Επανέρχεται στα σχολεία το «πολλαπλό» βιβλίο

Ετσι, για όσους ανα­ρω­τιού­νται ποιος είναι ο λόγος που δυσκο­λεύ­ο­νται τα παιδιά τους σε αρκετά μαθή­ματα (ιδίως στο δημο­τικό), η απά­ντηση είναι συχνά απλή: φταίνε τα σχολικά βιβλία… Και η δυνα­τό­τητα επι­λο­γής μεταξύ δια­φο­ρε­τι­κών σχο­λι­κών εγχει­ρι­δίων μπορεί να έχει χαρα­κτήρα διδα­κτι­κής «σωτη­ρίας».

Αλλαγές

Το υπουρ­γείο Παι­δείας, παράλ­ληλα με τις αλλαγές που σχε­διά­ζει για τις επό­με­νες χρονιές στην καθη­με­ρι­νό­τητα των σχο­λείων, φέρνει στην επι­φά­νεια και το θέμα του «πολ­λα­πλού βιβλίου», το οποίο όμως συν­δέ­ε­ται με μια γενι­κό­τερη αλλαγή στη φιλο­σο­φία της εκπαί­δευ­σης: διεύ­ρυνση της ύλης των μαθη­μά­των, διδα­σκα­λία και εξέταση γενικών ενο­τή­των και περιό­δων και όχι συγκε­κρι­μέ­νων «στεγνών» λεπτο­με­ρειών τις οποίες πρέπει να απο­μνη­μο­νεύ­σουν οι μαθητές.

«Αν ο μαθητής έχει μόνο ένα βιβλίο, η τάση είναι να δια­βά­ζει από τη σελίδα 5 μέχρι τη σελίδα 8» δήλωσε πρό­σφατα η υπουρ­γός Παι­δείας. «Οταν έχεις να συν­δυά­σεις πολλές πηγές, περισ­σό­τε­ρες πάντως της μίας, ήδη καλ­λιερ­γεί­ται περισ­σό­τερη κριτική σκέψη για τους μαθητές» ανέφερε.

Τι είναι όμως ο θεσμός του «πολ­λα­πλού βιβλίου»; Είναι απλά περισ­σό­τερα του ενός, εγκε­κρι­μένα από το Παι­δα­γω­γικό Ινστι­τούτο, βιβλία τα οποία επι­λε­γό­μενα μπορούν να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν ως διδα­κτικά για κάθε μάθημα. Το ποια βιβλία από αυτά θα χρη­σι­μο­ποι­ή­σει το κάθε σχολείο το επι­λέ­γουν οι εκπρό­σω­ποί του, ενώ δια­φο­ρε­τικά εγχει­ρί­δια για το κάθε μάθημα μπορούν να τοπο­θε­τού­νται στις σχο­λι­κές βιβλιο­θή­κες, ώστε να ενθαρ­ρύ­νο­νται δάσκα­λοι και μαθητές να ανα­τρέ­χουν σε περισ­σό­τερα του ενός βιβλία.

Παράλ­ληλα οι μαθητές μαθαί­νουν έτσι να ελέγ­χουν πηγές και να συν­δυά­ζουν γνώσεις, ανα­ζη­τώ­ντας τα κείμενα που κατα­λα­βαί­νουν καλύ­τερα, κάτι που δημιουρ­γεί και έναν υγιή αντα­γω­νι­σμό μεταξύ των συγ­γρα­φι­κών ομάδων για το ποια θα φτιάξει το καλύ­τερο βιβλίο. Παράλ­ληλα, όμως, ενθαρ­ρύ­νο­νται και­νο­τό­μες, πρω­τό­τυ­πες, ενδια­φέ­ρου­σες προ­σεγ­γί­σεις, που θα βελ­τιώ­σουν την ποιό­τητα κάθε μαθή­μα­τος.

Με την εφαρ­μογή του «πολ­λα­πλού βιβλίου» το Παι­δα­γω­γικό Ινστι­τούτο θα μπορεί να καταρ­τί­ζει τα ανα­λυ­τικά προ­γράμ­ματα για κάθε μάθημα και με βάση το ποιος ενδια­φέ­ρε­ται – ομάδες πανε­πι­στη­μια­κών ή εκπαι­δευ­τι­κών, ιδιώτες ή εκδο­τι­κοί οίκοι – θα μπορούν να γράψουν ένα βιβλίο. Στη συνέ­χεια, το Παι­δα­γω­γικό Ινστι­τούτο ή το κάθε σχολείο χωριστά θα μπορεί να επι­λέ­ξει το καταλ­λη­λό­τερο βιβλίο για να διδα­χθεί στις σχο­λι­κές αίθου­σες.

Ο θεσμός ψηφί­στηκε στα τέλη της δεκα­ε­τίας του ’90. Εφαρ­μό­στηκε για δύο χρόνια στη Φυσική, τη Χημεία και τη Βιο­λο­γία των δύο τελευ­ταίων τάξεων του λυκείου. Στη συνέ­χεια όμως καταρ­γή­θηκε καθώς δημιουρ­γή­θη­καν προ­βλή­ματα στην διανομή των βιβλίων, αλλά και στους προ­βλη­μα­τι­σμούς για τις επι­πτώ­σεις που μπορεί να είχε στις εξε­τά­σεις το δια­φο­ρε­τικό περιε­χό­μενο στην ύλη.

ΠΗΓΉ tanea.gr

Μάρνυ Παπα­ματ­θαίου