Δεκτή έγινε αγωγή από αδικοπραξία Ροδίτισσας κατά εταιρείας franchise καφέ

Με απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου έγινε δεκτή η αγωγή από αδι­κο­πρα­ξία που άσκησε μια ημεδαπή, κάτοι­κος Παστί­δας, κατά ενός κατοί­κου Θεσ­σα­λο­νί­κης, ατομικά και ως εκπρο­σώ­που μονο­πρό­σω­πης ΕΠΕ κι ακόμη ενός κατοί­κου της Θεσ­σα­λο­νί­κης και τους υπο­χρε­ώ­νει να της κατα­βά­λουν ο καθένας εις ολό­κλη­ρον το ποσό των 61.600 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την επομένη της επί­δο­σης της κρι­νό­με­νης αγωγής μέχρι την πλήρη εξό­φληση.

Κηρύσ­σει δε την απόφαση του εν μέρει προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή για το ποσό των 20.000 ευρώ.

Η ενά­γουσα, εκθέτει ότι κατόπιν από­φα­σής της να προβεί στη λει­τουρ­γία επι­χεί­ρη­σης εστί­α­σης με το σύστημα franchise ήρθε σε επαφή με τον πρώτο ενα­γό­μενο, νόμιμο εκπρό­σωπο της εται­ρείας, η οποία φαι­νό­ταν ότι λει­τουρ­γούσε στο όνομά της περίπου εβδο­μή­ντα κατα­στή­ματα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος. Υπέ­γραψε το από 11-03-2020 ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό δικαιό­χρη­σης αόρι­στης διάρ­κειας με τον πρώτο ενα­γό­μενο, με το οποίο της παρα­χω­ρή­θηκε από την ανωτέρω εται­ρεία δικαί­ωμα δικαιό­χρη­σης για τη λει­τουρ­γία επι­χεί­ρη­σης σε μισθω­μένο για τον λόγο αυτό κατά­στημα στη Ρόδο. Για τον λόγο αυτό μίσθωσε την 03-03-2020 κατά­στημα στη Ρόδο, για εννέα χρόνια με μηνιαίο μίσθωμα 1.000 ευρώ, που ετησίως θα ανα­προ­σαρ­μο­ζό­ταν με αύξηση 6% και η δικαιο­πά­ρο­χος εται­ρεία ανέλαβε την υπο­χρέ­ωση για την εξ ολο­κλή­ρου κατα­σκευή του κατα­στή­μα­τος και την τοπο­θέ­τηση του απα­ραί­τη­του εξο­πλι­σμού σε αυτό και η ενά­γουσα ανέλαβε την υπο­χρέ­ωση να κατα­βά­λει το ποσό των 25.000 ευρώ ως αρχική αμοιβή παρα­χώ­ρη­σης franchise, το οποίο και κατέ­βαλε.

Με το ίδιο συμ­φω­νη­τικό συμ­φω­νή­θηκε ότι για την εξό­φληση του κεφα­λαίου η ενά­γουσα θα πρέπει να κατα­βά­λει επι­πλέον το ποσό των 25.000 ευρώ και ΦΠΑ ποσού 6.000 ευρώ, που θα ανα­λο­γεί σε αντί­στοιχο τιμο­λό­γιο αγοράς εξο­πλι­σμού και υλικών.

Στις 10-06-2020, η κατα­σκευή του κατα­στή­μα­τος που ανέ­λα­βαν οι ενα­γό­με­νοι καθυ­στε­ρούσε και δεν είχε παρα­δο­θεί ο απαι­τού­με­νος εξο­πλι­σμός, πλην όμως, ο πρώτος ενα­γό­με­νος δια­βε­βαί­ωνε την ενά­γουσα ότι στις 30-06-2020 θα λει­τουρ­γούσε η επι­χεί­ρησή της.

Ο πρώτος ενα­γό­με­νος έθεσε ως όρο για να προ­χω­ρή­σει η λει­τουρ­γία του κατα­στή­μα­τος την κατα­βολή των ανωτέρω ποσών των 25.000 ευρώ και 6.000 ευρώ, τα οποία η ενά­γουσα κατέ­βαλε σε τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό του δεύ­τε­ρου ενα­γό­με­νου, κατόπιν υπό­δει­ξης του πρώτου ενα­γό­με­νου. Οι ενα­γό­με­νοι έστει­λαν δύο τιμο­λό­για συνο­λι­κού ποσού 31.000 ευρώ με εμφα­νι­ζό­μενο ως εκδότη τον δεύτερο ενα­γό­μενο και στην πορεία δεν απα­ντού­σαν στις οχλή­σεις της ενά­γου­σας και λόγω της μεγάλης καθυ­στέ­ρη­σης για την ολο­κλή­ρωση του κατα­στή­μα­τος, πραγ­μα­το­ποί­ησε έρευνα σχετικά με την υπό­σταση της εται­ρείας και την επι­χει­ρη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα των ενα­γό­με­νων και δια­πί­στωσε ότι δεν λει­τουρ­γούν άλλα κατα­στή­ματα στην Ελλάδα, δεν υπάρχει έδρα της εται­ρείας στην Ελλάδα και ότι οι ενα­γό­με­νοι είναι άτυποι συνέ­ται­ροι.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Βασίλης Κατα­βε­νά­κης.