Μια επέτειος με ουσία

Πολλές φορές γίνεται συζή­τηση, για την ανάγκη στις εθνικές επε­τεί­ους, τα παιδιά, να συμ­με­τέ­χουν με δημιουρ­γικό τρόπο στις εκδη­λώ­σεις της ιστο­ρι­κής μνήμης. Να αντλούν συμπε­ρά­σματα και αξίες από τη δια­χρο­νι­κό­τητα του μηνύ­μα­τος,  να μπορούν οι εθνικές επέ­τειοι να βιώ­νο­νται με ουσια­στικό τρόπο από τα νέα παιδιά. Κι είναι σίγουρο, πως μέσα από την βιω­μα­τική συμ­με­τοχή, όχι μόνον τα μαθαί­νουν, κινη­το­ποιεί­ται το ενδια­φέ­ρον τους , εξοι­κειώ­νο­νται σε έναν δια­φο­ρε­τικό τρόπο ανά­γνω­σης της ιστο­ρίας, αλλά τους μένει βαθιά το απο­τύ­πωμα της ιστο­ρι­κής μνήμης, κάτι που είναι πέρα από παρε­λά­σεις της μιας ώρας και παπα­γα­λία δέκα γραμμών από τα βιβλία της ιστο­ρίας. Κάπως έτσι τα παιδιά, μόλις της τρίτης Δημο­τι­κού,  των Εκπαι­δευ­τη­ρίων Ροδίων Παιδεία, δεν θα ξεχά­σουν όσα έμαθαν, μπαί­νο­ντας στις σελίδες της Ιστο­ρίας, ψάχνο­ντας τα ιστο­ρικά γεγο­νότα που οδή­γη­σαν στην ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου στην Ελλάδα. Ξεφυλ­λί­ζο­ντας τα Γενικά Αρχεία τού Κράτους , ψάχνο­ντας πλη­ρο­φο­ρίες, στις ταχυ­δρο­μι­κές κάρτες και επι­στο­λικά κείμενα, σε πρω­το­σέ­λιδα εφη­με­ρί­δων, «σκαρ­φά­λω­σαν» στα ράφια τής Δημο­τι­κής Βιβλιο­θή­κης, πήγαν σε χαρα­κτη­ρι­στικά ιταλικά κτήρια, σε οδούς που ονο­μα­το­δο­τή­θη­καν από γεγο­νότα και προ­σω­πι­κό­τη­τες που έγραψαν ιστορία. άκουσαν μαρ­τυ­ρίες ανθρώ­πων με προ­σω­πικά βιώματα από εκείνη την εποχή και ιστο­ρι­κούς. Κι όλη αυτή τη γνώση, την παρου­σί­α­σαν,  σε μια εκδή­λωση για την επέτειο της Ενσω­μά­τω­σης.  Μια εκδή­λωση ουσίας που θα τους αφήσει βαθύ το απο­τύ­πωμα της ιστο­ρι­κής μνήμης.