Τι οδηγίες δίνει η ΑΑΔΕ για πλειστηριασμούς

Εν τω μεταξύ με εγκύ­κλιο, που εξέδωσε ο διοι­κη­τής της ΑΑΔΕ, Γιώργος Πιτσι­λής, δίνο­νται οδηγίες στις υπη­ρε­σίες των ΔΟΥ για το νέο πλαίσιο που αντι­κα­θι­στά το νόμο Κατσέλη και αφορά τα ανα­γκα­στικά μέτρα είσπρα­ξης.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι στην εγκύ­κλιο κατα­γρά­φε­ται ότι από την υποβολή της αίτησης προ­στα­σίας ως την ορι­στι­κο­ποί­ηση της ρύθ­μι­σης, ισχύει η προ­σω­ρινή προ­στα­σία γα την πρώτη κατοι­κία. Ωστόσο, όπως ανα­φέ­ρε­ται, η προ­σω­ρινή προ­στα­σία του άρθρου 78 του νέου πλαι­σίου δεν εμπο­δί­ζει την επιβολή λοιπών πράξεων ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης ή ασφα­λι­στι­κών μέτρων στην κύρια κατοι­κία του αιτού­ντος, ούτε τη λήψη μέτρων ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης ή ασφα­λι­στι­κών μέτρων στην υπό­λοιπη περιου­σία του οφει­λέτη.

Επίσης, τονί­ζε­ται ότι η συνει­σφορά του Δημο­σίου κατα­βάλ­λε­ται σε ειδικό ακα­τά­σχετο λογα­ρια­σμό με δικαιούχο τον οφει­λέτη και δεν κατά­σχε­ται ούτε συμ­ψη­φί­ζε­ται. Επι­πλέον, για την έγκριση και κατα­βολή της συνει­σφο­ράς δεν απαι­τεί­ται φορο­λο­γική ή ασφα­λι­στική ενη­με­ρό­τητα.

Ειδι­κό­τερα στην εγκύ­κλιο ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

1. Από την ανα­γκα­στική ρευ­στο­ποί­ηση, εμπί­πτουν μόνο οφειλές προς πιστω­τικά ιδρύ­ματα, από οποια­δή­ποτε αιτία, καθώς και οφειλές από στε­γα­στικό δάνειο προς το Ταμείο Παρα­κα­τα­θη­κών και Δανείων, για τις οποίες υφί­στα­ται εμπράγ­ματη ασφά­λεια στην κύρια κατοι­κία του οφει­λέτη ή του τρίτου αιτού­ντος. Επο­μέ­νως, με τις δια­δι­κα­σίες που προ­βλέ­πο­νται στις νέες δια­τά­ξεις δεν ρυθ­μί­ζο­νται οφειλές στη Φορο­λο­γική Διοί­κηση. Επίσης, δεν ρυθ­μί­ζο­νται ούτε οφειλές φυσικών προ­σώ­πων για τις οποίες υφί­στα­ται εγγύηση του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου.

2. Η προ­στα­σία της κύριας κατοι­κίας του αιτού­ντος, κατ’ εφαρ­μογή των νέων δια­τά­ξεων, ισχύει και έναντι του Δημο­σίου, ως πιστωτή παρά το γεγονός ότι οι απαι­τή­σεις αυτού δεν είναι επι­δε­κτι­κές ρύθ­μι­σης.

3. Για τον δανειο­λή­πτη ο οποίος κρί­νε­ται επι­λέ­ξι­μος κατά τον προ­έ­λεγχο επι­λε­ξι­μό­τη­τας του άρθρου 73, ισχύει αυτο­δί­καιη ανα­στολή κάθε πλει­στη­ρια­σμού της κύριας κατοι­κίας του, η οποία αρχίζει να ισχύει, έναντι των πιστω­τών που δεν περι­λαμ­βά­νο­νται στην αίτηση, μεταξύ των οποίων και το Δημόσιο, από τη μετα­γραφή στο βιβλίο μετα­γρα­φών ή την κατα­χώ­ριση στο κτη­μα­το­λο­γικό φύλλο της αίτησης για τη ρύθμιση οφειλών και λήγει:

– είτε με την επί­τευξη της συναι­νε­τι­κής ρύθ­μι­σης οφειλών με έναν του­λά­χι­στον πιστωτή

– είτε, σε περί­πτωση μη επί­τευ­ξης συναι­νε­τι­κής ρύθ­μι­σης οφειλών , μετά την άπρακτη παρέ­λευση της προ­θε­σμίας για την υποβολή αίτησης δικα­στι­κής ρύθ­μι­σης

– είτε, σε περί­πτωση μη επί­τευ­ξης συναι­νε­τι­κής ρύθ­μι­σης οφειλών (ως ανωτέρω) και εμπρό­θε­σμης (παρ. 4 άρθρου 77) υπο­βο­λής αίτησης δικα­στι­κής ρύθ­μι­σης, με τη συζή­τηση του αιτή­μα­τος προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής, που υπο­βάλ­λε­ται με την αίτηση δικα­στι­κής ρύθ­μι­σης, οπότε είναι δυνατόν να επέλ­θουν τα ακό­λουθα απο­τε­λέ­σματα:

Η συνέ­χιση της ανα­στο­λής, σε περί­πτωση απο­δο­χής από το δικα­στή­ριο του αιτή­μα­τος προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής, καθ’ όσον με αυτή δια­τάσ­σε­ται ανα­στολή του πλει­στη­ρια­σμού της κύριας κατοι­κίας υπό τους όρους που ορί­ζο­νται σε αυτή και μέχρι την έκδοση ορι­στι­κής από­φα­σης. Σημειώ­νε­ται πάντως ότι το δικα­στή­ριο δύναται να ανα­κα­λέ­σει την προ­σω­ρινή διαταγή οπο­τε­δή­ποτε.

Η λήξη της ανα­στο­λής, σε περί­πτωση απόρ­ρι­ψης από το δικα­στή­ριο του αιτή­μα­τος προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής.

Παράλ­ληλα, προ­σω­ρινή προ­στα­σία της κύριας κατοι­κίας με προ­σω­ρινή διαταγή μπορεί να χορη­γη­θεί και στο πλαίσιο εκδί­κα­σης της αίτησης δικα­στι­κής ρύθ­μι­σης σε δεύτερο βαθμό.

4. Για τον οφει­λέτη που έχει υπο­βά­λει αίτηση συναι­νε­τι­κής ρύθ­μι­σης και δεν κρί­νε­ται επι­λέ­ξι­μος κατά τον προ­έ­λεγχο επι­λε­ξι­μό­τη­τας δεν ισχύει αυτο­δί­καιη ανα­στολή πλει­στη­ρια­σμών πρώτης κατοι­κίας. Ο αιτών όμως, σύμφωνα με την παρά­γραφο 3 του άρθρου 78, έχει τη δυνα­τό­τητα να αιτηθεί την ανα­στολή του πλει­στη­ρια­σμού της κύριας κατοι­κίας του σύμφωνα με τη δια­δι­κα­σία του άρθρου 1000 του Κώδικα Πολι­τι­κής Δικο­νο­μίας.

Σε περί­πτωση συν­δρο­μής των προ­ϋ­πο­θέ­σεων του άρθρου 78 περί προ­σω­ρι­νής προ­στα­σίας, το Δημόσιο υπο­χρε­ού­ται απο­κλει­στικά στη μη έκδοση του προ­γράμ­μα­τος πλει­στη­ρια­σμού της κύριας κατοι­κίας, η εφόσον αυτό έχει εκδοθεί, στη μη πραγ­μα­το­ποί­ηση του. Παρά ταύτα, σύμφωνα με την παρά­γραφο 5 του άρθρου 78, η προ­σω­ρινή προ­στα­σία του άρθρου 78 δεν εμπο­δί­ζει την επιβολή λοιπών πράξεων ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης η ασφα­λι­στι­κών μέτρων στην κύρια κατοι­κία του αιτού­ντος, ούτε τη λήψη μέτρων ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης η ασφα­λι­στι­κών μέτρων στην υπό­λοιπη περιου­σία του οφει­λέτη.

5. Η συνει­σφορά του Δημο­σίου κατα­βάλ­λε­ται σε ειδικό ακα­τά­σχετο λογα­ρια­σμό με δικαιούχο τον οφει­λέτη και δεν κατά­σχε­ται ούτε συμ­ψη­φί­ζε­ται. Επι­πλέον, για την έγκριση και κατα­βολή της συνει­σφο­ράς δεν απαι­τεί­ται φορο­λο­γική ή ασφα­λι­στική ενη­με­ρό­τητα.

Γιώργος Αλε­ξά­κης