Τα 3+1 σενάρια για την εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας

Ο Κων­στα­ντί­νος Κα­ρα­μαν­λής, όταν απο­φά­σι­ζε στο πρώτο Σύ­νταγ­μα μετά τη δι­κτα­το­ρία, ότι ο Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας πρέ­πει να εκλέ­γε­ται από τη Βουλή και όχι από τον λαό πρό­βαλ­λε ως επι­χεί­ρη­μα ότι δεν είναι δυ­να­τόν ο συ­γκε­κρι­μέ­νος θε­σμός να γί­νε­ται αντι­κεί­με­νο προ­ε­κλο­γι­κής αντι­πα­λό­τη­τας και να δί­δε­ται έτσι άλλη μία αφορ­μή για δι­χα­σμό του λαού.

Ομως η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, τα χρό­νια που ακο­λού­θη­σαν, τον διέ­ψευ­σε, καθώς ο δι­χα­σμός αυτός λαμ­βά­νει χώρα μέσα στη Βουλή -δε­δο­μέ­νου ότι οι εθνο­πα­τέ­ρες είναι εκ­πρό­σω­ποι του λαού-, ενώ από την άλλη πλευ­ρά και η κομ­μα­τι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση απο­δει­κνύ­ε­ται με­γά­λη, αλλά και ο θε­σμός είναι αντι­κεί­με­νο της αντι­πα­λό­τη­τας που ο αεί­μνη­στος Κα­ρα­μαν­λής ήθελε να απο­φύ­γει.

Τα όσα δια­δρα­μα­τί­ζο­νται τους τε­λευ­ταί­ους μήνες γύρω από την εκλο­γή του νέου Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας πι­στο­ποιούν την αλή­θεια των πα­ρα­πά­νω. Με πρω­τα­γω­νι­στή τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, ο οποί­ος έχει ανα­γά­γει την εκλο­γή του Προ­έ­δρου σε αιχμή του δό­ρα­τος της προ­σπά­θειάς του είτε να φέρει σε δύ­σκο­λη θέση την κυ­βέρ­νη­ση είτε να οδη­γή­σει τη χώρα σε εκλο­γές, οι πο­λι­τι­κές διερ­γα­σί­ες έχουν πα­ρα­κάμ­ψει τα πραγ­μα­τι­κά προ­βλή­μα­τα της χώρας, που απαι­τούν ευ­ρεί­ες συ­ναι­νέ­σεις, και εκ­πο­νούν σε­νά­ρια προ­ε­δρι­κών εξε­λί­ξε­ων που συ­νο­δεύ­ο­νται, όπως είναι φυ­σι­κό, από εν­δο­κοι­νο­βου­λευ­τι­κή ψη­φο­θη­ρία, είτε για την εκλο­γή Προ­έ­δρου από την πρώτη φάση της δια­δι­κα­σί­ας, ώστε να απο­φευ­χθούν οι πρό­ω­ρες εκλο­γές, είτε για την πα­ρε­μπό­δι­ση της εκλο­γής αυτής, ώστε να οδη­γη­θεί ο λαός στις κάλ­πες.

Ετσι, στον βωμό του προ­σώ­που που θα επι­λε­γεί ώστε να έχει τη δυ­να­τό­τη­τα να εκλε­γεί από την πρώτη φάση θυ­σιά­ζε­ται η αξία του ίδιου του θε­σμού. Σύμ­φω­να με το Σύ­νταγ­μα (Αρθρο 32), για να εκλε­γεί Πρό­ε­δρος πρέ­πει αυτός:

1 να συ­γκε­ντρώ­σει 200 ψή­φους στις δύο πρώ­τες εκλο­γι­κές δια­δι­κα­σί­ες, που απέ­χουν πέντε ημέ­ρες με­τα­ξύ τους

2 να συ­γκε­ντρώ­σει 180 στην τρίτη δια­δι­κα­σία, που και αυτή διε­ξά­γε­ται μετά από πεν­θή­με­ρο.

3 στην πε­ρί­πτω­ση που δεν συ­γκε­ντρώ­σει ο Πρό­ε­δρος ούτε κατά την τρίτη ψη­φο­φο­ρία τις 180, δια­λύ­ε­ται η Βουλή, προ­κη­ρύσ­σο­νται εκλο­γές και η νέα Βουλή εκλέ­γει Πρό­ε­δρο: (α) στην μεν πρώτη δια­δι­κα­σία, με 180 βου­λευ­τές και πάλι. (β) στη δεύ­τε­ρη, εφ’ όσον δεν συ­γκε­ντρω­θεί αυτός ο αριθ­μός ψήφων, ο Πρό­ε­δρος εκλέ­γε­ται με 151. (γ) υπάρ­χει και η πε­ρί­πτω­ση να μη συ­γκε­ντρω­θούν οι 151 ψήφοι, εφ’ όσον μά­λι­στα οι υπο­ψή­φιοι είναι δύο, μετά τις δια­δι­κα­σί­ες που θα έχουν προη­γη­θεί. Οπότε Πρό­ε­δρος εκλέ­γε­ται αυτός που έχει συ­γκε­ντρώ­σει τη σχε­τι­κή πλειο­ψη­φία! Κατά τα άλλα, θα λο­γί­ζε­ται Πρό­ε­δρος όλων των Ελ­λή­νων! Οπως είναι φυ­σι­κό, κα­νέ­να κόμμα δεν έχει δη­μο­σιο­ποι­ή­σει επι­σή­μως τις προ­θέ­σεις του για τα πρό­σω­πα που επι­λέ­γει για την κοι­νο­βου­λευ­τι­κή μάχη της εκλο­γής Προ­έ­δρου:

-Πρώ­τον, διότι όλοι θέ­λουν να κά­νουν την έκ­πλη­ξη και

-Δεύ­τε­ρον, διότι, ενώ θε­ω­ρούν δε­δο­μέ­νο ότι το πρό­σω­πο που θα προ­τεί­νουν θα το ψη­φί­σουν οι βου­λευ­τές του κόμ­μα­τος, εκεί­νο στο οποίο απο­βλέ­πουν είναι το πρό­σω­πο που θα επι­λέ­ξουν να προ­σελ­κύ­σει ψή­φους των άλλων κομ­μά­των.

1 Στο κυ­νή­γι του μα­γι­κού αριθ­μού «121»

Το ένα σε­νά­ριο για την Προ­ε­δρι­κή εκλο­γή είναι να κα­τορ­θώ­σει ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να συ­γκε­ντρώ­σει τους 121 βου­λευ­τές που θα απο­τρέ­ψουν την εκλο­γή Προ­έ­δρου, ώστε να οδη­γη­θού­με σε εκλο­γές. Ομως μετά την ανε­ξαρ­τη­το­ποί­η­ση Τα­τσό­που­λου, ο αριθ­μός των βου­λευ­τών του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ είναι 70, οπότε θα πρέ­πει να προ­σελ­κύ­σει την ψήφο όλων των ανε­ξάρ­τη­των βου­λευ­τών, που είναι 23, τους 13 των Ανε­ξάρ­τη­των Ελ­λή­νων, τους 12 του ΚΚΕ, τους 13 της ΔΗΜ.ΑΡ. και τους 16 της Χρυ­σής Αυγής. Το σύ­νο­λο αυτό ανε­βά­ζει τους βου­λευ­τές σε 147, όταν Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ συ­γκε­ντρώ­νουν 153.

Ομως από το σύ­νο­λο των 147 βου­λευ­τών πρέ­πει να αφαι­ρε­θούν οι ανε­ξάρ­τη­τοι Αν­δρέ­ας Λο­βέρ­δος και Χρή­στος Αη­δό­νης, που θα ψη­φί­σουν τον προ­τει­νό­με­νο Πρό­ε­δρο. Βύρων Πο­λύ­δω­ρας επί­σης και Νι­κή­τας Κα­κλα­μά­νης δεν πρό­κει­ται να κα­τα­ψη­φί­σουν τον υπο­ψή­φιο Πρό­ε­δρο, οπότε οι 147 πέ­φτουν στους 143, ενώ μάλ­λον δεν θα κα­τα­ψη­φί­σει τον Πρό­ε­δρο και ο κ. Νίκος Νι­κο­λό­που­λος για θε­σμι­κούς λό­γους, μο­λο­νό­τι βρί­σκε­ται απέ­να­ντι στον κ. Σα­μα­ρά. Ηδη έχουν πέσει οι ψήφοι στους 142. Επι­πλέ­ον, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δεν έχει σί­γου­ρους και τους λοι­πούς ανε­ξάρ­τη­τους βου­λευ­τές, τους οποί­ους μπο­ρεί μεν να πήρε για το θέμα της «μι­κρής» ΔΕΗ, όχι όμως και στο θέμα του Προ­έ­δρου, διότι οι κατ’ εξο­χήν μη έχο­ντες συμ­φέ­ρον για πρό­ω­ρη προ­σφυ­γή στις κάλ­πες ως άστε­γοι -έστω και αν κά­ποιοι μπο­ρεί να επι­στρέ­ψουν στα κομ­μα­τι­κά με­τε­ρί­ζια- είναι οι ανε­ξάρ­τη­τοι βου­λευ­τές.

Εξ αυτών των βου­λευ­τών, οκτώ (με­τα­ξύ των οποί­ων οι Μίμης Αν­δρου­λά­κης, Βα­σί­λης Κα­περ­νά­ρος και Γιώρ­γος Κα­σα­πί­δης), αν προ­σθέ­σου­με και την προ­σφά­τως ανε­ξαρ­τη­το­ποι­η­θεί­σα κ. Μίκα Ια­τρί­δη, που κλί­νει προς τη Ν.Δ., κατά πάσα πι­θα­νό­τη­τα, με κα­τάλ­λη­λη προ­σέγ­γι­ση από Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ είναι πι­θα­νό­τα­το να ψη­φί­σουν υπέρ του Προ­έ­δρου που θα προ­τα­θεί. Αδηλη για τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ είναι επί­σης η πρό­θε­ση των βου­λευ­τών της ΔΗΜ.ΑΡ., οι οποί­οι έχουν δια­φο­ρο­ποι­η­θεί πλή­ρως σχε­δόν από τον κ. Φώτη Κου­βέ­λη, όπως φά­νη­κε στην εσω­κομ­μα­τι­κή συ­ζή­τη­ση για το θέμα του δη­μο­ψη­φί­σμα­τος για τη «μικρή» ΔΕΗ. Με δε­δο­μέ­να τα πα­ρα­πά­νω, οι μόνες σί­γου­ρες ψήφοι που έχει ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ είναι οι 16 της… Χρυ­σής Αυγής, που έχει δη­λώ­σει ότι δεν πρό­κει­ται να ψη­φί­σει για Πρό­ε­δρο της Δη­μο­κρα­τί­ας.

2 Πρό­βλη­μα «πει­θαρ­χί­ας» και στη Ν.Δ.

Τα πράγ­μα­τα δεν είναι ευ­κο­λό­τε­ρα από ό,τι στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ούτε για το βα­σι­κό κόμμα της συ­γκυ­βέρ­νη­σης, τη Ν.Δ., η οποία θέλει να εξα­σφα­λί­σει την εκλο­γή Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας ώστε να δια­γρά­ψει έναν λόγο πρό­ω­ρης προ­σφυ­γής στις κάλ­πες, αλλά και να κρα­τή­σει ως δική της πρω­το­βου­λία το αιφ­νι­δια­στι­κό αυτό εν­δε­χό­με­νο.

«Κακώς ο Αντώ­νης Σα­μα­ράς ξε­κι­νά­ει τους υπο­λο­γι­σμούς του για τις ψή­φους που χρειά­ζο­νται για την εκλο­γή του Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας από τους 125»! Την πα­ρα­τή­ρη­ση αυτή ασφα­λώς και δεν θα την πε­ρί­με­νε κα­νείς από Νε­ο­δη­μο­κρά­τες βου­λευ­τές, πλην όμως δια­τυ­πώ­νε­ται μέσα στη Βουλή όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο και μά­λι­στα από αυ­ξα­νό­με­νο αριθ­μό Νε­ο­δη­μο­κρα­τών.

ΟΙ ΕΡ­ΜΗ­ΝΕΙΕΣ Πώς μπο­ρεί να ερ­μη­νευ­θεί αυτή η νε­ο­δη­μο­κρα­τι­κή απει­θαρ­χία; Πρώ­τον, είναι πλέον πολύ αυ­ξη­μέ­νες οι πι­θα­νό­τη­τες να οδη­γή­σει σε πρό­ω­ρες εκλο­γές η αδυ­να­μία ανά­δει­ξης από την πα­ρού­σα Βουλή νέου Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας, παρά τους υπο­λο­γι­σμούς του Με­γά­ρου Μα­ξί­μου, και, κυ­ρί­ως, της ανα­ζή­τη­σης από αυτό προ­σώ­που όσο το δυ­να­τόν ευ­ρύ­τε­ρης απο­δο­χής, ώστε να μην οδη­γη­θού­με σε εκλο­γές. Ηδη, εκτός από τις «απει­λές» των Νε­ο­δη­μο­κρα­τών, έχουν δη­μο­σί­ως εκ­φρά­σει την πρό­θε­σή τους οι ΑΝ.ΕΛ. να μην ψη­φί­σουν τον Πρό­ε­δρο που θα προ­τα­θεί. Η προ­ϋ­πό­θε­ση που έβαλε ο κ. Καμ­μέ­νος για αλ­λα­γή στά­σης και που είναι μία… εθνι­κή κα­τα­στρο­φή μάλ­λον δεν προϊ­δε­ά­ζει για υπα­να­χω­ρή­σεις.

Δεύ­τε­ρον, με­γα­λώ­νει ο αριθ­μός των Νε­ο­δη­μο­κρα­τών βου­λευ­τών που δεν φο­βού­νται μία πρό­ω­ρη προ­σφυ­γή στις κάλ­πες, παρά το γε­γο­νός ότι γνω­ρί­ζουν πως στις επό­με­νες εκλο­γές η Κοι­νο­βου­λευ­τι­κή Ομάδα της Ν.Δ. θα είναι συρ­ρι­κνω­μέ­νη και, επο­μέ­νως, εν­δέ­χε­ται να μην εκλε­γούν και οι ίδιοι. Η αλ­λα­γή αυτή συ­μπε­ρι­φο­ράς δεί­χνει και τη δυ­σφο­ρία που υπάρ­χει στην Κοι­νο­βου­λευ­τι­κή Ομάδα της Ν.Δ., ει­δι­κώς μετά τον ανα­σχη­μα­τι­σμό, που σε αρ­κε­τές πε­ρι­πτώ­σεις ήταν άνευ λόγου, αλλά, αντι­θέ­τως, δη­μιούρ­γη­σε τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για νέα αντάρ­τι­κα.

Τρί­τον, υπάρ­χει ση­μα­ντι­κός αριθ­μός βου­λευ­τών της Ν.Δ. που θέλει μέσα από εσω­τε­ρι­κές δια­δι­κα­σί­ες να προ­τεί­νει το κόμμα Πρό­ε­δρο και να μην είναι αυτός πρό­τα­ση μιας κλει­στής ομά­δας του Μα­ξί­μου, τα μέλη της οποί­ας θα δια­βου­λευ­τούν με­τα­ξύ τους και θα επι­λέ­ξουν το πρό­σω­πο της αρε­σκεί­ας τους.

3 Η κοι­νω­νι­κή πίεση φέρ­νει εκλο­γές

Οι εκτι­μή­σεις για τη νε­ο­δη­μο­κρα­τι­κή απει­θαρ­χία ενι­σχύ­ουν την πολύ έντο­νη αί­σθη­ση πλέον μέσα στο Κοι­νο­βού­λιο ότι ο χρό­νος των εκλο­γών δεν είναι μα­κριά.

Η μία αιτία είναι η πίεση που μπο­ρεί να δε­χθεί η κυ­βέρ­νη­ση από κοι­νω­νι­κές αντι­δρά­σεις εξ αι­τί­ας της συ­νέ­χι­σης μνη­μο­νια­κών πο­λι­τι­κών, αλλά και εξ αι­τί­ας της αντι­με­τώ­πι­σης με δια­φο­ρε­τι­κά σταθ­μά κάθε κοι­νω­νι­κής ομά­δας. Μπο­ρεί, επο­μέ­νως, να μην αντέ­ξει μία κοι­νω­νι­κή πίεση, η οποία όσο περ­νά­ει ο και­ρός θα κα­τε­βά­ζει ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο τα πο­σο­στά της Ν.Δ.

Και, υπό μία έν­νοια, θα είναι προ­τι­μό­τε­ρη η ανα­κο­πή της κα­τη­φό­ρας μέσα από πρό­ω­ρες εκλο­γές. Δεν είναι τυ­χαίο προ­φα­νώς ότι η τε­λευ­ταία δη­μο­σκό­πη­ση της Public Issue έδει­ξε πα­σι­φα­νώς ότι η τι­μω­ρη­τι­κή ψήφος των ευ­ρω­ε­κλο­γών εξα­κο­λου­θεί να ισχύ­ει ακόμη, γε­γο­νός που κα­θι­στά πιο πι­θα­νή την επι­δεί­νω­ση της τάσης αυτής παρά την άμ­βλυν­σή της.

Η άλλη πίεση προς την κυ­βέρ­νη­ση μπο­ρεί να προ­έλ­θει από την ίδια την κοι­νο­βου­λευ­τι­κή ομάδα του κόμ­μα­τος, καθώς με­γα­λώ­νει ο αριθ­μός των βου­λευ­τών που βλέ­πουν ότι η ούτως ή άλλως δυ­σχε­ρής θέση στην οποία έχουν βρε­θεί στις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες τους, λόγω των μέ­τρων που έχουν λη­φθεί μέσα στο 2012 και το 2013, γί­νε­ται ακόμη δυ­σχε­ρέ­στε­ρη με τη δια­κρι­τι­κή, αλλά στα­θε­ρή απο­στα­σιο­ποί­η­ση του ΠΑΣΟΚ -καί­τοι με­τέ­χει στην κυ­βέρ­νη­ση- από τη Ν.Δ., με θέ­σεις και απο­φά­σεις υπουρ­γών του που είναι στο Υπουρ­γι­κό Συμ­βού­λιο, οι οποί­ες έχουν χα­ρα­κτή­ρα κοι­νω­νι­κής ευαι­σθη­σί­ας.

Ανα­φέ­ρουν ως πα­ρά­δειγ­μα την από­φα­ση Λο­βέρ­δου να μην ξε­κι­νή­σει νω­ρί­τε­ρα το σχο­λι­κό έτος, καθώς και να διευ­κο­λυν­θούν οι οι­κο­γέ­νειες στο θέμα των με­τεγ­γρα­φών των παι­διών τους που φοι­τούν σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, ενώ συ­νε­χείς είναι οι ΠΑ­ΣΟ­Κι­κές πα­ρεμ­βά­σεις που στέλ­νουν μη­νύ­μα­τα δια­φο­ρο­ποί­η­σης σε κοι­νω­νι­κά θέ­μα­τα, ένα­ντι της Ν.Δ.

4 Δύο εκ­δο­χές με ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία

Οσον αφορά στον κ. Πα­πού­λια, έχει εν­δια­φέ­ρον το γε­γο­νός της δικής του, άμε­σης αντί­δρα­σης στις διαρ­ρο­ές περί προ­ώ­ρου πα­ραί­τη­σής του, προ­κει­μέ­νου να διευ­κο­λύ­νει το σε­νά­ριο περί πρό­ω­ρης έναρ­ξης των δια­δι­κα­σιών εκλο­γής Προ­έ­δρου. Ο Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας φρό­ντι­σε πολύ νωρίς να «κάψει» αυτό το σε­νά­ριο με διαρ­ρο­ές από κύ­κλους του Προ­ε­δρι­κού Με­γά­ρου, που ανέ­φε­ραν ότι δεν κάνει τέ­τοιες σκέ­ψεις και, βε­βαί­ως, δεν παί­ζει με τους θε­σμούς για την ικα­νο­ποί­η­ση πο­λι­τι­κών παι­γνι­διών.

Η εξέ­λι­ξη αυτή οδη­γεί σε άλλες εκτι­μή­σεις ως προς την τροπή των πο­λι­τι­κών πραγ­μά­των. Το ένα σε­νά­ριο -το καλό- είναι να εκλε­γεί από την πρώτη φάση νέος ανώ­τα­τος άρχων και η Ν.Δ. να εξα­σφα­λί­σει την πα­ρά­τα­ση της θη­τεί­ας της πα­ρού­σης Βου­λής και, βε­βαί­ως, την πα­ρα­μο­νή της στην κυ­βέρ­νη­ση. Αυτό το σε­νά­ριο, που συ­γκε­ντρώ­νει πολ­λές πι­θα­νό­τη­τες, «κιν­δυ­νεύ­ει» ως προς την ιδα­νι­κή του εξέ­λι­ξη για τη Ν.Δ. και τον πρω­θυ­πουρ­γό από το είδος των διερ­γα­σιών που θα έχουν προη­γη­θεί με­τα­ξύ κομ­μά­των και ανε­ξάρ­τη­των βου­λευ­τών, ώστε να συ­γκε­ντρω­θεί ο απα­ραί­τη­τος αριθ­μός για την εκλο­γή του Προ­έ­δρου.

Είναι γνω­στό ότι σε κρί­σι­μες ψη­φο­φο­ρί­ες και μά­λι­στα σε δια­δι­κα­σί­ες που αφο­ρούν τόσο μεί­ζο­να ζη­τή­μα­τα όσο η εκλο­γή ενός Προ­έ­δρου και, βε­βαί­ως, η απο­φυ­γή εκλο­γών, γί­νο­νται συ­νεν­νο­ή­σεις στο πα­ρα­σκή­νιο. Είναι, επο­μέ­νως, εν­δε­χό­με­νο ορι­σμέ­να κόμ­μα­τα και βου­λευ­τές να θε­λή­σουν να συμ­βά­λουν στην απο­φυ­γή των πρό­ω­ρων εκλο­γών. Πλην όμως, με­τα­ξύ αυτών συ­γκα­τα­λέ­γο­νται κόμ­μα­τα και βου­λευ­τές που αντι­τί­θε­νται στην ασκού­με­νη πο­λι­τι­κή και πι­στεύ­ουν ότι μία γε­νι­κή συ­σπεί­ρω­ση μέσω μιας οι­κου­με­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης θα μπο­ρού­σε να αλ­λά­ξει την πο­λι­τι­κή προς τους δα­νει­στές.

Ετσι, ενώ οι «αντι­φρο­νού­ντες» αυτοί μπο­ρεί να ψη­φί­σουν αυτόν που θα προ­τεί­νει για Πρό­ε­δρο η Ν.Δ., εν τού­τοις μπο­ρεί ως πα­ρα­σκη­νια­κό όρο να έχουν θέσει (ερή­μην του κ. Σα­μα­ρά βε­βαί­ως) τη συ­γκρό­τη­ση μιας άλλης κυ­βέρ­νη­σης ή μιας οι­κου­με­νι­κής, με άλλον πρω­θυ­πουρ­γό, αλλά και με ευ­ρύ­τε­ρη συμ­με­το­χή κομ­μά­των σε αυτή.

Πο­λι­τι­κό με­σά­ζο­ντα -ασφα­λώς ερή­μην του κ. Σα­μα­ρά- θα μπο­ρού­σε να απο­τε­λέ­σει ο κ. Βε­νι­ζέ­λος, ο οποί­ος πλέον έχει επω­μι­σθεί ρόλο πο­λι­τι­κού μπα­λα­ντέρ. Το επι­χεί­ρη­μα θα είναι βε­βαί­ως η πο­λι­τι­κή στα­θε­ρό­τη­τα και η πο­λι­τι­κή συ­νεν­νό­η­ση μέσω ενός νέου κυ­βερ­νη­τι­κού σχή­μα­τος, που θα στη­ρί­ζε­ται στη Βουλή από πε­ρισ­σό­τε­ρα κόμ­μα­τα και βου­λευ­τές.

Και στο διά­στη­μα που θα με­σο­λα­βεί μέχρι τη λήξη της θη­τεί­ας της πα­ρού­σης Βου­λής -δη­λα­δή μέχρι το 2016- να έχουν δια­μορ­φω­θεί νέες συμ­μα­χί­ες, προ­σχω­ρή­σεις, κομ­μα­τι­κοί επα­να­πα­τρι­σμοί και να έχει γε­νι­κώς πα­γιω­θεί το πο­λι­τι­κό σκη­νι­κό, οι εκ­πρό­σω­ποι του οποί­ου θα διεκ­δι­κή­σουν την ψήφο του εκλο­γι­κού σώ­μα­τος στην επό­με­νη ανα­μέ­τρη­ση.

Του Νίκου Σίμου – Εφη­με­ρί­δα ΠΑ­ΡΑ­ΠΟ­ΛΙ­ΤΙ­ΚΑ