“Ο νέος νόμος διαμεσολάβησης που ψηφίστηκε”-Γράφει ο Ιωάννης. Σ. Κουμπιάδης , δικηγόρος Ρόδου

Σύ­ντο­μο ιστο­ρι­κό του θε­σμού της δια­με­σο­λά­βη­σης που ψη­φί­στη­κε προ­χθες στις 28-11-2019 μετά τις αλ­λε­πάλ­λη­λες αλ­λα­γές λόγω ατε­λέ­σφο­ρης εφαρ­μο­γής , όπως προ­κύ­πτει από την ίδια την ΑΙ­ΤΙΟ­ΛΟ­ΓΙ­ΚΗ ΕΚ­ΘΕ­ΣΗ στο σχέ­διο του νέου νόμου που ψη­φί­στη­κε στις 28-11-2019 «Δια­με­σο­λά­βη­ση σε αστι­κές και εμπο­ρι­κές υπο­θέ­σεις – Πε­ραι­τέ­ρω εναρ­μό­νι­ση της Ελ­λη­νι­κής Νο­μο­θε­σί­ας προς τις δια­τά­ξεις της Οδη­γί­ας 2008/52/εκ του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου και του Συμ­βου­λί­ου της 21ης Μάϊου 2008». Στην αι­τιο­λο­γι­κή αυτή έκ­θε­ση επι­ση­μαί­νο­νται με­τα­ξύ άλλων και τα εξής: Με την Οδη­γία 2008/52/ΕΚ, για ορι­σμέ­να θέ­μα­τα δια­με­σο­λά­βη­σης σε αστι­κές και εμπο­ρι­κές υπο­θέ­σεις, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των υπο­θέ­σε­ων οι­κο­γε­νεια­κού δι­καί­ου, επι­χει­ρεί­ται η διευ­κό­λυν­ση της πρό­σβα­σης στην εναλ­λα­κτι­κή επί­λυ­ση των δια­φο­ρών και η προ­α­γω­γή του φι­λι­κού δια­κα­νο­νι­σμού. Η οδη­γία 2008/52/ΕΚ ει­σή­χθη στην ελ­λη­νι­κή έν­νο­μη τάξη με την ψή­φι­ση του ν. 3898/2010, οπότε ξε­κί­νη­σε και η προ­σπά­θεια εξοι­κεί­ω­σης κατ’ αρχήν του νο­μι­κού κό­σμου της χώρας με τον θεσμό. Πλην όμως ο ν. 3898/2010, μετά από οκτώ σχε­δόν έτη εφαρ­μο­γής, δεν είχε απο­δώ­σει τα ανα­με­νό­με­να, ο δε αριθ­μός των δια­με­σο­λα­βή­σε­ων με βάση το νόμο αυτό ήταν πολύ χα­μη­λός, χωρίς να μπο­ρέ­σει να δη­μιουρ­γη­θεί μια σχε­τι­κή κουλ­τού­ρα εξω­δι­κα­στι­κής διευ­θέ­τη­σης των υπο­θέ­σε­ων, γε­γο­νός που κα­τα­στρα­τη­γεί την επι­τα­γή του κοι­νο­τι­κού νο­μο­θέ­τη σύμ­φω­να με την οποία πρέ­πει τα κράτη μέλη να εξα­σφα­λί­σουν τη «δη­μιουρ­γία ισόρ­ρο­πης σχέ­σης με­τα­ξύ της δια­με­σο­λά­βη­σης και των δι­κα­στι­κών δια­δι­κα­σιών. Για τους ανω­τέ­ρω λό­γους ο νο­μο­θέ­της με τα άρθρα 178 έως 206 του ν.4512/2018 θέ­σπι­σε επι­πλέ­ον κα­νό­νες, με σκοπό να εξα­σφα­λί­σει την εφαρ­μο­γή της δια­με­σο­λά­βη­σης στην πράξη.. Εντού­τοις, όμως, με τις ανω­τέ­ρω δια­τά­ξεις του ν. 4512/2018 δεν επι­τεύ­χθη­κε ο σκο­πός για τον οποίο αυτές θε­σπί­στη­καν, δε­δο­μέ­νου ότι το στά­διο της υπο­χρε­ω­τι­κής υπα­γω­γής κά­ποιων δια­φο­ρών στη δια­δι­κα­σία της δια­με­σο­λά­βη­σης που προ­βλέ­φθη­κε στο άρθρο 182 του ανω­τέ­ρω νόμου ου­δέ­πο­τε εφαρ­μό­στη­κε στην πράξη, διότι ανε­στά­λη η ισχύς του. Πε­ραι­τέ­ρω, οι δια­τά­ξεις που αφο­ρού­σαν στην υπο­χρε­ω­τι­κό­τη­τα κρί­θη­καν αντι­συ­νταγ­μα­τι­κές από τη Διοι­κη­τι­κή Ολο­μέ­λεια του Αρεί­ου Πάγου με την με αριθ­μό 34/2018 από­φα­σή του. Κα­τό­πιν τού­του, προ­έ­κυ­ψε η ανά­γκη θέ­σπι­σης νέων δια­τά­ξε­ων προ­κει­μέ­νου να ει­σα­χθεί ο εναλ­λα­κτι­κός αυτός τρό­πος επί­λυ­σης των δια­φο­ρών στην ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία και η όποια υπο­χρε­ω­τι­κό­τη­τα να ανα­φέ­ρε­ται στη συμ­με­το­χή σε μία αρ­χι­κή συ­νε­δρία των μερών με τον δια­με­σο­λα­βη­τή και σε καμία πε­ρί­πτω­ση στην επί­τευ­ξη συμ­φω­νί­ας, που πα­ρα­μέ­νει πά­ντο­τε ανα­φαί­ρε­το δι­καί­ω­μα των μερών, ενώ σε πε­ρί­πτω­ση απο­τυ­χί­ας των δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων, τα μέρη ανε­μπό­δι­στα δύ­να­νται να προ­σφύ­γουν στη τα­κτι­κή δι­καιο­σύ­νη. Έτσι προ­έ­κυ­ψε ο νέος νόμος δια­με­σο­λά­βη­σης που ψη­φί­στη­κε προ­χθές στις 28-11-2019 και θα εφαρ­μο­στεί στα­δια­κά: ΕΙ­ΔΙ­ΚΟ­ΤΕ­ΡΑ , σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του ακρο­τε­λεύ­τιου άρ­θρου 44 του νε­ο­πα­γούς αυτού νόμου που επα­νει­σά­γει το θεσμό της δια­με­σο­λά­βη­σης, προ­βλέ­πο­νται :

ΑΚΡΟ­ΤΕ­ΛΕΥ­ΤΙΟ ΑΡΘΡΟ 44

Έναρ­ξη ισχύ­ος

Η ισχύς του πα­ρό­ντος αρ­χί­ζει από τη δηµοσί­ευ­σή του στην Εφηµερίδα της Κυ­βερ­νή­σε­ως, πλην των άρ­θρων 6 και 7 του πα­ρό­ντος, τα οποία τί­θε­νται σε ισχύ και κα­τα­λαµβά­νουν τις αγω­γές που κα­τα­τί­θε­νται µετά την πα­ρέ­λευ­ση των κα­τω­τέ­ρω ηµεροµηνιών, ως εξής: α) από τη 15η Ια­νουα­ρί­ου 2020 για τις οι­κο­γε­νεια­κές δια­φο­ρές, εκτός από αυτές των πε­ρι­πτώ­σε­ων α΄, β΄ και γ΄ της πα­ρα­γρά­φου 1, καθώς και της πα­ρα­γρά­φου 2 του άρ­θρου 592 ΚΠολΔ και β) από τη 15η Μαρ­τί­ου 2020 για τις δια­φο­ρές που εκ­δι­κά­ζο­νται κατά την τα­κτι­κή δια­δι­κα­σία και υπά­γο­νται στην καθ’ ύλην αρµοδιό­τη­τα του Μονοµελούς Πρω­το­δι­κεί­ου αν η αξία του αντι­κειµένου της δια­φο­ράς υπερ­βαί­νει το ποσό των τριά­ντα χι­λιά­δων (30.000) ευρώ και του Πολυµελούς Πρω­το­δι­κεί­ου. Μετά την πά­ρο­δο δύο (2) ετών από την τε­λευ­ταία ηµεροµηνία, το Υπουρ­γείο Δι­καιο­σύ­νης θα αξιο­λο­γή­σει τα απο­τε­λέσµατα του θεσµού της διαµεσο­λά­βη­σης και της υπο­χρε­ω­τι­κής αρ­χι­κής συ­νε­δρί­ας των άρ­θρων 6 και 7 του πα­ρό­ντος.

Ση­μεί­ω­ση δική μου :Το τε­λευ­ταίο υπο­γραμ­μι­σμέ­νο εδά­φιο του ως άνω άρ­θρου 44 προ­οιω­νί­ζει τη δυ­σκο­λία εφαρ­μο­γής του θε­σμού δια­με­σο­λά­βη­σης , γι­΄αυ­τό και ο ίδιος ο νο­μο­θέ­της τον θέτει για μια 2ετία υπό δο­κι­μα­σία ,προ­κει­μέ­νου να αξιο­λο­γή­σει τα απο­τε­λέ­σμα­τα εφαρ­μο­γής του. Ευ­ελ­πι­στού­με να επι­τύ­χει.