσοχή των γονέων, τότε ελλο­χεύει μεγάλος κίν­δυ­νος για τα παιδιά.

Να μην αφή­νουμε τα παιδιά από τα μάτια μας

«Οι γονείς δεν πρέπει να αφήνουν τα παιδιά από τα μάτια τους, ακόμη κι αν οι συν­θή­κες είναι τέλειες. Σε περί­πτωση μάλιστα που δεν θα μπορούν να παρα­κο­λου­θούν το παιδί τους, θα πρέπει να υπαρχει επι­τή­ρηση από κάποιον άλλον», ανα­φέ­ρει ο κ. Μαρω­νά­κης.

Ο ίδιος επι­ση­μαί­νει πως από αυτές τις τρα­γω­δίες, συνει­δη­το­ποιούμε πόσο σημα­ντική είναι η διδα­σκα­λία της κολύμ­βη­σης. «Στην Ελλάδα δυστυ­χώς έχουμε μάθει μόνο να επι­πλέ­ουμε. Παρ΄ότι υπάρχει διάταξη για τη διδα­σκα­λία της κολύμ­βη­σης στο πλαίσιο του μαθή­μα­τος Φυσικής Αγωγής από το 2020, σίγουρα πρέπει να υπάρχει μεγα­λύ­τερη δρα­στη­ριο­ποί­ηση και από την Πολι­τεία και από τους ίδιους τους γονείς».

Σύμφωνα με τον παιδίατρο-εντατικολόγο Ανα­στά­σιο Χατζή, τέως συντο­νι­στή διευ­θυ­ντή ΜΕΘ Παίδων «Η Αγία Σοφία», όλα τα στα­τι­στικά δεί­χνουν πως στην περί­πτωση των θανά­σι­μων ατυ­χη­μά­των στη θάλασσα το παν είναι η πρόληψη.

«Δυστυ­χώς, στις περισ­σό­τε­ρες των περι­πτώ­σεων πρό­κει­ται για παιδιά που βρί­σκο­νται όταν πια είναι πολύ αργά. Σύμφωνα με τις διε­θνείς έρευνες, το ποσοστό των παιδιών που επέ­ζη­σαν μετά από ανάνηψη είναι ένα στα 10, καθώς στις υπό­λοι­πες των περι­πτώ­σεων ήταν πολύ αργά», ανα­φέ­ρει ο κ. Χατζής.

Σχο­λιά­ζο­ντας τον θάνατο των δύο παιδιών μέσα σε 48 ώρες, ο κ. Χατζής ανέφερε πως κάθε φορά επα­να­λαμ­βά­νε­ται η ίδια τραγική ιστορία, παιδιά «χάνο­νται από τα μάτια» των γονέων τους και βρί­σκουν τραγικό θάνατο.

Στην ερώτηση για το αν η κολύμ­βηση μετά από ένα γεύμα μπορεί να αποβεί μοιραία, ο παι­δί­α­τρος και εντα­τι­κο­λό­γος τόνισε πως «πάντα ακο­λου­θούμε τον απα­ρά­βατο κανόνα των τριών ωρών αποχής από τη θάλασσα. Βέβαια, οι έρευνες έχουν δείξει πως σε ένα πνιγμό, το φαγητό ποτέ δεν είναι η μόνη αιτία. Συνήθως όταν υπάρχει μία τρα­γω­δία, πάντα υπάρχει και κάποια άλλη αιτία, όπως η έλλειψη εκπαί­δευ­σης ή η εκτέ­λεση επι­κίν­δυ­νων σπορ».

Ο κανόνας της «ακτίνας του ενός χεριού»

Ο κ. Χατζής επι­ση­μαί­νει πως ο γενικός κανόνας που πρέπει να ακο­λου­θεί­ται είναι τα παιδιά, ειδικά τα πιο μικρά, να βρί­σκο­νται «σε ακτίνα του ενός χεριού» από τους γονείς.

«Οι γονείς θα πρέπει να μην κου­βε­ντιά­ζουν με τον διπλανό και γενικά να κάνουν πράγ­ματα που θα τους απο­σπά­σουν την προσοχή από το να επι­βλέ­πουν τα παιδιά στο νερό. Επίσης είναι λάθος οι γονείς να χρη­σι­μο­ποιούν μπρα­τσά­κια και σωσίβια για να αφήσουν τα παιδιά τους να κολυ­μπούν χωρίς επί­βλεψη», προ­σθέ­τει ο γιατρός.

Άλλοι βασικοί κανόνες είναι:

Τα παιδιά να μην κολυ­μπούν ποτέ μόνα τους

Να μην μπαί­νουν στο νερό αν βρέχει ή έχει κύμα ή ισχυρό ρεύμα

Να μην κάνουν βουτιές σε άγνωστα νερά και ιδιαί­τερα από βράχια

Να βγαί­νουν αμέσως από το νερό αν νιώσουν πως κρυώ­νουν, αν φοβη­θούν ή δεν νιώθουν καλά

Θα πρέπει να κολυ­μπούν στη θάλασσα και στην πισίνα, όχι στις λίμνες και όχι στα ποτάμια διότι στη δεύτερη περί­πτωση υπάρ­χουν κίν­δυ­νοι λοι­μώ­ξεων, ατυ­χη­μά­των και πνιγμού.

Ο παι­δί­α­τρος και εντα­τι­κο­λό­γος σημειώ­νει επίσης πως τα βατρα­χο­πέ­διλα δεν ενδεί­κνυ­νται για την εκπαί­δευση κολύμ­βη­σης ενός παιδιού στη θάλασσα, καθώς με τα βατρα­χο­πέ­διλα τα παιδιά ωθούν το σώμα τους μόνο με τα πόδια και άρα τα χέρια βρί­σκο­νται σε αδρά­νεια.

Ένας ακόμη μύθος είναι η βαθιά αναπνοή πριν από ένα μακρο­βούτι. «Πολλές φορές κάποιος που κάνει μακρο­βούτι παίρνει βαθιές και γρή­γο­ρες ανα­πνοές νομί­ζο­ντας πως γεμίζει οξυγόνο. Ωστόσο, αυτό είναι λάθος διότι αυτό που κατα­φέρ­νει είναι να μειώσει το διο­ξεί­διο του άνθρακα, δηλαδή να προ­κα­λέ­σει στον εαυτό του υπο­κα­πνία, ενώ η ποσό­τητα του οξυ­γό­νου δεν αλλάζει. Αυτό λοιπόν που πρέπει να κάνουν είναι απλώς να κρατούν την αναπνοή τους», ανα­φέ­ρει ο κ. Χατζής.

Ως προς το τραγικό συμβάν του πνιγμού, αυτό που πρέπει να γνω­ρί­ζει κανείς είναι πως αυτός φαί­νε­ται με δια­φο­ρε­τικό τρόπο στους ενή­λι­κες από ότι στα παιδιά. Ειδι­κό­τερα οι ενή­λι­κες και οι έφηβοι προ­σπα­θούν να βγάλουν το κεφάλι τους στην επι­φά­νεια και να ανα­πνεύ­σουν, ενώ στην περί­πτωση των παιδιών, αυτά συνήθως βρί­σκο­νται ακίνητα στην επι­φά­νεια να επι­πλέ­ουν ακίνητα και μπρού­μυτα.

«Όταν ένα άτομο βυθι­στεί ανή­μπορο στο νερό, αφού κρα­τή­σει λίγο την αναπνοή του για 2-3 λεπτά, μετά θα αρχίσει να παίρνει σπα­σμω­δι­κές ανα­πνοές. Αυτό προ­κα­λεί εισ­ρό­φηση νερού το οποίο φτά­νο­ντας στον λάρυγγα θα του προ­κα­λέ­σει λαρυγ­γικό σπασμό, δηλαδή υπο­ξαι­μία. Αυτό θα οδη­γή­σει σε χαλά­ρωση και άρα σε είσοδο νερού στους πνεύ­μο­νες και αυτό το νερό με τη σειρά του θα προ­κα­λέ­σει βλάβη στις κυψε­λί­δες. Έπειτα ακο­λου­θεί ο μηχα­νι­σμός της βλάβης του πνεύ­μονα», επι­ση­μαί­νει ο κ. Χατζής.

Μύθος η εξαγωγή νερού από τον πνεύ­μονα

Τέλος, ο γιατρός επι­ση­μαί­νει πως αν βρε­θούμε μπροστά σε ένα περι­στα­τικό πνιγμού στη θάλασσα, πρέπει να προ­σεγ­γί­ζουμε το άτομο πάντα από πίσω και στη συνέ­χεια να κάνουμε ανάνηψη όταν τα πόδια μας πατάνε στο έδαφος και όχι κολυ­μπώ­ντας.

«Αυτό που λένε οι περισ­σό­τε­ροι και είναι μεγάλο λάθος είναι πως το αναί­σθητο άτομο πρέπει να βγάλει νερό από τους πνεύ­μο­νες κατά τις θωρα­κι­κές συμπιέ­σεις. Το να βγαίνει όμως νερό από τους πνεύ­μο­νες είναι ανα­λη­θές. Πρέπει πάντα να έχουμε δύο σενάρια στο μυαλό μας. Αν ένα άτομο βγει από το νερό και έχει οξυγόνο τότε το αφήνεις να ηρε­μή­σει και του παρέ­χεις μάσκα οξυ­γό­νου.

Αν βγει από το νερό αναί­σθητο, τότε του κάνεις καρ­διο­α­να­πνευ­στική ανα­ζω­ο­γό­νηση, αλλά χωρίς να του προ­κα­λέ­σεις αναγωγή νερού», κατα­λή­γει.

 

ΘΑΛΑΣΣΑ ΘΑΝΑΤΟΙ ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.