Γιώργος Ζαχαριάδης: «Σημείο αναφοράς οι αγώνες στη Ρόδο»

Ένας από τους ανθρώπους- δημο­σιο­γρά­φους που έζησαν την ποδη­λα­σία στα «χρυσά» της χρόνια είναι και ο Γιώργος Ζαχα­ριά­δης. Ο ένας εκ των ιδρυτών του Α.Ο. Κολοσ­σός το 1963 θυμή­θηκε μαζί μας τις μονα­δι­κές στιγμές που έζησε τις περα­σμέ­νες δεκα­ε­τίες στη Ρόδο, μιλάει για την ποδη­λα­σία, την ιστορία της στο νησί και πολλά ενδια­φέ­ρο­ντα πράγ­ματα εν όψει της Historica 2019, που θα γίνει στο νησί από 10 έως 13 Οκτω­βρίου. Ο Γιώργος Ζαχα­ριά­δης στις 19 Ιουνίου 2007 έζησε την πιο σημα­ντική μέρα της επαγ­γελ­μα­τι­κής του καριέ­ρας. Συγκε­κρι­μένα, την βρά­βευση από το «Ίδρυμα Προ­α­γω­γής Δημο­σιο­γρα­φίας Αθα­να­σίου Βασι­λείου Μπότση» για την πολύ­χρονη προ­σφορά του στη δημο­σιο­γρα­φία της Δωδε­κα­νή­σου και την προβολή θεμάτων της Περι­φέ­ρειας. Η απονομή έγινε από τον τότε Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας Κάρολο Παπού­λια σε ειδική εκδή­λωση στο ξενο­δο­χείο Caravel της Αθήνας.

-Κύριε Ζαχα­ριάδη είστε από τα ιδρυ­τικά μέλη του Κολοσ­σού το 1963. Πως προ­έ­κυψε η ιδέα για τη δημιουρ­γία αυτού του συλ­λό­γου;

«Ήταν μία ιδέα μας, θέλο­ντας να δημιουρ­γή­σουμε ένα σωμα­τείο που θα ασχο­λεί­ται με όλα τα αθλή­ματα εκτός από το ποδό­σφαιρο. Έτσι, ο Κολοσ­σός ασχο­λή­θηκε με την ποδη­λα­σία, τον στίβο και το μπάσκετ. Ουσια­στικά, ο Κολοσ­σός ξεκί­νησε με τη συμ­με­τοχή άλλων παρα­γό­ντων από τον Διαγόρα, τον Δωριέα και τον Α.Ο. Νεο­χω­ρίου».

-Η ποδη­λα­σία ήταν από τα καλά «χαρτιά» του Κολοσ­σού, έτσι δεν είναι;

«Η ποδη­λα­σία εκείνη την περίοδο παρου­σί­ασε μεγάλη ακμή στη Ρόδο. Το νησί μας ανέ­δειξε σημα­ντι­κούς ποδη­λά­τες, γιατί ήταν πραγ­μα­τικά ένα άθλημα με μεγάλο ενδια­φέ­ρον. Υπήρχαν πολλά σωμα­τεία με επι­τυ­χίες και η Ρόδος απο­τε­λούσε πόλο έλξης για όλη την Ελλάδα».

-Πόσο σημα­ντικό ρόλο έπαιξε το ποδη­λα­το­δρό­μιο για την ανά­πτυξη του αθλή­μα­τος

«Το γήπεδο του Ήλιου (Arena Del’ Sol όπως είναι η ονο­μα­σία του) ήταν το πρώτο ποδη­λα­το­δρό­μιο που κατα­σκευά­στηκε από τους Ιταλούς στην Ελλάδα. Το γεγονός αυτό ανήγαγε τη Ρόδο ως τον πιο δημο­φιλή προ­ο­ρι­σμό για όλους τους Έλληνες ποδη­λά­τες. Οι αγώνες γίνο­νταν μέσα κι έξω από το γήπεδο. Ο τερ­μα­τι­σμός γινόταν πάντα μέσα στο ποδη­λα­το­δρό­μιο, αφού άνοιγε μία πόρτα και οι ποδη­λά­τες έκαναν έναν τελευ­ταίο γύρο».

-Η ποδη­λα­σία ήταν από τα κορυ­φαία αθλή­ματα στη Ρόδο;

«Ναι, σαφώς. Μαζί με την κωπη­λα­σία ήταν τα αθλή­ματα, που μας είχαν χαρίσει τις πιο σημα­ντι­κές επι­τυ­χίες εκείνα τα χρόνια. Στην ποδη­λα­σία ήρθαν πολλά νέα παιδιά, σπου­δαίοι αθλητές. Θυμάμαι δύο μου­σουλ­μά­νους τους αδερ­φούς Κελε­πι­λέρ και τον Βιντάλ, το «γαλλάκι» όπως τον λέγαμε. Επίσης τον Φάνη Μαυ­ρο­μά­γουλο, τότε είχε φοβερή ιστορία ο Α.Ο. Νεο­χω­ρίου. Φοβεροί αθλητές. Μετά ακο­λού­θη­σαν ο Κώστας Μπαρ­μπού­σας, ο Αλέκος Κελό­γλου και ο Κολοσ­σός πήρε τα σκήπτρα λόγω κυρίως του Μιχάλη Κούντρα».

-Αλήθεια, σας έρχο­νται στο μυαλό οι εικόνες από το ποδη­λα­το­δρό­μιο;

«Πώς να ξεχα­στούν; Ένα γήπεδο γεμάτο με φιλά­θλους να παρα­κο­λου­θούν με αγωνία τους αγώνες και να χει­ρο­κρο­τούν τους αθλητές. Χωρίς να υπερ­βάλω, δεν έπεφτε… καρ­φί­τσα στο ποδη­λα­το­δρό­μιο. Ο ένας πάνω στον άλλο. Μονα­δι­κές στιγμές, που δεν πιστεύω ότι θα ξανάρ­θουν».

-Υπήρχε και πρό­ε­δρος της Ομο­σπον­δίας από τα Δωδε­κά­νησα, έτσι δεν είναι;

«Μετά το 1960 ήταν ο Ευάγ­γε­λος Στα­μα­τίου με κατα­γωγή από το Καστε­λό­ριζο. Βοήθησε πάρα πολύ στην ανά­πτυξη της ποδη­λα­σίας. Έμενε στην Αθήνα και είχε το μεγα­λύ­τερο κατά­στημα πώλησης ορθο­πε­δι­κών υλικών».

-Ποια είναι η γνώμη σας για την Historica;

«Είναι τερά­στια η σημασία της. Και το λέω αυτό, διότι ανα­βιώ­νει την ιστορία της Ρόδου στην ποδη­λα­σία και θυμίζει σε μας τους παλαιό­τε­ρους, τις υπέ­ρο­χες εκείνες στιγμές. Η ποδη­λα­σία τότε είχε φοβερές υπο­δο­μές. Οι ανα­μνή­σεις ήταν υπέ­ρο­χες, ο κόσμος πολύς και κάθε αγώνας στη Ρόδο απο­τε­λούσε σημείο ανα­φο­ράς. Άρα μας γυρνάει το χρόνο πίσω και μας θυμίζει υπέ­ρο­χες στιγμές».

-Θα γυρί­σουν εκείνες οι εποχές στην ποδη­λα­σία;

«Πολύ δύσκολα, διότι δεν υπάρ­χουν υπο­δο­μές, ενώ σημα­ντικό ρόλο παίζει η έλλειψη ικανών παρα­γό­ντων. Η Ρόδος δεν έχει αθλητές, παλαιό­τερα τα ταλέντα ήταν περισ­σό­τερα και στέλ­ναμε συνεχώς αθλητές στην Εθνική. Εδώ, είμαστε νησί και δεν έχουμε κολυμ­βη­τή­ριο. Είναι δυνατόν; Στη Ρόδο παλαιό­τερα κυκλο­φο­ρού­σαν όλοι με ποδή­λατο, τώρα αυτό είναι αδύνατο να γίνει».