Το μεγάλο μας πρόβλημα

Μια ακόμη μελέτη, επι­βε­βαιώ­νει ότι το μεγάλο εθνικό και υπαρ­ξιακό ζήτημα της Ελλάδας δεν είναι η Τουρκία και οι απειλές της. Είναι ο πλη­θυ­σμια­κός μαρα­σμός ολό­κλη­ρων νομών και περι­φε­ρειών, η γήρανση μέσα στη γήρανση, η συρ­ρί­κνωση του ενεργού οικο­νο­μικά πλη­θυ­σμού, η μείωση των μαθητών στα σχολεία -σχεδόν 30.000 λιγό­τε­ροι μαθητές την τελευ­ταία δεκα­ε­τία σύμφωνα με στοι­χεία της ΕΛΣΤΑΤ. Με μια λέξη, το δημο­γρα­φικό. Η ανα­στροφή της καθο­δι­κής πορείας της πλη­θυ­σμια­κής συρ­ρί­κνω­σης απαιτεί πολύ χρόνο, σχέδιο σε πολλά επίπεδα, πόρους, πολι­τική και κοι­νω­νική συμ­μα­χία. Απέ­χουμε όμως από τη συνει­δη­το­ποί­ηση πως το δημο­γρα­φικό, είναι το στοί­χημα της μακρο­πρό­θε­σμης εθνικής επι­βί­ω­σης, κόντρα σε όλες τις προ­βλέ­ψεις. Oi χώρες που δαπα­νούν πάρα πολλά λεφτά μόνο σε κίνητρα (επι­δό­ματα, φορο­α­παλ­λα­γές) για να πείσουν τις οικο­γέ­νειες να κάνουν παιδιά κατα­φέρ­νουν λίγα πράγ­ματα. Αντί­θετα, οι χώρες που τα πάνε καλύ­τερα επεν­δύ­ουν τα λεφτά κυρίως σε κάτι άλλο: στην άρση των εμπο­δίων που κάνουν τα ζευ­γά­ρια (ή και γυναί­κες που είναι μόνες) να διστά­ζουν. Μεγάλες άδειες πατρό­τη­τας και μητρό­τη­τας, εξα­σφά­λιση της εργα­σια­κής ασφά­λειας και της επαγ­γελ­μα­τι­κής εξέ­λι­ξης μανάδων και πατε­ρά­δων, ποιο­τι­κές και δωρεάν δομές προ­σχο­λι­κής αγωγής. Αυτά είναι που απο­δε­δειγ­μένα έχουν απο­τέ­λε­σμα. Σε άλλα, πιο εφικτά πράγ­ματα, όπως τον περιο­ρι­σμό του brain drain, αλλά και σε μια δεξα­μενή την οποία κανένας δεν σκέ­φτε­ται όταν συζη­τάμε για το δημο­γρα­φικό: τον οικο­νο­μικά ανε­νεργό πλη­θυ­σμό. Η Ελλάδα είναι τελευ­ταία στην Ε.Ε. στη συμ­με­τοχή των γυναι­κών στην αγορά εργα­σίας, και τελευ­ταία στη συμ­με­τοχή των νέων. Παρε­μπι­πτό­ντως, τα μέτρα που χρη­σι­μο­ποιού­νται επι­τυ­χη­μένα για την στήριξη της ισό­τι­μης συμ­με­το­χής των γυναι­κών στην εργασία ξέρετε τι άλλο κάνουν τελικά; Αυξά­νουν τη γονι­μό­τητα.