Β. Κικίλιας-Συνέδριο ΝΔ: Θα είμαστε αμείλικτοι σε όσους ξενοδόχους δεν σέβονται τους εργαζόμενους

Μη­νύ­μα­τα προς τους ερ­γο­δό­τες του του­ρι­στι­κού κλά­δου εξέ­πεμ­ψε, από το βήμα του Συ­νε­δρί­ου της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, ο υπουρ­γός Του­ρι­σμού, Βα­σί­λης Κι­κί­λιας.

Χα­ρα­κτη­ρί­ζο­ντας ση­μα­ντι­κό το γε­γο­νός ότι ο πρω­θυ­πουρ­γός ανα­κοί­νω­σε τη δεύ­τε­ρη αύ­ξη­ση του κα­τώ­τα­του μι­σθού, ο κ. Κι­κί­λιας τό­νι­σε  ότι οι πιο πολ­λοί ξε­νο­δό­χοι είναι έντι­μοι επαγ­γελ­μα­τί­ες, μο­ντέρ­νοι, σέ­βο­νται τις ερ­γα­σια­κές σχέ­σεις και τους ερ­γα­ζο­μέ­νους. “Για αυ­τούς τους λί­γους, όμως, που δεν το κά­νουν, τα υπουρ­γεία Ερ­γα­σί­ας Ανά­πτυ­ξης και Του­ρι­σμού θα είναι αμεί­λι­κτα”, τό­νι­σε.

«Λαϊκό κόμμα και λαϊκή πα­ρά­τα­ξη ση­μαί­νει να υπη­ρε­τού­με τους πολ­λούς, να σε­βό­μα­στε τους πολ­λούς, να αγα­πά­με τους πολ­λούς, να μα­τώ­νου­με για τους πολ­λούς, να μη ξε­χνά­με τους πολ­λούς. Ο συγ­χω­ρε­μέ­νος ο Άγ­γε­λος Μπρα­τά­κος, αν ήταν εδώ, θα ήταν πολύ υπε­ρή­φα­νος για όλα αυτά τα χρό­νια, για αυτή την πο­ρεία της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας στα δύ­σκο­λα, στις μάχες, στις πί­κρες. Έχου­με στε­να­χω­ρή­σει κιό­λας τον κόσμο, τον έχου­με πλη­γώ­σει. Κι όμως, ο κό­σμος είναι εδώ, μας αγα­πά­ει και είναι η ψυχή της πα­ρά­τα­ξης», ανέ­φε­ρε ο υπουρ­γός Του­ρι­σμού Βα­σί­λης Κι­κί­λας ανε­βαί­νο­ντας στο βήμα του συ­νε­δρί­ου της ΝΔ.

«Από ανοι­χτές δια­δι­κα­σί­ες εκλέ­χθη­κε αρ­χη­γός της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, ένας νέος, μο­ντέρ­νος πο­λι­τι­κός, ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης. Και από εκεί που φαι­νό­ταν ότι θα δυ­σκο­λευ­τού­με, πή­ρα­με κα­θα­ρές νίκες και μά­λι­στα τη μία πίσω από την άλλη. Ενώ το πε­ρι­βάλ­λον ήταν πάρα πολύ δύ­σκο­λο, αυτά τα οποία εί­πα­με προ­ε­κλο­γι­κά, τα κά­να­με. Και τη φο­ρο­λο­γία μειώ­σα­με και τον κόσμο στη­ρί­ξα­με και λάθη μπο­ρεί να γί­νο­νται πολλά. Χωρίς καμία αμ­φι­βο­λία, πάντα αυτός που κυ­βερ­νά, προ­σπα­θεί, μα­τώ­νει, ιδρώ­νει, αγω­νί­ζε­ται, κάνει και λάθη», υπο­γράμ­μι­σε.

Και συ­νέ­χι­σε ο κ. Κι­κί­λιας: «Αλλά θέλω να μου πείτε, σας πα­ρα­κα­λώ πολύ. Όταν προ­έ­κυ­ψε αυτή η πα­γκό­σμια κρίση δη­μό­σιας υγεί­ας- και έλε­γαν ότι θα γί­νου­με Ιτα­λία, θα γί­νου­με Μπέρ­γκα­μο, ότι θα κα­ταρ­ρεύ­σου­με, ότι δεν θα μεί­νει τί­πο­τα όρθιο τί­πο­τα στο Εθνι­κό Σύ­στη­μα Υγεί­ας- εάν η γε­νι­κή αντί­λη­ψη δεν ήταν ότι αυτοί οι οποί­οι ερ­γά­ζο­νται και πα­λεύ­ουν στο ΕΣΥ αξί­ζουν την αγάπη μας, το σε­βα­σμό μας και τη φρο­ντί­δα μας, ότι αυτή η χώρα μπο­ρεί να αντε­πε­ξέλ­θει και να πεί­σει από τον πρώτο- τον πρω­θυ­πουρ­γό της- μέχρι τον τε­λευ­ταίο– έναν τραυ­μα­τιο­φο­ρέα ή μία κα­θα­ρί­στρια, ή μία τρα­πε­ζο­κό­μο- ότι αξί­ζει να τη σέ­βο­νται, ότι αξί­ζει να την τι­μούν και ότι αξί­ζει να rebrandαρι­στεί στο εξω­τε­ρι­κό ως φω­τει­νό πα­ρά­δειγ­μα προς μί­μη­ση και όχι προς απο­φυ­γή.

»Οφεί­λω, λοι­πόν, να το κάνω αυτό, καί­τοι πλέον σε άλλο χαρ­το­φυ­λά­κιο, να πω ένα με­γά­λο ευ­χα­ρι­στώ, πρώ­τον στον πρω­θυ­πουρ­γό της χώρας που πί­στε­ψε ότι η Ελ­λά­δα θα τα κα­τα­φέ­ρει και θα αντέ­ξει και τότε που έκλει­σε η οι­κο­νο­μία νωρίς, προ­κει­μέ­νου να ενι­σχυ­θεί το ΕΣΥ, να στη­ρι­χθεί και να γλι­τώ­σου­με δε­κά­δες χι­λιά­δες ζωές. Και δεύ­τε­ρον και κυ­ριό­τε­ρο, σε αυ­τούς τους αν­θρώ­πους με τους οποί­ους κά­να­με μαζί μια δια­δρο­μή την οποία δεν πρό­κει­ται να ξε­χά­σω ποτέ. Τους για­τρούς, τους νο­ση­λευ­τές, τους τραυ­μα­τιο­φο­ρείς, τους αν­θρώ­πους του ΕΚΑΒ, τις κα­θα­ρί­στριες, τους τρα­πε­ζο­κό­μους, τους διοι­κη­τές, τους διοι­κη­τι­κούς, όλους αυ­τούς τους αν­θρώ­πους που δώ­σα­με μαζί αυτή τη μάχη- ένα με­γά­λο κομ­μά­τι αυτών των αν­θρώ­πων είναι Νέα Δη­μο­κρα­τία και Νε­ο­δη­μο­κρά­τες και αν άλλοι πολ­λοί δεν ήταν και εν­δε­χο­μέ­νως έγι­ναν- ένα με­γά­λο ευ­χα­ρι­στώ, κυ­ρί­ες και κύ­ριοι, από την καρ­διά μου σε όλους αυ­τούς τους αν­θρώ­πους».

Ο υπουρ­γός Του­ρι­σμού έκανε ανα­φο­ρά σε όλους όσοι διε­τέ­λε­σαν πρό­ε­δροι της ΝΔ και δή­λω­σε ότι είναι τιμή του να είναι υπουρ­γός αυτής της κυ­βέρ­νη­σης.

Ανα­φε­ρό­με­νος στον του­ρι­σμό τό­νι­σε: «Ο αγρό­της δίνει τα προ­ϊ­ό­ντα του, κατά κύριο λόγο, από την πρω­το­γε­νή πα­ρα­γω­γή σε όλη την Ελ­λά­δα; Σε κα­τα­στή­μα­τα υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος, δη­λα­δή σε εστια­τό­ρια, σε μα­γα­ζιά με πρω­ι­νά, σε ξε­νο­δο­χεία, σε κα­τα­λύ­μα­τα, σε μπαρ, σε εστια­τό­ρια και λοιπά; Ναι. Σε σού­περ-μάρ­κετ, μίνι-μάρ­κετ, σε ελ­λη­νι­κές οι­κο­γε­νεια­κές του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις; Ναι. Ο εμπο­ρι­κός κό­σμος, που τόσο ζο­ρί­στη­κε δυο χρό­νια με την παν­δη­μία και τόσο στή­ρι­ξε η κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη με 44 δισ. ευρώ, ένα κομ­μά­τι από αυτά πήγε στον εμπο­ρι­κό κόσμο που ζει από τον του­ρι­σμό. Στην Αθήνα, στη Θεσ­σα­λο­νί­κη, στη Χαλ­κι­δι­κή, στην Κρήτη, τη Ρόδο, την Κω, τη Ζά­κυν­θο, την Κέρ­κυ­ρα, τη Θάσο που είχε 90% πλη­ρό­τη­τα το Πάσχα. Στη Χαλ­κί­δα, την Παύ­λια­νη, στη Λαμία και στη Φθιώ­τι­δα, στη Μάνη, τη Στού­πα, την Καρ­δα­μύ­λη, τη Λα­κω­νι­κή Μάνη, τη Μεσ­ση­νια­κή Μάνη. Εντά­ξει, εκεί έχω μια δια­φω­νία με τον Αντώ­νη Σα­μα­ρά που λέει ότι η Μάνη είναι Μεσ­ση­νια­κή, εγώ λέω ότι είναι Λα­κω­νι­κή, αλλά τέλος πά­ντων. Είναι Λα­κω­νι­κή. Αυτό πι­στεύω, είναι Λα­κω­νι­κή νο­μί­ζω. Στή­ρι­ξε ο του­ρι­σμός και στη­ρί­ζει όλο τον εμπο­ρι­κό κόσμο; Για να δούμε τις εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες ερ­γα­ζό­με­νους στον του­ρι­σμό. Που δου­λεύ­ουν έμ­με­σα ή άμεσα, σε ένα beach μπαρ ή με τις ξα­πλώ­στρες, αυτά τα νέα παι­διά στις πα­ρα­λί­ες που μας φέρ­νουν τους κα­φέ­δες μας. Είναι μά­να­τζερ ή κά­νουν digital booking ή είναι CEO σε με­γά­λες εται­ρεί­ες ή προ­χω­ρά­νε τα κα­τα­σκευα­στι­κά, τα αρ­χι­τε­κτο­νι­κά, τις υπο­δο­μές που τρέ­χουν στη χώρα. Όλα αυτά μήπως δεν τα κινεί ο του­ρι­σμός; Προ­φα­νώς. Μήπως δεν έχει να κάνει με την εξω­στρέ­φεια μας, με το brand της χώρας; Μήπως αυτό το οποίο χτί­σα­με από πλευ­ράς brand στο πρώτο κύμα της παν­δη­μί­ας δεν ήρθε να μας ξα­να­γυ­ρί­σει πίσω στο γε­νι­κό perception ότι η χώρα μας είναι ένας ασφα­λής προ­ο­ρι­σμός και ότι ο Μη­τσο­τά­κης και η κυ­βέρ­νη­ση του τα κα­τά­φε­ραν;».

Και υπο­γράμ­μι­σε: «Ότι εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες, εκα­τομ­μύ­ρια του­ρί­στες θα έρ­θουν φέτος για αυτό τον λόγο και θα δώ­σουν το συ­νάλ­λαγ­μα τους και αυτό, χωρίς με­σά­ζο­ντες, θα φτά­σει στην πραγ­μα­τι­κή οι­κο­νο­μία; Στη μέση ελ­λη­νι­κή οι­κο­γέ­νεια; Μήπως αυτή δεν είναι κομ­μά­τι της πλα­τιάς λαϊ­κής βάσης της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας; Η μέση ελ­λη­νι­κή οι­κο­γέ­νεια; Για αυ­τούς δεν δου­λεύ­ου­με; Για αυ­τούς δεν πα­λεύ­ου­με; Μήπως η ρα­χο­κο­κα­λιά της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας δεν είναι και δεν ήταν για χρό­νια η ελ­λη­νι­κή επι­χεί­ρη­ση, η οι­κο­γε­νεια­κή; Ή μήπως οι άν­θρω­ποι οι οποί­οι δου­λεύ­ουν- στην αρχή δυο μήνες ή τρεις, τώρα πέντε ή έξι, τη με­γα­λώ­σα­με την πε­ρί­ο­δο, με­γα­λώ­νει η σεζόν στον του­ρι­σμό- δεν είναι με­γά­λο κομ­μά­τι της οι­κο­νο­μί­ας της χώρας; Και αν όλα αυτά μαζί είναι το 25% του ΑΕΠ της χώρας, κυ­ρί­ες και κύ­ριοι, είναι 1 στα 4 ευρώ στην ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία, αυτό δεν είναι το υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών ή δεν είναι το υπουρ­γείο Ανά­πτυ­ξης; Προ­φα­νώς είναι και τα δυο. Άρα, πα­ρα­κα­λώ πάρα πολύ, σε­βα­σμό, αγάπη, φρο­ντί­δα, υγιείς σχέ­σεις ερ­γα­σί­ας στους αν­θρώ­πους του του­ρι­σμού. Πολύ ση­μα­ντι­κό το ότι ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης αύ­ξη­σε τον κα­τώ­τα­το μισθό. Πα­ρα­κα­λώ, οι ξε­νο­δό­χοι- οι πιο πολ­λοί είναι έντι­μοι επαγ­γελ­μα­τί­ες, μο­ντέρ­νοι, σέ­βο­νται τις ερ­γα­σια­κές σχέ­σεις και τους ερ­γα­ζο­μέ­νους- γι΄ αυ­τούς τους λί­γους, όμως, που δεν το κά­νουν, τα υπουρ­γεία Ερ­γα­σί­ας, Ανά­πτυ­ξης και Του­ρι­σμού θα είναι αμεί­λι­κτα».

Κα­τα­λή­γο­ντας στην ομι­λία του ο Βα­σί­λης Κι­κί­λιας επι­σή­μα­νε: «Κάθε χρόνο μα­ζευό­μα­στε εδώ και καλώς. Κάθε χρόνο μι­λά­με όλοι σωστά. Με­γά­λο κόμμα, πλου­ρα­λι­στι­κό κόμμα, με πολ­λούς-πολ­λούς αν­θρώ­πους, με δια­φο­ρε­τι­κές οπτι­κές. Έχει δι­καί­ω­μα και να δια­φω­νεί και να συ­γκρού­ε­ται και να λέει πράγ­μα­τα και λοιπά. Στην καρ­διά και στον πυ­ρή­να, όμως, εί­μα­στε όλοι το ίδιο. Εί­μα­στε όλοι ίσοι, εί­μα­στε όλοι όμοιοι, όλοι σε­βό­μα­στε την ιστο­ρία. Είναι τέσ­σε­ρις γε­νιές εδώ μέσα που βλέπω, όλοι σε­βό­μα­στε τους αν­θρώ­πους που πά­λε­ψαν για μας, όλοι θέ­λου­με να ζή­σου­με το παρόν κι όλοι κά­νου­με όνει­ρα για το μέλ­λον. Κι αυτό μπο­ρεί να γίνει- πι­στέψ­τε με, από έναν άν­θρω­πο ο οποί­ος έκανε αθλη­τι­σμό, πρω­τα­θλη­τι­σμό και αντι­λαμ­βά­νε­ται τι πάει να πει ομα­δι­κό παι­χνί­δι- όταν το κά­νου­με κι όταν προ­σπα­θού­με όλοι μαζί. Για μια ακόμη φορά λοι­πόν, κι επει­δή η νίκη θα έρθει και θα είναι με­γά­λη και πρέ­πει να τη χα­ρού­με όλοι, όλοι μαζί».