Συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας – Αυτό είναι το κείμενο – Το κομβικό άρθρο 2

Στη δημο­σιό­τητα δόθηκε το κείμενο μετά τη συμ­φω­νία Ελλάδας – Γαλλίας που επι­ση­μο­ποι­ή­θηκε σήμερα. Κομβικό είναι το άρθρο 2 που ανα­φέ­ρε­ται στη συν­δρομή των δύο μερών από το ένα στο άλλο σε περί­πτωση που «μία ένοπλη επίθεση λαμ­βά­νει χώρα ενα­ντίον της επι­κρά­τειας ενός από τα δύο».

Ανα­λυ­τικά το κείμενο της συμ­φω­νίας

«Συμ­φω­νία μεταξύ της Κυβέρ­νη­σης της Ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τίας και της Κυβέρ­νη­σης της Γαλ­λι­κής Δημο­κρα­τίας για την εγκα­θί­δρυση στρα­τη­γι­κής εται­ρι­κής σχέσης

για τη συνερ­γα­σία στην άμυνα και την ασφά­λεια

Η Κυβέρ­νηση της Ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τίας και η Κυβέρ­νηση της Γαλ­λι­κής Δημο­κρα­τίας,

εφεξής απο­κα­λού­με­νες «τα Μέρη»,

Υπεν­θυ­μί­ζο­ντας τους σκοπούς και τις αρχές που περιέ­χο­νται στον Χάρτη των Ηνω­μέ­νων Εθνών,

Ανα­γνω­ρί­ζο­ντας ότι η Ελλάδα και η Γαλλία έχουν μία μακρά, στενή, και διαρκή σχέση που βασί­ζε­ται σε κοινές αξίες και στις αρχές της ελευ­θε­ρίας, της δημο­κρα­τίας, των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των καθώς και στον σεβασμό του Διε­θνούς Δικαίου, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της Σύμ­βα­σης των Ηνω­μέ­νων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασ­σας,

Λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τη Συνθήκη Βορείου Ατλα­ντι­κού που υπε­γράφη στην Ουά­σιγ­κτων στις 4 Απρι­λίου 1949,

Λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τη Σύμβαση μεταξύ των Κρατών Μελών της Συν­θή­κης Βορείου Ατλα­ντι­κού επί του Νομικού Καθε­στώ­τος των Δυνά­μεων αυτών, που υπε­γράφη στο Λονδίνο στις 19 Ιουνίου 1951, εφεξής απο­κα­λού­μενη «NATO SOFA»,

Λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τη Συνθήκη για την Ευρω­παϊκή Ένωση, που υπε­γράφη στο Μάα­στριχτ στις 7 Φεβρουα­ρίου 1992, ιδίως το άρθρο 42,

Λαμ­βά­νο­ντας υπόψη την κοινή Δια­κή­ρυξη της 6ης Ιουνίου 2008 του Πρω­θυ­πουρ­γού της Ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τίας και του Προ­έ­δρου της Γαλ­λι­κής Δημο­κρα­τίας σχετικά με την άμυνα και την ασφά­λεια, η οποία υπο­γράμ­μιζε τη θέληση των δυο χωρών να συνει­σφέ­ρουν από κοινού στην οικο­δό­μηση μιας ισχυρής και αυτό­νο­μης Ευρώπης της Άμυνας και στην ενί­σχυση της συνερ­γα­σίας τους στον επι­χει­ρη­σιακό στρα­τιω­τικό τομέα,

Λαμ­βά­νο­ντας υπόψη την ελληνο-γαλλική Δια­κή­ρυξη σχετικά με τη Στρα­τη­γική Εται­ρική Σχέση για το μέλλον, η οποία υπε­γράφη από τον Πρω­θυ­πουργό της Ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τίας και τον Πρόεδρο της Γαλ­λι­κής Δημο­κρα­τίας στις 23 Οκτω­βρίου 2015 καθώς και τον σχετικό Οδικό Χάρτη ο οποίος υπε­γράφη από τον Έλληνα και τον Γάλλο Πρω­θυ­πουργό στις 3 Ιουνίου 2016,

Επι­θυ­μώ­ντας να ενι­σχύ­σουν και να εντα­τι­κο­ποι­ή­σουν περαι­τέρω τη συνερ­γα­σία τους στους τομείς της άμυνας και της ασφά­λειας επί τη βάσει του αμοι­βαίου συμ­φέ­ρο­ντος και της αλλη­λεγ­γύης και στο­χεύ­ο­ντας στην αμοι­βαία δια­φύ­λαξη και προ­στα­σία της ασφά­λειας, της κυριαρ­χίας, της ανε­ξαρ­τη­σίας και της εδα­φι­κής ακε­ραιό­τη­τας των δύο χωρών καθώς και στην προ­ώ­θηση της ασφά­λειας και της ευη­με­ρίας σε περιο­χές κοινού ενδια­φέ­ρο­ντος,

Επι­θυ­μώ­ντας να συμ­βάλ­λουν στην ειρήνη και την ασφά­λεια στην Ευρώπη, ιδίως στην περιοχή της Μεσο­γείου,

Έχοντας ως στόχο να συμ­βάλ­λουν στην ενί­σχυση της στρα­τη­γι­κής αυτο­νο­μίας και της κυριαρ­χίας της Ευρώπης,

Λαμ­βά­νο­ντας υπόψη ότι η στρα­τη­γική εται­ρική σχέση τους συμ­βάλ­λει στην διεθνή ειρήνη και ασφά­λεια,

Συμ­φώ­νη­σαν να εγκα­θι­δρύ­σουν μία στρα­τη­γική εται­ρική σχέση για τη συνερ­γα­σία στην άμυνα και την ασφά­λεια ως εξής:

Ι – ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

Άρθρο 1

Τα Μέρη δια­βου­λεύ­ο­νται σε τακτική βάση επί όλων των θεμάτων άμυνας και ασφά­λειας κοινού ενδια­φέ­ρο­ντος, ιδίως στον πολι­τικό τομέα, στον στρα­τιω­τικό τομέα και στον τομέα της αμυ­ντι­κής βιο­μη­χα­νίας, εντός του πλαι­σίου των αμοι­βαίων δεσμεύ­σεων ασφα­λείας που έχουν ανα­λη­φθεί βάσει δεσμευ­τι­κών και για τα δύο συν­θη­κών και συμ­φω­νιών και επι­διώ­κο­ντας την πλήρη εφαρ­μογή αυτών, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη ότι η εξέλιξη του διε­θνούς και περι­φε­ρεια­κού περι­βάλ­λο­ντος ασφά­λειας και άμυνας, δημιουρ­γεί και για τα δύο κράτη συμ­φέ­ρο­ντα ασφά­λειας που συν­δέ­ο­νται στενά μεταξύ τους, ιδίως σε περί­πτωση κρίσης, αύξησης των εντά­σεων ή ένοπλης επί­θε­σης όπως προ­βλέ­πε­ται στο άρθρο 2.

Άρθρο 2

Τα Μέρη παρέ­χουν το ένα στο άλλο βοήθεια και συν­δρομή, με όλα τα κατάλ­ληλα μέσα που έχουν στην διάθεσή τους, κι εφόσον υφί­στα­ται ανάγκη με τη χρήση ένοπλης βίας, εάν δια­πι­στώ­σουν από κοινού ότι μία ένοπλη επίθεση λαμ­βά­νει χώρα ενα­ντίον της επι­κρά­τειας ενός από τα δύο, σύμφωνα με το Άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνω­μέ­νων Εθνών.

Άρθρο 3

Τα Μέρη έχουν την κύρια ευθύνη για την άμυνα και ασφά­λειά τους, και, ενώ ο Οργα­νι­σμός της Συν­θή­κης Βορείου Ατλα­ντι­κού (ΝΑΤΟ) παρα­μέ­νει το θεμέλιο της συλ­λο­γι­κής τους άμυνας, συνε­χί­ζουν να ενι­σχύ­ουν την Κοινή Πολι­τική Ασφά­λειας και Άμυνας της Ε.Ε., η οποία πρέπει να συμπε­ρι­λαμ­βά­νει την προ­ο­δευ­τική δια­μόρ­φωση μίας Πολι­τι­κής Άμυνας της Ένωσης.

Άρθρο 4

Οι Υπουρ­γοί Εθνικής Άμυνας και Εξω­τε­ρι­κών της Ελλάδας και της Γαλλίας δια­βου­λεύ­ο­νται σε τακτική βάση και όταν καθί­στα­ται ανα­γκαίο, ιδίως ενόψει των εξε­λί­ξεων της στρα­τη­γι­κής κατά­στα­σης σε περι­φε­ρειακό και παγκό­σμιο επίπεδο.

Άρθρο 5

Οι πολι­τι­κές Διευ­θύν­σεις των αρμό­διων Υπουρ­γείων διε­ξά­γουν ετή­σιους στρα­τη­γι­κούς δια­λό­γους, πέραν των συνα­ντή­σεων των Επι­τε­λείων, των επι­τρο­πών εξο­πλι­στι­κών προ­γραμ­μά­των ή οποιων­δή­ποτε άλλων τεχνι­κών επι­τρο­πών οι οποίες θεω­ρού­νται ανα­γκαίες.

Άρθρο 6

Οι δια­βου­λεύ­σεις καλύ­πτουν τα θέματα κοινού ενδια­φέ­ρο­ντος, όπως το παγκό­σμιο στρα­τη­γικό περι­βάλ­λον, τα περι­φε­ρειακά ζητή­ματα (κυρίως στις περιο­χές της Μεσο­γείου, της Μέσης Ανα­το­λής, της Αφρικής και των Βαλ­κα­νίων), την ενί­σχυση των ικα­νο­τή­των των Ευρω­παίων, την κατα­πο­λέ­μηση της τρο­μο­κρα­τίας, τη διάδοση των Όπλων Μαζικής Κατα­στρο­φής, τον έλεγχο των εξο­πλι­σμών, τις ενερ­γεια­κές προ­κλή­σεις, τη μετα­νά­στευση, τη θαλάσ­σια ασφά­λεια, τις υβρι­δι­κές απειλές, την παρα­πλη­ρο­φό­ρηση, τις ρηξι­κέ­λευ­θες τεχνο­λο­γίες και την τεχνητή νοη­μο­σύνη.

Άρθρο 7

Ιδιαί­τερη έμφαση δίνεται στην ανταλ­λαγή απόψεων και, στο μέτρο του εφικτού, στην εναρ­μό­νιση των θέσεων για κρίσιμα ζητή­ματα σχετικά με αμυ­ντι­κές πρω­το­βου­λίες της ΕΕ, ανα­φο­ρικά με τις οποίες θα πρέπει να ανα­ζη­τού­νται όλες οι δυνα­τό­τη­τες συνερ­γα­σίας, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της ανά­πτυ­ξης κοινών προ­γραμ­μά­των της Μόνιμης Διαρ­θρω­μέ­νης Συνερ­γα­σίας (ΜΔΣ).

Οι αντί­στοι­χες Διευ­θύν­σεις των Υπουρ­γείων Εθνικής Άμυνας και Εξω­τε­ρι­κών, καθώς και οι Μόνιμες Αντι­προ­σω­πείες και οι Στρα­τιω­τι­κοί Εκπρό­σω­ποι στην ΕΕ, θα συνα­ντώ­νται σε τακτική βάση προ­κει­μέ­νου να ανταλ­λάσ­σουν απόψεις και να συντο­νί­ζουν τις κατάλ­λη­λες θέσεις για θέματα σχετικά με την Κοινή Πολι­τική Ασφά­λειας και Άμυνας με σκοπό την ενί­σχυση της στρα­τη­γι­κής αυτο­νο­μίας της Ε.Ε. και την κυριαρ­χία της Ευρώπης.

Άρθρο 8

Τα Μέρη δια­βου­λεύ­ο­νται σε τακτική βάση σε θέματα ΝΑΤΟ, για να ανταλ­λάσ­σουν απόψεις και, ει δυνατόν, να συντο­νί­ζουν τις θέσεις τους, προ­κει­μέ­νου να ενι­σχύ­σουν τον Ευρω­παϊκό πυλώνα του ΝΑΤΟ και τη Συμ­μα­χία συνο­λικά.

Άρθρο 9

Τα Μέρη συστή­νουν μία Διευ­θύ­νουσα Επι­τροπή Υψηλού Επι­πέ­δου, η οποία θα συγκα­λεί­ται σε ετήσια βάση προ­κει­μέ­νου να διε­ξά­γει μία συνο­λική επι­σκό­πηση της συνερ­γα­σίας τους και της αμυ­ντι­κής τους σχέσης, με στόχο να εξευ­ρε­θούν νέα πεδία και μέσα περαι­τέρω εμβά­θυν­σης. Η εν λόγω Διευ­θύ­νουσα Επι­τροπή απο­τε­λεί­ται από αρμό­διους ανώ­τε­ρους αξιω­μα­τού­χους των δύο Μερών. Οι ετήσιες συνα­ντή­σεις θα λαμ­βά­νουν χώρα εναλλάξ σε Αθήνα και Παρίσι.

II – ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Άρθρο 10

Τα Μέρη εμβα­θύ­νουν τη συνερ­γα­σία τους σε θέματα εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής ενώ ταυ­τό­χρονα θα επι­διώ­κουν να ενι­σχύ­σουν τον ρόλο της Ευρώπης στον κόσμο. Δια­βου­λεύ­ο­νται μεταξύ τους, σε όλα τα επίπεδα, με σκοπό τον καθο­ρι­σμό κοινών θέσεων σε όλες τις σημα­ντι­κές απο­φά­σεις που επη­ρε­ά­ζουν τα κοινά τους συμ­φέ­ρο­ντα και την από κοινού δράση όποτε είναι δυνατό.

Άρθρο 11

Οι δια­βου­λεύ­σεις, σε επίπεδο Υπουρ­γών Εξω­τε­ρι­κών, καλύ­πτουν τα θέματα που ενδια­φέ­ρουν τα Μέρη από κοινού, όπως για παρά­δειγμα, τις σχέσεις με τις κυριό­τε­ρες περι­φε­ρεια­κές δυνά­μεις, κυρίως στη Μεσό­γειο, τη Μέση Ανατολή, την Αφρική και τα Βαλ­κά­νια, την πολυ­μέ­ρεια, την κατα­πο­λέ­μηση της τρο­μο­κρα­τίας, τη διάδοση των Όπλων Μαζικής Κατα­στρο­φής, τον έλεγχο των εξο­πλι­σμών, τη μετα­νά­στευση, τη θαλάσ­σια ασφά­λεια, τις υβρι­δι­κές απειλές και προ­κλή­σεις, τις ρηξι­κέ­λευ­θες τεχνο­λο­γίες και την τεχνητή νοη­μο­σύνη.

Άρθρο 12

Τα Μέρη ενι­σχύ­ουν ιδίως τις μεταξύ τους ανταλ­λα­γές ανα­λύ­σεων επί ενερ­γεια­κών θεμάτων στη Μεσό­γειο καθώς αυτά συνι­στούν σημα­ντική παρά­με­τρο για τη στα­θε­ρό­τητα ολό­κλη­ρης της περιο­χής. Θα δίνεται επίσης έμφαση στις σχέσεις με τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και την Κίνα.

Άρθρο 13

Τα Μέρη διευ­ρύ­νουν τη συνερ­γα­σία μεταξύ των Υπουρ­γείων Εξω­τε­ρι­κών τους, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των διπλω­μα­τι­κών απο­στο­λών και προ­ξε­νι­κών αρχών. Ενθαρ­ρύ­νουν τις ανταλ­λα­γές μεταξύ των Μονίμων Αντι­προ­σω­πειών τους στα Ηνωμένα Έθνη στη Νέα Υόρκη, μεταξύ των Μονίμων Αντι­προ­σω­πειών τους στο ΝΑΤΟ και των Μόνιμων Αντι­προ­σω­πειών στην ΕΕ, καθώς και μεταξύ των αρχών του κάθε κράτους που είναι υπεύ­θυ­νες για τον συντο­νι­σμό σε θέματα Ευρω­παϊ­κής πολι­τι­κής.

Άρθρο 14

Ειδι­κό­τερα και εντός του πλαι­σίου του Χάρτη των Ηνω­μέ­νων Εθνών, τα Μέρη συνερ­γά­ζο­νται στενά σε όλους τους οργα­νι­σμούς και τα όργανα του Οργα­νι­σμού Ηνω­μέ­νων Εθνών (ΟΗΕ). Θα συντο­νί­ζουν τις θέσεις τους, σύμφωνα με τις θέσεις και τα συμ­φέ­ρο­ντα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, εργά­ζο­νται από κοινού για την προ­ώ­θηση των θέσεων και δεσμεύ­σεων της ΕΕ σχετικά με τις παγκό­σμιες προ­κλή­σεις και απειλές και θα κατα­βάλ­λουν κάθε δυνατή προ­σπά­θεια προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λί­ζουν ότι η ΕΕ υιο­θε­τεί μια ομοιό­μορφη στάση στους αρμό­διους οργα­νι­σμούς και όργανα των Ηνω­μέ­νων Εθνών.

ΙΙΙ – ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

Άρθρο 15

Η Ελλάδα και η Γαλλία εμβα­θύ­νουν τη συνερ­γα­σία τους σε θέματα άμυνας ενώ συγ­χρό­νως επι­διώ­κουν την ενί­σχυση της ευρω­παϊ­κής άμυνας. Δια­βου­λεύ­ο­νται μεταξύ τους, σε όλα τα επίπεδα, με στόχο τη δια­μόρ­φωση κοινής αντί­λη­ψης σε όλες τις σημα­ντι­κές απο­φά­σεις που επη­ρε­ά­ζουν τα κοινά αμυ­ντικά συμ­φέ­ρο­ντά τους και την κοινή δράση τους, όποτε είναι εφικτό.

Άρθρο 16

Οι δια­βου­λεύ­σεις σε επίπεδο Υπουρ­γών Άμυνας καλύ­πτουν θέματα που ενδια­φέ­ρουν από κοινού, όπως για παρά­δειγμα, τη διμερή αμυ­ντική συνερ­γα­σία, την αμυ­ντι­κο­τε­χνική συνερ­γα­σία, την περι­φε­ρειακή αμυ­ντική συνερ­γα­σία, τις αμυ­ντι­κές πρω­το­βου­λίες, τη θαλάσ­σια ασφά­λεια, τις υβρι­δι­κές απειλές και προ­κλή­σεις, τις κυβερνο-απειλές, τις ευρω­παϊ­κές αμυ­ντι­κές πρω­το­βου­λίες, την ανά­πτυξη δυνα­το­τή­των, τις ρηξι­κέ­λευ­θες τεχνο­λο­γίες και την τεχνητή νοη­μο­σύνη.

Άρθρο 17

Η στρα­τιω­τική συνερ­γα­σία μεταξύ των Μερών έχει ως στόχο την ανά­πτυξη μίας κοινής στρα­τη­γι­κής κουλ­τού­ρας και την βελ­τί­ωση της δια­λει­τουρ­γι­κό­τη­τας μεταξύ των Ενόπλων Δυνά­μεών τους προς αμοι­βαίο όφελος των δύο Μερών.

Άρθρο 18

Η συνερ­γα­σία αυτή μπορεί να λάβει, χωρίς να περιο­ρί­ζε­ται σε αυτές, τις εξής μορφές:

α) Ανταλ­λαγή εκπαι­δευ­τών και φοι­τη­τών από στρα­τιω­τικά ιδρύ­ματα.

β) Συμ­με­τοχή σε μαθή­ματα θεω­ρη­τι­κής και πρα­κτι­κής κατάρ­τι­σης, σεμι­νά­ρια, συζη­τή­σεις στρογ­γυ­λής τρα­πέ­ζης και συμπό­σια, που διορ­γα­νώ­νο­νται από στρα­τιω­τι­κούς και πολι­τι­κούς φορείς αμυ­ντι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος.

γ) Ανταλ­λαγή Αξιωματικών-Συνδέσμων (ΑΣ).

δ) Ανταλ­λαγή επι­σκέ­ψεων σε στρα­τιω­τι­κούς και πολι­τι­κούς φορείς αμυ­ντι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος.

ε) Ενδιά­με­σες στάσεις και /ή επι­σκέ­ψεις σε κρατικά αερο­σκάφη και πολε­μικά πλοία.

στ) Χρήση προ­κα­θο­ρι­σμέ­νων θαλάσ­σιων λιμένων και αερο­λι­μέ­νων για εκπαί­δευση και επί­γνωση του περι­βάλ­λο­ντος της περιο­χής.

ζ) Ειδικές και χωρι­στές διευ­θε­τή­σεις που διευ­κο­λύ­νουν την επι­χει­ρη­σιακή χρήση εγκα­τα­στά­σεων θαλασ­σίων λιμένων και αερο­λι­μέ­νων αμφο­τέ­ρων των Μερών.

η) Κοινές δρα­στη­ριό­τη­τες, εκπαί­δευση και στρα­τιω­τι­κές ασκή­σεις, είτε επί του εδάφους είτε επί Ελλη­νι­κών ή Γαλ­λι­κών Κρα­τι­κών πλοίων ή αερο­σκα­φών, στο πλαίσιο της αυξη­μέ­νης ναυ­τι­κής παρου­σίας της Γαλλίας στην Μεσό­γειο ή της κοινής συμ­με­το­χής σε διμε­ρείς ή πολυ­με­ρείς ασκή­σεις στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο και στο Αιγαίο Πέλαγος.

θ) Ανταλ­λαγή γνώσεων και εμπει­ρίας στους τομείς των επι­χει­ρή­σεων στο εξω­τε­ρικό, των ειρη­νευ­τι­κών επι­χει­ρή­σεων του ΟΗΕ καθώς και της χρήσης στρα­τιω­τι­κού εξο­πλι­σμού.

ι) Συμ­με­τοχή σε κοινές ανα­πτύ­ξεις δυνά­μεων ή ανα­πτύ­ξεις σε θέατρα επι­χει­ρή­σεων προς υπο­στή­ριξη κοινών συμ­φε­ρό­ντων, όπως, για παρά­δειγμα, τις υπό γαλλική διοί­κηση επι­χει­ρή­σεις στο Σαχέλ.

ια) Συνεκ­παί­δευση μεταξύ των Ειδικών Δυνά­μεων.

ιβ) Συνερ­γα­σία στους τομείς ανα­γνώ­ρι­σης απειλών στον κυβερ­νο­χώρο και ανά­πτυ­ξης ικα­νο­τή­των κυβερνο-άμυνας.

ιγ) Συνερ­γα­σία στους τομείς ανα­γνώ­ρι­σης υβρι­δι­κών απειλών και ανά­πτυ­ξης κατάλ­λη­λων τρόπων αντι­με­τώ­πι­σης.

ιδ) Αμοι­βαία υπο­στή­ριξη ανα­φο­ρικά με τη συμ­με­τοχή σε πολυ­ε­θνι­κές αμυ­ντι­κές δομές, όπως για παρά­δειγμα η Ευρω­παϊκή Πρω­το­βου­λία Επέμ­βα­σης (ΕΙΕ).

ιε) Οποιεσ­δή­ποτε άλλες δρα­στη­ριό­τη­τες οι οποίες συμ­φω­νού­νται από κοινού από τα Μέρη στη βάση του κοινού τους συμ­φέ­ρο­ντος.

Άρθρο 19

Οικο­δο­μώ­ντας επί της ισχυρής τους σχέσης, τα Μέρη ενη­με­ρώ­νουν κατάλ­ληλα το ένα το άλλο, εκ των προ­τέ­ρων, για τις διά­φο­ρες αμυ­ντι­κές πρω­το­βου­λίες τους με στόχο την αξιο­λό­γηση της δυνα­τό­τη­τας συμ­με­το­χής.

Άρθρο 20

Στο μέτρο του δυνατού, οι αρμό­διες αρχές των Μερών διευ­κο­λύ­νουν αμοι­βαίως την πρό­σβαση στις αντί­στοι­χες εκπαι­δεύ­σεις κατάρ­τι­σής τους, όπως στις βασικές και προ­χω­ρη­μέ­νες εκπαι­δεύ­σεις, στην ανώτερη στρα­τιω­τική εκπαί­δευση αξιω­μα­τι­κών ή στις εκπαι­δεύ­σεις κατάρ­τι­σης τεχνι­κού περιε­χο­μέ­νου για αξιω­μα­τι­κούς και υπα­ξιω­μα­τι­κούς των Ενόπλων Δυνά­μεων.

Άρθρο 21

Στο μέτρο του δυνατού, τα Μέρη προ­ω­θούν και θεσπί­ζουν δρα­στη­ριό­τη­τες εκπαί­δευ­σης, στην ελλη­νική και γαλλική γλώσσα αντί­στοιχα.

Άρθρο 22

Στο πεδίο των πλη­ρο­φο­ριών, τα Μέρη διευ­κο­λύ­νουν τη μεταξύ τους ανταλ­λαγή πλη­ρο­φο­ριών και κοινών ανα­λύ­σεων για γεω­γρα­φι­κές περιο­χές ενδια­φέ­ρο­ντος καθώς και για ζητή­ματα που θα προσ­διο­ρί­ζουν από κοινού.

Άρθρο 23

Καταρ­χήν, τα δια­κλα­δικά Επι­τε­λεία (Γενικό Επι­τε­λείο Εθνικής Άμυνας/ Etat-Major des Armées) συνα­ντώ­νται μία φορά κατ’ έτος προ­κει­μέ­νου να συντο­νί­ζουν την εφαρ­μογή της επι­χει­ρη­σια­κής και διμε­ρούς συνερ­γα­σίας στην άμυνα και την ασφά­λεια. Αυτές οι συνα­ντή­σεις καθι­στούν εφικτή την εκπό­νηση του στρα­τιω­τι­κού μέρους του ετήσιου σχεδίου Αμυ­ντι­κής συνερ­γα­σίας. Τα Επι­τε­λεία των Κλάδων διε­ξά­γουν τις δικές τους συνα­ντή­σεις προ­κει­μέ­νου να τρο­φο­δο­τούν το ετήσιο σχέδιο συνερ­γα­σίας και να εφαρ­μό­ζουν, στο αντί­στοιχο επίπεδό τους, τις απο­φά­σεις που λαμ­βά­νο­νται από κοινού σε δια­κλα­δικό επίπεδο.

IV – ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ ΤΩΝ ΕΞΟΠΛΙΣΜΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ ΑΜΥΝΑΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Άρθρο 24

Τα Μέρη συνερ­γά­ζο­νται στον τομέα των εξο­πλι­στι­κών προ­γραμ­μά­των για τις Ένοπλες Δυνά­μεις τους, καθώς και στον τομέα των βιο­μη­χα­νιών άμυνας και ασφά­λειας, κυρίως με σκοπό την βελ­τί­ωση των αμυ­ντι­κών τους ικα­νο­τή­των, την προ­ώ­θηση της συνερ­γα­σίας μεταξύ των αμυ­ντι­κών τους βιο­μη­χα­νιών και την ενί­σχυση της τυπο­ποί­η­σης και δια­λει­τουρ­γι­κό­τη­τας του αμυ­ντι­κού τους εξο­πλι­σμού.

Στο πλαίσιο αυτό, τα Μέρη εξε­τά­ζουν κατά προ­τε­ραιό­τητα κάθε ευρω­παϊκή συνερ­γα­τική προ­σέγ­γιση, που στο­χεύει στην κάλυψη των ελλεί­ψεων στις δυνα­τό­τη­τες που εντο­πί­ζο­νται σε εθνικό επίπεδο. Η παρούσα Συμ­φω­νία στη­ρί­ζε­ται στις διμε­ρείς Συμ­φω­νίες που ισχύουν μεταξύ των Μερών σχετικά με τη συνερ­γα­σία στον τομέα των εξο­πλι­σμών, και δεν θίγει την ισχύ τους.

Άρθρο 25

Τα Μέρη επι­διώ­κουν, κατά το δυνατόν, να ανα­πτύ­ξουν μία βιο­μη­χα­νική εται­ρική σχέση που θα συμπε­ρι­λαμ­βά­νει ελλη­νι­κές και γαλ­λι­κές αμυ­ντι­κές εται­ρείες. Εντός του πλαι­σίου συνερ­γα­σίας της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης στην άμυνα και την ασφά­λεια, και σύμφωνα με τη νομο­θε­σία της ΕΕ, επι­διώ­κουν λύσεις που προ­ω­θούν τη βιο­μη­χα­νική εται­ρική σχέση μεταξύ ελλη­νι­κών και γαλ­λι­κών εται­ρειών, κάθε φορά που ανα­ζη­τούν εξο­πλι­σμούς ή πραγ­μα­το­ποιούν έργα από κοινού.

Άρθρο 26

Για την παρα­κο­λού­θηση των πρω­το­βου­λιών που ανα­λαμ­βά­νο­νται, μία επι­τροπή εξο­πλι­σμών συνέρ­χε­ται καταρ­χήν σε ετήσια βάση, εναλλάξ σε Ελλάδα και Γαλλία.

Άρθρο 27

Ένας εκπρό­σω­πος από το ελλη­νικό Υπουρ­γείο Άμυνας (Επι­κε­φα­λής της Γενικής Διεύ­θυν­σης Αμυ­ντι­κών Εξο­πλι­σμών και Επεν­δύ­σεων ή ο ορι­ζό­με­νος εκπρό­σω­πός του) και ένας εκπρό­σω­πος από το γαλλικό Υπουρ­γείο Άμυνας (Επι­κε­φα­λής της Διεύ­θυν­σης Διε­θνούς Ανά­πτυ­ξης της Γενικής Διεύ­θυν­σης Εξο­πλι­σμών ή ο ορι­ζό­με­νος εκπρό­σω­πός του) προ­ε­δρεύ­ουν αυτής της επι­τρο­πής.

V – ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 28

Κάθε διαφορά μεταξύ των Μερών σχετικά με την ερμη­νεία ή την εφαρ­μογή της παρού­σας Συμ­φω­νίας επι­λύ­ε­ται απο­κλει­στικά μέσω δια­βου­λεύ­σεων και δια­πραγ­μά­τευ­σης μεταξύ των Μερών.

Άρθρο 29

Η εφαρ­μογή της παρού­σας Συμ­φω­νίας δεν συνε­πά­γε­ται καταρ­χήν για καθένα από τα Μέρη ιδιαί­τε­ρες δαπάνες που υπερ­βαί­νουν τις τακτι­κές λει­τουρ­γι­κές δαπάνες.

Άρθρο 30

Τα Μέρη εφαρ­μό­ζουν τις δια­τά­ξεις της παρού­σας Συμ­φω­νίας σύμφωνα με τις διε­θνείς υπο­χρε­ώ­σεις τους και τις ευρω­παϊ­κές δεσμεύ­σεις τους.

Άρθρο 31

1. Η παρούσα Συμ­φω­νία τίθεται σε ισχύ την ημέρα της τελευ­ταίας γραπτής κοι­νο­ποί­η­σης με την οποία τα Μέρη θα ενη­με­ρώ­νουν το ένα το άλλο, εγγρά­φως και δια της διπλω­μα­τι­κής οδού

σχετικά με την ολο­κλή­ρωση των εσω­τε­ρι­κών δια­δι­κα­σιών οι οποίες απαι­τού­νται για την θέση της σε ισχύ.

2. Η παρούσα Συμ­φω­νία παρα­μέ­νει σε ισχύ για μια περίοδο 5 (πέντε) ετών, η οποία ανα­νε­ώ­νε­ται με ρητή συμ­φω­νία των Μερών για μια περαι­τέρω περίοδο που θα καθο­ρι­στεί με κοινή συμ­φω­νία των Μερών, εκτός εάν ένα από τα Μέρη γνω­στο­ποι­ή­σει στο άλλο Μέρος την πρόθεσή του να καταγ­γεί­λει τη Συμ­φω­νία 6 (έξι) μήνες πριν από τη λήξη της.

3. Η παρούσα Συμ­φω­νία μπορεί να τρο­πο­ποι­η­θεί ανά πάσα στιγμή εγγρά­φως με κοινή συμ­φω­νία των Μερών. Οι τρο­πο­ποι­ή­σεις τίθε­νται σε ισχύ σύμφωνα με την παρά­γραφο 1 του παρό­ντος άρθρου.

4. Η παρούσα Συμ­φω­νία μπορεί να καταγ­γελ­θεί εγγρά­φως από καθένα από τα Μέρη. Η καταγ­γε­λία αυτή θα κατα­στεί ενεργός ένα χρόνο μετά τη λήψη της γραπτής ειδο­ποί­η­σης από το άλλο Μέρος.

Υπε­γράφη στo Παρίσι, στις 28 Σεπτεμ­βρίου 2021, σε δύο πρω­τό­τυπα, έκαστο στην ελλη­νική και γαλλική γλώσσα, τα δύο κείμενα όντα εξ ίσου αυθε­ντικά.

Πηγή in.gr