Την εξεύρεση λύσης για τους απολυμένους της ΔΕΥΑ Ιαλυσού ζήτησε ο βουλευτής Β. Υψηλάντης

Ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου κ. Βασίλης Α. Υψη­λά­ντης μιλώ­ντας σήμερα, στην Ολο­μέ­λεια της Βουλής των Ελλήνων επί του Νομο­σχε­δίου του Υπουρ­γείου Διοι­κη­τι­κής Μεταρ­ρύθ­μι­σης, τόνισε ότι επι­τέ­λους η γρα­φειο­κρα­τία πατάσ­σε­ται και ο εξορ­θο­λο­γι­σμός του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου φέρνει ορατά πλέον απο­τε­λέ­σματα.

Η χώρα έχει την ανάγκη να απε­μπλα­κεί απ’ ότι τη βαρύνει και την ταλαι­πω­ρεί. Παρόλα αυτά, ό,τι τον τόπο αυτό έχει ταλαι­πω­ρή­σει και πονέσει, ο ΣΥΡΙΖΑ επι­διώ­κει να συντη­ρεί, να επι­μέ­νει σ´ ένα φαύλο κράτος και στον κρα­τι­σμό που παράγει, να επι­διώ­κει την ανα­ξιο­κρα­τία και την ανυ­παρ­ξία κρι­τη­ρίων βαθ­μο­λό­γη­σης των δημο­σίων υπαλ­λή­λων, τη δια­τή­ρηση συστη­μά­των κρίσης από ημε­τέ­ρους και όχι βάσει αντι­κει­με­νι­κών κρι­τη­ρίων.

Ιδιαί­τερα ανα­φέρ­θηκε στους πρώην εργα­ζο­μέ­νους της ΔΕΥΑ Ιαλυσού και απο­λυ­μέ­νους από την ΔΕΥΑ Ρόδου για τους οποίους ανέφερε ότι είναι μια ιδιαί­τερη κατη­γο­ρία απο­λυ­μέ­νων εργα­ζο­μέ­νων, η απο­κα­τά­σταση των οποίων θα πρέπει να απα­σχο­λή­σει την Κυβέρ­νηση.

Το πλήρες κείμενο της ομιλίας του Βου­λευτή έχει ως εξής:

«Κυρίες και Κύριοι Συνά­δελ­φοι,

Κύριε Υπουργέ,

Το υπό ψήφιση νομο­σχέ­διο απο­τε­λεί ένα πρώτο σημα­ντικό βήμα, σε μια πορεία δύσκολη, για την πάταξη της ελλη­νι­κής γρα­φειο­κρα­τίας και του εξορ­θο­λο­γι­σμού του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου.

Είναι κοινός τόπος ότι η γρα­φειο­κρα­τία, στο μέγεθος που υπάρχει, είναι εμπόδιο στην εξέλιξη, στην ανά­πτυξη του κράτους και τρο­χο­πέδη στην άνθιση της ιδιω­τι­κής πρω­το­βου­λίας και κατ´ επέ­κταση στην αντι­με­τώ­πιση της γάγ­γραι­νας της ανερ­γίας.

Πρέπει να επι­ση­μά­νουμε ότι μετά το πρώτο βήμα, οφεί­λουμε να προ­βούμε σ’ ένα άλμα. Με την ολο­κλή­ρωση της ηλε­κτρο­νι­κής υπο­γρα­φής, αλλά και με μια χάρτα άρσης όλων των αντι­κι­νή­τρων που εκτρέ­φουν την γρα­φειο­κρα­τία και υπο­σκά­πτουν την ανά­πτυξη.

Και βέβαια το εγχεί­ρημα ξεκινά, σε μια περίοδο, που είναι ορατή η έξοδός μας από τις παρε­νέρ­γειες της μεγάλης κρίσης που έπληξαν τη χώρα μας και βεβαίως από το μνη­μό­νιο.

Και έχει επι­τευ­χθεί με τις θυσίες του ελλη­νι­κού λαού που πλήρωσε την κρα­τι­στική, συντε­χνιακή και κακώς εννο­ού­μενη συν­δι­κα­λι­στική ελλη­νική πολι­τική πραγ­μα­τι­κό­τητα του παρελ­θό­ντος.

Παρόλα αυτά, ό,τι τον τόπο αυτό έχει ταλαι­πω­ρή­σει και πονέσει, ο ΣΥΡΙΖΑ επι­διώ­κει να συντη­ρεί, να επι­μέ­νει σ´ ένα φαύλο κράτος και στον κρα­τι­σμό που παράγει, να επι­διώ­κει την ανα­ξιο­κρα­τία και την ανυ­παρ­ξία κρι­τη­ρίων βαθ­μο­λό­γη­σης των δημο­σίων υπαλ­λή­λων, τη δια­τή­ρηση συστη­μά­των κρίσης από ημε­τέ­ρους και όχι βάσει αντι­κει­με­νι­κών κρι­τη­ρίων.

Στην ενθάρ­ρυνση των άεργων, που απο­στε­ρούν την εργασία σε ανθρώ­πους, κυρίως νέους που επι­διώ­κουν αληθινά να εργα­στούν.

Δυστυ­χώς επι­στρά­τευ­σαν και πάλι το διχα­στικό και ακραίο λόγο, υπερ­το­νί­ζο­ντας ότι δήθεν το νομο­σχέ­διο, που συζη­τάμε, είναι απόρ­ροια της υπο­δού­λω­σης της χώρας στις μνη­μο­νια­κές της δεσμεύ­σεις.

Θαρρείς και η χώρα δεν έχει, από μόνη της, την ανάγκη να απε­μπλα­κεί απ’ ότι τη βαρύνει και την ταλαι­πω­ρεί.

Παρου­σί­ασε το γνωστό, ευκόλως και αζημίως επα­να­λαμ­βα­νό­μενο έργο της δήθεν αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας, που έχει επι­λέ­ξει πρω­τα­γω­νι­στικά η αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση, για να προσ­δώ­σει πολι­τική νομι­μο­ποί­ηση, στη στείρα, οπι­σθο­δρο­μική και κατα­στρε­πτική πολι­τική της πρόταση, στο ελλη­νικό πρό­βλημα .

Τακτική και αντι­πο­λι­τευ­τι­κός λόγος που φαντά­ζει ευχά­ρι­στος, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα όμως είναι φθο­ρο­ποιός για ό,τι ο ελλη­νι­κός λαός έχει κατα­φέ­ρει με κόπους και θυσίες.

Για τη λήψη μέτρων κατά της γρα­φειο­κρα­τίας, αφού επε­δί­ω­ξαν να μειώ­σουν τη σπου­δαιό­τητά τους, το προ­σπερ­νούν γιατί εδώ λογικά θα έπρεπε να πουν του­λά­χι­στον έναν καλό λόγο…

Την ιεράρ­χηση των επι­χει­ρη­σια­κών προ­τε­ραιο­τή­των, προ­κει­μέ­νου το κράτος μας να ανα­δια­τά­ξει τις δυνά­μεις του, ώστε να κατα­στεί πιο λει­τουρ­γικό και απο­τε­λε­σμα­τικό, υπο­δού­λωση στο μνη­μό­νιο.

Την εμμονή τους σε δια­τή­ρηση φορέων, που εδώ και καιρό έχουν εκπλη­ρώ­σει την απο­στολή τους, στη δια­τή­ρηση προ­φα­νώς αλλη­λο­ε­πι­κα­λυ­πτού­με­νων αρμο­διο­τή­των και τη σπατάλη των δημο­σίων πόρων ως “… απο­κύ­ημα μιας ετε­ρό­νο­μης και ασφαλώς παρα­δο­μέ­νης στην τριαρ­χία των δανει­στών νομο­θε­τική λει­τουρ­γία…”.

Αυτό είναι το έργο στο οποίο έχει επι­δο­θεί με περίσ­σεια ανευ­θυ­νό­τητα ο ΣΥΡΙΖΑ και οι δήθεν αντι­μνη­μο­νια­κοί παρα­κο­λου­θη­τές του στα δεξιά και αρι­στερά του Κοι­νο­βου­λίου μας.

Πρέπει ξεκά­θαρα ο Έλληνας πολίτης να γνω­ρί­ζει ότι με το εγχεί­ρημα αυτό εξορ­θο­λο­γι­σμού του κράτους, καταρ­γού­νται έντεκα φορείς των οποίων ο ρόλος μπορεί πλέον να ασκηθεί από κάποια υφι­στά­μενη δομή συνε­κτι­κό­τερα.

Τέσσερα νομικά πρόσωπα που ουδέ­ποτε δρα­στη­ριο­ποι­ή­θη­καν επι­χει­ρη­σιακά.

Τρία κλαδικά ερευ­νη­τικά κέντρα που λει­τουρ­γούν ως δημό­σιες υπη­ρε­σίες, συγ­χω­νεύ­ο­νται σ´ ένα ενιαίο ερευ­νη­τικό κέντρο, ενώ δύο νομικά πρόσωπα και μια αυτο­τε­λής δημόσια υπη­ρε­σία καταρ­γού­νται και συγ­χω­νεύ­ο­νται σ’ ένα νέο νομικό πρόσωπο.

Το μετα­βα­τικό στάδιο μέχρι τη θεσμο­θέ­τηση ενός μόνιμου συστή­μα­τος αξιο­λό­γη­σης των δημο­σίων υπαλ­λή­λων καθώς και επι­λο­γής γενικών διευ­θυ­ντών, διευ­θυ­ντών, τμη­μα­ταρ­χών και προϊ­στα­μέ­νων, με αντι­κει­με­νική συγκρι­τική αξιο­λό­γηση και προσ­διο­ρι­σμό ανω­τά­των ποσο­στών ανά κλίμακα βαθ­μο­λο­γίας που σε καμιά περί­πτωση δεν απο­τε­λεί πρό­κριμα από­λυ­σης ή μείωσης του μισθού, αλλά δια­δι­κα­σία για τη βελ­τί­ωση της απο­δο­τι­κό­τη­τας και της ποιό­τη­τας των προ­σφε­ρο­μέ­νων υπη­ρε­σιών των δημο­σίων υπαλ­λή­λων.

Κλεί­νο­ντας την παρέμ­βασή μου αυτή, θα ήθελα να αναφέρω ότι το άρθρο 43 του νομο­σχε­δίου, βελ­τιω­μένο νομο­τε­χνικά, ορθώς δίνει τη δυνα­τό­τητα επα­νε­λέγ­χου, κάθε είδους μετα­τρο­πής σύμ­βα­σης εργα­σια­κής σχέσης σε αορί­στου χρόνου από το ΑΣΕΠ για περι­πτώ­σεις που κατά το χρόνο της μετα­τρο­πής αυτής δεν συνέ­τρε­χαν οι προ­βλε­πό­με­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις ή δεν τηρή­θηκε η νόμιμη δια­δι­κα­σία.

Για να λει­τουρ­γή­σει όμως σωστά το κράτος δικαίου, οφεί­λουμε να δώσουμε την ευκαι­ρία απο­κα­τά­στα­σης εργα­ζο­μέ­νων, που ενώ είχαν όλες τις νόμιμες προ­ϋ­πο­θέ­σεις να κατα­στούν αορί­στου χρόνου, ευθύνη της υπη­ρε­σίας τους, τούτο δεν κατέστη εφικτό. Θεωρώ ότι η Κυβέρ­νηση οφείλει να ενσκύ­ψει στο πρό­βλημα και με βάση την κοι­νο­τική νομο­θε­σία να απο­κα­τα­στή­σει αδίκως απο­λυ­θέ­ντες εργα­ζό­με­νους οι οποίοι και ανα­γκαίοι στην υπη­ρε­σία τους είναι και δεν επι­βα­ρύ­νουν το δημόσιο.

Μια κατη­γο­ρία είναι οι προ­σφά­τως απο­λυ­μέ­νοι της ΔΕΥΑ Ρόδου και πρώην της ΔΕΥΑ Ιαλυσού. Επι­πλέον εξαι­τίας του κενού αυτού που δημιουρ­γή­θηκε μπαίνει σε κίνδυνο ολό­κληρο το απο­χε­τευ­τικό σύστημα του πλέον του­ρι­στι­κού κομ­μα­τιού της χώρας. Αν δε ανα­λο­γι­στούμε ότι αυτή την ώρα, που ο του­ρι­σμός προ­σφέ­ρει ένα σημα­ντικό ποσοστό στην αντι­με­τώ­πιση της κρίσης, οποια­δή­ποτε περι­βαλ­λο­ντική ζημιά θα ανα­τρέ­ψει δρα­μα­τικά το συσχε­τι­σμό αυτό. Καλώ λοιπόν την Κυβέρ­νηση άμεσα να ασχο­λη­θεί με την τόσο σοβαρή αυτή παρά­με­τρο.

Τέλος επι­ση­μαίνω ότι βάζουμε τέλος στη Φαύλη και Ακραία τακτική και ρητο­ρική, που μονα­δικό στόχο είχε την αύξηση της εκλο­γι­κής πελα­τείας δίχως να δίνει λογα­ρια­σμό σε κανέναν και επιρ­ρί­πτο­ντας τελικά τα δυσβά­στα­χτα βάρη στην πλειο­ψη­φία του ελλη­νι­κού λαού.

Σας ευχα­ρι­στώ.»