“Ο θανατηφόρος ιός των ΄΄φετίχ΄΄”- Γράφει ο Γιάννης Παρασκευάς

Η πιο προ­βε­βλη­μένη ανα­γκαιό­τητα των ημερών είναι η αυτο­προ­στα­σία μας.

Εκόντες άκοντες ακο­λου­θούμε πιστά τις προ­στα­γές και τα μέτρα που ανα­κοι­νώ­νο­νται, η απο­μό­νωση, η υπο­χρε­ω­τική καρα­ντίνα επεν­δύ­ο­νται με πλήθος επι­χει­ρη­μά­των, με μια μόνιμη επωδό.

«Μείνετε σπίτι, έτσι προ­στα­τεύ­εις τον εαυτό σου και τους γύρω σου».

Για κάθε τι που λέγεται, υπάρχει πάντα και μια δεύτερη ανά­γνωση, αν αυτή η δεύτερη ανά­γνωση είναι αληθής ή ψευδής, είναι ένα ανα­πά­ντητο φιλο­σο­φικό ερώτημα.

Δεν αμφι­σβη­τεί­ται η καλή πρόθεση των Κυβερ­νώ­ντων (δεν ανα­φέ­ρο­μαι μόνο στη χώρα μας) όπου γης, ότι με την εξαγ­γε­λία των μέτρων, προ­σπα­θούν να σώσουν ζωές.

Ο ΙΟΣ όπως δεί­χνουν τα στα­τι­στικά στοι­χεία που ανα­κοι­νώ­νο­νται από όλες τις χώρες, θα μπο­ρούσε να μην είναι θανα­τη­φό­ρος, αν τα υφι­στά­μενα ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ, είχαν τίς δυνα­τό­τη­τες αντι­με­τώ­πι­σης μιας προ­σέ­λευ­σης ασθενών σε αυτά μεγα­λύ­τε­ρης της συνή­θους.

Οι εκκλή­σεις των Κυβερ­νώ­ντων και τα μέτρα, δημιουρ­γούν ένα ανάχωμα για την μη κατάρ­ρευση των ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΥΓΕΙΑΣ και του λεγό­με­νου πλέον Κράτους Πρό­νοιας.

Η σημε­ρινή κρίση του ΙΟΥ ξεγυ­μνώ­νει και απο­δυ­να­μώ­νει όλα αυτά τα «ΦΕΤΙΧ», που μέχρι προχθές ρύθ­μι­ζαν τις ζωές μας.

Το πρώτο και ισχυ­ρό­τερο ΦΕΤΙΧ η λεγό­μενη και πολ­λα­πλώς δια­φη­μι­ζό­μενη «αυτορ­ρύθ­μιση της αγοράς» και η παγκό­σμια δια­κυ­βέρ­νηση από τα Χρη­μα­το­πι­στω­τικά ιδρύ­ματα ή τις απο­κα­λού­με­νες «αγορές».

Με την εμφά­νιση της παν­δη­μίας σώπασαν και μετέ­φε­ραν την ευθύνη αντι­με­τώ­πι­σης του προ­βλή­μα­τος στα «ΕΘΝΙΚΑ ΚΡΑΤΗ» και στις επί μέρους Κυβερ­νή­σεις.

Μετέ­φε­ραν την ευθύνη σε αυτούς που μέχρι χθες λοι­δο­ρού­σαν και με κάθε τρόπο, νόμιμο ή παρά­νομο, επέ­βα­λαν στα Κράτη τις δικές τους επι­θυ­μίες και απο­φά­σεις.

Συρ­ρί­κνω­σαν στο ελά­χι­στο τις δυνα­τό­τη­τες άσκησης Εθνικών πολι­τι­κών, στο όνομα της Παγκο­σμιο­ποί­η­σης, Υπε­ρε­θνι­κών Ενώσεων, των ελευ­θε­ριών δήθεν μετα­κί­νη­σης κεφα­λαίων και ανθρώ­πων και στον ασφυ­κτικό έλεγχο της νομι­σμα­τι­κής πολι­τι­κής.

Λοι­δο­ρού­σαν και ευτέ­λι­ζαν ότι είχε Δημόσιο χαρα­κτήρα, για όλους εμάς είναι πολύ νωπές οι μνήμες πως μετα­χει­ρί­στη­καν την χώρα μας οι Ευρω­παίοι Εταίροι μας.

Το πρώτο δικό τους αιτού­μενο η ιδιω­τι­κο­ποί­ηση όλων των Δημό­σιων αγαθών, δίκτυα τηλε­φω­νίας, λιμάνια, αερο­δρό­μια, ρεύμα, νερό, Τρά­πε­ζες και ακο­λου­θού­σαν η Υγεία, η Πρόνοια και η Ασφά­λιση.

(Ας μην επι­κα­λε­στεί οποιοσ­δή­ποτε ότι αυτά δεν είναι δημόσια αγαθά)

Κατά­φε­ραν να τα απα­ξιώ­σουν, με επι­χει­ρή­ματα κακο­διοί­κη­σης, ελλειμ­μά­των και πελα­τεια­κής λει­τουρ­γίας, ναι υπήρχαν προ­βλή­ματα, λύνεις το πρό­βλημα, δεν το πετάς από το παρά­θυρο.

Είναι θανα­τη­φό­ρος ο ΙΟΣ, όχι όμως μόνο για όλους εμάς, βέβαιο είναι πως θα είναι θανα­τη­φό­ρος για το όλο Παγκό­σμιο Σύστημα δια­κυ­βέρ­νη­σης που μας έχουν επι­βάλ­λει.

Βέβαιο είναι πώς, αν όχι όλοι, αρκετοί θα σκε­φτούν ξανά, ποιος πρέπει να ο ρόλος και η έκταση αρμο­διο­τή­των του ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.

Θα ανα­ρω­τη­θούν αρκετοί για το αν θα πρέπει ή όχι τα Δημόσια αγαθά να είναι στην ευθύνη του Κράτους.

Με τον σημε­ρινό φόβο του θανάτου θα επα­νε­ξε­τά­σουν αρκετοί αν θα πρέπει να έχουμε Δημόσια Νοσο­κο­μεία που να καλύ­πτουν τις ανάγκες του πλη­θυ­σμού και με προ­βλέ­ψεις εκτά­κτων περι­πτώ­σεων.

Θα τεθούν από αρκε­τούς, κάποια ερω­τη­μα­τικά για την χρη­σι­μό­τητα της ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, με την μορφή την οποίαν έχει σήμερα και με τον τρόπο που λει­τουρ­γεί.

Ίσως θα πρέπει να τεθεί το ερώτημα, για το όφελος ποιων λει­τουρ­γεί;

Πολ­λα­πλές είναι οι περι­πτώ­σεις που για την χώρα μας, στα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζουμε με τους γεί­το­νες μας, ένιψε τας χείρας της.

Το ίδιο πράττει και τώρα με την κρίση του ΙΟΥ, ποια είναι η πολι­τική της και γιατί όλες οι χώρες της ΕΝΩΣΗΣ να μην έχουν ενιαία μέτρα και οικο­νο­μική στήριξη.

Τα μέτρα δημο­σιο­νο­μι­κής χαλά­ρω­σης, ή η ευχέ­ρεια χρήσης χρη­μά­των από το ΕΣΠΑ είναι και αυτά απο­φά­σεις διπλής ανά­γνω­σης, το κόστος τους θα το δούμε όταν περάσει η κρίση.

Το πιο τραγικό, άνθρω­ποι κατά εκα­το­ντά­δες χάνουν την ζωή τους και τα ανθρω­πά­κια των Αγορών ένα και μόνο μέλημα έχουν, πως δεν θα ζημιω­θούν οι ΤΡΑΠΕΖΕΣ, αν τον χειμώνα που θα έλθει το μεγα­λύ­τερο μέρος του πλη­θυ­σμού θα έχει έντονα προ­βλή­ματα επι­βί­ω­σης δεν τους απα­σχο­λεί.

Η Ιστορία διδά­σκει, μετά από τέτοιου είδους κρίσεις έρχο­νται τεκτο­νι­κές αλλαγές, επειδή όμως ο Καπι­τα­λι­σμός έχει την μορφή χαμαι­λέ­ο­ντα, τρέμω με την σκέψη ότι αυτό που θα δούμε αύριο, μην τυχόν και είναι χει­ρό­τερο από το σημε­ρινό.

Παρα­σκευάς Γιάννης

25/3/2020

ΥΣ: Χρόνια μας πολλά για τον Ευαγ­γε­λι­σμό και την Εθνική Επέτειο.