Τελετή Παράδοσης – Παραλαβής Καθηκόντων Υπουργού Εθνικής Άμυνας

Πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε σή­με­ρα στο Υπουρ­γείο Εθνι­κής Άμυ­νας η τε­λε­τή πα­ρά­δο­σης – πα­ρα­λα­βής κα­θη­κό­ντων Yπουρ­γού, από τον κ. Ευάγ­γε­λο Απο­στο­λά­κη στον κ. Νι­κό­λαο Πα­να­γιω­τό­που­λο.

Ακο­λου­θεί ο χαι­ρε­τι­σμός του πα­ρα­δό­σα­ντος Υπουρ­γού Εθνι­κής Άμυ­νας Ευάγ­γε­λου Απο­στο­λά­κη:

«Κύ­ριοι Υπουρ­γοί,

Κύ­ριοι Αρ­χη­γοί,

Κυ­ρί­ες και κύ­ριοι,

Κα­λω­σο­ρί­ζου­με σή­με­ρα τον νέο Υπουρ­γό Εθνι­κής Άμυ­νας, κύριο Νίκο Πα­να­γιω­τό­που­λο και τον νέο Υφυ­πουρ­γό, κύριο Αλ­κι­βιά­δη Στε­φα­νή, Επί­τι­μο Αρ­χη­γό ΓΕΣ.

Κύριε Υπουρ­γέ, Κύριε Υφυ­πουρ­γέ, καλώς ήρ­θα­τε και ει­λι­κρι­νά σας εύ­χο­μαι ό,τι κα­λύ­τε­ρο. Εκ των προ­τέ­ρων σας λέω ότι είμαι στη διά­θε­σή σας.

Πα­ρα­δί­δω την ηγε­σία του Υπουρ­γεί­ου, μετά από έξι μήνες, έχο­ντας πλήρη επί­γνω­ση της ύψι­στης τιμής που μου έγινε, αλλά και της ευ­θύ­νης που ανέ­λα­βα ένα­ντι των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων, ένα­ντι των πο­λι­τών, ένα­ντι της κοι­νω­νί­ας. Και σε μια χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δο βέ­βαια, που γνω­ρί­ζου­με όλοι πολύ καλά τι προ­κλή­σεις αντι­με­τω­πί­ζου­με.

Οι στιγ­μές είναι άλ­λω­στε κρί­σι­μες και επι­βάλ­λουν ενό­τη­τα και εθνι­κή συ­νεν­νό­η­ση. Το­νί­ζω την ενό­τη­τα και τη συ­νεν­νό­η­ση, ει­δι­κά για τα εθνι­κά θέ­μα­τα. Ήμουν – και θα είμαι – υπέρ­μα­χος αυτών.

Για αυτό το λόγο απο­δέ­χθη­κα να ανα­λά­βω την πο­λι­τι­κή ευ­θύ­νη της ηγε­σί­ας του Υπουρ­γεί­ου Εθνι­κής Άμυ­νας, κα­τό­πιν του τι­μη­τι­κού κα­λέ­σμα­τος του κυ­ρί­ου Τσί­πρα, διότι όπως έχω ξα­να­πεί, έχω μάθει να υπη­ρε­τώ την

πα­τρί­δα και να μην απο­φεύ­γω το κα­θή­κον, όσο βαρύ και δύ­σκο­λο και αν είναι. Το έκανα μα­κριά από πο­λι­τι­κές σκο­πι­μό­τη­τες, όπως έπρατ­τα όλα αυτά τα χρό­νια.

Και μά­λι­στα, σε σύ­ντο­μο χρο­νι­κό διά­στη­μα, ενη­μέ­ρω­σα εν­δε­λε­χώς τους αρ­μο­δί­ους κομ­μά­των για θέ­μα­τα του Υπουρ­γεί­ου.

Θέλω εξαρ­χής να δια­βε­βαιώ­σω τη νέα πο­λι­τι­κή ηγε­σία του Υπουρ­γεί­ου Εθνι­κής Άμυ­νας ότι το αξιό­μα­χο των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων πα­ρα­μέ­νει στα υψη­λό­τε­ρα δυ­να­τά επί­πε­δα.

Πιο πολύ από κάθε τι άλλο, πα­ρα­δί­δω σή­με­ρα τα κα­θή­κο­ντά μου με ιδιαί­τε­ρα συ­ναι­σθή­μα­τα υπε­ρη­φά­νειας για το προ­σω­πι­κό των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων, το με­γα­λύ­τε­ρό μας πλε­ο­νέ­κτη­μα. Τα στε­λέ­χη των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων δε στά­θη­καν απλά αρω­γός σε κάθε προ­σπά­θεια, αλλά ήταν – και είναι – η κι­νη­τή­ρια δύ­να­μη πίσω από κάθε ενέρ­γεια και εκ­δή­λω­ση, ένας ανε­κτί­μη­τος πολ­λα­πλα­σια­στής ισχύ­ος.

Μπο­ρεί ως Υπουρ­γός το χρο­νι­κό διά­στη­μα να ήταν σχε­τι­κά σύ­ντο­μο, αλλά νο­μί­ζω ότι έγι­ναν πολλά. Δε θέλω βέ­βαια να προβώ σε απο­λο­γι­σμό του έργου μας. Άλ­λω­στε την απο­τί­μη­ση θα την κά­νουν τα στε­λέ­χη των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων και οι πο­λί­τες.

Θεωρώ όμως σωστό, κύριε Υπουρ­γέ, να το­νί­σω με­ρι­κά θέ­μα­τα, όχι εν είδει απο­λο­γι­σμού, αλλά πιο πολύ για να τα αξιο­λο­γή­σε­τε και να πρά­ξε­τε όπως νο­μί­ζε­τε.

Θέ­σα­με ως ελά­χι­στη απαί­τη­ση έναν ορ­γα­νι­σμό λει­τουρ­γι­κό, απο­δο­τι­κό και υγιή, με στε­λέ­χη επαγ­γελ­μα­τί­ες. Κοι­τώ­ντας δε στο μέλ­λον, δεν μπο­ρού­σα­με παρά να ορα­μα­τι­στού­με τις Ένο­πλες Δυ­νά­μεις του αύριο, καθώς ο στα­δια­κός με­τα­σχη­μα­τι­σμός, και η προ­σαρ­μο­γή αυτών στις νέες συν­θή­κες και απαι­τή­σεις, απο­τε­λεί μο­νό­δρο­μο. Γνώ­μο­νά μας απο­τέ­λε­σε η καλώς εν­νο­ού­με­νη δια­κλα­δι­κό­τη­τα.

Κοι­νός τόπος των δρά­σε­ων, δεν ήταν άλλος από τη βέλ­τι­στη δια­χεί­ρι­ση και εκ­με­τάλ­λευ­ση των δια­τι­θέ­με­νων πόρων, που από το υστέ­ρη­μά του, μας δια­θέ­τει ο ελ­λη­νι­κός λαός. Επι­κε­ντρώ­σα­με στην επαύ­ξη­ση της απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τάς μας πάντα με γνώ­μο­να την απο­φυ­γή κάθε πε­ριτ­τής σπα­τά­λης στην ανά­πτυ­ξη των αμυ­ντι­κών μας δυ­να­το­τή­των.

Επι­μεί­να­με και δρο­μο­λο­γή­σα­με την ανα­διορ­γά­νω­ση των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων για την ου­σια­στι­κή προ­α­γω­γή της δια­κλα­δι­κό­τη­τας και την απο­δο­τι­κό­τε­ρη λει­τουρ­γία τους. Ένα σχήμα με λι­γό­τε­ρο κο­στο­βό­ρες και πιο ευ­κί­νη­τες και απο­τε­λε­σμα­τι­κές μο­νά­δες, που να αντα­πο­κρί­νε­ται στο σύγ­χρο­νο πε­ρι­βάλ­λον.

Θεωρώ ότι η ανα­διορ­γά­νω­ση είναι εξαι­ρε­τι­κά ση­μα­ντι­κή και έχουν τεθεί οι βά­σεις για ένα σχήμα πιο απο­δο­τι­κό.

Επί­σης, με την ψή­φι­ση του Νόμου 4409 δώ­σα­με λύ­σεις σε ση­μα­ντι­κό αριθ­μό εκ­κρε­μο­τή­των που υπήρ­χαν, και βέ­βαια, στην κα­τεύ­θυν­ση πα­ρο­χής πραγ­μα­τι­κής και άμε­σης συν­δρο­μής στην κά­λυ­ψη των υπη­ρε­σια­κών, των οι­κο­γε­νεια­κών και των προ­σω­πι­κών ανα­γκών των στε­λε­χών μας. Κάτι που άλ­λω­στε απο­τε­λού­σε πάγια επι­δί­ω­ξή μου.

Πα­ρα­λά­βα­με τα ελι­κό­πτε­ρα KIOWA και CHINOOK από τις ΗΠΑ, ενερ­γο­ποι­ή­σα­με το Αε­ρο­σκά­φος Ναυ­τι­κής Συ­νερ­γα­σί­ας P-3B Εν­διά­με­σης Λύσης του Πο­λε­μι­κού Ναυ­τι­κού και εντά­ξα­με στην Πο­λε­μι­κή Αε­ρο­πο­ρία τα νέα εκ­παι­δευ­τι­κά αε­ρο­σκά­φη στα­δί­ου επι­λο­γής TECNAM.

Πα­ράλ­λη­λα, δρο­μο­λο­γή­θη­κε η ανα­βάθ­μι­ση των αε­ρο­σκα­φών F-16 και έχουν γίνει οι αρ­χι­κές ενέρ­γειες για τον εκ­συγ­χρο­νι­σμό των Φρε­γα­τών τύπου ΜΕΚΟ, την ενί­σχυ­ση του Στό­λου με Φρε­γά­τες, την ανα­βάθ­μι­ση των αε­ρο­σκα­φών MIRAGE και τον εκ­συγ­χρο­νι­σμό της αε­ρά­μυ­νας και του συ­στή­μα­τος επι­τή­ρη­σης.

Αυτά τα θέ­μα­τα, κύριε Υπουρ­γέ, της ενί­σχυ­σης των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων τα κρίνω εξό­χως ση­μα­ντι­κά.

Και είναι βέ­βαια συ­να­φή στην προ­σπά­θεια που κα­τα­βάλ­λα­με και για την ενί­σχυ­ση και ανα­ζω­ο­γό­νη­ση της εγ­χώ­ριας αμυ­ντι­κής και ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευα­στι­κής βιο­μη­χα­νί­ας, με προ­φα­νή οφέλη για την εθνι­κή οι­κο­νο­μία.

Κά­να­με κάθε προ­σπά­θεια, ώστε η ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευα­στι­κή ζώνη να εξέλ­θει από το μα­ρα­σμό και να αν­θί­σει εκ νέου, προς όφε­λός της, προς όφε­λος των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων, προς όφε­λος της Ελ­λά­δας.

Τα υπο­βρύ­χια τ. 214 είναι στο νερό επι­χει­ρη­σια­κά, οι τε­λευ­ταί­ες δύο ΤΠΚ VOSPER ολο­κλη­ρώ­νο­νται στην Ελευ­σί­να.

Άρα ήδη δρέ­που­με τους πρώ­τους καρ­πούς αυτής της προ­σπά­θειας, η οποία είναι πολύ ση­μα­ντι­κό να συ­νε­χι­στεί.

Ταυ­τό­χρο­να, στο εσω­τε­ρι­κό της χώρας, δια­τη­ρή­σα­με και νο­μί­ζω ισχυ­ρο­ποι­ή­σα­με τη σχέση και τους στε­νούς δε­σμούς που οι Ένο­πλες Δυ­νά­μεις έχουν ανα­πτύ­ξει με την ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία.

Κυ­ρί­ες και Κύ­ριοι,

Την πα­ρού­σα χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δο, βιώ­νου­με ένα αστα­θές πε­ρι­φε­ρεια­κό πε­ρι­βάλ­λον, με εύ­θραυ­στες ισορ­ρο­πί­ες στον εγγύς ζω­τι­κό γε­ω­πο­λι­τι­κό χώρο. Σε αυτές τις συν­θή­κες η ανά­δει­ξη του ρόλου της Ελ­λά­δας ως πυ­λώ­να στα­θε­ρό­τη­τας και πα­ρό­χου ασφα­λεί­ας στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή της

Ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου και των Βαλ­κα­νί­ων απο­τέ­λε­σε ύψι­στη εθνι­κή προ­τε­ραιό­τη­τα.

Η συ­νει­σφο­ρά των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων στην εν λόγω εθνι­κή προ­σπά­θεια, μέσα στο πλαί­σιο του θε­σμι­κού τους ρόλου, ήταν με­γά­λη και υλο­ποι­ή­θη­κε μέσω της άσκη­σης ενερ­γού αμυ­ντι­κής δι­πλω­μα­τί­ας.

Βέ­βαια, δε χρειά­ζε­ται να σας ανα­λύ­σω για μία ακόμα φορά τα προ­βλή­μα­τα με τη στάση της Τουρ­κί­ας στο Αι­γαίο και στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο. Αρχή μας ήταν να επι­ζη­τού­με την ει­ρή­νη και τη στα­θε­ρό­τη­τα, την ίδια στιγ­μή όμως να προ­α­σπί­ζου­με απο­φα­σι­στι­κά τα κυ­ριαρ­χι­κά μας δι­καιώ­μα­τα.

Και αυτό κά­να­με πάντα. Και αυτό ήταν αδια­πραγ­μά­τευ­το.

Η πο­λι­τι­κή βού­λη­ση, αλλά και η απο­τρε­πτι­κή ισχύς και το αξιό­μα­χο των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ών μας, έχουν κα­τα­στή­σει το μή­νυ­μα αυτό σαφές προς όλες τις κα­τευ­θύν­σεις.

Κα­τα­βάλ­λα­με βέ­βαια προ­σπά­θειες εξο­μά­λυν­σης. Στη λο­γι­κή αυτή, διε­ξά­γα­με πρό­σφα­τα, συ­να­ντή­σεις με­τα­ξύ τε­χνι­κών ομά­δων των δυο χωρών και κα­θο­ρί­σα­με δρά­σεις στο πλαί­σιο των Μέ­τρων Οι­κο­δό­μη­σης Εμπι­στο­σύ­νης. Απο­τε­λεί πε­ποί­θη­σή μου ότι αυτός ο δί­αυ­λος επι­κοι­νω­νί­ας πρέ­πει να μεί­νει ανοι­χτός.

Πι­στεύω ότι με τον κύριο ΑΚΑΡ έχου­με θέσει ένα καλό πλαί­σιο. Δεν έχου­με λύσει κά­ποιο πρό­βλη­μα, αλλά φτιά­ξα­με ένα πολύ καλό υπό­στρω­μα πάνω στο οποίο μπο­ρεί να οι­κο­δο­μη­θεί μια σχέση χωρίς αδι­καιο­λό­γη­τες εντά­σεις.

Οι σύγ­χρο­νες προ­κλή­σεις και τα νέα γε­ω­πο­λι­τι­κά δε­δο­μέ­να στην πε­ριο­χή της Ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου, επι­βάλ­λουν την ενί­σχυ­ση της αμυ­ντι­κής συ­νερ­γα­σί­ας με την Κύπρο και την ανά­δει­ξη της αδελ­φι­κής, αλλά και στρα­τη­γι­κής μας σχέ­σης.

Και αυτό κά­να­με. Τόσο σε δι­με­ρές όσο και σε πο­λυ­με­ρές πλαί­σιο. Οι τρι­με­ρείς συ­νερ­γα­σί­ες Ελ­λά­δας-Κύ­πρου-Αι­γύ­πτου και Ελ­λά­δας-Κύ­πρου-Ισ­ρα­ήλ το απο­δει­κνύ­ουν με τον πλέον αντι­προ­σω­πευ­τι­κό τρόπο.

Θέλω σε αυτό το ση­μείο να ανα­φερ­θώ, στην πρό­σφα­τη από­φα­ση της Τουρ­κί­ας να προ­βεί σε πα­ρά­νο­μες γε­ω­τρή­σεις στην Απο­κλει­στι­κή Οι­κο­νο­μι­κή Ζώνη της Κυ­πρια­κής Δη­μο­κρα­τί­ας. Μια από­φα­ση την οποία έχου­με κα­τα­δι­κά­σει και η οποία έχει προ­κα­λέ­σει διε­θνείς αντι­δρά­σεις. Και ήμα­σταν μέχρι τε­λευ­ταία στιγ­μή σε συ­ντο­νι­σμό με την Κύπρο για τις επό­με­νες ενέρ­γειες.

Πα­ράλ­λη­λα, προ­ω­θή­σα­με και ανα­βαθ­μί­σα­με αμυ­ντι­κές συμ­μα­χί­ες και συ­νέρ­γειες με τις Ένο­πλες Δυ­νά­μεις σχε­δόν όλων των χωρών της πε­ριο­χής μας, αλλά και άλλων πα­γκο­σμί­ως.

Από­δει­ξη όλων αυτών, απο­τε­λεί η νέα δυ­να­μι­κή που έχουν λάβει οι εξαι­ρε­τι­κές σχέ­σεις και η στρα­τη­γι­κή συ­νερ­γα­σία που έχου­με με τις ΗΠΑ, και βέ­βαια το Ισ­ρα­ήλ, την Αί­γυ­πτο, την Ιορ­δα­νία και τα Ηνω­μέ­να Αρα­βι­κά Εμι­ρά­τα.

Επί­σης, στα Βαλ­κά­νια η τε­τρα­με­ρής Ελ­λά­δας-Βουλ­γα­ρί­ας-Ρου­μα­νί­ας-Σερ­βί­ας, απο­τε­λεί ση­μα­ντι­κό σχήμα ανά­πτυ­ξης και συ­νερ­γα­σί­ας, ενώ πα­ράλ­λη­λα δια­μορ­φώ­νει δυ­να­μι­κή και επι­βε­βαιώ­νει τον πρω­τα­γω­νι­στι­κό ρόλο της Ελ­λά­δας στην πε­ριο­χή.

Με την υπο­γρα­φή της Αμυ­ντι­κής Συμ­φω­νί­ας Συ­νερ­γα­σί­ας με την Βό­ρεια Μα­κε­δο­νία, δρο­μο­λο­γή­σα­με ένα συ­γκε­κρι­μέ­νο πλάνο δρά­σε­ων και ενερ­γειών, όπως για πα­ρά­δειγ­μα την πα­ρο­χή υπη­ρε­σιών ενα­έ­ριας αστυ­νό­μευ­σης στη γεί­το­να χώρα. Πα­ράλ­λη­λα, εξα­σφα­λί­σα­με τη συν­δρο­μή μας στον με­τα­σχη­μα­τι­σμό των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων της Βό­ρειας Μα­κε­δο­νί­ας, γε­γο­νός που έχει εκτο­πί­σει άλ­λους πε­ρι­φε­ρεια­κούς υπο­ψη­φί­ους που εν­δε­χο­μέ­νως να επι­χει­ρή­σουν να επω­φε­λη­θούν και να ασκή­σουν την επιρ­ροή τους στη γεί­το­να.

Σε γε­νι­κές γραμ­μές, οι συμ­μα­χί­ες μας, οι διε­θνείς συ­νέρ­γειες, οι ανοι­χτοί δί­αυ­λοι επι­κοι­νω­νί­ας και γε­νι­κά το επί­πε­δο των διε­θνών αμυ­ντι­κών μας σχέ­σε­ων είναι κάτι πα­ρα­πά­νω από εξαι­ρε­τι­κά. Μα­κά­ρι να είναι έτσι πάντα.

Κυ­ρί­ες και Κύ­ριοι,

Για το διά­στη­μα που ήμουν στη θέση του Υπουρ­γού, επι­τρέψ­τε μου να εκ­φρά­σω τις ευ­χα­ρι­στί­ες μου στον τέως Πρω­θυ­πουρ­γό κύριο Τσί­πρα που μου εμπι­στεύ­τη­κε την τόσο κρί­σι­μη και ση­μα­ντι­κή αυτή θέση.

Επί­σης θέλω να ευ­χα­ρι­στή­σω όλους τους υπουρ­γούς και βέ­βαια τον Ανα­πλη­ρω­τή Υπουρ­γό Εθνι­κής Άμυ­νας, κύριο Πάνο Ρήγα, για την άρι­στη συ­νερ­γα­σία που εί­χα­με.

Ευ­χα­ρι­στώ ιδιαί­τε­ρα τον Αρ­χη­γό ΓΕΕΘΑ Πτέ­ραρ­χο Χρή­στο Χρι­στο­δού­λου και τους Αρ­χη­γούς των Γε­νι­κών Επι­τε­λεί­ων, τον Αντι­ναύ­αρ­χο Νι­κό­λαο Τσού­νη, τον Αντι­στρά­τη­γο Γε­ώρ­γιο Καμπά και τον Αντι­πτέ­ραρ­χο Γε­ώρ­γιο Μπλιού­μη, για την εξαι­ρε­τι­κή συ­νερ­γα­σία, την απο­φα­σι­στι­κή συ­νει­σφο­ρά τους και τη στή­ρι­ξη που προ­σέ­φε­ραν. Επι­πρό­σθε­τα, θα ήθελα να ευ­χα­ρι­στή­σω, για τους ίδιους λό­γους, την Ει­δι­κή Γραμ­μα­τέα του Υπουρ­γεί­ου, την κυρία Καλ­λιό­πη Πα­πα­λε­ω­νί­δα.

Επι­πλέ­ον, θα ήθελα να ευ­χα­ρι­στή­σω τους από­στρα­τους συ­νά­δελ­φους, οι οποί­οι με τις συμ­βου­λές τους και τις πρω­το­βου­λί­ες τους στέ­κο­νται δίπλα μας, συ­νει­σφέ­ρο­ντας στο απαι­τη­τι­κό έργο των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων.

Ασφα­λώς, οφεί­λω απε­ριό­ρι­στη ευ­γνω­μο­σύ­νη και στις οι­κο­γέ­νειες του προ­σω­πι­κού των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων, οι οποί­ες απο­τε­λούν πηγή έμπνευ­σης και στή­ρι­ξης. Από αυτές αντλούν δύ­να­μη τα στε­λέ­χη ώστε να αντα­πε­ξέλ­θουν στο δύ­σκο­λο, αλλά ευ­γε­νές έργο τους.

Δεν πρέ­πει βέ­βαια να λη­σμο­νή­σω να ευ­χα­ρι­στή­σω τους συ­νερ­γά­τες και συ­νερ­γά­τι­δές μου για την ερ­γα­τι­κό­τη­τά τους.

Δεν έχω λόγια βέ­βαια να ευ­χα­ρι­στή­σω τη σύ­ζυ­γό μου, τα παι­διά μου και γε­νι­κά τη δική μου οι­κο­γέ­νεια για τη στή­ρι­ξη και την αγάπη τους.

Απευ­θυ­νό­με­νος στις γυ­ναί­κες και στους άν­δρες των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων, έχω να πω ότι ήταν τιμή μου να υπη­ρε­τή­σω μαζί σας και ως Υπουρ­γός.

Η αφο­σί­ω­ση και η αξιο­πρέ­πειά σας συ­νέ­χι­σαν να με εκ­πλήτ­τουν και να με συ­γκι­νούν. Το υψηλό ηθικό και η αγάπη σας για το Στρα­τό, το Ναυ­τι­κό, την Αε­ρο­πο­ρία και για την πα­τρί­δα, μου έδι­ναν ελ­πί­δα και κου­ρά­γιο.

Εσείς είστε που δια­τη­ρεί­τε ψηλά τις Ένο­πλες Δυ­νά­μεις.

Είναι πε­ριτ­τό να σας προ­τρέ­ψω να δια­τη­ρή­σε­τε ως ιερή πα­ρα­κα­τα­θή­κη τις αξίες και πα­ρα­δό­σεις μας, την ορ­μη­τι­κό­τη­τα, την ψυ­χι­κή δύ­να­μη, την πρω­το­πο­ρία και την πρω­το­βου­λία σας. Γιατί γνω­ρί­ζω ότι θα το κά­νε­τε.

Γε­μά­τος ικα­νο­ποί­η­ση και συ­γκί­νη­ση, σας ευ­χα­ρι­στώ για όλα.

Κυ­ρί­ες και Κύ­ριοι,

Η υπε­ρά­σπι­ση της εδα­φι­κής ακε­ραιό­τη­τας και των συμ­φε­ρό­ντων του Ελ­λη­νι­σμού είναι για όλους μας μη δια­πραγ­μα­τεύ­σι­μη και απαι­τεί συν­θή­κες εθνι­κής συ­νεν­νό­η­σης, από­λυ­της ομο­ψυ­χί­ας και αδια­τά­ρα­κτης εθνι­κής ενό­τη­τας.

Στην κα­τεύ­θυν­ση αυτή οφεί­λου­με να εί­μα­στε όλοι συ­μπα­ρα­στά­τες και αρω­γοί, υπερ­βαί­νο­ντας κάθε ιδε­ο­λο­γι­κή και κομ­μα­τι­κή δια­χω­ρι­στι­κή γραμ­μή.

Κύριε Υπουρ­γέ,

Εγώ θα είμαι δίπλα σας και πάντα στην διά­θε­σή σας. Όπως πρέ­πει να εί­μα­στε όλοι, ενω­μέ­νοι, μα­κριά από αγκυ­λώ­σεις και στε­ρε­ό­τυ­πα του

πα­ρελ­θό­ντος, για το καλό των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων. Για το καλό της Πα­τρί­δας.

Σας πα­ρα­δί­δω τα κα­θή­κο­ντά μου με από­λυ­τη δια­φά­νεια, με από­λυ­τη συ­γκί­νη­ση και με από­λυ­τα ήσυχη τη συ­νεί­δη­σή μου.

Σας εύ­χο­μαι ολό­ψυ­χα και από καρ­διάς, καλή επι­τυ­χία και καλή δύ­να­μη στο ιδιαί­τε­ρα απαι­τη­τι­κό έργο σας.

Σας ευ­χα­ρι­στώ».

Ακο­λου­θεί ο χαι­ρε­τι­σμός του πα­ρα­δό­σα­ντος Ανα­πλη­ρω­τή Υπουρ­γού Εθνι­κής Άμυ­νας Πάνου Ρήγα:

«Κύριε Υπουρ­γέ, κύριε Υφυ­πουρ­γέ, κα­λω­σο­ρί­σα­τε – και από τη δική μου πλευ­ρά – στο Υπουρ­γείο. Έχω την τιμή και την ευ­χα­ρί­στη­ση, όμως, μέσα από την καρ­διά μου ότι συ­νερ­γά­στη­κα και με τον απο­χω­ρού­ντα Υπουρ­γό, τον Ναύ­αρ­χο Απο­στο­λά­κη, τον Υπουρ­γό Απο­στο­λά­κη, και ως επι­κε­φα­λής του Γε­νι­κού Επι­τε­λεί­ου Εθνι­κής Άμυ­νας και μετά ως Υπουρ­γό και με τον κ. Στε­φα­νή, ως Αρ­χη­γό του Γε­νι­κού Επι­τε­λεί­ου Στρα­τού. Είναι, λοι­πόν, τιμή μου αυτό και κυ­ρί­ως η άψογη και εξαι­ρε­τι­κή συ­νερ­γα­σία η οποία υπήρ­ξε.

Και το λέω αυτό γιατί η αγάπη μου για τις Ένο­πλες Δυ­νά­μεις, η δια­χρο­νι­κή και οι­κο­γε­νεια­κή μου σχέση αλλά κυ­ρί­ως η αγάπη για την υπε­ρά­σπι­ση της πα­τρί­δας, ήταν αυτό που από την πρώτη στιγ­μή με έκανε να έχω αυτή τη σχέση συ­νερ­γα­σί­ας με ανι­διο­τέ­λεια και χωρίς άλ­λους πε­ριο­ρι­σμούς, απλά μόνο και μόνο για το αξιό­μα­χο των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων και την υπε­ρά­σπι­ση της πα­τρί­δας.

Θέλω να επι­ση­μά­νω ότι στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή, όπως είπε και ο κ. Απο­στο­λά­κης, υπήρ­ξαν και υπάρ­χουν γε­ω­πο­λι­τι­κά και οι­κο­νο­μι­κά συμ­φέ­ρο­ντα τα οποία η χώρα μας έπρε­πε και μπο­ρεί και θα συ­νε­χί­σει να τα αντι­με­τω­πί­ζει με το δόγμα το φι­λει­ρη­νι­κό και ταυ­τό­χρο­να, με την απο­τρε­πτι­κή ισχύ την οποία έχουν οι Ένο­πλες Δυ­νά­μεις της χώρας. Αυτή ήταν η στό­χευ­σή μας και αυτή είναι – και θα είναι – γιατί συ­νερ­γα­σία υπήρ­χε. Με τον το­με­άρ­χη, κ. Πα­να­γιω­τό­που­λε, τον κ. Κι­κί­λια, ήταν εξαι­ρε­τι­κή η συ­νερ­γα­σία που εί­χα­με την προη­γού­με­νη πε­ρί­ο­δο, αλλά θα συ­νε­χι­στεί και είμαι και εγώ απο­λύ­τως στη διά­θε­σή σας για όλα τα θέ­μα­τα και στη διά­θε­ση του κ. Στε­φα­νή, ώστε παρά τις δύ­σκο­λες συν­θή­κες που πέ­ρα­σε η χώρα μας – και περ­νά­ει εν­δε­χο­μέ­νως – κα­τα­φέ­ρα­με να μην απει­λη­θεί και να μη δια­νοη­θεί κα­νείς να αμ­φι­σβη­τή­σει την εθνι­κή μας κυ­ριαρ­χία.

Αυτό έγινε με κόπο και είναι προς τιμή των στε­λε­χών των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων, του πο­λι­τι­κού προ­σω­πι­κού των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων και της ηγε­σί­ας τους. Θέλω, επί­σης, να επι­ση­μά­νω ότι η επί­λυ­ση του προ­βλή­μα­τος με τη Βό­ρεια Μα­κε­δο­νία, πέρα από οτι­δή­πο­τε άλλο, όσον αφορά την εθνι­κή άμυνα της χώρας, απο­μειώ­σα­με ή αν θέ­λε­τε εκ­μη­δε­νί­σα­με την όποια

προ­σπά­θεια επι­χεί­ρη­σε ή επι­χει­ρού­σε, κυ­ρί­ως η γεί­των χώρα, για να δια­μορ­φώ­σει άλλες συν­θή­κες στα βό­ρεια σύ­νο­ρά μας.

Επει­δή θα υπάρ­χει αυτό το πρό­βλη­μα, το δια­χρο­νι­κό, αλλά εμείς πάντα πι­στοί στην ει­ρη­νι­κή επί­λυ­ση και στα μέτρα οι­κο­δό­μη­σης, ανε­ξαρ­τή­τως των εντά­σε­ων που δη­μιουρ­γού­νται, κα­τα­φέ­ρα­με λοι­πόν να έχου­με δια­μορ­φώ­σει στα βό­ρεια σύ­νο­ρά μας συν­θή­κες ει­ρη­νι­κής συ­νύ­παρ­ξης και απο­μεί­ω­σης εντά­σε­ων ή άλλων προ­βλη­μά­των, τα οποία θα μπο­ρού­σαν να δη­μιουρ­γη­θούν. Αυτό είναι προς όφε­λος των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων, της αξιο­ποί­η­σης του έμ­ψυ­χου δυ­να­μι­κού, των επι­χει­ρη­σια­κών δυ­να­το­τή­των, ώστε να είναι στραμ­μέ­νοι, εκεί που εν­δε­χο­μέ­νως αμ­φι­σβη­τεί­ται η εθνι­κή κυ­ριαρ­χία της χώρας.

Θέλω, επί­σης, να επι­ση­μά­νω ότι όλη αυτή την πε­ρί­ο­δο το κοι­νω­νι­κό έργο των ελ­λη­νι­κών Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων και προς τα στε­λέ­χη του και προς τα μέλη του, αλλά και προς την ευ­ρύ­τε­ρη ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία, στη δύ­σκο­λη πε­ρί­ο­δο, ήταν εξαι­ρε­τι­κό. Ο κ. Στε­φα­νής, ο κ. Αρ­χη­γός, ο νέος Υφυ­πουρ­γός, είμαι σί­γου­ρος ότι θα το συ­νε­χί­σει, γιατί είχε αυτή την αντί­λη­ψη – και ο νέος Υπουρ­γός βε­βαί­ως, αλλά επι­τρέψ­τε μου κ. Υπουρ­γέ, ανα­φέ­ρο­μαι στον κ. Στε­φα­νή, γιατί ήταν από αυ­τούς οι οποί­οι συ­νέ­βα­λαν σε αυτή την προ­σπά­θεια – θα συ­νε­χί­σει αυτό το κοι­νω­νι­κό έργο, γιατί είναι και ιδιαί­τε­ρα έντο­νη η σχέση της ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νί­ας με τις Ένο­πλες Δυ­νά­μεις.

Είμαι σί­γου­ρος, μετά από όλα αυτά που είπε και ο κ. Απο­στο­λά­κης, σε ό,τι αφορά τις πρω­το­βου­λί­ες τις οποί­ες πή­ρα­με για την επί­λυ­ση προ­βλη­μά­των, ότι θα συ­νε­χι­στούν. Γιατί υπάρ­χουν τα προ­βλή­μα­τα. Και η αμυ­ντι­κή βιο­μη­χα­νία της χώρας μας η οποία είχε ιδιαί­τε­ρα προ­βλή­μα­τα, αλλά και το ξε­μπλο­κά­ρι­σμα, η επί­λυ­ση χρό­νιων προ­βλη­μά­των που αφο­ρούν είτε την Ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευα­στι­κή Ζώνη είτε την Ελ­λη­νι­κή Αε­ρο­πο­ρι­κή Βιο­μη­χα­νία δια­μορ­φώ­νουν συν­θή­κες για κα­λύ­τε­ρη και πιο αξιο­ποι­ή­σι­μη τη δυ­να­τό­τη­τα την οποία μας δί­νε­ται από τη μεριά της εγ­χώ­ριας βιο­μη­χα­νί­ας για τη στή­ρι­ξη των ελ­λη­νι­κών Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων.

Θέλω να ευ­χα­ρι­στή­σω τον Αρ­χη­γό ΓΕΕΘΑ, τον κ. Χρή­στο Χρι­στο­δού­λου, τον Αρ­χη­γό του Ναυ­τι­κού τον κ. Νι­κό­λαο Τσού­νη, τον Αρ­χη­γό του Στρα­τού κ. Γε­ώρ­γιο Καμπά και τον Αρ­χη­γό της Αε­ρο­πο­ρί­ας τον κ. Γε­ώρ­γιο Μπλιού­μη, για όλη τη συ­νερ­γα­σία την οποία εί­χα­με, όλα τα στε­λέ­χη και τους επι­κε­φα­λής των Σχη­μα­τι­σμών για την επι­κοι­νω­νία και την πλήρη δική μου στή­ρι­ξη σε όλη αυτή την πε­ρί­ο­δο, για την τιμή που μου έκα­ναν να έχου­με άψογη συ­νερ­γα­σία και θέλω επί­σης να ευ­χα­ρι­στή­σω και την κα Πα­πα­λε­ω­νί­δα, την Ει­δι­κή Γραμ­μα­τέα, για την εξαι­ρε­τι­κή δου­λειά την οποία έκανε στο πεδίο των αρ­μο­διο­τή­των της, του πο­λι­τι­κού προ­σω­πι­κού, αλλά και το πο­λι­τι­κό προ­σω­πι­κό των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων του οποί­ου είναι ιδιαί­τε­ρη η συμ­βο­λή του, είναι ισό­τι­μη θα σας έλεγα, η στή­ρι­ξη την οποία προ­σφέ­ρουν στις Ένο­πλες Δυ­νά­μεις. Φεύγω από το Υπουρ­γείο με μια με­γά­λη ικα­νο­ποί­η­ση, και κυ­ρί­ως ότι έκανα το κα­θή­κον μου, αυτό που μου εμπι­στεύ­τη­κε ο

Πρω­θυ­πουρ­γός, ο Αλέ­ξης Τσί­πρας, και ξέ­ρουν, γνω­ρί­ζουν όλοι και θα γνω­ρί­ζε­τε ότι θα είμαι πάντα σε ό,τι χρεια­στεί­τε και ό,τι υπάρ­ξει ανά­γκη και μπορώ, να βοη­θή­σω.

Κύριε Υπουρ­γέ, σας εύ­χο­μαι καλή εκ­πλή­ρω­ση των κα­θη­κό­ντων σας και θέλω να ξέ­ρε­τε ότι – και το κά­να­με αυτό και θα το κά­νου­με και μαζί την επό­με­νη πε­ρί­ο­δο – τα εθνι­κά θέ­μα­τα, η στρα­τιω­τι­κή δι­πλω­μα­τία, που συμ­βά­λει και στη δι­πλω­μα­τία που ασκεί­ται από το Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών, είναι και πρέ­πει να είναι υπε­ρά­νω άλλων σκο­πι­μο­τή­των. Αυτό το κά­να­με, θα το κά­νου­με και ίσως και με κα­λύ­τε­ρο τρόπο μετά από την πε­ρί­ο­δο των εκλο­γών, η οποία ολο­κλη­ρώ­θη­κε.

Να είστε καλά. Καλή δύ­να­μη και εσείς και ο κ. Στε­φα­νής για την επό­με­νη πε­ρί­ο­δο και είμαι στη διά­θε­σή σας».

Ακο­λου­θεί ο χαι­ρε­τι­σμός του πα­ρα­λα­βό­ντος Υφυ­πουρ­γού Εθνι­κής Άμυ­νας Αλ­κι­βιά­δη Στε­φα­νή:

«Ξε­κι­νώ ευ­χα­ρι­στώ­ντας τον κ. Πρό­ε­δρο της Κυ­βέρ­νη­σης για την εμπι­στο­σύ­νη που δεί­χνει στις Ένο­πλες Δυ­νά­μεις. Η επι­λο­γή και το­πο­θέ­τη­σή μου σε αυτή τη θέση κα­τα­δει­κνύ­ει αυτό το πράγ­μα.

Δεύ­τε­ρον, ευ­χα­ρι­στώ τον ελ­λη­νι­κό λαό για την εμπι­στο­σύ­νη και την αγάπη με την οποία πε­ρι­βάλ­λει τις Ένο­πλες Δυ­νά­μεις. Αυτό κερ­δί­ζε­ται κα­θη­με­ρι­νά από τη σκλη­ρή δου­λειά των στε­λε­χών, από τη σκλη­ρή δου­λειά των οπλι­τών, των ναυ­τών, των σμη­νι­τών, από τη σκλη­ρή δου­λειά των Εθνο­φυ­λά­κων και των Εφέ­δρων, στους οποί­ους δίνω ένα ιδιαί­τε­ρο μή­νυ­μα, και τέλος, από τη σκλη­ρή δου­λειά του πο­λι­τι­κού μας προ­σω­πι­κού.

Δε­σμεύ­ο­μαι ότι θα τι­μή­σω τον όρκο που έδωσα πριν λίγο, με τη βο­ή­θεια του Θεού. Δε­σμεύ­ο­μαι πως θα συ­νε­χί­σω να υπη­ρε­τώ την πα­τρί­δα και τις Ένο­πλες Δυ­νά­μεις. Δε­σμεύ­ο­μαι για σκλη­ρή προ­σφο­ρά απο­τε­λε­σμα­τι­κής δου­λειάς.

Στό­χος μου είναι η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα. Στό­χος μου είναι η επαύ­ξη­ση της επι­χει­ρη­σια­κής ετοι­μό­τη­τας. Στό­χος μου είναι η επί­λυ­ση των προ­κλή­σε­ων. Και αυτό θα επι­τευ­χθεί με συ­νερ­γα­σία και βε­βαί­ως, με την πλήρη, από­λυ­τη και συ­νε­χή αφο­σί­ω­σή μου στον κ. Υπουρ­γό.

Πάνω από όλα, όμως, βάζω την πα­τρί­δα και την πρό­ο­δο αυτής και πι­στεύω, όπως το πί­στευα και ως Αρ­χη­γός, ότι οι Ένο­πλες Δυ­νά­μεις μπο­ρούν να απο­τε­λέ­σουν το ερ­γα­λείο το οποίο θα βοη­θή­σει, από το δικό του με­τε­ρί­ζι, την πρό­ο­δο της πα­τρί­δας μας. Και γνω­ρί­ζο­ντας τα στε­λέ­χη μας και την ποιό­τη­τά τους είμαι από­λυ­τα σί­γου­ρος ότι θα γίνει αυτό.

Δη­λώ­νω τον από­λυ­το, τον ολο­κλη­ρω­τι­κό σε­βα­σμό μου προς τα στε­λέ­χη και την αγάπη μου προς το προ­σω­πι­κό των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων και το έργο

που επι­τε­λούν. Κλεί­νω και εύ­χο­μαι μέσα από την καρ­διά μου υγεία, ευ­τυ­χία, τύχη και ευ­χα­ρι­στώ πάρα πολύ τον κ. Υπουρ­γό και τον κ. Ανα­πλη­ρω­τή για όλα όσα προ­σέ­φε­ραν στις Ένο­πλες Δυ­νά­μεις. Να σας έχει ο Θεός καλά».

Ακο­λου­θεί ο χαι­ρε­τι­σμός του πα­ρα­λα­βό­ντος Υπουρ­γού Εθνι­κής Άμυ­νας Νι­κό­λα­ου Πα­να­γιω­τό­που­λου:

«Κύριε Υπουρ­γέ,

Κύριε Ανα­πλη­ρω­τά,

Κύ­ριοι Αρ­χη­γοί,

Αξιό­τι­μα και εξαι­ρε­τι­κά στε­λέ­χη των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων,

Κυ­ρί­ες και Κύ­ριοι προ­σκε­κλη­μέ­νοι,

Το πρώτο σχό­λιο που έχω να κάνω είναι ότι σή­με­ρα απο­δεί­χτη­κε – και σε δια­κλα­δι­κό μά­λι­στα επί­πε­δο – πέραν πάσης αμ­φι­σβη­τή­σε­ως, ότι οι Ένο­πλες Δυ­νά­μεις είναι πα­ντός και­ρού, μέσα στο λιο­πύ­ρι.

Το δεύ­τε­ρο σχό­λιο που έχω να κάνω είναι ότι απο­τε­λεί τε­ρά­στια τιμή για εμένα, η εμπι­στο­σύ­νη που έδει­ξε στο πρό­σω­πό μου ο Πρω­θυ­πουρ­γός, ώστε να μου εμπι­στευ­τεί το αξί­ω­μα αυτό. Το αξί­ω­μα αυτό, με όλο το τε­ρά­στιο βάρος ευ­θύ­νης που φέρει, για το οποίο όμως πρέ­πει να επι­δεί­ξου­με, όλη η πο­λι­τι­κή ηγε­σία, αλλά και η στρα­τιω­τι­κή ηγε­σία των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων, και βάθος ετοι­μό­τη­τας.

Στον απερ­χό­με­νο Υπουρ­γό έχω να πω, επι­πλέ­ον, αγα­πη­τέ κ. Υπουρ­γέ, κ. Απο­στο­λά­κη, ότι είναι ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο τιμή για εμένα που πα­ρα­λαμ­βά­νω από εσάς. Είστε άν­θρω­πος των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων, προ­έρ­χε­στε από τα σπλά­χνα των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων. Εξαι­ρε­τι­κός στρα­τιω­τι­κός, αλλά και στρα­τιώ­της.

Από τώρα μπορώ να σας πω, αν και τα πε­ρισ­σό­τε­ρα και τα ει­δι­κό­τε­ρα θα τα πούμε σε λίγες ημέ­ρες, κατά την ανά­γνω­ση των προ­γραμ­μα­τι­κών δη­λώ­σε­ων της κυ­βέρ­νη­σης, όσον αφορά το Υπουρ­γείο Εθνι­κής Άμυ­νας, όπως κα­τα­λα­βαί­νε­τε, ότι στό­χος μας πα­ρα­μέ­νει – γιατί δια­χρο­νι­κά αυτός είναι ο στό­χος κάθε πο­λι­τι­κής ηγε­σί­ας του Υπουρ­γεί­ου Εθνι­κής Άμυ­νας – η δια­τή­ρη­ση και γιατί όχι, η επαύ­ξη­ση και η ενί­σχυ­ση της απο­τρε­πτι­κής ισχύ­ος των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων της χώρας, του αξιό­μα­χου των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων της χώρας, της ετοι­μό­τη­τας των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων της χώρας.

Αυτός είναι δια­χρο­νι­κά ο στό­χος κάθε Υπουρ­γού, αυτός θα είναι και ο δικός μας και γι αυτό το στόχο θα ερ­γα­στού­με με κάθε προ­σή­λω­ση, με κάθε ικ­μά­δα των δυ­νά­με­ών μας. Είναι ιερό το χρέος μας και έχου­με πλήρη επί­γνω­ση του χρέ­ους που ανα­λαμ­βά­νου­με. Ως νε­α­ρός φοι­τη­τής των Διε­θνών Σχέ­σε­ων στο εξω­τε­ρι­κό έμ

αι η ισχύς και βα­σι­κή υπο­πα­ρά­με­τρος ισχύ­ος είναι η ισχύς του έμ­ψυ­χου δυ­να­μι­κού και ότι όταν το έμ­ψυ­χο δυ­να­μι­κό μιας χώρας είναι υψη­λής ποιό­τη­τας, ει­δι­κά στις Ένο­πλες Δυ­νά­μεις, τότε με­τα­τρέ­πε­ται σε πολ­λα­πλα­σια­στή ισχύ­ος. Και αυτό συμ­βαί­νει αυτή τη στιγ­μή με την Ελ­λά­δα, αυτό συμ­βαί­νει με τις Ένο­πλες Δυ­νά­μεις της χώρας και αυτό θα πρέ­πει όλοι να υπη­ρε­τή­σου­με, ώστε να πάει ακόμα κα­λύ­τε­ρα.

Αντι­λαμ­βά­νο­μαι τα προ­βλή­μα­τα που υπάρ­χουν. Τα προ­βλή­μα­τα της οι­κο­νο­μι­κής συ­γκυ­ρί­ας, της δη­μο­σιο­νο­μι­κής συ­γκυ­ρί­ας, των γε­ω­πο­λι­τι­κών αβε­βαιο­τή­των. Γνω­ρί­ζω, όμως, ότι όλοι σας, από την κο­ρυ­φή της ιε­ραρ­χί­ας μέχρι τον τε­λευ­ταίο στρα­τεύ­σι­μο, στην τε­λευ­ταία σκο­πιά της χώρας, κά­νε­τε ό,τι μπο­ρεί­τε. Και από σή­με­ρα θα κά­νου­με μαζί ό,τι μπο­ρού­με για να επι­τύ­χου­με αυτόν το στόχο, ώστε να γνω­ρί­ζουν όλοι ότι η χώρα δια­θέ­τει ισχυ­ρό­τα­τη απο­τρε­πτι­κή ισχύ και ότι σε πε­ριό­δους κρί­σε­ων ή εντά­σε­ων, αυτή η απο­τρε­πτι­κή ισχύς κόβει κάθε πε­ραι­τέ­ρω σκέψη επι­βου­λής σε οποιον­δή­πο­τε.

Αναμ­φι­σβή­τη­τα πρέ­πει να πω και κάτι, το οποίο εν­δε­χο­μέ­νως ας εκλη­φθεί και ως μή­νυ­μα. Η Ελ­λά­δα δεν προ­κα­λεί και επι­ζη­τεί σχέ­σεις στα­θε­ρό­τη­τας και ει­ρή­νης, τόσο στα Βαλ­κά­νια όσο και στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή της Νο­τιο­α­να­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου. Δεν της αρέ­σει όμως και να προ­κα­λεί­ται. Και όταν προ­κα­λεί­ται, οφεί­λει να αντι­δρά με πε­ρί­σκε­ψη, με απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα, αλλά και με σθέ­νος, έτσι ώστε να μην πυ­ρο­δο­τεί εντά­σεις, αλλά και να μην φαί­νε­ται πρό­σφο­ρη να δέ­χε­ται προ­κλή­σεις. Αυτό το σκοπό θα υπη­ρε­τή­σου­με όλοι και προς αυτό προ­σβλέ­πω και στη δική σας συ­νερ­γα­σία.

Κύριε Υπουρ­γέ, κ. Ανα­πλη­ρω­τά Υπουρ­γέ, στα­θή­κα­τε φρου­ροί στα τείχη της πόλης και κατά τη διάρ­κεια της δική σας θη­τεί­ας οι πό­λεις ήταν ασφα­λείς. Επο­μέ­νως, το ίδιο τώρα θα προ­σπα­θή­σου­με να κά­νου­με και εμείς.

Τέλος, προ­σβλέ­πω και πάλι φυ­σι­κά και στην απρό­σκο­πτη συ­νερ­γα­σία του Επι­τε­λεί­ου και των Αρ­χη­γεί­ων. Είναι προ­φα­νές ότι σε πε­ριό­δους πο­λι­τι­κής με­τά­βα­σης της πο­λι­τι­κής ηγε­σί­ας του Υπουρ­γεί­ου, τούτο πρέ­πει να γί­νε­ται με όρους συ­νέ­χειας και ομα­λό­τη­τας. Αυτό θε­ω­ρή­στε δε­δο­μέ­νο ότι θα γίνει. Και βε­βαί­ως, κάτι που πρέ­πει επί­σης να πω από τούτο εδώ το βήμα, γιατί ακόμα και τα αυ­το­νό­η­τα πρέ­πει να υπο­γραμ­μί­ζο­νται, ότι μέχρι νε­ω­τέ­ρας ισχύ­ουν στο ακέ­ραιο οι εντο­λές του προ­κα­τό­χου μου.

Από εκεί και πέρα εύ­χο­μαι σε όλους καλή δύ­να­μη, καλή τύχη, αν και προ­σω­πι­κά θεωρώ ότι η τύχη είναι το ση­μείο όπου η προ­ε­τοι­μα­σία συ­να­ντιέ­ται με την ικα­νό­τη­τα και με αυτό το σκε­πτι­κό θα ερ­γα­στού­με όλοι.

Καλή θη­τεία και στον αξιό­τι­μο κ. Υφυ­πουρ­γό, που γνω­ρί­ζε­τε άλ­λω­στε κα­λύ­τε­ρα από εμένα, κα­θό­τι είστε από τα σπλά­χνα και εσείς των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων.

Κύριε Υπουρ­γέ, στη διά­θε­σή σας. Πραγ­μα­τι­κά προ­σβλέ­που­με στα φώτα σας και νο­μί­ζω ότι όλα θα πάνε καλά, γιατί όλοι θα ερ­γα­στού­με ως προς τον

ύψι­στο σκοπό η πα­τρί­δα να είναι ασφα­λής και οι πο­λί­τες να νιώ­θουν ασφα­λείς, διότι όλοι σας, εκλε­κτά στε­λέ­χη της στρα­τιω­τι­κής ηγε­σί­ας, στο τέλος της ημέ­ρας, εί­μα­στε στρα­τιώ­τες της Ελ­λά­δας και από σή­με­ρα και εγώ είμαι στρα­τιώ­της της Ελ­λά­δας μαζί σας.

Σας ευ­χα­ρι­στώ και πάλι».