ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

N. Παπαϊωάννου, πρύτανης AΠΘ: «Τα Πανεπιστήμια δεν είναι χώροι ανομίας και ασυδοσίας»

news room 6 λεπτά ανάγνωση
ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ Ν. πρυτανης
Τα Πανεπιστήμια δεν είναι χώροι ανομίας και ασυδοσίας

N. ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ, ΠΡΥΤΑΝΗΣ AΠΘ

  • Συνέντευξη στην
  • Νεκταρία Μπίλλη

Τόσο η ακα­δη­μαϊκή κοι­νό­τητα όσο και ο πολι­τι­κός κόσμος ανα­γνω­ρί­ζουν ότι υπάρχει πρό­βλημα με την ασφά­λεια στα ανώτατα εκπαι­δευ­τικά ιδρύ­ματα το οποίο χρήζει άμεσης λύσης. Το δικαί­ωμα ορι­σμέ­νων να δια­μαρ­τύ­ρο­νται δεν μπορεί να προ­σβάλ­λει το δικαί­ωμα των υπο­λοί­πων στην εργασία και στην ομαλή πρό­σβαση στο εργα­σιακό τους περι­βάλ­λον. Τα πανε­πι­στή­μια δεν είναι χώροι ανομίας και ασυ­δο­σίας. Η είσοδος στο πανε­πι­στή­μιο με κάρτα γίνεται σε όλα τα σοβαρά πανε­πι­στή­μια της Ευρώπης και της Αμε­ρι­κής. Η θέσπιση της Ελά­χι­στης Βάσης Εισα­γω­γής στα ΑΕΙ στη­ρί­ζε­ται σε ακα­δη­μαϊκά κρι­τή­ρια και θα λει­τουρ­γή­σει ενι­σχυ­τικά στην αυτο­νο­μία των ακα­δη­μαϊ­κών ιδρυ­μά­των.

Το Αρι­στο­τέ­λειο Πανε­πι­στή­μιο, το μεγα­λύ­τερο πανε­πι­στή­μιο της χώρας και το πλέον πολυ­θε­μα­τικό, εργά­ζε­ται συστη­μα­τικά στον δρόμο της εξω­στρέ­φειας και της πρω­το­πο­ρίας. Η εξέλιξη της εμβο­λια­στι­κής δια­δι­κα­σίας που συμ­βάλ­λει στη δημιουρ­γία του τείχους ανοσίας θα μας επι­τρέ­ψει να μπο­ρούμε και πάλι να βρε­θούμε άφοβα στα αμφι­θέ­α­τρα για διά ζώσης μαθή­ματα που τόσο πολύ μας έχουν λείψει με τους φοι­τη­τές μας, ανα­φέ­ρει ο πρύ­τα­νης του ΑΠΘ κ. Νίκος Παπαϊ­ω­άν­νου

Κύριε πρύτανη σύμφωνα με τον νέο νόμο του Υπουρ­γείου Παι­δείας προ­βλέ­πε­ται η σύσταση Σώματος Πανε­πι­στη­μια­κής Αστυ­νο­μίας το οποίο και θα λει­τουρ­γεί εντός των ιδρυ­μά­των από τον Σεπτέμ­βριο. Το μέτρο αυτό έχει προ­κα­λέ­σει αντι­δρά­σεις σε μερίδα τόσο της ακα­δη­μαϊ­κής κοι­νό­τη­τας όσο και του πολι­τι­κού κόσμου. Κρίνετε ότι θα υπάρ­ξουν δυσκο­λίες στην εφαρ­μογή του;

Κάθε νόμος και κάθε μέτρο κρί­νο­νται στην πράξη. Το αν θα υπάρ­ξουν δυσκο­λίες στην εφαρ­μογή του συγκε­κρι­μέ­νου μέτρου θα φανεί όταν αυτό τεθεί σε εφαρ­μογή. Το θέμα είναι ότι τόσο η ακα­δη­μαϊκή κοι­νό­τητα όσο και ο πολι­τι­κός κόσμος ανα­γνω­ρί­ζουν ότι υπάρχει πρό­βλημα με την ασφά­λεια στα ανώτατα εκπαι­δευ­τικά ιδρύ­ματα το οποίο χρήζει άμεσης λύσης.

Τα πανε­πι­στή­μιά μας και ένα πανε­πι­στή­μιο όπως το ΑΠΘ, με πολύ μεγάλο campus, χρειά­ζο­νται και φύλαξη, αλλά και ασφά­λεια, σε σχέση με την πρόληψη και αντι­με­τώ­πιση παρα­βα­τι­κών ενερ­γειών του ποι­νι­κού δικαίου. Η κατα­πο­λέ­μηση της παρα­βα­τι­κό­τη­τας ποι­νι­κής φύσεως ανήκει κατ’ απο­κλει­στι­κό­τητα στην αρμόδια δύναμη της Πολι­τείας, η οποία έχει το μονο­πώ­λιο της συγκε­κρι­μέ­νης αρμο­διό­τη­τας σε ολό­κληρη την ελλη­νική Επι­κρά­τεια, στην οποία ανήκουν και τα πανε­πι­στή­μια.

Δια­χρο­νικά και ενώ, στο θέμα της ασφά­λειας, όλων οι απόψεις συγκλί­νουν για την παρα­βα­τι­κό­τητα που υπάρχει στο Πανε­πι­στή­μιο, ωστόσο στο θέμα χει­ρι­σμού αυτές δια­φέ­ρουν. Δια­χει­ρι­στή­κατε επι­τυ­χώς μια κρίση στο ΑΠΘ και απο­τρέ­ψατε μια κατά­ληψη του κτηρίου διοί­κη­σης. Μιλήστε μας για την εμπει­ρία και τη δυσκο­λία που έγκει­ται στο έργο της πρυ­τα­νι­κής αρχής να δια­φυ­λά­ξει την ασφά­λεια και την εύρυθμη λει­τουρ­γία του ακα­δη­μαϊ­κού περι­βάλ­λο­ντος.

Η ευθύνη που έχουμε ως πρυ­τα­νι­κές αρχές για την ομαλή λει­τουρ­γία των εκπαι­δευ­τι­κών, των ερευ­νη­τι­κών και των διοι­κη­τι­κών λει­τουρ­γιών του πανε­πι­στη­μίου είναι μεγάλη και εργα­ζό­μα­στε άοκνα με όλες μας τις δυνά­μεις για να φέρουμε εις πέρας με επι­τυ­χία το υψηλό αυτό καθήκον. Ανα­φο­ρικά με την ασφά­λεια και την εύρυθμη λει­τουρ­γία του πανε­πι­στη­μίου, πράξαμε ό,τι προ­βλέ­πει ο νόμος. Σε μια δημο­κρα­τική κοι­νω­νία, το δικαί­ωμα της δια­μαρ­τυ­ρίας είναι θεμιτό, σεβαστό και προ­στα­τεύ­ε­ται από τον νόμο. Ωστόσο, το δικαί­ωμα ορι­σμέ­νων να δια­μαρ­τύ­ρο­νται δεν μπορεί να προ­σβάλ­λει το δικαί­ωμα των υπο­λοί­πων στην εργασία και την ομαλή πρό­σβαση στο εργα­σιακό τους περι­βάλ­λον. Στην περί­πτωση των κατα­λή­ψεων, εφαρ­μό­σαμε τη νομι­μό­τητα, προ­σπα­θώ­ντας να περι­φρου­ρή­σουμε την εύρυθμη λει­τουρ­γία των διοι­κη­τι­κών και οικο­νο­μι­κών υπη­ρε­σιών του πανε­πι­στη­μίου μας.

Είστε σύμ­φω­νος με την καθιέ­ρωση κάρτας εισόδου στους χώρους των Πανε­πι­στη­μίων;

Τα πανε­πι­στή­μια δεν είναι χώροι ανομίας και ασυ­δο­σίας. Είναι χώροι όπου ανθεί η ακα­δη­μαϊκή ελευ­θε­ρία της διδα­σκα­λίας, της έρευνας, του δια­λό­γου, της ζύμωσης ιδεών, καθώς και η ελεύ­θερη δια­κί­νηση ιδεών. Η είσοδος στο πανε­πι­στή­μιο με κάρτα γίνεται σε όλα τα σοβαρά πανε­πι­στή­μια της Ευρώπης και της Αμε­ρι­κής. Η κάρτα εισόδου στους πανε­πι­στη­μια­κούς χώρους δεν σημαί­νει ότι απο­κλεί­ε­ται κάποιος. Σημαί­νει, όμως, ότι σεβό­μα­στε τις αρχές της ακα­δη­μαϊ­κό­τη­τας και της αυτο­νο­μίας κάθε πανε­πι­στη­μίου.

Με τον νόμο θεσπί­ζε­ται και η Ελά­χι­στη Βάση Εισα­γω­γής στα ΑΕΙ, για την οποία πολλοί πρυ­τά­νεις εκφρά­ζουν την επι­φύ­λαξη τους ότι αφενός θα μειω­θούν οι εισα­κτέοι κάτι που θα πλήξει την ελλη­νική περι­φέ­ρεια και αφε­τέ­ρου θα μειω­θούν οι επι­χο­ρη­γή­σεις των ΑΕΙ. Ποια η δική σας εκτί­μηση;

Η θέσπιση της Ελά­χι­στης Βάσης Εισα­γω­γής στα ΑΕΙ στη­ρί­ζε­ται σε ακα­δη­μαϊκά κρι­τή­ρια και θα λει­τουρ­γή­σει ενι­σχυ­τικά στην αυτο­νο­μία των ακα­δη­μαϊ­κών ιδρυ­μά­των. Τα φαι­νό­μενα που παρα­τη­ρή­θη­καν ιδιαί­τερα έντονα πέρσι ανα­φο­ρικά με την εισα­γωγή σε ακα­δη­μαϊκά τμήματα με εξαι­ρε­τικά χαμηλή βάση που άγγιζε το 3 ή το 5 προ­κά­λε­σαν μεγάλη συζή­τηση και έντονο προ­βλη­μα­τι­σμό σχετικά με το κατά πόσο τα παιδιά αυτά θα μπο­ρέ­σουν να αντε­πε­ξέλ­θουν στις απαι­τή­σεις των τμη­μά­των όπου εισή­χθη­σαν. Δεν είναι δυνατόν από τη μία πλευρά τα φαι­νό­μενα αυτά να μας προ­βλη­μα­τί­ζουν και να ανα­γνω­ρί­ζουμε ότι δεν θέλουμε να υφί­στα­νται και από την άλλη να εκφρά­ζουμε αντιρ­ρή­σεις όταν προ­σφέ­ρε­ται η δυνα­τό­τητα κάθε σχολή να απο­φα­σί­ζει για τον βαθμό εισα­γω­γής σε αυτήν.

Το Αρι­στο­τέ­λειο Πανε­πι­στή­μιο κατα­γρά­φει εκτε­τα­μένη ερευ­νη­τική δρα­στη­ριό­τητα χάρη στο ευρύ φάσμα επι­στη­μο­νι­κών δράσεων που καλύ­πτει. Ένα μείζον δια­χρο­νικό θέμα είναι η ενί­σχυση της ακα­δη­μαϊ­κής έρευνας και η δια­σύν­δεση των πανε­πι­στη­μίων με την αγορά εργα­σίες. Ποια είναι η επι­κρα­τούσα κατά­σταση;

Το Αρι­στο­τέ­λειο Πανε­πι­στή­μιο, το μεγα­λύ­τερο πανε­πι­στή­μιο της χώρας και το πλέον πολυ­θε­μα­τικό, εργά­ζε­ται συστη­μα­τικά στον δρόμο της εξω­στρέ­φειας και της πρω­το­πο­ρίας. Διε­ξά­γει και­νο­τό­μες έρευνες και διευ­ρύ­νει συνεχώς τις συνερ­γα­σίες του με ακα­δη­μαϊκά ιδρύ­ματα από όλο τον κόσμο, με παρα­γω­γι­κούς φορείς, επι­χει­ρή­σεις και εται­ρίες διε­θνούς βελη­νε­κούς, με στόχο να προ­σφέ­ρει ακόμη περισ­σό­τε­ρες επι­στη­μο­νι­κές και ερευ­νη­τι­κές δυνα­τό­τη­τες και προ­ο­πτι­κές στα μέλη της πανε­πι­στη­μια­κής του κοι­νό­τη­τας, να επι­τύ­χει τη σύνδεση του πανε­πι­στη­μίου με την αγορά εργα­σίας και να επι­στρέ­ψει στην κοι­νω­νία και την οικο­νο­μία τα ερευ­νη­τικά απο­τε­λέ­σματα που παράγει.

Τα ελλη­νικά πανε­πι­στή­μια δια­θέ­τουν εξαι­ρε­τικά υψηλού επι­πέ­δου ακα­δη­μαϊκό και ερευ­νη­τικό προ­σω­πικό και σημα­ντι­κό­τατη δυνα­μική. Γι’ αυτό βρί­σκο­νται ψηλά στην ευρω­παϊκή και παγκό­σμια κατά­ταξη ως προς την ποιό­τητα και το επίπεδο της έρευνας που παρά­γουν. Δυστυ­χώς, όμως, φαί­νε­ται ότι η έρευνα αυτή παρα­μέ­νει κατά βάση ανα­ξιο­ποί­ητη. Εδώ πρέπει η πολι­τεία με συγκε­κρι­μέ­νες δράσεις να βοη­θή­σει τα ΑΕΙ στη συνεχή διάχυση των ερευ­νη­τι­κών τους απο­τε­λε­σμά­των με διττό όφελος.

Η παν­δη­μική κρίση που έπληξε τον πλανήτη επέφερε επι­πτώ­σεις και στην Τρι­το­βάθ­μια εκπαί­δευση. Οι σχολές έκλει­σαν και λει­τούρ­γησε η ψηφιακή εκπαί­δευση. Πρω­το­ε­τείς φοι­τη­τές δεν έχουν μπει ακόμη στο αμφι­θέ­α­τρο. Πότε πιστεύ­ετε ότι θα εισέλ­θουμε σε συν­θή­κες κανο­νι­κό­τη­τας;

Κανείς δεν μπορεί ακόμη να πει με ασφά­λεια πότε ακριβώς θα επι­στρέ­ψουμε σε συν­θή­κες κανο­νι­κό­τη­τας ή σε αυτό που θεω­ρού­σαμε κανο­νι­κό­τητα πριν την παν­δη­μία. Όσο προ­χω­ρούν οι εμβο­λια­σμοί και μας το επι­τρέ­πουν οι επι­δη­μιο­λο­γι­κοί δείκτες, πιστεύω ότι τόσο θα αίρο­νται οι υφι­στά­με­νοι περιο­ρι­σμοί. Ωστόσο, σε καμία περί­πτωση δεν πρέπει να εφη­συ­χά­ζουμε. Η τήρηση των υγειο­νο­μι­κών μέτρων που ισχύουν σε κάθε φάση και περί­πτωση είναι απα­ραί­τητη τόσο για τη δική μας υγεία όσο και για των συναν­θρώ­πων μας.

Είστε αισιό­δο­ξος σύμφωνα με τα μέχρι στοι­χεία του επι­δη­μιο­λο­γι­κού φορτίου και με την εξέλιξη της εμβο­λια­στι­κής δια­δι­κα­σίας ότι σύντομα θα έχουμε πετύχει το «τείχος ανοσίας» και θα μπούμε πλέον σε ρυθμούς κανο­νι­κό­τητα;

Επειδή είμαι φύσει αισιό­δο­ξος, θέλω να πιστεύω ότι η εξέλιξη της εμβο­λια­στι­κής δια­δι­κα­σίας που συμ­βάλ­λει στη δημιουρ­γία του τείχους ανοσίας θα βοη­θή­σει σημα­ντικά να επι­στρέ­ψουμε όσο το δυνατόν συντο­μό­τερα σε αυτούς που ονο­μά­ζαμε ρυθμούς κανο­νι­κό­τη­τας. Θα μας επι­τρέ­ψει να μπο­ρούμε και πάλι να βρε­θούμε άφοβα στα αμφι­θέ­α­τρα για διά ζώσης μαθή­ματα που τόσο πολύ μας έχουν λείψει με τους φοι­τη­τές μας. Να διορ­γα­νώ­σουμε και πάλι ανοιχτά συνέ­δρια και εκδη­λώ­σεις με κοινό, να έχουμε την όμορφη αυτή διά­δραση με τους φοι­τη­τές και τα μέλη της πανε­πι­στη­μια­κής μας κοι­νό­τη­τας.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.