ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Η Ρόδος του Δημήτρη Τηλιακού

news room 3 λεπτά ανάγνωση
Δημήτρης Τηλιακός

Ο βαρύ­το­νος Δημή­τρης Τηλια­κός γράφει για τη δική του Ρόδο

Τέλη Ιουνίου στις Βρυ­ξέλ­λες με βροχή, ψύχρα και 15 βαθμούς, μια μέρα πριν την τελευ­ταία μου παρά­σταση «Τόσκα» στο Theatre de La Monnaie, σκέ­φτο­μαι συνέ­χεια τον ρόλο που τρα­γου­δάω, τον Scarpia, τις οδηγίες του μαέ­στρου, τη σκη­νο­θε­σία και το περι­βάλ­λον του έργου, τη Ρώμη, την εκκλη­σία του Sant Andrea, το Palazzo Farnese, το Castel Sant Angelo…

Και ξαφνικά νιώθω να σαλπάρω για Ρόδο! Η Ρώμη μπορεί να περι­μέ­νει. Κλείνω τα μάτια, βρί­σκο­μαι ήδη στην πλώρη του πλοίου που φθάνει στο λιμάνι, ξύπνησα νωρίς, ο καθαρός δρο­σε­ρός αέρας με τονώνει, μαγεία! Μια πόλη μέσα στην πόλη, ένα χαρμάνι πολι­τι­σμών και ανθρώ­πων από δια­φο­ρε­τι­κές θρη­σκείες και γλώσσες που άφησαν το απο­τύ­πωμά τους, βυζα­ντι­νές εκκλη­σίες, ιππο­τικά κτί­σματα, μινα­ρέ­δες, η παλιά πόλη με καλεί να μπω μέσα της και να περι­πλα­νηθώ, να χαθώ. Βρί­σκο­μαι μπροστά στη Θαλασ­σινή Πύλη, τη μεγα­λύ­τερη από τις 11 της μεσαιω­νι­κής πόλης. Μπαίνω και τα πάντα αλλά­ζουν, το βήμα, το φως, ακόμα κι ο ήχος φιλ­τρά­ρε­ται μέσα από τον πωρό­λιθο, επι­στρέ­φο­ντάς μου πίσω ό,τι ακριβώς χρειά­ζο­μαι, την ανθρώ­πινη υπό­σταση της φωνής μου, αυτό ζητάω άλλωστε. Φθάνω μπροστά από το Νοσο­κο­μείο των Ιπποτών, τώρα αρχαιο­λο­γικό μουσείο, επι­σκέ­πτο­μαι την αίθουσα των ασθενών και οδοι­πό­ρων και δεν φεύγω, ένας μικρός κήπος πίσω από το κτίριο με καλεί, ο κήπος του Διομήδη, Ιππότη της Αρα­γο­νίας. Κάθομαι κάτω από ένα δέντρο, το μόνο που ακούω είναι ο ήχος του νερού από τη βρύση. Ανε­βαίνω δυτικά τον δρόμο των Ιπποτών προ­σπερ­νώ­ντας τα κατα­λύ­ματα των γλωσσών και βρί­σκο­μαι μπροστά από το παλάτι του μεγάλου Μάγι­στρου. Πριν μπω μέσα γυρνάω το βλέμμα μου, πίσω η οδός των Ιπποτών μεγα­λο­πρε­πής και στο βάθος η Παναγιά του Κάστρου και πίσω της η θάλασσα. Βγαί­νο­ντας από το παλάτι προ­σπερ­νάω ένα όμορφο νεο­κλα­σικό τουρ­κικό σχολείο χτι­σμένο πάνω στα ερείπια του Αγίου Ιωάννη του Κολ­λά­κιου, προ­χω­ράω προς την οδό Σωκρά­τους, στα­μα­τάω για καφέ στο αρχαιό­τερο τουρ­κικό καφε­νείο της πόλης, μένω αρκετή ώρα.

Κατη­φο­ρίζω και βρί­σκο­μαι στο πρώτο σιντρι­βάνι και την όμορφη Καστελ­λα­νία, το εμπο­ρικό κέντρο του μεσαί­ωνα. Προ­χω­ράω ευθεία προς την Οβριακή, την πλατεία Εβραίων Μαρ­τύ­ρων, συνοι­κία του πατέρα μου και μένω εκεί για αρκετή ώρα. Βρίσκω την οδό Ομήρου, τη δια­σχίζω μέχρι να φτάσω στην Κόκκινη πόρτα –τη λιγό­τερο του­ρι­στική περιοχή της μεσαιω­νι­κής πόλης– και βγαίνω από την Πύλη Κοσκι­νού. Μου είναι αδύνατο να προσ­διο­ρίσω τον χρόνο της περι­πλά­νη­σής μου, έμεινα για κάποια λεπτά; Xρόνια; O χρόνος μέσα στην παλιά πόλη έχει σίγουρα άλλη έννοια.

Από το Σαν Φραν­τσέ­σκο περι­πλα­νιέ­μαι για λίγο στα Μαράσια, τους Αγίους Ανάρ­γυ­ρους και την Αγία Ανα­στα­σία με τα όμορφα νεο­κλα­σικά τους.

Ο νότος όμως, με καλεί… Πρώτος σταθμός η Καλ­λι­θέα, όχι τη μέρα, αλλά τη νύχτα. Συνε­χίζω και φθάνω στον Αρχάγ­γελο, το μεγα­λύ­τερο και πιο ιδιαί­τερο από κάθε άποψη χωριό του νησιού, ο τόπος της μητέρας μου. Περι­πλα­νιέ­μαι στο παλιό χωριό, μιλάω με τους ανθρώ­πους που χαι­ρε­τούν εγκάρ­δια, η αρχαγ­γε­λί­τικη ντο­πιο­λα­λιά έχει μου­σι­κό­τητα και ορμή, ένας χεί­μαρ­ρος εκφρα­στι­κός με λέξεις από την αρχαιό­τητα, ιτα­λι­κές και τούρ­κι­κες, γλώσσα που ενέ­πνευσε μια σπου­δαία μουσική παρά­δοση. Το βράδυ κατε­βαίνω για φαγητό στο όμορφο επίνειο του χωριού, τα Στεγνά. Ο δρόμος μου με οδηγεί στη Λαχανιά, μπάνιο στα κρυ­στάλ­λινα παγω­μένα νερά της και το από­γευμα για βόλτα στο μικρό χωριό πάνω στο λόφο. Το ηλιο­βα­σί­λεμα με βρίσκει στο κάστρο της Κρη­τη­νίας, απέ­να­ντί μου η Χάλκη λου­σμένη στο χρυσό φως, απλώνω το χέρι και σχεδόν την αγγίζω…

Ανοίγω τα μάτια, είμαι στην Place de La Monnaie με πολλή βροχή, χαμο­γε­λάω. Αύριο η παρά­στασή μου θα είναι σίγουρα ιδιαί­τερη μετά από αυτό το ταξίδι.

* Ο Δημή­τρης Τηλια­κός είναι βαρύ­το­νος. Στις 24, 26 και 27 Ιουλίου θα εμφα­νι­στεί στο πλαίσιο του Φεστι­βάλ Αθηνών με το πρό­γραμμα τρα­γου­διών «Incanto, το τρα­γούδι σαν άλλη πνοή από τη Δύση στην Ανατολή». Μαζί του το σύνολο Ex Silentio. Μορ­φω­τικό Ίδρυμα Εθνικής Τρα­πέ­ζης

Πηγή: athensvoice.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.