Σε άγνωστα νερά πλέουν οι ακτοπλοϊκές

Μηδε­νική ορα­τό­τητα έχουν οι ελλη­νι­κές ακτο­πλοϊ­κές επι­χει­ρή­σεις τόσο για το πώς θα λει­τουρ­γή­σουν φέτος όσο και για το πόσο μεγάλες ζημίες θα εγγρά­ψουν. Ηδη, από τις αρχές Απρι­λίου ο Σύν­δε­σμος Επι­χει­ρή­σεων Επι­βα­τη­γού Ναυ­τι­λίας (ΣΕΕΝ) υπο­λό­γισε πως η απώλεια εσόδων των ακτο­πλοϊ­κών εται­ρειών που εξυ­πη­ρε­τούν τα νησιά του Αιγαίου, την Κρήτη και τα νησιά Ιονίου θα ξεπε­ρά­σει τα 290 εκατ. ευρώ φέτος. Ομως, επί του παρό­ντος έχει λάβει βοήθεια υπό τη μορφή κατα­βο­λών για δημό­σιες υπη­ρε­σίες (άγονες γραμμές) μόλις 15 εκατ. ευρώ. Το ποσό αυτό εκτι­μά­ται πως αρκεί για να φθάσει έως και την πρώτη εβδο­μάδα του Ιουνίου. Για σύγκριση αρκεί ίσως να ανα­φερ­θεί ότι η Φιν­λαν­δία ανα­κοί­νωσε την ενί­σχυση με 15 εκατ. τον μήνα (45 εκατ. για τρεις μήνες) επτά πλοίων τα οποία εκτε­λούν δρο­μο­λό­για προς Σουηδία και Εσθονία, ενώ η Ιρλαν­δία επι­χο­ρη­γεί με 5 εκατ. τον μήνα (15 εκατ. σε τρεις μήνες) πέντε πλοία σε 5 γραμμές. Σύμφωνα με τον ΣΕΕΝ, η απο­ζη­μί­ωση των ελλη­νι­κών πλοίων στα δρο­μο­λό­για τα οποία είναι υπο­χρε­ω­μένα να εκτε­λούν σήμερα εκτι­μά­ται σε 15 εκατ., ενώ με βάση την Υ.Α. της 16.4.2020 απο­ζη­μιώ­νο­νται σε μηνιαία βάση με 7 εκατ.

Αν και ο υπουρ­γός Ναυ­τι­λίας Γιάννης Πλα­κιω­τά­κης στη­ρί­ζει τον κλάδο και επι­χει­ρεί να δια­σφα­λί­σει πρό­σθετα κον­δύ­λια και για το υπό­λοιπο του Ιουνίου, επί του παρό­ντος δεν υπάρχει σχετική επίσημη δια­βε­βαί­ωση. Αγνωστο παρα­μέ­νει ακόμα και το ποσό που θα μπο­ρέ­σει να πάρει από την Ευρω­παϊκή Ενωση, βάσει της σχε­τι­κής πρό­νοιας για φυσικές κατα­στρο­φές, το ελλη­νικό Δημόσιο για να απο­ζη­μιώ­σει τις ακτο­πλοϊ­κές από την απα­γό­ρευση μετα­κι­νή­σεων που επέβαλε. Αλλά η απο­ζη­μί­ωση αυτή πρέπει να αφορά και τα πλοία που σήμερα δεν εκτε­λούν δρο­μο­λό­για. Και αυτό διότι από τα 85 πλοία-μέλη του ΣΕΕΝ, μόνο τα 31 εκτε­λούν δρο­μο­λό­για, δηλαδή μόνο το 36%. Τα έξοδα όμως και των 54 πλοίων, τα οποία σήμερα είναι δεμένα στα λιμάνια είναι σημα­ντικά, καθώς έχουν επι­βα­ρυν­θεί με όλα τα έξοδα επι­σκευών, συντη­ρή­σεων, πιστο­ποί­η­σης καθώς και τα πάγια χρη­μα­το­οι­κο­νο­μικά και άλλα έξοδα που τα αφορούν, χωρίς να εκτε­λούν δρο­μο­λό­για και κατά συνέ­πεια χωρίς να υπάρ­χουν έσοδα.

«Πλωτή» καρα­ντίνα

Την ίδια ώρα, η απε­λευ­θέ­ρωση των μετα­κι­νή­σεων στα νησιά όπως προ­τεί­νε­ται από τον ΕΟΔΥ αφενός μοιάζει με πλωτή καρα­ντίνα αφε­τέ­ρου εγγυά­ται τις…  ζημίες των επι­χει­ρή­σεων. Για παρά­δειγμα, συστή­νο­νται η υπο­χρε­ω­τική θερ­μο­μέ­τρηση κατά την επι­βί­βαση όλων των επι­βα­τών και η ταυ­τό­χρονη συμπλή­ρωση επίσης από όλους τους επι­βά­τες «εντύπου-ερωτηματολογίου δήλωσης υγείας» για την ανί­χνευση επι­βα­τών που πιθανόν να έχουν εκτεθεί στο νέο κορω­νοϊό. Ο μέγι­στος επι­τρε­πό­με­νος αριθμός στα συμ­βα­τικά επι­βα­τηγά πλοία τα οποία δεν δια­θέ­τουν καμπί­νες για τους επι­βά­τες προ­βλέ­πε­ται να είναι ίσος με 50% του μέγι­στου επι­τρε­πό­με­νου αριθμού τόσο για τους στε­γα­σμέ­νους όσο και στους εξω­τε­ρι­κούς χώρους και για όσα δια­θέ­τουν καμπί­νες 55%. Ορί­ζε­ται «σε όλους τους εσω­τε­ρι­κούς και τους εξω­τε­ρι­κούς χώρους να τηρεί­ται η από­σταση του­λά­χι­στον 1,5 μ. και υπο­χρε­ω­τική χρήση υφα­σμά­τι­νης μάσκας» και «τα μέλη του πλη­ρώ­μα­τος θα ελέγ­χουν την τήρηση των μέτρων κοι­νω­νι­κής από­στα­σης σε όλους τους χώρους». Επίσης στις καμπί­νες προ­τεί­νε­ται να τηρεί­ται η ανα­λο­γία ένας επι­βά­της ανά καμπίνα ή μέχρι τέσ­σε­ρις αν πρό­κει­ται για οικο­γέ­νεια.

Μεγάλες απώ­λειες εσόδων και για τα λιμάνια

Σημα­ντικό ζήτημα για τα έσοδα των λιμε­νι­κών επι­χει­ρή­σεων, είτε αυτές είναι ιδιώτες παρα­χω­ρη­σιού­χοι είτε λιμε­νικά ταμεία, είτε φορείς του ευρύ­τε­ρου Δημο­σίου, δημιουρ­γούν οι περιο­ρι­σμοί στις μετα­κι­νή­σεις και ο μειω­μέ­νος αριθμός πλοίων λόγω των μέτρων για την επι­δη­μία. Μάλιστα, καθώς τα υπουρ­γεία Οικο­νο­μι­κών και Ναυ­τι­λίας δέχο­νται ειση­γή­σεις για μηδε­νι­σμό των λιμε­νι­κών τελών φέτος και αύξησής τους στα επόμενα έτη προς ανά­κτηση του εσόδου (είναι 5% επί του εισι­τη­ρίου και προ­τεί­νε­ται να μηδε­νι­στεί φέτος και να πάει στο 6% από το 2021 ή το 2022) γίνεται σαφές πως η απώλεια εσόδων θα αυξηθεί. Και αυτό, σε μια περίοδο που η δρα­στη­ριό­τητα της επι­βα­τη­γού ναυ­τι­λίας για τα λιμάνια θα έχει αυξη­μένα κόστη όπως αυτά προ­κύ­πτουν από τις αυξη­μέ­νες ανάγκες για καθα­ρι­σμούς αλλά και τις μεγα­λύ­τε­ρες ουρές που φέρνουν οι θερ­μο­με­τρή­σεις των επι­βα­τών, αν τελικά αυτές εφαρ­μο­στούν, και η στε­λέ­χωση υγειο­νο­μι­κών υπη­ρε­σιών αντι­με­τώ­πι­σης κρου­σμά­των. Φυσικά, μεγάλα είναι και τα απο­λε­σθέ­ντα έσοδα των λιμένων από το «πάγωμα» της κρουα­ζιέ­ρας εν γένει. Κάτι το οποίο, παρά τις περί του αντι­θέ­του προ­σπά­θειες του κλάδου, δεν ανα­μέ­νε­ται να αρθεί σύντομα. Αλλά ακόμα και αν τελικά η κρουα­ζιέρα επι­τρα­πεί, τα κρουα­ζιε­ρό­πλοια ενο­χο­ποιού­νται διεθνώς ως κατε­ξο­χήν επι­κίν­δυνα μέσα για τη δια­σπορά του ιού και έτσι η επι­στροφή των ταξι­διω­τών σε αυτά εκτι­μά­ται πως θα καθυ­στε­ρή­σει πολλούς μήνες αν όχι χρόνια.

Πηγή: kathimerini.gr

ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΛΛΟΣ