Αναζήτηση έργων τέχνης του Δημήτρη Πεζουβάνη

Ο Δημή­τρης Πεζου­βά­νης ένας («άγνω­στος» για τους πολλούς) κατα­ξιω­μέ­νος Ρόδιος ζωγρά­φος, γέννημα και θρέμμα της Ρόδου γεν­νή­θηκε το 1935 και μεγά­λωσε στη

συνοι­κία του Αγίου Νικο­λάου. Μετά τα εγκύ­κλια γράμ­ματα που πήρε στη Ρόδο, σπού­δασε ζωγρα­φική στη Σχολή Καλών Τεχνών της Ρώμης. Οι δια­κρί­σεις του στη Σχολή του εξα­σφά­λι­σαν μια υπο­τρο­φία του υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών της Ιταλίας και συνέ­χισε τις σπουδές του στη σκη­νο­γρα­φία και ενδυ­μα­το­λο­γία για το θέατρο, την τηλε­ό­ραση και τον κινη­μα­το­γράφο στο PRODEON της Ρώμης. Ανήκε στη σχολή των υπερ­ρε­α­λι­στών (σου­ρε­α­λι­στών) και το έργο του δια­κρι­νό­ταν από συμ­βο­λι­σμούς και απο­κρυ­φικά στοι­χεία εμπνευ­σμένα από τη μυθο­λο­γία και την ιστορία. Είχε πραγ­μα­το­ποι­ή­σει πολλές εκθέ­σεις στη Στοκ­χόλμη και σε άλλες πόλεις και ασχο­λή­θηκε ιδιαί­τερα και με τη σκη­νο­θε­σία και τη δια­κό­σμηση εσω­τε­ρι­κών χώρων.

Με αυτή την ιδιό­τητα τη 10ετία του 70 ανέλαβε τη δια­κό­σμηση και οργά­νωση των του­ρι­στι­κών περι­πτέ­ρων της Ρόδου στις Σκαν­δι­να­βι­κές χώρες, που για την αισθη­τική τους απέ­σπα­σαν πολλές δια­κρί­σεις. Ήταν ο πρε­σβευ­τής του του­ρι­σμού της Ρόδου στις του­ρι­στι­κές αγορές της Σκαν­δι­να­βίας για πολλά χρόνια.

Αγα­πούσε παθο­λο­γικά τη Ρόδο την οποία επι­σκε­πτό­ταν κάθε χρόνο για να βλέπει τους συγ­γε­νείς και φίλους του.

Στα τέλη της δεκα­ε­τίας του 1990, ο Δήμος Ρόδου του ανέθεσε να δια­κο­σμή­σει την τότε αίθουσα συνε­δρί­α­σης του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου με ζωγρα­φικά έργα τα οποία  θα απει­κό­νι­ζαν την ιστο­ρική δια­δρομή της Ρόδου από τη δημιουρ­γία της (μυθο­λο­γία), τους Τελ­χί­νες, την κάθοδο των Δωριέων, την ίδρυση της Πόλης, μέχρι την εποχή των Ιπποτών.

Δημιούρ­γησε εξι μεγάλα έργα δια­στά­σεων 3 – 4 μέτρων, ικανά να καλύ­ψουν όλη την εσω­τε­ρική επι­φά­νεια της σημε­ρι­νής αίθου­σας  εθι­μο­τυ­πίας στο δημαρ­χιακό μέγαρο. Τα έργα αυτά δεν αγο­ρά­σθη­καν ποτέ για λόγους κυρίως γρα­φειο­κρα­τι­κούς.

Με τον αεί­μνη­στο Δημήτρη Πεζου­βάνη, ως πρό­ε­δρος του Μου­σείου συνα­ντή­θηκα όταν ήλθε για δια­κο­πές το  καλο­καίρι  του 2012, από τη Σουηδία όπου ζούσε μόνιμα και δρο­μο­λο­γή­σαμε την πραγ­μα­το­ποί­ηση έκθεσης που θα συμπε­ριε­λάμ­βανε και τα προ­α­να­φε­ρό­μενα έργα.

Δεν θα ξεχάσω τη χαρά και την εμφανή συγκί­νησή του όταν απο­χαι­ρε­τι­σθή­καμε, διότι όπως είπε επι­τέ­λους σε λίγους μήνες, οι αγα­πη­μέ­νοι του Ροδίτες θα είχαν την ευκαι­ρία να θαυ­μά­σουν τα έργα του με την συγκε­κρι­μένη θεμα­το­λο­γία, τα οποία γι΄ αυτόν ήταν έργα ζωής.

Λίγο αργό­τερα στη προ­σπά­θεια να επι­κοι­νω­νήσω μαζί του προ­κει­μέ­νου να συντο­νί­σουμε τις ενέρ­γειες για την έκθεση, έμαθα για το άσχημο παι­χνίδι που του επε­φύ­λαξε η μοίρα, αφού  με την επι­στροφή του εκδη­λώ­θηκε η επά­ρα­τος που έμελλε σε σύντομο χρονικό διά­στημα να του κόψει το νήμα της ζωής.

Πέρυσι με συντο­νι­σμέ­νες ενέρ­γειες σε συνερ­γα­σία με τη σύζυγο και τα δύο παιδιά του, τηρώ­ντας όλες τις νόμιμες δια­δι­κα­σίες πετύ­χαμε τα έξι αυτά εξαι­ρε­τικά έργα να δωρι­θούν και να περιέλ­θουν στην κυριό­τητα της Πινα­κο­θήκη μας, και να εμπλου­τί­σουν την ήδη  πολύ­τιμη συλλογή μας.

Όμως ως ελά­χι­στο φόρο τιμής,  οφεί­λουμε στον εκλι­πό­ντα, ευπα­τρίδη, εξαι­ρε­τικό αυτόν καλ­λι­τέ­χνη, ένα πολι­τι­στικό – πνευ­μα­τικό μνη­μό­συνο, που δεν είναι άλλο από μία έκθεση με το πλούσιο ζωγρα­φικό του έργο.

Με τη σημε­ρινή ανα­κοί­νωση απευ­θυ­νό­μα­στε σε όσους είναι ιδιο­κτή­τες ή γνω­ρί­ζουν άτομα τα οποία κατέ­χουν κάποιο έργο του αεί­μνη­στου καλ­λι­τέ­χνη, να το γνω­στο­ποι­ή­σουν στη διοί­κηση του Μου­σείου προ­κει­μέ­νου να το δανεί­σουν για λίγο καιρό και να κατα­στεί έτσι δυνατή η πραγ­μα­το­ποί­ηση της έκθεσης. Τα έργα αυτά λόγω των μεγάλων δια­στά­σεων, μπορούν να εκτε­θούν μόνο στην αίθουσα της Νέας Πτέ­ρυ­γας του Νεστο­ρί­δειου Μελά­θρου και απαι­τεί­ται συλλογή και άλλων έργων για να καλυ­φθεί ο μεγάλος χώρος της αίθου­σας και να παρου­σια­σθεί μία ευπρε­πής έκθεση αντάξια της φήμης του αεί­μνη­στου Ρόδιου εικα­στι­κού δημιουρ­γού.

Επι­κοι­νω­νία: τηλ.2241036646, e–mail: mgamuseum@gmail.com

Για το Δ.Σ

Δρ. Νικό­λαος  Τσ.  Φρόνας

Πρό­ε­δρος Μου­σείου Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης

Δήμου Ρόδου