Μήνυμα Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ρόδου, για την Μεγάλη Εορτή του Ευαγγελισμού και την επέτειο της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας

Αγα­πη­τοί Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω

Πανη­γυ­ρί­ζουμε σήμερα την Μεγάλη Εορτή του Ευαγ­γε­λι­σμού της Υπε­ρα­γίας Θεο­τό­κου και εορ­τά­ζουμε την ένδοξη επέτειο της Εθνικής μας Παλιγ­γε­νε­σίας. «Ευαγ­γε­λί­ζου γην χαράν μεγάλην, αινείτε ουρανοί Θεού την δόξαν». Ο Πρω­το­στά­της Άγγελος μετα­φέ­ρει στην Παρθένο Μαρία, την Κεχα­ρι­τω­μένη Κόρη της Ναζαρέτ το χαρ­μό­συνο μήνυμα της σαρ­κώ­σεως του Θεού Λόγου. Ο Θεός δεν εγκα­τέ­λειψε τον άνθρωπο στην απέλ­πιδα και άσκοπη περι­πλά­νησή του. Έρχεται ο ίδιος, σαρ­κώ­νε­ται, γίνεται άνθρω­πος, για να συνα­ντή­σει τον άνθρωπο και να νοη­μα­το­δο­τή­σει την ανα­ζή­τησή του. Για να θερα­πεύ­σει την λύπη του, την αγωνία του, την απο­γο­ή­τευσή του, την ασθέ­νεια του. Για να τον απο­κα­τα­στή­σει στην πρώτη αξία του και να του χαρίσει αληθινή προ­ο­πτική ζωής και υπάρ­ξεως.

Αυτός ο σαρ­κω­θείς από την Παρθένο Μαρία Θεός υπέ­γραψε και την ελευ­θε­ρία του Γένους μας, όπως είπε χαρα­κτη­ρι­στικά ο Γέρος του Μωριά, ο Θεό­δω­ρος Κολο­κο­τρώ­νης. Οι Πατέρες μας με την δύναμη της πίστης στο σαρ­κω­θέ­ντα Θεό και κάτω από την μητρική και Αγία Σκέπη της Υπε­ρα­γίας Θεο­τό­κου εφύ­λα­ξαν την Ορθό­δοξη ταυ­τό­τητά τους, την ιδιο­προ­σω­πία του ευσε­βούς ημών Γένους, και αγω­νί­στη­καν θυσια­στικά «για του Χριστού την πίστη την αγία και της Πατρί­δος την ελευ­θε­ρία». Τιμούμε τις θυσίες τους, εμπνε­ό­μα­στε από το παρά­δειγμα τους και προ­σευ­χό­μα­στε ο Θεός να μας ανα­δει­κνύει άξιους της ελευ­θε­ρίας, που εκείνοι μας εχά­ρι­σαν, αλλά και «της ελευ­θε­ρίας των τέκνων του Θεού», όπως χαρα­κτη­ρι­στικά σημειώ­νει ο Από­στο­λος των Εθνών Παύλος.

Ο εφε­τι­νός όμως εορ­τα­σμός είναι δια­φο­ρε­τι­κός από εκεί­νους των προη­γου­μέ­νων ετών, εξαι­τίας της επι­δη­μίας που ενέ­σκηψε στη χώρα μας και στον κόσμο ολό­κληρο, για την εξέλιξη της οποίας πλη­ρο­φο­ρού­μα­στε από τα Μέσα Ενη­με­ρώ­σεως και Επι­κοι­νω­νίας. Ακούμε ότι ο αριθμός των συναν­θρώ­πων μας, που έχουν προ­σβλη­θεί, αυξά­νε­ται καθη­με­ρινά. Η πολι­τεία, για να περιο­ρί­σει την εξά­πλωση, εξαγ­γέ­λει μέτρα προ­στα­σίας, τα οποία όλοι καλού­μα­στε να τηρή­σουμε με συνέ­πεια και προσοχή για να προ­φυ­λά­ξουμε εαυτούς, τους οικεί­ους μας και τους ανθρώ­πους του κοι­νω­νι­κού μας περι­βάλ­λο­ντος. Λαμ­βά­νουμε τα μέτρα υγιει­νής που απαι­τού­νται, και απο­φεύ­γουμε τις άσκοπες μετα­κι­νή­σεις. Μένουμε στα σπίτια μας, στις ανα­γκαίες συνα­ντή­σεις μας κρα­τούμε απο­στά­σεις, και επι­δει­κνύ­ουμε σταθερή την απόφαση να συμ­βά­λουμε με κάθε τρόπο και προ­σω­πική θυσία στην υπέρ­βαση της δύσκο­λης αυτής κατα­στά­σεως. Δεν θέτουμε σε κίνδυνο την ζωή μας και τη ζωή των συναν­θρώ­πων μας, γιατί πιστεύ­ουμε ότι η ζωή είναι δώρο πολύ­τιμο του Θεού

Η Πολι­τεία, με σχετική Υπουρ­γική απόφαση, απο­φά­σισε την ανα­στολή της λει­τουρ­γίας των Ιερών Ναών μας, έως και την 30η Μαρτίου. Δεν γνω­ρί­ζουμε τις απο­φά­σεις για το επόμενο της 30ης Μαρτίου χρονικό διά­στημα. Επί­κει­ται η Μεγάλη Εβδο­μάδα και το Πάσχα. Οι προ­βλέ­ψεις δεν είναι αισιό­δο­ξες αλλά ελπί­ζουμε στην ενέρ­γεια της χάριτος του Θεού.

Η ανα­στολή της λει­τουρ­γίας των Ναών μας, μάς δημιουρ­γεί πόνο και θλίψη. Βρι­σκό­μα­στε σε μια πολύ δύσκολη συγκυ­ρία, μάλιστα κατά την περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσ­σα­ρα­κο­στής. Ποιός από μας θα μπο­ρούσε να φαντα­στεί πριν λίγο καιρό ότι θα ζούσαμε την λει­τουρ­γική αυτή στέρηση, θα σιγού­σαν οι καμπά­νες των Ναών μας, θα τελού­σαμε κεκλει­σμέ­νων των θυρών, όσοι μπο­ρούμε, τις ιερές Ακο­λου­θίες και θα βλέπαμε άδειες από πιστούς τις Εκκλη­σίες μας, μάλιστα τις ημέρες εκείνες κατά τις οποίες ήταν ασφυ­κτικά γεμάτες.

Η πολι­τεία λαμ­βά­νει τα μέτρα που κρίνει κατάλ­ληλα. Εμείς οφεί­λουμε να επι­δεί­ξουμε το μέτρο της ευθύνης μας. Το χρέος μας είναι να προ­χω­ρή­σουμε συντε­ταγ­μένα, στα πλαίσια της συντε­ταγ­μέ­νης πολι­τείας, της οποίας είμαστε πολίτες, ανε­ξάρ­τητα από προ­σω­πι­κές απόψεις. Ας αφή­σουμε κάθε προ­σω­πική αντι­πα­ρά­θεση, κάθε δια­χω­ρι­σμό σε πιστούς, ολι­γο­πί­στους, απί­στους κ.λ.π., καλ­λιερ­γώ­ντας «την ενότητα της πίστεως εν τω συν­δέ­σμω της ειρήνης». Στο νησί μας δεν έκλει­σαν όλοι οι Ναοί, δεν στα­μά­τη­σαν οι Ακο­λου­θίες και η τέλεση της Θείας Λει­τουρ­γίας. Τελού­νται ανελ­λι­πώς και κατά τάξιν στα Μονα­στή­ριά μας, από τις Αδελ­φό­τη­τές τους. Επίσης, σε κάποιες περι­πτώ­σεις, και σε άλλους Ναούς «κεκλει­σμέ­νων των θυρών».

Από τον τηλε­ο­πτικό σταθμό ΘΑΡΡΙ, τα ραδιό­φωνα, από τους τηλε­ο­πτι­κούς σταθ­μούς πανελ­λή­νιας εμβέ­λειας μετα­δί­δο­νται πολλές ιερές Ακο­λου­θίες και η Θεία Λει­τουρ­γία. Δόξα τω Θεώ έχουμε αυτή την παρά­κληση. Οι κατ οίκον προ­σευ­χές μας δεν στα­μά­τη­σαν. Ας κάνουμε το σπίτι μας κατ οίκον Εκκλη­σία. Να ανά­ψουμε το καντήλι μας, να λιβα­νί­σουμε, να γονα­τί­σουμε μπροστά στα εικο­νί­σματά μας και να παρα­κα­λέ­σουμε όλοι μαζί τον Θεό να δείξει το έλεός Του και να μας δώσει την χαρά της επι­στρο­φής στην λατρεία της Εκκλη­σίας, στις εργα­σίας μας και στις κοι­νω­νι­κές συνα­να­στρο­φές μας. Η πικρία και ο πόνος όλων μας, εξ αιτίας της ανα­στο­λής της λει­τουρ­γίας των Ναών μας

να γίνει αφορμή για έντονη προ­σευχή. Να λει­τουρ­γή­σουμε αυτό τον καιρό πάνω στο θυσια­στή­ριο της καρδιάς μας και να ετοι­μα­στούμε ώστε να επι­τρέ­ψουμε ανα­γεν­νη­μέ­νοι και στους Ναούς μας και στην καθη­με­ρι­νό­τητά μας.

Ας γίνει η κατά­σταση που ζούμε ευκαι­ρία να επα­νε­κτι­μή­σουμε το δώρο της ζωής, την αξία της αλη­θι­νής συνα­ντή­σεως με τον άλλο, τον συνάν­θρωπο μας, το νόημα της λατρείας της Εκκλη­σίας μας, το θησαυρό της πατρο­γο­νι­κής μας ευσέ­βειας, όλα εκείνα που δια­χρο­νικά μας χαρα­κτή­ρι­ζαν και μας έκαναν να καυ­χώ­μα­στε για την δυνα­μική της ιδιο­προ­σω­πίας μας.

Ας ανα­λο­γι­στούμε με ταπεί­νωση την πνευ­μα­τική διά­σταση του προ­βλή­μα­τός μας. Μας επι­βλή­θηκε ένα πνευ­μα­τικό επι­τί­μιο. Ας το βαστά­σουμε. Ας προ­σπα­θή­σουμε να το βιώ­σουμε πνευ­μα­τικά. Ως αφορμή μετα­νοίας για τις ελλεί­ψεις και παρα­λεί­ψεις μας. Μην ξεχνάμε ότι το αίτιο κάθε πει­ρα­σμού μας είναι πνευ­μα­τι­κής φύσεως. Αυτό μας διδά­σκουν οι Πατέρες δια μέσου όλων των αιώνων.

Ας στα­θούμε με ευθύνη απέ­να­ντι στην παρούσα περί­σταση, ας επι­μεί­νουμε στην προ­σευχή και όχι στους ρεμ­βα­σμούς και μετε­ω­ρι­σμούς των μέσων κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης, ας δρά­σουμε με ακε­ραιό­τητα φρο­νή­μα­τος και εκκλη­σια­στι­κής συνει­δή­σεως, με την βεβαιό­τητα της πίστεως ότι «Μεθ ημών ο Θεός», «Ο παι­δεύων και πάλιν ιώμενος». Ο Θεός δεν μας εγκα­τέ­λειψε, ούτε θα μας εγκα­τα­λεί­ψει. «Πιστεύ­ετε εις Θεόν».

Ως άνθρω­ποι λυπού­μα­στε για την ενε­στώσα κατά­σταση. Προ­σευ­χό­μα­στε για τους ασθε­νείς. Σκε­φτό­μα­στε αυτούς που έχασαν δικούς τους ανθρώ­πους. Δεν έχει σημασία αν είναι μακριά μας. Αυτό τον καιρό, πιστεύω, αισθά­νο­μα­στε όλοι την βαρύ­τητα που έχει η ευαγ­γε­λική λέξη «πλησίον». Προ­σευ­χό­μα­στε για όσους αγω­νί­ζο­νται στο τομέα της Υγείας, τους για­τρούς, το νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό, τους ερευ­νη­τές, και όλους, όσοι είναι στο καθη­με­ρινό αγώνα για να λει­τουρ­γή­σουν τα πράγ­ματα σωστά και να προ­χω­ρή­σουμε συντε­ταγ­μένα στην υπέρ­βαση της κρίσεως.

Σας ασπά­ζο­μαι «εν Κυρίω Ιησού τω Σωτήρι ημών» τον «ιατρόν των ψυχών και των σωμάτων» και επα­να­λαμ­βάνω, με ποι­μα­ντική ευθύνη, ότι είναι ευθύνη και χρέος όλων μας να τηρούμε τις οδηγίες των αρμό­διων Οργάνων της Πολι­τείας για την προ­στα­σία μας από τον κορω­νοϊό και να στα­θούμε υπεύ­θυνα μπροστά σ᾽ αυτή την παν­δη­μία, προ­σευ­χό­με­νοι έντονα και ακα­τά­παυ­στα και εκλι­πα­ρού­ντες το έλεος του Θεού.

Μετά πατρι­κών ευχών και αγάπης εν Κυρίω

Ο Μητρο­πο­λί­της

Ο Ρόδου Κύριλ­λος