Δήλωση Κατερίνας Γαβαλά με αφορμή την παρουσίαση του ψηφοδελτίου ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Δωδεκανήσου στην Κω

Με αφορ­μή την πα­ρου­σί­α­ση του ψη­φο­δελ­τί­ου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Δω­δε­κα­νή­σου που έλαβε χώρα την Πα­ρα­σκευή 17/2 στην αί­θου­σα του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Κω, η υπο­ψή­φια Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου κ. Κα­τε­ρί­να Γα­βα­λά δή­λω­σε τα εξής:

«Ήρθε ξανά η ώρα του ΠΑΣΟΚ. Ήρθε ξανά η ώρα των αν­θρώ­πων που κά­νουν και θα συ­νε­χί­σουν να κά­νουν την δια­φο­ρά στον τόπο τους.

Οι πο­λι­τι­κές και οι τα­κτι­κές που πήγαν τη Χώρα πίσω πρέ­πει να απο­τε­λέ­σουν πα­ρελ­θόν και είναι υπο­χρέ­ω­ση μας να βγει μπρο­στά η δική μας γενιά αν­θρώ­πων, η νέα γενιά Δω­δε­κα­νη­σί­ων που θέ­λουν ΚΑΙ μπο­ρούν να φέ­ρουν την αλ­λα­γή που θα υπο­στη­ρί­ξει το μέλ­λον.

Πέρα και πάνω απ’ όλα όμως αγα­πη­τές φίλες και αγα­πη­τοί φίλοι, προ­σω­πι­κά έχω κι ένα άλλο κί­νη­τρο. Το κί­νη­τρο που μου δίνει η ίδια μου η γυ­ναι­κεία φύση. Να προ­α­σπί­σω την νη­σιώ­τισ­σα, την ερ­γα­ζό­με­νη, την φοι­τή­τρια, την μα­θή­τρια, την νοι­κο­κυ­ρά, την μη­τέ­ρα, τη σύ­ζυ­γο και πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο την νέα μη­τέ­ρα, την απ αργή μη­τέ­ρα, την μη­τέ­ρα που με­γα­λώ­νει μόνη τα παι­διά της και την μη­τέ­ρα παι­διού που είναι ΑμΕΑ.

Σε μια κοι­νω­νία που δυ­στυ­χώς ακόμη είναι βου­τηγ­μέ­νη στον σε­ξι­σμό και στον κοι­νω­νι­κό απο­κλει­σμό, ήρθε η ώρα το ΠΑΣΟΚ, η με­γά­λη Δη­μο­κρα­τι­κή Πα­ρά­τα­ξη, να απο­κτή­σει τη δική του φωνή στο Κοι­νο­βού­λιο η οποία θα έχει άρωμα γυ­ναί­κας. Άρωμα διεκ­δί­κη­σης. Άρωμα αλ­λα­γής.

Για όλα όσα έχου­με κου­ρα­στεί να ζη­τά­με εδώ στην Κω και στην Κά­λυ­μνο. Στην Κά­λυ­μνο και στην Κω, τις πα­τρί­δες μου. Την Πα­τρί­δα μου – Τα νησιά μας.

Για όλα όσα δι­καιού­μα­στε και δια­χρο­νι­κά δεν λαμ­βά­νου­με. Για όλα αυτά και γι’ άλλα τόσα ζητώ την στή­ρι­ξή σας και φρονώ πως θα την έχω.

Γιατί εμείς μας έχου­με προ πολ­λού μι­λή­σει τη γλώσ­σα της αλή­θειας. Της κα­θα­ρό­τη­τας. Της εντι­μό­τη­τας. Τη γλώσ­σα της ει­λι­κρί­νειας. Της Αγά­πης.

Ποιος μπο­ρεί να αλ­λά­ξει την Κοι­νω­νία αν δεν ξέρει να αγαπά; Τους συ­ναν­θρώ­πους του, την πα­τρί­δα του, τα νησιά μας… Όλους εσάς ! Εμείς ! Μαζί».