ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ

Η Σόφη Θεοδωρίδου – Το νέο της ιστορικό μυθιστόρημα “ΡΟΔΑΝΘΟΣ” εμπνευσμένο από τη Σύμη και τη Ρόδο

news room 4 λεπτά ανάγνωση
877

Μια πρό­σκληση από αγα­πη­μέ­νους φίλους να επι­σκε­φθώ τη Ρόδο και η προσ­δο­κία μιας ενδια­φέ­ρου­σας οικο­γε­νεια­κής ιστο­ρίας, που αφο­ρούσε το απώτερο παρελ­θόν, στάθηκε αιτία να γραφτεί ο «Ροδαν­θός».

Γνώριζα ελά­χι­στα για τα Δωδε­κά­νησα από προη­γού­μενη επί­σκεψή μου στο νησί: ότι είχε κατα­κτη­θεί στο παρελ­θόν από τους Ιωαν­νί­τες ιππότες, από τους Οθω­μα­νούς στη συνέ­χεια κι αργό­τερα απ’ τους Ιταλούς, στους οποίους οφεί­λο­νται και πολλά από τα μεγα­λό­πρεπα κτί­σματα που κοσμούν τη Ρόδο, κυρίως, μα και άλλα νησιά. Αυτά ήταν όλα όσα γνώριζα, όπως πολλοί που δεν είμαστε ιστο­ρι­κοί.

Δίστασα να αναλάβω την ευθύνη να αφηγηθώ μέσα απ’ την ιστορία των ηρώων μου τα βάσανα των Δωδε­κα­νή­σιων των τελευ­ταίων δεκα­ε­τιών πριν την ένωσή τους με την Ελλάδα. Από την άλλη με συνάρ­παζε η ιδέα. Στο μεταξύ, όμως, η οικο­γε­νειακή ιστορία που μου είχαν αφη­γη­θεί είχε αρχίσει να ξετυ­λί­γει το κουβάρι της φαντα­σίας μου και να γεννά στο μυαλό μου τους ήρωες, μπλεγ­μέ­νους όπως πάντα αξε­διά­λυτα πλα­σμα­τι­κούς και πραγ­μα­τι­κούς. Ήταν λες κι είχαν αρχίσει να χορεύ­ουν έναν παρά­ξενο κι ενδια­φέ­ρο­ντα χορό, όπου υφαί­νο­νταν αντάμα η Ιστορία με Ι κεφα­λαίο κι η δική τους προ­σω­πική ιστορία. Μια ιστορία που με ταξί­δεψε από τη Σύμη των σφουγ­γα­ρά­δων την εποχή που τα σπογ­γα­λιευ­τικά επέ­στρε­φαν απ’ τη Μπαρ­μπα­ριά με τ’ αμπάρια τους φίσκα από σπόγ­γους, κου­βα­λώ­ντας πλούτο στο νησί, στη Ρόδο. Έτσι θέλησα να το προ­σπα­θήσω, μόλο που γνώριζα πως θα ήταν ένα δύσκολο εγχεί­ρημα. Ομολογώ ότι δε θα το απο­τολ­μούσα, αν δεν είχα βοήθεια «εκ των έσω», από τους Ρόδιους φίλους μου, οι οποίοι, πέρα απ’ το ότι στά­θη­καν υπεύ­θυ­νοι για το «τσί­γκλι­σμα» της φαντα­σίας μου, με ξενά­γη­σαν στη Ρόδο και στη Σύμη και με βοή­θη­σαν στη συλλογή του υλικού που χρειά­στηκε να μελε­τήσω.

Πρώτη στον νου μου ξεπή­δησε η Σμα­ρά­γδα. Αυτή θα ήταν ο συν­δε­τι­κός ιστός σε μια ιστορία που απο­δεί­χθηκε με το ολο­κλή­ρωμα του βιβλίου ότι διήρ­κεσε σχεδόν εβδο­μή­ντα πέντε χρόνια και διέ­τρεχε δύο αιώνες: το τελευ­ταίο τέταρτο του 19ου και τα μισά σχεδόν του 20ού. Η ίδια, οι από­γο­νοί της κι όσοι κινού­νταν γύρω τους με ταξί­δε­ψαν απ’ την Κων­στα­ντι­νού­πολη στη Σύμη κι από κει στην τουρ­κο­κρα­τού­μενη  Ρόδο, η οποία στη συνέ­χεια θα κατα­κτιού­νταν από τους Ιταλούς και θα υπέφερε, όπως και όλα τα Δωδε­κά­νησα, τα πάν­δεινα απ’ τη φασι­στική Ιταλία. Ακο­λού­θη­σαν στη διάρ­κεια του Β΄ Παγκό­σμιου Πόλεμου οι Γερ­μα­νοί κι αργό­τερα οι Άγγλοι, ως τη στιγμή που έγινε πραγ­μα­τι­κό­τητα ο πιο τρανός πόθος των Δωδε­κα­νη­σίων, ο καημός με τον οποίο είχαν κλείσει τα μάτια γενιές και γενιές: η ένωση με τη μάνα τους.

Όσοι από εσάς θα αφε­θείτε να παρα­συρ­θείτε από τους ήρωές μου, θα έχετε συντρο­φιά σε τούτο το ταξίδι στη Ρόδο και στη Σύμη, στην Πόλη αλλά και στη Μασ­σα­λία, στο Παρίσι και στη Λόντρα εκτός από τη Σμα­ρά­γδα, τον Μόσκοβο, έναν επι­βλη­τικό γέροντα, τη γυναίκα του, την αρχο­ντική και αυταρ­χική Αστρα­δενή, τον γιο τους τον Μιχάλη, ψηλό και γερο­δε­μένο σαν τον αρχαίο γενάρχη των Συμαίων Γλαύκο, τον Γιοσίφ το «Αραπί», τον ωραίο Λεωνίδα με τον έντονο πατριω­τι­σμό, την εύθραυ­στη Πέρσα που θα απο­δει­χθεί όμως δυνατός χαρα­κτή­ρας, τον ερωτύλο Τέλη που τον βαραί­νει ένας αδιέ­ξο­δος έρωτας, τον τούρκο Χασάν και τον Εβραίο Ακίμ, τον Κιμπά­ρο­γλου τον δικη­γόρο, τα εγγόνια της Σμα­ρά­γδας και άλλους πολλούς ήρωες. Εύχομαι να είναι ένα ενδια­φέ­ρον και συναρ­πα­στικό ταξίδι, όπως το ένιωσα κι εγώ στη διάρ­κεια της συγ­γρα­φής, και να το απο­λαύ­σετε το ίδιο με μένα. Όπως πάντα, η κρίση για το αν άξιζε τούτο το ταξίδι ανήκει σ’ εσάς, αγα­πη­μέ­νοι μου φίλοι.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Όταν η Σμα­ρά­γδα, στα τέλη του 1874, φτάνει από την Κων­στα­ντι­νού­πολη στη Σύμη με το καράβι του ηλι­κιω­μέ­νου Μόσκο­βου, δεν περι­μέ­νει ότι στο νησί με τα πολλά προ­νό­μια και τους επι­δέ­ξιους σφουγ­γα­ρά­δες θα βρει την ευτυχία. Η ευτυχία αυτή, ωστόσο, θα σημα­δευ­τεί από πολύ­χρονη ατεκνία, μέχρι τη μέρα που θα κλείσει στην αγκαλιά της τον πεντά­χρονο ορφανό Γιοσίφ, που οι συμπα­τριώ­τες της θα απο­κα­λέ­σουν «το Αραπί», δυσκο­λεύ­ο­ντας την ένταξή του στην προηγ­μένη για τα δεδο­μένα της εποχής κοι­νω­νία τους.

Καθώς τα χρόνια περνούν, η Σμα­ρά­γδα θα βιώσει οδυ­νη­ρές απώ­λειες και μια βαριά προ­δο­σία, που θα την υπο­χρε­ώ­σει να αφήσει τη Σύμη για τη Ρόδο λίγο πριν από την ανατολή του νέου αιώνα. Στη Ρόδο, όπου το χνότο του Οθω­μα­νού είναι πιο απο­πνι­κτικό, θα παρει­σφρή­σει στην ανδρο­κρα­τού­μενη επι­χει­ρη­μα­τική κοι­νό­τητα του νησιού με το άρωμά της, τον Ροδανθό.

Κι ενώ η Τουρ­κο­κρα­τία παρα­χω­ρεί τη θέση της στην Ιτα­λο­κρα­τία και οι Έλληνες παλεύ­ουν να δια­τη­ρή­σουν την εθνική τους υπό­σταση, η οικο­γέ­νειά της θα προ­σπα­θή­σει να επι­βιώ­σει μέσα στις εξαι­ρε­τικά αντί­ξοες συν­θή­κες που επι­βάλ­λουν ο Μεγάλος Πόλεμος, η Μικρα­σια­τική Κατα­στροφή, ο ιτα­λι­κός φασι­σμός αλλά κι ο Β’ Παγκό­σμιος Πόλεμος, η Γερ­μα­νο­κρα­τία και ο μεγάλος λιμός που μαστί­ζει άγρια τα Δωδε­κά­νησα στο ξεψύ­χι­σμα του πολέμου.

Η ιστορία μιας οικο­γέ­νειας στη Σύμη και στη Ρόδο, πολυ­κύ­μα­ντη και ταρα­χώ­δης σαν τη θάλασσα που περι­βάλ­λει τα δύο νησιά, από τα τέλη του 19ου αιώνα και μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, με συν­δε­τικό ιστό μια γυναι­κεία μορφή.

“>


The Author

Σόφη Θεο­δω­ρί­δου

Η ΣΟΦΗ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ κατά­γε­ται από την Αλμωπία, μια μικρή επαρχία του Νομού Πέλλας. Σπού­δασε νηπια­γω­γός στη Θεσ­σα­λο­νίκη κι εγκα­τα­στά­θηκε κατόπιν στην περιοχή κατα­γω­γής της, όπου δια­μέ­νει μέχρι σήμερα με την οικο­γέ­νειά της. Λατρεύει τη ζωγρα­φική και τη λογο­τε­χνία, και πιστεύει πως η αγάπη της για την τελευ­ταία την οδήγησε τελικά στη συγ­γραφή.

Πηγή: psichogios.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.