«Ανοίξτε τις ακαδημίες τώρα», φωνάζει ο Διγενής

Την ανά­γκη για την άμεση έναρ­ξη των προ­πο­νή­σε­ων για τα παι­διά που δι­δά­σκο­νται το πο­δό­σφαι­ρο στις ακα­δη­μί­ες των σω­μα­τεί­ων υπο­γραμ­μί­ζει, με ανα­κοί­νω­ση που εξέ­δω­σε, η διοί­κη­ση του Δι­γε­νή.

Οι Κο­σκι­νιά­τες υπο­στη­ρί­ζουν πως από τη στιγ­μή που άνοι­ξαν τα Δη­μο­τι­κά σχο­λεία, δεν υπάρ­χει κα­νέ­νας λόγος τα γή­πε­δα να πα­ρα­μέ­νουν κλει­στά, ει­δι­κά από τη στιγ­μή που μπο­ρούν να λει­τουρ­γή­σουν με αυ­στη­ρούς και πλή­ρως ελεγ­χό­με­νους υγειο­νο­μι­κούς κα­νό­νες. Η ανα­κοί­νω­ση, η οποία φέρει τον τίτλο «άνοιγ­μα των ακα­δη­μιών τώρα», ανα­φέ­ρει τα ακό­λου­θα:

«Το πο­δό­σφαι­ρο έχει πλη­γεί ανε­πα­νόρ­θω­τα, εδώ και σχε­δόν ένα χρόνο όπως και άλλοι το­μείς της ζωής μας και προ­σπα­θεί να μα­ζέ­ψει τα κομ­μά­τια του και να ση­κω­θεί ακόμη πιο δυ­να­τό.

Ει­δι­κό­τε­ρα το πλήγ­μα είναι με­γα­λύ­τε­ρο για το ερα­σι­τε­χνι­κό πο­δό­σφαι­ρο και τους ερα­σι­τέ­χνες πο­δο­σφαι­ρι­στές, οι οποί­οι έχουν χάσει έναν πο­λύ­τι­μο χρόνο εκ­γύ­μνα­σης και άθλη­σης που σα­φέ­στα­τα και θα απο­τε­λέ­σει τρο­χο­πέ­δη για να μπο­ρέ­σουν άπα­ντες να φτά­σουν στην πρό­τε­ρη κα­τά­στα­ση.

Οι επι­πτώ­σεις του κο­ρω­νοϊ­ού στον αθλη­τι­σμό είναι πολ­λές, ει­δι­κά στην ψυ­χο­λο­γία των μι­κρών παι­διών. Τώρα όμως με το άνοιγ­μα των σχο­λεί­ων και από τη στιγ­μή που γί­νο­νται μα­θή­μα­τα με 25 παι­διά στην αί­θου­σα, υπάρ­χει αναμ­φι­σβή­τη­τα ένα ση­μα­ντι­κό επι­χεί­ρη­μα για να πει­στούν οι επι­στή­μο­νες, να ανοί­ξουν οι προ­πο­νή­σεις του­λά­χι­στον για τις ακα­δη­μί­ες, σε αντι­στοι­χία με κάθε ηλι­κια­κό επί­πε­δο για το οποίο ανοί­γουν και τα σχο­λεία σε κάθε πε­ριο­χή. Προ­πό­νη­ση με δια­βαθ­μί­σεις, δη­λα­δή με προ­πο­νη­τή σε ανοι­κτό χώρο, με λι­γό­τε­ρα παι­διά.

Το σχο­λείο έχει άμεση σχέση με τις ακα­δη­μί­ες γιατί είναι τα ίδια παι­διά. Υπήρ­χαν μη­δε­νι­κά κρού­σμα­τα όσο λει­τουρ­γού­σαν οι σύλ­λο­γοι, ακρι­βώς όπως και στα σχο­λεία. Με αυ­στη­ρά πρω­τό­κολ­λα υγεί­ας, η λει­τουρ­γία ήταν άψογη.

Την εκ­παί­δευ­ση των παι­διών δεν μπο­ρεί και δεν πρέ­πει να τη στα­μα­τή­σει καμία παν­δη­μία, διότι παί­ζει πρω­τεύ­ο­ντα ρόλο στην ανά­πτυ­ξή τους, τον ίδιο ση­μα­ντι­κό ρόλο παί­ζει και ο αθλη­τι­σμός στην ανά­πτυ­ξη ενός νέου αν­θρώ­που.

Ας μα­ζέ­ψου­με λοι­πόν τα παι­διά μας από τα πάρκα και τις πλα­τεί­ες και να ξε­κι­νή­σουν πάλι να αθλού­νται σε ορ­γα­νω­μέ­νο και ελεγ­χό­με­νο πλαί­σιο.

Δεν μπο­ρούν να γί­νουν όλα μέσα από την οθόνη ενός υπο­λο­γι­στή.

ΟΧΙ στον κα­θι­στι­κό τρόπο ζωής, ΝΑΙ στην άθλη­ση στον φυ­σι­κό χώρο του κάθε αθλή­μα­τος.

ΝΑΙ στην καλ­λιέρ­γεια της συ­νερ­γα­σί­ας, της πει­θαρ­χί­ας, της αυ­το­πε­ποί­θη­σης και της θε­τι­κής συ­μπε­ρι­φο­ράς».