Ανακοίνωσε την υποψηφιότητα του ο Φώτης Χατζηδιάκος

Την υπο­ψη­φιό­τητά του στο Δήμο Ρόδου ανα­κοί­νωσε σήμερα το μεση­μέρι ο αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Δωδε­κα­νή­σου κ. Φώτης Χατζη­διά­κος σε συνέ­ντευξη τύπου που παρα­χώ­ρησε από το δικη­γο­ρικό του γραφείο.

Ο κ. Χατζη­διά­κος προ­γραμ­μα­τί­ζει να ανα­κοι­νώ­σει την ιδρυ­τική δια­κή­ρυξη και τα πρώτα ονόματα των υπο­ψη­φίων που πλαι­σιώ­νουν το συν­δυα­σμό του την 7η Μαρτίου 2014.

Εξαι­ρε­τικό ενδια­φέ­ρον έχει το γεγονός ότι ο κ. Χατζη­διά­κος ανα­μέ­νει την κατά­θεση του νομο­σχε­δίου του Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών την Παρα­σκευή αλλά και τρο­πο­λο­γίας του βου­λευτή του ΠΑΣΟΚ κ. Νίκου Σηφου­νάκη, που προ­βλέ­πει την κατά­τμηση των ενιαίων νησιω­τι­κών δήμων με πλη­θυ­σμό άνω των 30.000 κατοί­κων.

Οι πρώτες πλη­ρο­φο­ρίες θέλουν την τρο­πο­λο­γία να ψηφί­ζε­ται εντός 10ημέρου και να έχει άμεση εφαρ­μογή ενώ άλλες θέλουν το “σπάσιμο” των δήμων να συντε­λεί­ται αφού εξα­ντλη­θεί δια­βού­λευση με τις κοι­νω­νίες, μετά τη λήξη της 5ετούς θητείας των νέων δημάρ­χων.

Ανα­λυ­τικά, η δήλωση του κ. Χατζη­διά­κου είναι η εξής:

Στις προ­σε­χείς αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλογές απο­φά­σισα να ηγηθώ ανε­ξάρ­τη­του συν­δυα­σμού ως υπο­ψή­φιος Δήμαρ­χος Ρόδου.

Η επιλογή μου αυτή είναι συνυ­φα­σμένη με την αίσθηση του καθή­κο­ντος και την αγάπη μου για τη Ρόδο. Αναμ­φι­σβή­τητα, οι προ­κλή­σεις και οι ευθύνες είναι πολλές και πολύ­πλευ­ρες αλλά έχουμε τη θέληση, τη γνώση και την εμπει­ρία να τις αντι­με­τω­πί­σουμε.

Την απόφαση μου αυτή ενί­σχυ­σαν οι προ­τρο­πές των συμπο­λι­τών μας από κοι­νω­νι­κούς και επαγ­γελ­μα­τι­κούς φορείς, από δια­φο­ρε­τι­κούς πολι­τι­κούς χώρους και απο­τέ­λε­σαν για εμένα την πρό­κληση και πρό­σκληση για την ανάληψη μιας νέας ευθύνης. Αυτό είναι ιδιαί­τερα μεγάλη τιμή.

Η Τοπική Αυτο­διοί­κηση και ειδικά ο πρώτος βαθμός απο­τε­λεί τον αμε­σό­τερο τρόπο έκφρα­σης του δημο­κρα­τι­κού μας πολι­τεύ­μα­τος γιατί οι πολίτες έχουν τη δυνα­τό­τητα να συμ­με­τέ­χουν ενεργά σ’ αυτή . Η παρου­σία μου είναι γνωστή μέσα από την άσκηση των μέχρι τώρα θεσμι­κών μου καθη­κό­ντων. Όλα αυτά τα χρόνια της θητείας μου μοι­ρά­στηκα και μοι­ρά­ζο­μαι ακόμη και σήμερα καθη­με­ρινά τις αγωνίες και τους προ­βλη­μα­τι­σμούς των συμπο­λι­τών μας.

Η παρά­ταξη μας είναι ανοιχτή σε κάθε πρόταση συνερ­γα­σίας και συμπό­ρευ­σης, εφόσον υπάρ­χουν κοινοί στόχοι, κοινές αγωνίες και κοινό όραμα. Στόχος μας είναι να οδη­γή­σουμε τη Ρόδο ψηλό­τερα, με πολλή δουλειά, σχε­δια­σμό, συναί­νεση και συνερ­γα­σία αλλά και με ρήξεις, όπου χρεια­σθεί.

Σε αυτόν τον αγώνα θα προ­χω­ρή­σουμε μαζί και θα αγω­νι­στούμε με όλες μας τις δυνά­μεις για να πετύ­χουμε.

Προ­σω­πικά, θεωρώ ότι οφείλω πολλά στον τόπο μας και γι’ αυτό θα συνε­χίσω να μάχομαι για ένα καλύ­τερο αύριο.

Θέλω να ανα­φερθώ και στη χθεσινή δήλωση του σημε­ρι­νού Δημάρ­χου, φίλου και συνερ­γάτη μου στη Νομαρ­χιακή Αυτο­διοί­κηση κ.Στάθη Κου­σουρνά.

Ο Στάθης και οι συνερ­γά­τες του κλή­θη­καν μέσα από πολλές δυσκο­λίες να αντι­με­τω­πί­σουν τα προ­βλή­ματα μιας μεγάλης μεταρ­ρύθ­μι­σης, που επέφερε ο Καλ­λι­κρά­της, ανα­λαμ­βά­νο­ντας το δύσκολο έργο της ενο­ποί­η­σης δέκα δήμων σε έναν. Κανείς δεν μπορεί να κατα­λο­γί­σει στη σημε­ρινή δημο­τική αρχή την έλλειψη προ­σπά­θειας και κανείς δεν μπορεί να μηδε­νί­σει ή να αμφι­σβη­τή­σει την έως τώρα προ­σφορά της.

Παρά τις όποιες δυσκο­λίες, ο Δήμαρ­χος και τα στελέχη της παρά­τα­ξής του προ­σέ­φε­ραν με όλες τους τις δυνά­μεις, με δια­φά­νεια και τιμιό­τητα, για το καλό του τόπου μας. Πάνω σε αυτό το έργο θέλουμε να χτί­σουμε, με μια δια­φο­ρε­τική αντί­ληψη και δυνα­μική.

Η επιλογή του Στάθη να απο­χω­ρή­σει από τις προ­σε­χείς εκλογές επι­βε­βαιώ­νει την υπευ­θυ­νό­τητα και το πολι­τικό του ήθος, εφαρ­μό­ζο­ντας στην πράξη τη ρήση του αρχαίου Αγάθωνα :

«τον άρχοντα τριων δη μέμνη­σθαι ότι :

πρώτον ανθρω­πων αρχεί,

δευ­τε­ρον κατά νόμω αρχει,

τρίτον ουκ αει αρχει»

Αυτό διδά­σκει και όλους μας.

Τέλος, θέλω να ευχηθώ καλή δύναμη σε όσους συμ­με­τά­σχουν στις προ­σε­χείς εκλογές.

Είμαι βέβαιος ότι θα υπάρξει ένας πολι­τι­σμέ­νος και εποι­κο­δο­μη­τι­κός προ­ε­κλο­γι­κός αγώνας, αφού ο μονα­δι­κός μας αντί­πα­λος είναι τα προ­βλή­ματα του τόπου.