“Η Σύνοδος Κορυφής της Ρόδου του 1988 και η σημερινή ανύπαρκτη νησιωτική πολιτική”

 Άρθρο του Τομε­άρχη Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής και Ναυ­τι­λίας του Κινή­μα­τος Αλλαγής, δικη­γό­ρου Ρόδου, Μανώλη Δ. Παπα­δό­που­λου.

Το δεύτερο εξάμηνο του 1988 η Ελλάδα ανέλαβε την προ­ε­δρία της Ευρω­παϊ­κής Οικο­νο­μι­κής Κοι­νό­τη­τας (ΕΟΚ), επί πρω­θυ­πουρ­γίας Ανδρέα Παπαν­δρέου. Εκείνο το εξάμηνο ήταν προ­γραμ­μα­τι­σμένη να γίνει η Διά­σκεψη των ηγετών της ΕΟΚ για τον ενιαίο κοι­νω­νικό χώρο και για περι­βαλ­λο­ντικά θέματα. Με πρω­το­βου­λία του Ανδρέα Παπαν­δρέου επι­λέ­γε­ται η Ρόδος για τη διορ­γά­νωση της Συνόδου Κορυφής και όχι η πρω­τεύ­ουσα της χώρας μας, όπως συνη­θι­ζό­ταν μέχρι τότε. Πολλοί από­ρη­σαν με την επιλογή της Ρόδου, όμως, όπως φάνηκε στη συνέ­χεια, μόνο τυχαία δεν ήταν η επιλογή του συγκε­κρι­μέ­νου νησιού.

Εκείνα τα χρόνια στην Ευρώπη υπήρχαν δύο ισχυρά ιδε­ο­λο­γι­κο­πο­λι­τικά ρεύματα, τα οποία εκπρο­σω­πού­νταν από δύο ιστο­ρι­κές προ­σω­πι­κό­τη­τες, την δεξιά Μάρ­γκα­ρετ Θάτσερ και τον κεντρο­α­ρι­στερό Ανδρέα Παπαν­δρέου. Θα μπο­ρού­σαμε να πούμε ότι τον ρόλο της Θάτσερ σήμερα δια­δρα­μα­τί­ζει η Γερ­μα­νίδα καγκε­λά­ριος κ. Άνγκελα Μέρκελ. Δυστυ­χώς για τη χώρα μας, και σε αντί­θεση με τη δεκα­ε­τία του 1980, ο τωρινός πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας, όχι μόνο δεν δια­θέ­τει το πολι­τικό ανά­στημα του Ανδρέα για να συμ­βά­λει στη δια­μόρ­φωση μιας πιο ανθρώ­πι­νης και δημο­κρα­τι­κής Ευρώπης αλλά έχει εξε­λι­χθεί στον πιο πιστό ακό­λουθο της Μέρκελ, όπως φαί­νε­ται εδώ και τέσσερα χρόνια, με τελευ­ταίο παρά­δειγμα την συμ­φω­νία των Πρεσπών.

Γιατί, όμως, έμεινε στην ιστορία η Σύνοδος Κορυφής της Ρόδου; Πολύ απλά, γιατί ο Ανδρέας Παπαν­δρέου κατά­φερε να εισάγει στην ατζέντα της διά­σκε­ψης το θέμα της νησιω­τι­κό­τη­τας. Γι’ αυτό άλλωστε επέλεξε αυτή η κρίσιμη παρέμ­βαση του να γίνει στο μεγα­λύ­τερο νησί των Δωδε­κα­νή­σων, αφού μόνο σε αυτά ίσχυαν μέχρι τότε οι μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές Φ.Π.Α. Έτσι άρχισε να δια­μορ­φώ­νε­ται η ελλη­νική νησιω­τική πολι­τική και τα επόμενα χρόνια το μέτρο αυτό επε­κτά­θηκε και σε άλλα νησιά.

Η υιο­θέ­τηση του μέτρου των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών Φ.Π.Α. στα νησιά στη­ρί­χθηκε τόσο σε συνταγ­μα­τι­κές δια­τά­ξεις (άρθρο 106 παρ. 1) όσο και σε ευρω­παϊ­κές Συν­θή­κες (ερμη­νευ­τική δήλωση 30 του άρθρου 158 της Συν­θή­κης του Άμστερ­νταμ και άρθρο 174 της Συν­θή­κης της Λισα­βό­νας). Άλλωστε, είναι απο­λύ­τως λογικό οι νησιώ­τες, που προ­σφέ­ρουν τα μέγιστα στην κορυ­φαία βιο­μη­χα­νία της Ελλάδας, τον του­ρι­σμό, που φυλάνε τα σύνορα της χώρας μας και που έχουν να αντι­με­τω­πί­σουν καθη­με­ρινά τόσες δυσκο­λίες, λόγω της πολυ­νη­σια­κής ιδιο­μορ­φίας της χώρας μας, να απο­λαμ­βά­νουν το προ­νό­μιο του μειω­μέ­νου Φ.Π.Α, που απο­τέ­λεσε το κορυ­φαίο μέτρο νησιω­τι­κής πολι­τι­κής.

Ωστόσο κάτι, που θεω­ρού­νταν δεδο­μένο, ξαφνικά καταρ­γή­θηκε. Από ποιον καταρ­γή­θηκε; Μα φυσικά από τον ακό­λουθο της κ. Μέρκελ, τον κ. Τσίπρα. Από ποιους ψηφί­στηκε; Από τους βου­λευ­τές της κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Αξίζει να σημειω­θεί πως ούτε ένας βου­λευ­τής του κυβερ­νη­τι­κού κόμ­μα­τος, παρόλο που εκλέ­χθηκε από νησιώ­τες, δεν ψήφισε ‘‘κατά’’ στην κατάρ­γηση του σημα­ντι­κό­τε­ρου μέτρου στή­ρι­ξης του ελλη­νι­κού νησιω­τι­κού χώρου. Η αντι­συ­νταγ­μα­τική νησιω­τική πολι­τική του ΣΥΡΙΖΑ συνε­χί­ζε­ται μέχρι και σήμερα, που δια­τη­ρεί για ελά­χι­στα νησιά (5 στον αριθμό) μειω­μέ­νους συντε­λε­στές Φ.Π.Α. ανάλογα με τον αριθμό των προ­σφύ­γων που θα φιλο­ξε­νού­νται στα νησιά αυτά. Μιλάμε για τον πλήρη εξευ­τε­λι­σμό των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των και για την πλήρη ταύτιση της κυβερ­νη­τι­κής πολι­τι­κής με την απα­ρά­δε­κτη άποψη ότι κάθε άνθρω­πος έχει την (χρη­μα­τική) αξία του.

Ας κλεί­σουμε, όμως, με έναν προ­βλη­μα­τι­σμό. Είναι δεδο­μένο ότι τα χρήματα του νησιω­τι­κού του­ρι­σμού κρατούν ζωντανή την ελλη­νική οικο­νο­μία. Η σημε­ρινή ελλη­νική κυβέρ­νηση πως συνει­σφέ­ρει στην νησιω­τική ζωή; Πόσα είναι τα κέρδη της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας από την αύξηση του νησιω­τι­κού ΦΠΑ και πόσα από αυτά χρη­σι­μο­ποιού­νται για τη βελ­τί­ωση του επι­πέ­δου ζωής των νησιω­τών;

Το ‘‘μετα­φο­ρικό ισοδύναμο’’ που υπο­τί­θε­ται πως έφερε η κυβέρ­νηση Τσίπρα και ο τρόπος εφαρ­μο­γής του με τα ελά­χι­στα δια­θέ­σιμα κεφά­λαια και την απί­στευτα μεγάλη γρα­φειο­κρα­τία, δεν έχει καμία απο­λύ­τως σχέση με την έννοια του μετα­φο­ρι­κού ισο­δυ­νά­μου που ισχύει σε άλλες νησιω­τι­κές περιο­χές της Ευρώπης και σίγουρα δεν αντι­σταθ­μί­ζει το κόστος από την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών Φ.Π.Α. στα νησιά.

Το Κίνημα Αλλαγής είναι το μόνο κόμμα που έχει ξεκά­θαρη θέση στο θέμα του Φ.Π.Α. Ναι στον μειω­μένο ΦΠΑ που θεσπί­στηκε από τον Ανδρέα Παπαν­δρέου και το ΠΑ.ΣΟ.Κ και  ίσχυε μέχρι τη στιγμή που ήρθε στην εξουσία και τον κατήρ­γησε ο κ. Τσίπρας, ο εφαρ­μο­στής της πιο σκληρής και αντι­νη­σιω­τι­κής πολι­τι­κής. Η κατάρ­γηση του Φ.Π.Α ήρθε με τη ψήφο των νησιω­τών βου­λευ­τών και με την υπο­γραφή του ΣΥΡΙΖΑ. Τον κατή­φορο από την ιστο­ρική Σύνοδο Κορυφής της Ρόδου και τον Ανδρέα Παπαν­δρέου με την εισα­γωγή της νησιω­τι­κό­τη­τας στην ελλη­νική και ευρω­παϊκή ατζέντα, στην σημε­ρινή εχθρική νησιω­τική πολι­τική μπο­ρούμε να τον στα­μα­τή­σουμε μόνο με την ψήφο μας στις Ευρω­ε­κλο­γές.

Μανώλης Παπα­δό­που­λος,

Τομε­άρ­χης Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής και Ναυ­τι­λίας του Κινή­μα­τος Αλλαγής