ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Xρ. Kαμμά: Aπό την Tήλο… στην κορυφή της παγκόσμιας επιστήμης

Μαίρη Φώτη 10 λεπτά ανάγνωση
χριστινα καμμα1
Aπό την Tήλο… στην κορυφή της παγκόσμιας επιστήμης

XΡ. KΑΜΜΑ

Oταν η Χρι­στίνα Καμμά, στα 9 της χρόνια, άφηνε πίσω της την Τήλο ακο­λου­θώ­ντας την οικο­γέ­νειά της στη Ρόδο, δεν φαντά­στηκε ποτέ ότι εκείνη ακριβώς τη στιγμή που έβλεπε με τα παιδικά της μάτια από το πλοίο το νησί της να χάνεται, άνοιγε ένας νέος δρόμος για μια λαμπρή επι­στη­μο­νική καριέρα.

Ούτε ο πατέρας της μπο­ρούσε να φαντα­στεί ότι η απόφασή του να μετα­κο­μί­σει στη Ρόδο για να προ­σφέ­ρει στα παιδιά του περισ­σό­τε­ρες ευκαι­ρίες μόρ­φω­σης, θα είχε ως απο­τέ­λε­σμα ο χώρος της ιατρι­κής έρευνας να κερ­δί­σει μια επι­στή­μονα απο­φα­σι­σμένη και αφο­σιω­μένη να προ­σφέ­ρει πολ­λα­πλώς στο κοι­νω­νικό σύνολο.

Η διεθνώς κατα­ξιω­μένη επι­στή­μο­νας Χρι­στίνα Καμμά-Lorger, άνθρω­πος χαμηλών τόνων και προ­ση­νής, παρά την τερά­στια καριέρα της στο εξω­τε­ρικό, στην συνέ­ντευξή της σήμερα στη «δημο­κρα­τική» μιλά για την πορεία της από την Τήλο μέχρι τα εργα­στή­ρια επι­τα­χυ­ντών του κόσμου, χωρίς να σταθούν εμπόδιο οι δύο φορές που έδωσε πανελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις και δεν εισήχθη στην ιατρική!

Απο­τε­λεί παρά­δειγμα για τα νέα κορί­τσια, απο­δει­κνύ­ο­ντας ότι οι ικα­νό­τη­τες και οι γνώσεις δεν περιο­ρί­ζο­νται σε στενά γεω­γρα­φικά όρια και οι λεγό­με­νοι «ανδρο­κρα­τού­με­νοι χώροι» απο­τε­λούν άβατο μόνο για τις γυναί­κες που δεν τολμούν να ακο­λου­θή­σουν τα όνειρά τους!

Με τον Prof. Henderson, ο οποίος είχε επι­σκε­φθεί το Σύγ­χρο­τρο στη Βαρ­κε­λώνη λίγο πριν του δοθεί το Nobel Χημείας το 2017. Η Χρι­στίνα Καμμά, τον είχε ξενα­γή­σει στο εργα­στή­ριο που εργα­ζό­ταν

Κυρία Καμμά, σήμερα που μιλάμε κλείνει ένας χρόνος από την ημέρα που μετα­κο­μί­σατε στην Αυστρα­λία για ένα μεγάλο εγχεί­ρημα.

Ναι, είναι σημα­διακή ημέρα! Πριν από ένα χρόνο σαν σήμερα φεύγαμε οικο­γε­νεια­κώς από την Βαρ­κε­λώνη και σαν αύριο προ­σγειω­νό­μα­σταν στην Αυστρα­λία για πρώτη φορά. Είναι σημα­διακή μέρα σήμερα, πέρασε ευχά­ρι­στα ένας γεμάτος, παρα­γω­γι­κός χρόνος. Εχουμε απο­λαύ­σει ποιο­τικό χρόνο ως οικο­γέ­νεια εδώ αλλά παράλ­ληλα ήταν κι ένας πάρα πολύ παρα­γω­γι­κός χρόνος γιατί το project για το οποίο είμαι υπεύ­θυνη, την κατα­σκευή εργα­στη­ρίου στον επι­τα­χυ­ντή σωμα­τι­δίων, εξε­λίσ­σε­ται ικα­νο­ποι­η­τικά.

Στην Αυστρα­λία πώς βρε­θή­κατε;

Επειτα από πρό­σκληση που δέχθηκα. Στην Βαρ­κε­λώνη για 7,5 χρόνια ήμουν επι­στη­μο­νικό προ­σω­πικό στον επι­τα­χυ­ντή σωμα­τι­δίων ή αλλιώς σύγ­χρο­τρο. Μια ωραία ημέρα, έλαβα mail από την Αυστρα­λία με το οποίο με ενη­μέ­ρω­ναν ότι υπάρχει χρη­μα­το­δό­τηση για την κατα­σκευή πέντε δια­φο­ρε­τι­κών εργα­στη­ρίων και μου πρό­τει­ναν αν θα με ενδιέ­φερε να ηγηθώ της κατα­σκευής του εργα­στη­ρίου της περί­θλα­σης των ακτίνων Χ. Για εμένα ήταν κεραυ­νός εν αιθρία η πρόταση αυτή! Στη Βαρ­κε­λώνη η δουλειά μου ήταν μόνιμη, οπότε θεω­ρού­σαμε ότι η ζωή μας θα ήταν εκεί. Ο γιος μου ήταν ήδη στο σχολείο, οι δύο μικρές γεν­νή­θη­καν εκεί, η Βαρ­κε­λώνη ήταν πλέον το σπίτι μας. Ομως ήταν πολύ δύσκολο να πω όχι στο και­νούρ­γιο project και στην πρόταση που μου έγινε. Ευτυχώς ο σύζυγός μου κατά­φερε να πάρει μετά­θεση από την Ευρώπη στην Αυστρα­λία, κι έτσι έγινε πιο εύκολη η απόφασή μας. Εντω­με­ταξύ από τη δουλειά στη Βαρ­κε­λώνη, επειδή είναι μόνιμη θέση, είχα το δικαί­ωμα να πάρω άδεια άνευ απο­δο­χών για μια πεντα­ε­τία. Η Αυστρα­λία, είναι μια υπέροχη χώρα για να ζήσει κανείς, όπου μπορείς να έχεις μια πολύ όμορφη ισορ­ρο­πία για κάποιον που θέλει να ισορ­ρο­πή­σει την καριέρα του αλλά παράλ­ληλα θέλει να έχει και μια ευτυ­χι­σμένη οικο­γε­νειακή ζωή. Είναι πάρα πολύ ωραία. Το μόνο αρνη­τικό είναι η μεγάλη από­σταση από την Ελλάδα.

Η σπου­δαία δια­δρομή σας ξεκί­νησε από ένα μικρό νησί, την Τήλο.

Στην Τήλο πήγα σχολείο μέχρι την 4η δημο­τι­κού. Οταν ήμουν 9 ετών, μετα­κο­μί­σαμε οικο­γε­νεια­κώς στη Ρόδο οπότε συνέ­χισα εκεί το σχολείο, διότι τότε δεν υπήρχε Λύκειο ακόμα στην Τήλο. Οι γονείς μου, σκε­πτό­με­νοι το μέλλον μας, θεώ­ρη­σαν ότι μετα­κο­μί­ζο­ντας στη Ρόδο θα είχαμε περισ­σό­τε­ρες ευκαι­ρίες για την μόρφωσή μας. Τότε ο μπαμπάς μου αντι­με­τώ­πιζε κι ένα σοβαρό πρό­βλημα υγείας, οπότε χρεια­ζό­ταν να είναι κοντά σε νοσο­κο­μείο, κι έτσι το 1989 μετα­κο­μί­σαμε στη Ρόδο και εκεί τελεί­ωσα στο Λύκειο.

Και πώς ξεκι­νάει η επι­στη­μο­νική σας καριέρα;

Ημουν στη δεύτερη δέσμη και στόχευα απο­κλει­στικά στην ιατρική. Εδωσα δύο φορές πανελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις και δεν πέρασα. Την δεύτερη φορά πέρασα στην στρα­τιω­τική ιατρική σχολή αλλά δυστυ­χώς επειδή είχα κάνει κάποια επέμ­βαση σε μικρό­τερη ηλικία, απορ­ρί­φθηκα. Θυμάμαι ήρθε μια μέρα ο μπαμπάς μου και μου ανα­κοι­νώ­νει ότι την άλλη εβδο­μάδα φεύγω για σπουδές στην Αγγλία! Εγώ ήμουν διστα­κτική για να είμαι ειλι­κρι­νής αλλά εκείνος τα είχε ήδη κανο­νί­σει όλα. Μου είπε ότι θα ξεκι­νήσω σπουδές στη Βιο­λο­γία και μετά θα συνε­χίσω σε Πανε­πι­στή­μιο της Αθήνας την ιατρική. Μου λέει λοιπόν, “ή τώρα ή ποτέ, εσύ δια­λέ­γεις” και τελικά πήγα στην Αγγλία! Το πρώτο μου πτυχίο στη Βιο­λο­γία στη γενε­τική το έκανα στο Πανε­πι­στή­μιο του Λούτον, σήμερα λέγεται Πανε­πι­στή­μιο του Μπέ­ντ­φορν­τσαϊρ (Bedfordshire). Οταν ήμουν στο πτυχίο μου, συνει­δη­το­ποί­ησα ότι η ιατρική δεν ήταν για μένα… Ταυ­τό­χρονα, ανα­κά­λυψα ότι μου άρεσε πάρα πολύ όταν έκανα την μετα­πτυ­χιακή μου εργασία, η δια­δι­κα­σία της έρευνας.

Οπότε απο­φά­σισα να παρα­μείνω σε αυτόν τον τομέα. Αυτό ήταν σοκ για τους γονείς μου, γιατί περί­με­ναν να επι­στρέψω στην Ελλάδα, κάτι που δεν έγινε. Το 2002, κατά­φερα να πάρω υπο­τρο­φία για μετα­πτυ­χιακό στο Πανε­πι­στή­μιο του Κάρντιφ στην Ουαλία, στην Μοριακή Μοντε­λο­ποί­ηση με χρη­μα­το­δό­τηση από το Ερευ­νη­τικό Συμ­βού­λιο Μηχα­νι­κών και Φυσικών Επι­στη­μών. Και από εκεί, ξεκί­νη­σαν όλα… Ακο­λού­θησε στο ίδιο Πανε­πι­στή­μιο το διδα­κτο­ρικό μου στην Κυτ­τα­ρική Βιο­λο­γία και Βιο­φυ­σική με υπο­τρο­φία από τη σχολή Οπτο­με­τρίας και Επι­στη­μών της Όρασης. Μετά το διδα­κτο­ρικό μου έμεινα στο Κάρντιφ άλλα πέντε χρόνια ως επι­στη­μο­νι­κός συνερ­γά­της. Κατά τη διάρ­κεια του διδα­κτο­ρι­κού μου και της μετέ­πειτα θέσης μου, ανήκα σε μια ερευ­νη­τική ομάδα που πηγαί­ναμε σε επι­τα­χυ­ντές σωμα­τι­δίων για τα πει­ρά­ματά μας.

Σε διάλεξη για την εκδή­λωση «Βραδιά του Ερευ­νητή» το 2015

Οι επι­τα­χυ­ντές σωμα­τι­δίων δέχο­νται επι­στή­μο­νες που κάνουν πει­ρά­ματα και η δουλειά μου αυτή τη στιγμή στην Αυστρα­λία, είναι όχι μόνο να κατα­σκευάσω το εργα­στή­ριο αλλά να βοηθάω και τα ερευ­νη­τικά γκρουπ που θα το επι­σκέ­πτο­νται. Στο τέλος του πεντα­ε­τούς συμ­βο­λαίου μου στο Πανε­πι­στή­μιο του Κάρντιφ, έκανα αίτηση για θέση εργα­σίας στον επι­τα­χυ­ντή στη Βαρ­κε­λώνη, προ­κει­μέ­νου να εργαστώ εκεί για τρία έτη. Μας άρεσε και εμένα και του συζύγου μου να μεί­νουμε σε μια μεσο­γειακή χώρα. Ο σύζυγός μου κατά­γε­ται από την Αργε­ντινή, από το Μπου­έ­νος Άιρες. Γνω­ρι­στή­καμε στο Πανε­πι­στή­μιο, η μητρική του γλώσσα είναι τα ισπα­νικά και του άρεσε πάρα πολύ η Βαρ­κε­λώνη. Παράλ­ληλα, και για εκείνον στον τομέα του, που είναι η διοί­κηση επι­χει­ρή­σεων, ήταν πολύ πιο εύκολα να βρει εργασία, σε σχέση με το δικό μου αντι­κεί­μενο που είναι τόσο εξει­δι­κευ­μένο. Κάνω λοιπόν την αίτηση και μου λένε ότι το βιο­γρα­φικό μου ήταν ανώτερο για την θέση του επι­στη­μο­νι­κού συνερ­γάτη και με ρώτησαν αν θα με ενδιέ­φερε η θέση του επι­στη­μο­νι­κού προ­σω­πι­κού! Τους ρώτησα αν πρό­κει­ται για μόνιμη θέση και μου είπαν ναι. Στον τομέα της επι­στή­μης και της έρευνας είναι σχεδόν αδύνατο να βρει κάποιος μόνιμο συμ­βό­λαιο, μόνιμη εργασία, κι αυτή είναι η μάστιγα που αντι­με­τω­πί­ζουμε εμείς οι επι­στή­μο­νες. Υπάρχει αβε­βαιό­τητα διότι δου­λεύ­ουμε συνήθως με συμ­βό­λαια.

Οπότε, όταν μου πρό­τει­ναν την μόνιμη θέση, ήταν πραγ­μα­τικά σαν να είχα κερ­δί­σει το λαχείο τότε. Αν άφηνα αυτή την ευκαι­ρία, δεν θα την έβρισκα ξανά, του­λά­χι­στον όχι πολύ εύκολα γι αυτό και από την αρχή ο σύζυγός μου ήταν υπο­στη­ρι­κτι­κός.

Πήγαμε στη Βαρ­κε­λώνη, μείναμε επτά­μιση χρόνια και μετά ήρθε αυτή η ευκαι­ρία από την Αυστρα­λία. Επι­κοι­νώ­νη­σαν εκείνοι μαζί μου, γιατί είναι τόσο μικρός ο κόσμος των επι­τα­χυ­ντών που γνω­ρι­ζό­μα­στε μεταξύ μας. Οταν έλαβα το mail με το οποίο με ρωτού­σαν αν ήθελα να αναλάβω το εργα­στή­ριο της περί­θλα­σης, αρχικά θεώρησα ότι είτε κάποιος μου κάνει πλάκα είτε ότι πρό­κει­ται περί απάτης….! Βέβαια, κάθε άλλο παρά απάτη ήταν. Ηρθαμε εδώ για τέσσερα χρόνια, οπότε βλέ­πο­ντας και κάνο­ντας… Η Αυστρα­λία είναι μια υπέροχη χώρα για να ζήσει κανείς αλλά η διαφορά της ώρας και η από­σταση με την Ελλάδα είναι πολύ δύσκολη, σε σχέση με την Βαρ­κε­λώνη που πολύ πιο εύκολα μπο­ρού­σαμε να επι­σκε­φθούμε την Ελλάδα και να κάνουμε τις δια­κο­πές μας στη Ρόδο και στην Τήλο, αλλά και η οικο­γέ­νειά μου μπο­ρούσε να με επι­σκε­φθεί πιο εύκολα.

Σε Λύκειο της Βαρ­κε­λώ­νης, στο πλαίσιο του κοι­νω­νι­κού πει­ρά­μα­τος “Έτοιμες για ΣΤΕΜ-Πώς μοιάζει ένας ερευ­νη­τής”

Μιλήστε μας για το project που εργά­ζε­στε τώρα.

Στην Αυστρα­λία με κάλεσαν για να ηγηθώ της κατα­σκευής του νέου εργα­στη­ρίου περί­θλα­σης ακτινών Χ, BioSAXS, που θα εξει­δι­κεύ­ε­ται σε δείγ­ματα που είναι σε διάλυμα. Το BioSAXS είναι ένα από τα νέα εργα­στή­ρια που θα κατα­σκευα­στούν στο πλαίσιο του χρη­μα­το­δο­τι­κού προ­γράμ­μα­τος BRIGHT. Ηγούμαι του σχε­δια­σμού, της προ­μή­θειας, της εγκα­τά­στα­σης και της λει­τουρ­γίας του εργα­στη­ρίου BioSAXS. Είμαι σε επι­κοι­νω­νία και συνερ­γά­ζο­μαι όχι μόνο με τις τεχνι­κές μηχα­νο­λο­γι­κές ομάδες του επι­τα­χυ­ντή και τους προ­μη­θευ­τές, αλλά και με τα στελέχη που αντι­προ­σω­πεύ­ουν τους χρη­μα­το­δο­τι­κούς οργα­νι­σμούς και την επι­στη­μο­νική κοι­νό­τητα της Αυστρα­λίας και της Νέας Ζηλαν­δίας προ­κει­μέ­νου να υπάρχει συντο­νι­σμός καθώς και επι­στη­μο­νική κατεύ­θυνση στην κατα­σκευή του εργα­στη­ρίου. Μόλις ολο­κλη­ρω­θεί, η δουλειά μου ως υπεύ­θυνη του εργα­στη­ρίου θα βοηθάω τα γκρουπ που έρχο­νται για να κάνουν τα πει­ρά­ματά τους και ταυ­τό­χρονα θα κάνω κι εγώ τη δική μου έρευνα, που αφορά στον καρκίνο του δέρ­μα­τος και να έχω και το δικό μου γκρουπ ερευ­νη­τών.

Στη Βαρ­κε­λώνη, προ­σφά­τως, ως επι­στη­μο­νικό προ­σω­πικό του επι­τα­χυ­ντή επι­βλέ­πατε ένα project με εξαι­ρε­τικά απο­τε­λέ­σματα.

Στο Σύγ­χρο­τρο ALBA, στην Ισπανία, ο ρόλος μου ήταν να βοηθάω τα επι­στη­μο­νικά γκρουπ και τις φαρ­μα­κευ­τι­κές εται­ρείες να κάνουν επι­τυ­χώς τα πει­ρά­ματά τους. Επι­κοι­νω­νού­σαν πριν το πείραμά τους, μου έλεγαν τι χρειά­ζο­νται και ‘γω την ημέρα του πει­ρά­μα­τος φρό­ντιζα το εργα­στή­ριο να έχει τις απα­ραί­τη­τες ρυθ­μί­σεις στον εξο­πλι­σμό του, ώστε να ολο­κλη­ρω­θεί επι­τυ­χώς το πείραμα. Το project του καρ­κί­νου του δέρ­μα­τος ήταν μια συνερ­γα­σία μεταξύ του ALBA και του Ινστι­τού­του Ι3PT του Νοσο­κο­μείου Parc Taulí. Είναι ένα ευρύ project έρευνας στη θερα­πεία και στη διά­γνωση του καρ­κί­νου. Ο ρόλος μου ήταν να ηγηθώ του συντο­νι­σμού της συνερ­γα­σίας μεταξύ των δύο οργα­νι­σμών, από το μέρος του σύγ­χρο­τρου.

Μέρος της συνερ­γα­σίας ήταν να φιλο­ξε­νήσω στο εργα­στή­ριο όπου εργα­ζό­μουν, έναν επι­στη­μο­νικό επι­σκέ­πτη από το Νοσο­κο­μείο για 6 μήνες, όπου έγινε και μεγάλο μέρος των πει­ρα­μά­των κατά τη διάρ­κεια αυτή. Απο­δεί­ξαμε ότι ο συν­δυα­σμός cisplatin και tricine έχει τη δυνα­τό­τητα να προ­κα­λέ­σει από­πτωση (να σκο­τώ­σει) καρ­κι­νικά κύτταρα. Ανα­μέ­νε­ται αυτή η μέθοδος να μην έχει τις παρε­νέρ­γειες που θα υπήρχαν, αν χρη­σι­μο­ποιού­σαμε μόνο cisplatin, καθώς η παρου­σία της tricine ενι­σχύει τη δράση του cisplatin και έτσι μικρό­τε­ρες ποσό­τη­τες είναι ανα­γκαίες για να έχουμε απο­τε­λε­σμα­τική δράση του φαρ­μά­κου. Το δεύτερο μέρος του project είναι η χρήση της περί­θλα­σης ακτίνων Χ για την διά­γνωση του καρ­κί­νου του δέρ­μα­τος in situ. Τα απο­τε­λέ­σματα δεν έχουν δημο­σιευ­θεί ακόμα. Τώρα βέβαια, επειδή είμαστε στην πρώτη γραμμή της έρευνας ικα­νο­ποι­η­θή­καμε με τα απο­τε­λέ­σματα που δεί­χνουν ότι λει­τουρ­γεί, αλλά μέχρι να κυκλο­φο­ρή­σει ως φάρμακο στην αγορά, απαι­τεί­ται μεγάλη δια­δι­κα­σία και πολύς χρόνος.

Σε εκδή­λωση “Open Day”, στη Βαρ­κε­λώνη, όπου ανοί­γουν οι πόρτες του Επι­τα­χυ­ντή για το κοινό

Φεύ­γο­ντας από τη Ρόδο για να σπου­δά­σετε στην Αγγλία, σκε­φτή­κατε ποτέ ότι κάποια στιγμή θα φτάνατε εδώ που είστε σήμερα;

Οχι, με τίποτα! Οταν πήρα την απόφαση να συνε­χίσω την έρευνα, δεν ήξερα καν τι είναι επι­τα­χυ­ντής! Είμαι ευγνώ­μων τόσο απέ­να­ντι στους γονείς μου που πάντα με στή­ρι­ζαν και με ενθάρ­ρυ­ναν να ακο­λουθώ τα όνειρά μου όσο και απέ­να­ντι στο σύζυγό μου, που με υπο­στη­ρί­ζει, διότι αν δεν είχα τη στήριξή του, με τρία παιδιά θα ήταν πολύ δύσκολο να ακο­λου­θήσω το πρό­γραμμά μου! Πιστεύω στον Θεό… Πολλοί άνθρω­ποι δου­λεύ­ουν σκληρά, πολλοί άνθρω­ποι έχουν όνειρα αλλά δεν τους παρου­σιά­ζο­νται ευκαι­ρίες. Είμαι ευγνώ­μων για όσα έχω.

Ο επό­με­νος στόχος που έχετε θέσει ποιος είναι;

Προτιμώ να μην σκέ­φτο­μαι το μέλλον γιατί όταν συμ­βαί­νει αυτό δεν είμαστε σε θέση να εκτι­μή­σουμε αυτό που μας συμ­βαί­νει στο παρόν. Το σημα­ντικό για εμένα είναι να έχουμε υγεία. Αμεσος στόχος μου είναι να τελειώ­σει το εργα­στή­ριο στο χρο­νο­διά­γραμμα που έχει τεθεί, να λει­τουρ­γή­σει σωστά και να είναι αντάξιο των υπο­λοί­πων που υπάρ­χουν στον κόσμο, αν όχι καλύ­τερο.

Θα ήθελα, κλεί­νο­ντας την συνέ­ντευξη, να μας πείτε και για το άλλο φιλό­δοξο project στο οποίο εργά­ζε­στε, εξίσου σημα­ντικό, με τερά­στιο κοι­νω­νικό αντί­κτυπο.

Με ενδια­φέ­ρει πολύ να γίνει γνωστή η επι­στήμη στο ευρύ κοινό. Όσο ήμουν στο Κάρντιφ, ήμουν πρέ­σβειρα STEM για τα δημο­τικά σχολεία στη Νότια Ουαλία. Στην Ισπανία είχα πάρει μέρος σε διάφορα προ­γράμ­ματα του σύγ­χρο­τρου, όπου απο­σκο­πού­σαν να φέρουν την επι­στήμη στα σχολεία και στο ευρύ κοινό.

Μερικά παρα­δείγ­ματα είναι:

2018 “Mission ALBA” Πρό­γραμμα εισα­γω­γής της επι­στή­μης και του συγ­χρο­τρου για δημο­τικά σχολεία στην Ισπανία https://www.misionalba.es/

2017 STEM-prepared (for women) “How does a scientist look like?” «Πως είναι ένας επι­στή­μο­νας;» Επι­κοι­νω­νιακό πρό­τζεκτ σε γυμνά­σια της Βαρ­κε­λώ­νης. https://www.cells.es/en/media/news/bringing-female-scientists-into-the-classroom

2015 “Top Ciencia” στο μουσείο επι­στη­μών CosmoCaixa της Βαρ­κε­λώ­νης. Βίντεο με συνέ­ντευξή μου ήταν μέρος του προ­γράμ­μα­τος https://www.albasynchrotron.es/en/media/news/the-alba-synchrotron-at-cosmocaixa-barcelona

Εδώ στην Αυστρα­λία, είμαι μέντο­ρας για προ­πτυ­χια­κές φοι­τή­τριες στον τομέα STEM. Είναι ένα πρό­γραμμα υπό την αιγίδα του Αυστρα­λια­νού Ινστι­τού­του Πυρη­νι­κής Επι­στή­μης και είναι για γυναί­κες στον τομέα των θετικών επι­στη­μών και της μηχα­νο­λο­γίας. Ο τομέας STEM (Επι­στήμη, Τεχνο­λο­γία, Μηχα­νική, Μαθη­μα­τικά) είναι ένας σκληρός τομέας για τις γυναί­κες, και προ­σπα­θούμε να βοη­θή­σουμε και να ενδυ­να­μώ­σουμε την παρου­σία των γυναι­κών στον τομέα μας.

Στο Σύγ­χρο­τρο της Αυστρα­λίας

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου 1 σχόλιο

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

  1. Σταυρούλα Δρόσου

    Excellent. articles scientifical
    [email protected]