Η κατάκτηση της νησιωτικότητας ισοδυναμεί με κατάργηση των Μνημονίων στα νησιά

Μια από τις περι­φέ­ρειες που υπάρ­χουν σοβαρές πιθα­νό­τη­τες να κερ­δί­σουμε είναι η πιο πολυ­νη­σιακή περι­φέ­ρεια της χώρας μας, το Νότιο Αιγαίο.

Στο Νότιο Αιγαίο με τη Νησιω­τική Ανα­τροπή πρέπει και μπο­ρούμε να νική­σουμε

Και όταν λέω να κερ­δί­σουμε, δεν εννοώ στενά κομ­μα­τικά, αλλά κυρίως να κερ­δί­σουμε την πλειο­ψη­φία που θ’ ανοίξει δρόμους για τη νησιω­τι­κό­τητα, την απο­κέ­ντρωση και την περι­φε­ρειακή ανά­πτυξη, με αιχμή τη βιώσιμη ανά­πτυξη του νησιω­τι­κού μας χώρου.

Στην περί­πτωση νίκης κερ­δι­σμέ­νοι θα είναι τόσο αυτή καθε­αυτή η νησιω­τική Ελλάδα και οι κάτοι­κοι της όσο και τα κόμματα και οι δυνά­μεις που στη­ρί­ζουν το εγχεί­ρημα της αυτο­διοι­κη­τι­κής μας προ­σπά­θειας με επι­κε­φα­λής τον μέχρι σήμερα δήμαρχο Λειψών Μπενέτο Σπύρου.

Πρέπει να συνει­δη­το­ποι­ή­σουμε ότι βεβαίως οι περι­φε­ρεια­κές εκλογές έχουν κεντρικό πολι­τικό χαρα­κτήρα, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης ότι, ειδικά για μια Περι­φέ­ρεια νησιω­τική που βρί­σκε­ται στο νοτιο­α­να­το­λικό άκρο της χώρας, που θεω­ρεί­ται ταυ­τό­χρονα προ­βλη­μα­τική και δυσπρό­σιτη, αλλά και από τους πρώτους παγκό­σμιους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς, ο χαρα­κτή­ρας των εκλογών προ­σλαμ­βά­νει και σημα­ντικό αυτο­διοι­κη­τικό χαρα­κτήρα.

Όλοι γνω­ρί­ζουν και βιώνουν τις συνέ­πειες των κατα­στρο­φι­κών πολι­τι­κών των Μνη­μο­νίων, που εφαρ­μό­ζο­νται τα τέσσερα τελευ­ταία χρόνια. Ειδι­κό­τερα τα νησιά μας, με τις εφαρ­μο­ζό­με­νες ορι­ζό­ντιες πολι­τι­κές, μπορεί λόγω του­ρι­σμού να μην έχουν φτάσει στη εκπτώ­χευση που ζούν άλλες περιο­χές της χώρας, αλλά βιώνουν την κατάρ­γηση κάθε είδους νησιω­τι­κό­τη­τας, με μόνη ουσια­στική εξαί­ρεση μέχρι σήμερα την εφαρ­μογή μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στο Αιγαίο. Βιώνουν επίσης την κατάρ­γηση κάθε προ­σπά­θειας και κάθε κατά­κτη­σης προς την κατεύ­θυνση της απο­κέ­ντρω­σης που είχε με μύριες όσες δυσκο­λίες επι­τευ­χθεί τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες. Ο “Καλ­λι­κρά­της” ήταν η αρχή, που κατήρ­γησε την απο­κέ­ντρωση σε επίπεδο δημο­τι­κών κοι­νο­τή­των, εγκα­θι­στώ­ντας ένα άκρως δημαρ­χο­κε­ντρικό μοντέλο, και κατήρ­γησε επίσης τα Επαρ­χεία στο επίπεδο της δευ­τε­ρο­βάθ­μιας Αυτο­διοί­κη­σης. Στη συνέ­χεια, καταρ­γή­θη­καν σε πολλά νησιά ζωτικές απο­κε­ντρω­μέ­νες υπη­ρε­σίες, όπως ΔΟΥ, ΙΚΑ, Τελω­νεία, Ειρη­νο­δι­κεία, Επι­θε­ω­ρή­σεις Εργα­σίας, Γραφεία του ΕΟΤ κ.ά., εξα­να­γκά­ζο­ντας τους νησιώ­τες σε μετα­κι­νή­σεις προς τις πρω­τεύ­ου­σες των νομών ή ακόμα και προς την Αθήνα και φυσικά σε δυσβά­στα­κτα έξοδα, που προ­στί­θε­νται στους εξου­θε­νω­μέ­νους οικο­γε­νεια­κούς προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς από τις δρα­μα­τι­κές μειώ­σεις μισθών, συντά­ξεων και τη συνε­χι­ζό­μενη φορο­ε­πι­δρομή.

Αν σε όλα τα παρα­πάνω προ­σθέ­σουμε και τις κατα­λυ­τι­κές επι­πτώ­σεις στην υγεία, στην παιδεία, στην ακτο­πλοΐα, στο περι­βάλ­λον, εξ αιτίας των μεγάλων περι­κο­πών των δημό­σιων δαπανών, αλλά και των επι­λο­γών άκρατης ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης του κοι­νω­νι­κού κράτους και της εκποί­η­σης (ξεπου­λή­μα­τος) των στρα­τη­γι­κών τομέων της οικο­νο­μίας και της δημό­σιας περιου­σίας, όπως λιμάνια, αερο­δρό­μια, ακτές, παρα­λίες κ.λπ., τότε μιλάμε σίγουρα για έναν εφιάλτη, που πρέπει να εκδιώ­ξουμε το συντο­μό­τερο δυνατόν.

Πολλά νησιά μας, ειδι­κό­τερα μικρο­με­σαία, έχουν μείνει χωρίς για­τρούς, χωρίς πλοία, χωρίς κοι­νω­νι­κές παροχές, με χιλιά­δες μικρούς επαγ­γελ­μα­τίες στο κόκκινο.

Αυτή η κατά­σταση πρέπει να ανα­τρα­πεί και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με μια ευρύ­τατη εξ αντι­κει­μέ­νου αντι­μνη­μο­νιακή συμ­μα­χία, όπως αυτή που φαί­νε­ται να επι­τυγ­χά­νε­ται στο Νότιο Αιγαίο με τη συμ­με­τοχή του ΣΥΡΙΖΑ, των Οικο­λό­γων Πρά­σι­νων, των ΑΝ.ΕΛΛ. και οσο­νούπω και της ΔΗΜ.ΑΡ.

Πολλοί προ­βάλ­λουν ενστά­σεις στο προ­γραμ­μα­τικό πλαίσιο και στη δυνα­τό­τητα αυτή η συμ­μα­χία να είναι στέρεα και να βαδίσει ενωτικά στις μεγάλες καμπές και δυσκο­λίες που μας περι­μέ­νουν. Χωρίς να υποτιμώ τις δυσκο­λίες και τους συμ­βι­βα­σμούς που ανα­γκα­στικά θα γίνουν μερικές φορές σε βάρος και της από­λυ­της ιδε­ο­λο­γι­κής και πολι­τι­κής μας καθα­ρό­τη­τας, θέλω να τους πω ότι φυσικά η πιο “εύκολη” λύση είναι πάντοτε η επιλογή να κατε­βαί­νεις αυτο­τε­λώς, χωρίς συμ­μά­χους και χωρίς στρογ­γυ­λο­ποι­ή­σεις στη γραμμή σου. Όμως επειδή η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι πάντα πιο σύνθετη από τις επι­θυ­μίες μας, μήπως πρέπει να τολ­μή­σουμε να την αντι­με­τω­πί­σουμε, όταν μάλιστα είναι πολύ πιθανόν σε λίγους μήνες να κλη­θούμε ως ΣΥΡΙΖΑ, ως Αρι­στερά, ως κυβέρ­νηση κοι­νω­νι­κής σωτη­ρίας, να ανα­λά­βουμε συνο­λικά το τιμόνι της χώρας;

Και εν πάση περι­πτώ­σει, θα συμ­βού­λευα και τους πιο δύσπι­στους να ανα­τρέ­ξουν στο συμ­φω­νη­μένο προ­γραμ­μα­τικό πλαίσιο αρχών, που απο­τε­λεί και τη βάση εκκί­νη­σης της συμ­φω­νίας μας. Όπως επίσης και στη συμ­φω­νία ανά­κλη­σης των αντι­πε­ρι­φε­ρειαρ­χών με απόφαση του 75% της παρά­τα­ξης, καθώς και στην αποδοχή των επί μέρους υπο­ψη­φιο­τή­των μέσα από ευρείες συν­θέ­σεις και συναι­νέ­σεις

Κυρίως η αξιο­πι­στία της περι­φε­ρεια­κής μας παρά­τα­ξης, που θα λέγεται Νησιω­τική Ανα­τροπή, θα κριθεί από την ικα­νό­τητα της να πείσει ότι δεν στο­χεύει ν’ απο­τε­λέ­σει μια προ­ε­κλο­γική συμ­φω­νία μιας χρήσης, αλλά από τη σταθερή και αξιο­πρεπή παρου­σία της, μέσα και έξω από τις συνε­δριά­σεις του περι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λίου, με στόχο ν’ αλλά­ξουν όλα και στο επίπεδο του θεσμού, που έχει υπο­βαθ­μι­στεί ανε­πα­νόρ­θωτα, αλλά και στο επίπεδο της υλο­ποί­η­σης ενός προ­γράμ­μα­τος ανα­τρο­πής με κοι­νω­νικό και οικο­λο­γικό περιε­χό­μενο.

Αυτά όλα σημαί­νουν μαχη­τι­κό­τητα, δια­φά­νεια, δημο­κρα­τία, επε­ξερ­γα­σμέ­νες λύσεις και προ­τά­σεις, που μαζί με τον λαό και τις τοπικές νησιω­τι­κές κοι­νω­νίες θα διεκ­δι­κούν να υλο­ποι­ή­σουν όχι ατε­λεί­ω­τους κατα­λό­γους έργων, χωρίς προ­τε­ραιό­τη­τες, στρα­τη­γική και όραμα, με μόνο στόχο τα ποσοστά της απορ­ρο­φη­τι­κό­τη­τας των ευρω­παϊ­κών κον­δυ­λίων, αλλά συγκε­κρι­μέ­νες κοι­νω­νι­κές και περι­βαλ­λο­ντι­κές υπο­δο­μές, απόλυτα συμ­βα­τές με τον νησιω­τικό χώρο και τη βιώσιμη ανά­πτυξη.

Τα νησιά μας, που απο­τε­λούν το δια­μά­ντι του φυσικού κάλλους, του περι­βάλ­λο­ντος και της πολι­τι­στι­κής μας κλη­ρο­νο­μιάς και που παρά τον πακτωλό των χρη­μά­των που “έπεσαν” από τα τέσσερα Κοι­νο­τικά Πλαίσια Στή­ρι­ξης παρα­μέ­νουν ακόμα νησιά επο­χια­κής δια­βί­ω­σης, νησιά άναρχης και ανε­ξέ­λεγ­κτης ανά­πτυ­ξης, νησιά απο­μό­νω­σης και χωρίς οικο­νο­μική και κοι­νω­νική συνοχή.

Πρώτος στόχος, που απευ­θύ­νε­ται σε εθνικό αλλά και σ´ ευρω­παϊκό επίπεδο, είναι η διεκ­δί­κηση της νησιω­τι­κό­τη­τας στην πράξη, δηλαδή η εφαρ­μογή πολι­τι­κών σε όλα τα επίπεδα, που τύποις είναι θεσμο­θε­τη­μένη στις ευρω­παϊ­κές συν­θή­κες και στο ελλη­νικό Σύνταγμα.

Είναι προ­φα­νές ότι η εφαρ­μογή αυτών των νησιω­τι­κών πολι­τι­κών απαιτεί τόσο την άμεση κατάρ­γηση των Μνη­μο­νίων όσο και τη δρο­μο­λό­γηση πολι­τι­κών απο­κέ­ντρω­σης και περι­φε­ρεια­κής ανά­πτυ­ξης σε όλα τα επίπεδα, στη διοί­κηση, στην οικο­νο­μία, στις μετα­φο­ρές, στην ενέρ­γεια, στη χωρο­τα­ξία, στην υγεία, στην παιδεία, στον πολι­τι­σμό, παντού…

Και επειδή το Αιγαίο δεν εκποιεί­ται και οι μετα­φο­ρές, η υγεία, η παιδεία, η ενέρ­γεια, το περι­βάλ­λον απο­τε­λούν αδια­πραγ­μά­τευτα δημόσια και κοι­νω­νικά αγαθά, είμαστε απο­φα­σι­σμέ­νοι δυνα­μικά να τα διεκ­δι­κή­σουμε και να νική­σουμε. Θα τα κατα­φέ­ρουμε!

* Ο Νίκος Συρ­μα­λέ­νιος είναι βου­λευ­τής Κυκλά­δων του ΣΥΡΙΖΑ