Στη Βουλή οι Ποινικοί Κώδικες-Ποιες αλλαγές επήλθαν

Μετά από νομο­πα­ρα­σκευα­στι­κές εργα­σίες που κρά­τη­σαν χρόνια και τη δημόσια δια­βού­λευση να έχει τελειώ­σει από καιρό, ο Ποι­νι­κός Κώδικας και ο Κώδικας της Ποι­νι­κής Δικο­νο­μίας κατα­τέ­θη­καν  στη Βουλή και εισά­γο­νται προς ψήφιση αυτή την εβδο­μάδα

Η κυβέρ­νηση απο­φά­σισε την προ­ώ­θηση των δύο νομο­θε­τη­μά­των καθώς  τα δικα­στή­ρια  ανα­μέ­νουν την ολο­κλή­ρωση της ψήφισής τους, με εκα­το­ντά­δες ποι­νι­κές δίκες να σέρ­νο­νται για καιρό, καθώς δικη­γό­ροι και κατη­γο­ρού­με­νοι, όπως είναι φυσικό, επι­θυ­μούν να κριθούν υπό το νέο νομο­θε­τικό καθε­στώς, ενώ οι νέες δια­τά­ξεις αφορούν το σύνολο των κρα­του­μέ­νων.

Ο νέος Ποι­νι­κός Κώδικας, δεκάδες δια­τά­ξεις του οποίου εξορ­θο­λο­γί­ζουν ποινές και αδι­κή­ματα, ανα­νε­ώ­νο­ντας μετά από δεκα­ε­τίες το σύστημα ποι­νι­κής κατα­στο­λής έχει φθάσει στη Βουλή από ημέρες και κυριο­λε­κτι­κώς στο παρά πέντε της προ­ε­κλο­γι­κής περιό­δου.

Παράλ­ληλα, σειρά δια­τά­ξεων που είχαν προ­κα­λέ­σει επι­κρί­σεις κατά τη μακρά δια­δι­κα­σία δημό­σιας δια­βού­λευ­σης όπως είχε ανα­κοι­νώ­σει ο υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης Μιχάλης Καλο­γή­ρου, βελ­τιώ­θη­καν επί της ουσίας από τις νομο­πα­ρα­σκευα­στι­κές επι­τρο­πές που συνε­δρί­α­σαν τον τελευ­ταίο καιρό δεκάδες φορές για να ορι­στι­κο­ποι­ή­σουν τα δύο νομο­θε­τή­ματα καθο­ρι­στι­κής σημα­σίας για το σύστημα ποι­νι­κής αντι­με­τώ­πι­σης των εγκλη­μά­των, μεταξύ των οποίων εκείνες που αφορούν την τιμωρία του αδι­κή­μα­τος της απι­στίας σε βάρος του δημο­σίου, της δωρο­δο­κίας πολι­τι­κών προ­σώ­πων και πολλές άλλες.

Ανα­λυ­τικά οι βασικές ρυθ­μί­σεις των νομο­θε­τη­μά­των.

Ειδι­κό­τερα, σε σχέση με ό,τι είχε δοθεί στη δημόσια δια­βού­λευση πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν, ενδει­κτικά, και οι εξής βελ­τιώ­σεις:

Περι­λή­φθηκε ειδική διάταξη αυστη­ρής τιμώ­ρη­σης του ρατσι­στι­κού εγκλή­μα­τος.

Ορί­στηκε η ποινή της κάθειρ­ξης για τη δωρο­δο­κία πολι­τι­κών προ­σώ­πων και εναρ­μο­νί­στη­καν οι δια­τά­ξεις προς τις διε­θνείς συμ­βά­σεις που δεσμεύ­ουν τη χώρα.

Ορί­στηκε αυστη­ρό­τερο πλαίσιο ποινής για τους διευ­θύ­νο­ντες εγκλη­μα­τι­κές οργα­νώ­σεις (κάθειρξη έως 15 έτη) ενόψει και της συνε­χί­ζό­με­νης δίκης της Χρυσής Αυγής.

Αυστη­ρο­ποι­ή­θηκε το πλαίσιο για τα αδι­κή­ματα του βιασμού με πρό­βλεψη για κλι­μά­κωση των ποινών ανάλογα με τη βαρύ­τητα του αδι­κή­μα­τος καθώς εντά­χθη­καν πλην του εξα­να­γκα­σμού με σωμα­τική βία ή απειλή κατά της ζωής ή της σωμα­τι­κής ακε­ραιό­τη­τας και άλλες μορφές στο αδίκημα του βιασμού.

Συμπλη­ρώ­θη­καν οι δια­τά­ξεις για την ενί­σχυση της προ­στα­σίας των ανη­λί­κων απέ­να­ντι στην γενε­τή­σια εκμε­τάλ­λευσή τους και προ­σαρ­μό­στη­καν σε διε­θνείς υπο­χρε­ώ­σεις της Ελλάδας.

Εγκλή­ματα όπως η κλοπή και η φθορά προ­βλέ­φθηκε ότι θα διώ­κο­νται κατ’ αρχήν αυτε­παγ­γέλ­τως, ώστε να εξυ­πη­ρε­τη­θούν πρα­κτι­κές ανάγκες (σύλληψη επ’ αυτο­φώρω κ.λπ.), με τη δυνα­τό­τητα όμως της εκ των υστέρων παύσεως της ποι­νι­κής δίωξης αν υπο­βά­λει σχετική δήλωση ο ίδιος ο παθών.

Προ­βλέ­φθηκε η αυτε­πάγ­γελτη δίωξη της κακουρ­γη­μα­τι­κής απι­στίας και στον ιδιω­τικό τομέα προς απο­φυ­γήν τυχόν κατα­χρή­σεων, κυρίως εκ μέρους οργάνων της διοί­κη­σης μεγάλων επι­χει­ρή­σεων και οργα­νι­σμών.

Λήφθηκε πρόνοια ώστε να μην επη­ρε­ά­ζο­νται οι αστικές απαι­τή­σεις του παθό­ντος σε περί­πτωση παρα­γρα­φής του αδι­κή­μα­τος λόγω μετα­τρο­πής του από κακούρ­γημα σε πλημ­μέ­λημα.

Επίσης προ­βλέ­φθηκε η αύξηση της ύλης των Μονο­με­λών Εφε­τείων προς απο­συμ­φό­ρηση του Τρι­με­λούς Εφε­τείου και του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Κακουρ­γη­μά­των, με μετα­βί­βαση αρμο­διό­τη­τας εκδί­κα­σης των υπο­θέ­σεων συγ­χώ­νευ­σης ποινών και καθο­ρι­σμού συνο­λι­κής ποινής. Επα­να­κα­θο­ρί­στηκε η αρμο­διό­τητα του Μονο­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου, έτσι ώστε να περι­λαμ­βά­νει πλέον όσα πλημ­με­λή­ματα απει­λού­νται με ποινή φυλά­κι­σης έως τρία έτη. Προ­βλέ­φθηκε για τις προ­φα­νώς αβά­σι­μες μηνύ­σεις ή ανα­φο­ρές ή εγκλή­σεις η άρση κατά­σχε­σης να δια­τάσ­σε­ται από τον εισαγ­γε­λέα, ώστε να απο­κα­θί­στα­ται ταχύ­τερα η νομι­μό­τητα και να μην επι­βα­ρύ­νε­ται το δικα­στικό συμ­βού­λιο.

Στην ποινική δια­πραγ­μά­τευση: α) απα­γο­ρεύ­ε­ται η υπαγωγή εγκλη­μά­των αυξη­μέ­νης ηθι­κο­κοι­νω­νι­κής απαξίας (λ.χ. κακουρ­γη­μά­των με απει­λού­μενη ποινή και την ισόβια κάθειρξη, κακουρ­γη­μά­των κατά της γενε­τή­σιας ελευ­θε­ρίας και της οικο­νο­μι­κής εκμε­τάλ­λευ­σης της γενε­τή­σιας ζωής), και β) παρέ­χε­ται στον εισαγ­γε­λέα η ευχέ­ρεια να θεω­ρή­σει υπόθεση ως ακα­τάλ­ληλη προς δια­πραγ­μά­τευση, βάσει των περι­στά­σεων τέλεσης και την προ­σω­πι­κό­τητα του κατη­γο­ρου­μέ­νου.

Απο­σύρ­θηκε η πρό­βλεψη για ορισμό ειση­γητή δικαστή σε δίκες κακουρ­γη­μά­των, αφού για τρέ­χο­ντες υπη­ρε­σια­κούς λόγους θα επι­βα­ρύ­νο­νταν οι σύνε­δροι δικα­στές.

Ενι­σχύ­θηκε θεσμικά η εφαρ­μογή της ποι­νι­κής δια­τα­γής, με πρό­βλεψη: α) ευμε­νέ­στε­ρης ποι­νι­κής αντι­με­τώ­πι­σης όσων απο­δέ­χο­νται την ποινική διαταγή, β) δια­δι­κα­σίας εκδί­κα­σης αντιρ­ρή­σεων και ανα­τρο­πής της από­φα­σης της ποι­νι­κής δια­τα­γής, σε μεγα­λύ­τερη προ­θε­σμία, και μετά από συζή­τηση με την κοινή δια­δι­κα­σία ύστερα από προη­γού­μενη κλή­τευση του κατη­γο­ρου­μέ­νου.

Θεσπί­στηκε το δικαί­ωμα του κατη­γο­ρου­μέ­νου να ζητεί χρόνο προ­ε­τοι­μα­σίας για την αντί­κρουση της κατη­γο­ρίας, «αν από την απο­δει­κτική δια­δι­κα­σία προ­κύ­ψουν νέες περι­στά­σεις, οι οποίες θα μπο­ρού­σαν να συν­δε­θούν με επι­τρε­πτή μετα­βολή της».

Θεσπί­στηκε ως ανα­γκαία και σύγ­χρονη αξίωση ο ειδικός τρόπος έναρξης της προ­θε­σμίας αναί­ρε­σης ύστερα από  ειδο­ποί­ηση με e-mail.

πηγή kathimerini.gr