Γραπτή απάντηση Χαρούλας Γιασιράνη στην Μαρία Κούρτη

Σήμερα το πρωί βρέθηκα μπροστά σε μία δυσά­ρε­στη έκπληξη η οποία όμως δεν με έπιασε εξ απήνης.

Η μέχρι πρό­τι­νος Γραμ­μα­τέας της Οργά­νω­σης,που ευλα­βικά σαν στρα­τιώ­της υπηρετώ από την ίδρυση της, εδώ και τόσα χρόνια αλλά και από την τιμη­τική θέση της Προ­έ­δρου, η κα Μαρία Κούρτη, εξέδωσε μια αν μη τι άλλο θλιβερή για να μην πω καθο­δη­γού­μενη ανα­κοί­νωση. Πως αλλιώς εξάλλου θα μπο­ρούσα να χαρα­κτη­ρίσω μια τέτοιου υβρι­στι­κού και χωρίς στοι­χειο­θέ­τηση περιε­χο­μέ­νου ανα­κοί­νωση, η οποία βγαίνει στην δημο­σιό­τητα μία ημέρα πριν τις εκλογές της οργά­νω­σης μας…

Με πομπώδη λόγο, που με την πρώτη ανά­γνωση,αντι­λαμ­βά­νε­ται πολύ εύκολα ο καθένας τα κίνητρα της, δεν ενδια­φέ­ρει καθόλου την υπο­γρά­φουσα η ουσία των πραγ­μά­των παρά μόνο η δημιουρ­γία ”θορύβου” εις βάρος μου. Και βρήκε τον τρόπο.Την άνευ προη­γου­μέ­νου κατα­συ­κο­φά­ντηση μου.

Φαί­νε­ται ότι δεν αισθάν­θηκε την ανάγκη να υπε­ρα­σπι­στεί το έργο,τον 12χρονο αγώνα και την κατα­λυ­τική συμβολή της οργά­νω­σης για την ίδρυση και λει­τουρ­γία του Ξενώνα και του Συμ­βου­λευ­τι­κού κέντρου γυναι­κών θυμάτων βίας στη Ρόδο.

Δεν την ενό­χλησε η ομο­λο­γη­μένη λογο­κρι­σία της συμ­με­το­χής μας και η απα­ξί­ωση μας.

Θεω­ρού­σαμε αυτο­νό­ητο ότι η Γ Γραμ­μα­τέας της οργά­νω­σης, προ­σβε­βλη­μένη όπως οι υπό­λοι­πες,θα ακο­λου­θούσε την απο­χώ­ρηση μας. Αλλά δυστυ­χώς επέλεξε να παρα­μεί­νει για ανε­ξή­γητο ακόμα για εμάς λόγο.

Η κατα­πο­λέ­μηση της βίας για εμάς είναι αυτο­σκο­πός. Οι δύο μου αιρετές ιδιό­τη­τες μου δίνουν τη δυνα­τό­τητα να μάχομαι με όλες μου τις δυνά­μεις για την κατα­πο­λέ­μηση της.

Η κοι­νω­νία γνω­ρί­ζει τον καθένα από μας. Η θητεία μου στον εθε­λο­ντι­σμό διαρκεί περίπου τρεις δεκα­ε­τίες. Ξέρετε καλά πως έχω δώσει ψυχή και σώμα για την ανά­δειξη του συλ­λο­γι­κού έργου που πραγ­μα­το­ποιούμε στις Γυναί­κες Χωρίς Σύνορα. Γνω­ρί­ζετε καλά πως ο μόνος μου στόχος είναι η διαρκής προ­σφορά στην κοι­νω­νία και ειδι­κό­τερα στις γυναί­κες και παιδιά θύματα βίας.

Για όλα αυτά νιώθω υπε­ρή­φανη. Νιώθω και θέλω να προ­σφέρω ακόμη πολλά.

Είναι καλο­δε­χού­με­νος όποιος θέλει να αντι­πα­ρα­τε­θεί απέ­να­ντί μου με επι­χει­ρή­ματα. Δέχομαι κριτική. Δεν δέχομαι όμως υπο­κι­νού­μενα προ­σω­πικά πλήγ­ματα για τη δημιουρ­γία στρε­βλών εντυ­πώ­σεων.

Σε τι οφεί­λε­ται άραγε η ετε­ρο­χρο­νι­σμένη αντί­δραση της στον τύπο, ενάμισι μήνα μετά…

Χαρούλα Για­σι­ράνη

Πρό­ε­δρος της Διε­θνούς Οργά­νω­σης

Γυναί­κες Χωρίς Σύνορα,

Δημο­τική Σύμ­βου­λος Ρόδου