Ανοιχτά… κόμματα με το βλέμμα σε κάλπες

Τη στρα­τη­γι­κή τους, εν όψει φθι­νο­πώ­ρου και του εν­δε­χο­μέ­νου πρό­ω­ρης προ­σφυ­γής στις κάλ­πες, επα­να­χα­ράσ­σουν οι ηγε­τι­κές ομά­δες όλων των κομ­μά­των, επι­διώ­κο­ντας με διεισ­δυ­τι­κές κι­νή­σεις να διευ­ρύ­νουν το πεδίο ανα­φο­ράς τους και να «ανοί­ξουν» τον εκλο­γι­κό τους ορί­ζο­ντα.

Οι κι­νή­σεις που σχε­διά­ζουν τα κόμ­μα­τα για το επό­με­νο χρο­νι­κό διά­στη­μα, τόσο για την προ­σέγ­γι­ση προ­σώ­πων από όμο­ρους πο­λι­τι­κούς χώ­ρους όσο και σε προ­γραμ­μα­τι­κό – εξαγ­γελ­τι­κό επί­πε­δο, θα έχουν ως στόχο να ενι­σχύ­σουν τον πο­λυ­συλ­λε­κτι­κό τους χα­ρα­κτή­ρα, αλλά κυ­ρί­ως να πεί­σουν την κοινή γνώμη ότι στη με­τα­μνη­μο­νια­κή πε­ρί­ο­δο (όπως την εν­νο­εί το κάθε κόμμα) δεν τί­θε­ται υπό αί­ρε­ση και εν κιν­δύ­νω η ευ­ρω­παϊ­κή πο­ρεία της χώρας και πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο πως η δική τους πα­ρου­σία στην κυ­βερ­νη­τι­κή θα… «ξη­με­ρώ­σει» πε­ρισ­σό­τε­ρο ασφα­λείς μέρες για τους πο­λί­τες.

ΑΝΟΙΓ­ΜΑ ΤΗΣ Ν.Δ.

Στο πλαί­σιο του σχε­δια­σμού αυτού ο Αντ. Σα­μα­ράς προ­ε­τοι­μά­ζει ένα αμ­φί­πλευ­ρο άνοιγ­μα της ΝΔ προς την Κε­ντρο­δε­ξιά όσο και προς τα δεξιά του κόμ­μα­τος, με ένα κά­λε­σμα συ­σπεί­ρω­σης και επα­νέ­ντα­ξης στε­λε­χών και βου­λευ­τών που έχουν αδρα­νο­ποι­η­θεί ή απο­χώ­ρη­σαν από τους ΑΝΕΛ, με στόχο αφε­νός τη δη­μιουρ­γία «προ­ε­δρι­κής πλειο­ψη­φί­ας» και αφε­τέ­ρου τη γε­νι­κό­τε­ρη ανα­σύ­ντα­ξη της πα­ρά­τα­ξης. Με το κά­λε­σμα αυτό σε συν­δυα­σμό με πρω­το­βου­λί­ες -όπως στα­δια­κή μεί­ω­ση της φο­ρο­λο­γί­ας, απο­κα­τά­στα­ση αδι­κιών, με­γά­λες επεν­δυ­τι­κές συμ­φω­νί­ες κ.λπ.- στο Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου θέ­λουν να ση­μα­το­δο­τούν το πέ­ρα­σμα της χώρας στη με­τα­μνη­μο­νια­κή πε­ρί­ο­δο.

Με αυτόν τον τρόπο εκτι­μούν ότι θα κα­τα­φέ­ρουν να «συ­γκι­νή­σουν» και πάλι το με­γά­λο κε­ντρο­δε­ξιό ακρο­α­τή­ριο που επι­θυ­μεί τη στα­θε­ρό­τη­τα και απο­στρέ­φε­ται τις ακρό­τη­τες, ενώ ταυ­τό­χρο­να θα μπο­ρέ­σουν να διεισ­δύ­σουν εκ νέου σε τμή­μα­τα ψη­φο­φό­ρων που εγκα­τέ­λει­ψαν τη ΝΔ εξαι­τί­ας των σκλη­ρών μνη­μο­νια­κών μέ­τρων και βρέ­θη­καν στην κάλπη των ΑΝΕΛ και της ΧΑ. Οι πρό­σφα­τες ανα­φο­ρές του πρω­θυ­πουρ­γού στις Βρυ­ξέλ­λες για την υπε­ρά­σπι­ση με­σαί­ας τάξης και η επι­σή­μαν­ση του ότι «μια ισχυ­ρή με­σαία τάξη είναι η στα­θε­ρή βάση ενός δη­μο­κρα­τι­κού πο­λι­τεύ­μα­τος» και πως «δεν μπο­ρού­με να αφή­σου­με τις με­σαί­ες τά­ξεις να σα­ρω­θούν», είναι προ­φα­νές ότι εντάσ­σο­νται στην προ­σπά­θεια προ­σέγ­γι­σης των κε­ντρο­δε­ξιών ψη­φο­φό­ρων, ενώ προς την ίδια κα­τεύ­θυν­ση στό­χευαν οι επι­λο­γές του κε­ντρο­γε­νούς Γκ. Χαρ­δού­βε­λη στο τι­μό­νι του υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών και του συ­ντη­ρη­τι­κού (πλην «με­τρη­μέ­νου») Ν. Δέν­δια στο υπουρ­γείο Ανά­πτυ­ξης.

Από την άλλη πλευ­ρά με τη μα­ζι­κή εί­σο­δο στην κυ­βέρ­νη­ση στε­λε­χών λαϊ­κής δε­ξιάς, αλλά και με στο­χευ­μέ­να μέτρα -όπως η δέ­σμευ­ση της Τε­τάρ­της για την απο­κα­τά­στα­ση του μι­σθο­λο­γί­ου των έν­στο­λων- θα επι­διώ­ξουν να προ­σεγ­γί­σουν τους εκ δε­ξιών «χα­μέ­νους» ψη­φο­φό­ρους, καθώς η «δε­ξα­με­νή» αυτή θε­ω­ρεί­ται προ­νο­μια­κή για τη ΝΔ, καθώς κα­νέ­να άλλο κόμμα (πλην των ΑΝΕΛ που πα­ρα­παί­ουν) δεν μπο­ρεί να διεισ­δύ­σει.

Η ΣΤΡΟ­ΦΗ ΤΟΥ ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ

Αντι­θέ­τως, μο­νό­πλευ­ρη, απο­κλει­στι­κά προς την πλευ­ρά της Κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς, φαί­νε­ται πως θα είναι η προ­σπά­θεια που θα κάνει ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ για να διευ­ρύ­νει τη δική του εκλο­γι­κή του βάση, καθώς (ακόμη κι αν ήθε­λαν στην Κου­μουν­δού­ρου) οι εξ αρι­στε­ρών δε­ξα­με­νές ψη­φο­φό­ρων, που ελέγ­χο­νται από το ΚΚΕ, δύ­σκο­λα θα με­τα­κι­νη­θούν.

Με αυτά τα δε­δο­μέ­να το κά­λε­σμα του Αλ. Τσί­πρα για τη δη­μιουρ­γία ενός παλ­λαϊ­κού με­τώ­που, δεί­χνει ότι μπο­ρεί να βρει αντα­πό­κρι­ση σε ένα τμήμα πα­λαιών στε­λε­χών του ΠΑΣΟΚ ή και ένα μέρος της ΔΗΜΑΡ, αλλά το με­γά­λο στοί­χη­μα και επι­δί­ω­ξη της Κου­μουν­δού­ρου θα είναι να πεί­σει τους ψη­φο­φό­ρους της Κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς ότι δεν πρέ­πει να φο­βού­νται μια κυ­βέρ­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Ετσι με χα­μη­λούς τό­νους στη ρη­το­ρι­κή τους, με δια­βε­βαιώ­σεις για μια ρε­α­λι­στι­κή πο­λι­τι­κή σε πε­ρί­πτω­ση που βρε­θούν στην κυ­βέρ­νη­ση, αλλά και με τα πο­λι­τι­κά ανοίγ­μα­τα προς την Κε­ντρο­α­ρι­στε­ρά, ο Αλ. Τσί­πρας θα προ­σπα­θή­σει να διεμ­βο­λί­σει τη δε­ξα­με­νή των κε­ντρο­γε­νών ψη­φο­φό­ρων, καθώς μόνο από εκεί μπο­ρεί να διευ­ρύ­νει την εκλο­γι­κή του βάση.

Στο πλαί­σιο αυτό έχει «εξα­φα­νι­στεί» πλέον οποια­δή­πο­τε ανα­φο­ρά στο θέμα του νο­μί­σμα­τος, ενώ επι­χει­ρεί­ται συ­νε­χώς να στη­θούν «γέ­φυ­ρες» συ­νεν­νό­η­σης με τα κέ­ντρα λήψης απο­φά­σε­ων στην Ευ­ρώ­πη, ώστε να πλα­σα­ρι­στεί ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ως μια υπεύ­θυ­νη δύ­να­μη που μπο­ρεί να δια­σφα­λί­σει την απρό­σκο­πτη συ­νέ­χεια του κρά­τους και ασφα­λή θέση της Ελ­λά­δας στην Ευ­ρώ­πη χωρίς τον κίν­δυ­νο πι­σω­γυ­ρί­σμα­τος.

Ταυ­τό­χρο­να, με προ­φα­νή στόχο να μην χάσει τους πα­ρα­δο­σια­κούς ψη­φο­φό­ρους του, αλλά και εκεί­νους που κι­νή­θη­καν προς τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ μετά το 2012, θα επι­μεί­νουν και σε μια αντι­μνη­μο­νια­κή ρη­το­ρεία υπο­σχό­με­νοι επα­να­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις φο­ρέ­ων, επι­χει­ρή­σε­ων και τρα­πε­ζών, καθώς και την απο­κα­τά­στα­ση μι­σθών, συ­ντά­ξε­ων και ερ­γα­σια­κών σχέ­σε­ων.

ΤΟ ΑΦΗ­ΓΗ­ΜΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

Επί­σης μο­νό­πλευ­ρη φαί­νε­ται πως θα είναι και η στρα­τη­γι­κή του ΠΑΣΟΚ, καθώς θα επι­διώ­ξει να κα­το­χυ­ρω­θεί ως πυ­λώ­νας ευ­θύ­νης και στα­θε­ρό­τη­τας της Κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς, κρα­τώ­ντας στο εξής σχε­δόν τις ίδιες απο­στά­σεις από τη ΝΔ και τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Ο Ευάγγ. Βε­νι­ζέ­λος το επό­με­νο διά­στη­μα θα επι­διώ­ξει με συ­γκε­κρι­μέ­νες κι­νή­σεις και πρω­το­βου­λί­ες (τόσο εντός όσο και εκτός κυ­βέρ­νη­σης) να ενι­σχύ­σει το κοι­νω­νι­κό-προ­ο­δευ­τι­κό προ­φίλ του ΠΑΣΟΚ.

Στο πλαί­σιο αυτό θα επι­διώ­ξει την επα­να­δια­πραγ­μά­τευ­ση με την τρόι­κα προ­κει­μέ­νου να υπάρ­ξουν αλ­λα­γές σε συ­γκε­κρι­μέ­νες δε­σμεύ­σεις που έχουν ανα­λη­φθεί (όπως η μεί­ω­ση του αριθ­μού των απο­λύ­σε­ων στο Δη­μό­σιο, η βελ­τί­ω­ση του σχε­δί­ου για το πλαί­σιο των ερ­γα­σια­κών σχέ­σε­ων κ.λπ.) ώστε να επι­βε­βαιω­θεί στη συ­νεί­δη­ση των ψη­φο­φό­ρων ως η προ­ο­δευ­τι­κή συ­νι­στώ­σα της κυ­βέρ­νη­σης. Στό­χος η επα­να­προ­σέγ­γι­ση των ψη­φο­φό­ρων που «κοι­τούν» προς το «Πο­τά­μι» και κυ­ρί­ως προς την πλευ­ρά του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, αλλά εξα­κο­λου­θεί να τους «φο­βί­ζει» η αβέ­βαιη προ­ο­πτι­κή μιας κυ­βέρ­νη­σης του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και επι­θυ­μούν τα πιο «ήρεμα νερά» που μπο­ρεί να εξα­σφα­λί­σει η συμ­με­το­χή του ΠΑΣΟΚ σε μια κυ­βέρ­νη­ση συ­νερ­γα­σί­ας.

Ταυ­τό­χρο­να και βα­δί­ζο­ντας προς το Συ­νέ­δριο της Δη­μο­κρα­τι­κής Πα­ρά­τα­ξης, τον Οκτώ­βριο, ο κ. Βε­νι­ζέ­λος θα απευ­θύ­νει νέο κά­λε­σμα συ­νερ­γα­σί­ας προς τα στε­λέ­χη της Πρω­το­βου­λί­ας των «58» όσο και προς τη ΔΗΜΑΡ (ή ένα τμήμα αυτής), καθώς και σε πρό­σω­πα του ευ­ρύ­τε­ρου χώρου Κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς, θέ­το­ντας ως κε­ντρι­κή επι­δί­ω­ξη τη δη­μιουρ­γία ενός ενιαί­ου φορέα, απαλ­λαγ­μέ­νου από τα «βα­ρί­δια» του πα­ρελ­θό­ντος που θα μπο­ρέ­σει να παί­ξει πρω­τα­γω­νι­στι­κό ρόλο στο με­τε­κλο­γι­κό σκη­νι­κό.

ΑΝΑ­ΖΗ­ΤΩ­ΝΤΑΣ

ΜΙΑ ΚΟΙΤΗ

Στο «Πο­τά­μι», τέλος, αν και επί του πα­ρό­ντος φαί­νε­ται ότι θα επι­διώ­ξουν να έχουν έναν αυ­τό­νο­μο πο­λι­τι­κό ρόλο, ώστε να κα­θο­ρί­σουν χωρίς ιδε­ο­λο­γι­κές δε­σμεύ­σεις και υπό­βα­θρο τις με­τε­κλο­γι­κές τους συ­νερ­γα­σί­ες, κα­τα­λα­βαί­νουν ότι δεν μπο­ρούν εσαεί να «πα­τούν» ταυ­τό­χρο­να από τον φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό και το «αρι­στε­ρό» άκρο της ΝΔ έως την αρι­στε­ρά και το «δεξιό» άκρο του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Ο κίν­δυ­νος να συν­θλι­βεί το «Πο­τά­μι» είτε με­τα­ξύ του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, είτε με­τα­ξύ του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, είναι πολύ πι­θα­νός και ήδη ο Στ. Θε­ο­δω­ρά­κης, μέσα και από το Ιδρυ­τι­κό Συ­νέ­δριο του κόμ­μα­τος που ξε­κί­νη­σε προ­χθές, άρ­χι­σε να κάνει τα πρώτα ανοίγ­μα­τα για πο­λι­τι­κές συ­νερ­γα­σί­ες. Σε πρώτη φάση τα ανοίγ­μα­τα του κ. Θε­ο­δω­ρά­κη απευ­θύ­νο­νται προς στε­λέ­χη της μειο­ψη­φί­ας της ΔΗΜΑΡ (Σπ. Λυ­κού­δης, Γρ. Ψα­ρια­νός, Ανδρ. Πα­πα­δό­που­λος κ.λπ.), καθώς άπα­ντες γνω­ρί­ζουν πως η Δη­μο­κρα­τι­κή Αρι­στε­ρά οδη­γεί­ται σε μία διά­σπα­ση, και κά­ποιοι θα ανα­ζη­τή­σουν διέ­ξο­δο είτε προς το «Πο­τά­μι» είτε προς το ΠΑΣΟΚ και την «Ελιά» και κά­ποιοι άλλοι -προ­ε­κλο­γι­κά ή με­τε­κλο­γι­κά- στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.