Βεβαιώσεις μετακίνησης: Η ταλαιπωρία των λογιστών συνεχίζεται

Όσο εξα­κο­λου­θεί αυτή η απα­ρά­δε­κτη κα­τά­στα­ση σχε­τι­κά με τις βε­βαιώ­σεις με­τα­κί­νη­σης εμείς θα λέμε τα ίδια κι ας γί­νου­με γρα­φι­κοί.

Χρειά­ζε­ται εξαι­ρε­τι­κή δει­νό­τη­τα για να κά­νεις απλό κάτι δύ­σκο­λο και με­γά­λη ανι­κα­νό­τη­τα για να κά­νεις το απλό πολύ δύ­σκο­λο. Τε­λι­κά οι υπεύ­θυ­νοι εξα­κο­λου­θούν να απο­δει­κνύ­ουν το δεύ­τε­ρο.

Από τα μέσα Μαρ­τί­ου 2020 και μετά ασχο­λού­μα­στε εκτός των άλλων και με τις βε­βαιώ­σεις με­τα­κί­νη­σης ερ­γα­ζο­μέ­νων και επαγ­γελ­μα­τιών. Ο λο­γι­στής, μέσα σ΄αυ­τή την παν­δη­μία είναι επι­φορ­τι­σμέ­νος να ασχο­λεί­ται και με τα θέ­μα­τα των βε­βαιώ­σε­ων αυτών, να πα­ρα­κο­λου­θεί τις αλ­λα­γές, να μπαί­νει στο ΠΣ ΕΡ­ΓΑ­ΝΗ και να στέλ­νει εκ νέου βε­βαιώ­σεις ανα­λό­γως με την πο­ρεία της παν­δη­μί­ας και των μέ­τρων για την ανά­σχε­σή της. Χά­νο­νται απί­στευ­τες ερ­γα­το­ώ­ρες μόνο και μόνο για τα ζη­τή­μα­τα των εν λόγω βε­βαιώ­σε­ων.

Ακού­με από επί­ση­μα χείλη ότι όλα αυτά γί­νο­νται γιατί προ­σπα­θούν να μειώ­σουν τα φαι­νό­με­να κα­τα­στρα­τή­γη­σης των δια­τά­ξε­ων από κά­ποιους. Δη­λα­δή, τα­λαι­πω­ρούν τη συ­ντρι­πτι­κή πλειο­νό­τη­τα των νο­μί­μων επει­δή λίγοι κά­νουν κα­τα­στρα­τη­γή­σεις. Ας τους εντο­πί­σουν λοι­πόν χωρίς να τα­λαι­πω­ρούν του πολ­λούς. Θα μπο­ρού­σε η πο­λι­τεία να είχε θε­σπί­σει εξαρ­χής —ή έστω και τώρα— το δειγ­μα­το­λη­πτι­κό έλεγ­χο εγκυ­ρό­τη­τας των βε­βαιώ­σε­ων χωρίς να τα­λαι­πω­ρεί τον κόσμο.

Είναι τρα­γι­κό να δα­πα­νώ­νται τόσες ερ­γα­το­ώ­ρες, να ερ­γά­ζο­νται οι συ­νά­δελ­φοι λο­γι­στές ακόμη και Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κα ή αρ­γί­ες για να προ­λά­βουν να ετοι­μά­σουν βε­βαιώ­σεις με­τα­κί­νη­σης και εκτός αυτού να επα­να­λαμ­βά­νε­ται αυτή η δια­δι­κα­σία κάθε λίγο και λι­γά­κι. Λες και έχου­με άπλε­το χρόνο μέσα στον ορυ­μα­γδό των εξε­λί­ξε­ων για να ασχο­λού­μα­στε μο­νί­μως με τις βε­βαιώ­σεις με­τα­κί­νη­σης.

Μέχρι στιγ­μής, δεν υπάρ­χει ούτε η δυ­να­τό­τη­τα που εί­χα­με μέχρι πρό­τι­νος, όπου στις βε­βαιώ­σεις με­τα­κί­νη­σης τρο­πο­ποιού­νταν αυ­τό­μα­τα η ημε­ρο­μη­νία ισχύ­ος. Του­λά­χι­στον, ας έφτια­χναν οι υπεύ­θυ­νοι μόνο αυτό, ώστε να μη χρειά­ζε­ται να ετοι­μά­σου­με εξ αρχής τις νέες βε­βαιώ­σεις (σ.σ. δείτε και σχε­τι­κή ανάρ­τη­ση για τις νέες βε­βαιώ­σεις).

Αλλά, η λύση για τους υπη­ρε­σια­κούς πα­ρά­γο­ντες είναι απλή. Θα τα κά­νουν όλα οι χα­μά­λη­δες οι λο­γι­στές. Θα κα­θί­σουν το Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο και θα τα φτιά­ξουν. Αυτή είναι η αλή­θεια και αυτός είναι ο σε­βα­σμός που μας δεί­χνουν. Η δική μας αντί­δρα­ση όμως ποια είναι;

Η ανα­γνώ­ρι­ση ενός ολό­κλη­ρου κλά­δου και των προ­σπα­θειών που κα­τα­βά­λει σ΄ αυτές τις δύ­σκο­λες στιγ­μές (και όχι μόνο) φαί­νε­ται στην πράξη όχι στα λόγια. Η ανα­γνώ­ρι­ση και ο σε­βα­σμός φαί­νε­ται από τον τρόπο που η πο­λι­τεία μας αντι­με­τω­πί­ζει. Κα­νείς λοι­πόν δεν σέ­βε­ται όλα αυτά που βιώ­νου­με και το εξορ­γι­στι­κό είναι πως κα­θη­με­ρι­νά γι­νό­μα­στε το «μπα­λά­κι» ανά­με­σα σε ερ­γο­δό­τες και ερ­γα­ζό­με­νους και απο­λο­γού­μα­στε για τις αβελ­τη­ρί­ες άλλων. Μας ζη­τούν και τα «ρέστα» επει­δή δεν τα κά­να­με σωστά ή έγκαι­ρα, έχο­ντας στη διά­θε­σή μας μη­δα­μι­νό χρόνο που συ­μπί­πτει και με ημέ­ρες αρ­γί­ας και λει­τουρ­γώ­ντας σε ένα πε­ρι­βάλ­λον γε­μά­το ασά­φειες, αλ­λη­λο­συ­γκρουό­με­νες δια­τά­ξεις κ.ά.

Κων­στα­ντί­νος Δημ. Γρα­βιάς

Πτυ­χιού­χος Οικον. Παν/μίου Πει­ραιά

Λο­γι­στής – φο­ρο­τε­χνι­κός

Πηγή taxheaven.gr