Προσφυγή σε ένδικα μέσα από τους συνταξιούχους του Ομίλου ΟΤΕ Δωδ/σου

Αγα­πη­τοί Συνά­δελ­φοι και Συνα­δέλ­φισ­σες,

 Συμπλη­ρώ­νο­νται δέκα χρόνια πολι­τι­κής, οικο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής κρίσης, που άφησε πίσω της ερείπια και κατα­στραμ­μέ­νες ζωές εκα­τομ­μυ­ρίων ανθρώ­πων, μεταξύ των οποίων στην πρώτη γραμμή,  βρί­σκο­νται οι συντα­ξιού­χοι και οι εργα­ζό­με­νοι της χώρας.

Στην πολύ­χρονη δοκι­μα­σία, χάθηκαν ανθρώ­πι­νες ζωές, λεη­λα­τή­θη­καν εισο­δή­ματα, κατέρ­ρευ­σαν κοι­νω­νι­κές δομές, αρπά­χτη­καν  δημό­σιες και ιδιω­τι­κές περιου­σίες, κατα­πα­τή­θη­καν οι νόμοι, το σύνταγμα  τα δικαιώ­ματα των πολιτών και η κυριαρ­χία της χώρας μας.

Οι μετα­κι­νή­σεις πλη­θυ­σμών δια­μόρ­φω­σαν νέα δεδο­μένα στην Ευρώπη και τον κόσμο. Την ίδια περίοδο τα πιο παρα­γω­γικά και δυνα­μικά νιάτα της πατρί­δας μας, μετα­να­στεύ­ουν μαζικά, ανα­ζη­τώ­ντας την τύχη τους αλλού, μακριά από τον τόπο και τις οικο­γέ­νειες τους.

Οι θυσίες και οι αγώνες του εργα­τι­κού και του συντα­ξιου­χι­κού κινή­μα­τος που προ­σπά­θη­σαν ν’ ανα­κό­ψουν τις πολι­τι­κές που οδή­γη­σαν τη χώρα στην κατα­στροφή, λοι­δο­ρή­θη­καν, συκο­φα­ντή­θη­καν και κατα­πνί­γη­καν στα χημικά.

Δέκα χρόνια μετά, αν πάρουμε τoiς μετρη­τοίς όσα η σημε­ρινή κυβέρ­νηση δια­τυ­μπα­νί­ζει, για τη λήξη των μνη­μο­νίων, την ανά­καμψη της οικο­νο­μίας και την επα­να­φορά της χώρας στην κανο­νι­κό­τητα, ανα­ρω­τιό­μα­στε, όσοι του­λά­χι­στον εξα­κο­λου­θούμε να βιώ­νουμε τη φτώχεια και την εξα­θλί­ωση, αν ζούμε στην ίδια χώρα με όσους τα δια­κη­ρύσ­σουν.

Συνά­δελ­φοι και Συνα­δέλ­φισ­σες

 Σε πρό­σφατη συγκέ­ντρωση των μελών του τμή­μα­τός μας, απο­φα­σί­σαμε ομόφωνα την προ­σφυγή σε ένδικα μέσα, διεκ­δι­κώ­ντας όσα η Κυβέρ­νηση, κόντρα στις αμέ­τρη­τες απο­φά­σεις των Πρω­το­δι­κείων της χώρας και του ΣτΕ, αρνεί­ται πει­σμα­τικά να συμ­μορ­φω­θεί μ’ αυτές, όπως όφειλε να πράξει.

Έχουν ακόμα λίγο χρόνο να το ξανα­σκε­φτούν, αν πραγ­μα­τικά τους ενδια­φέ­ρει  η ανα­κού­φιση εκα­τομ­μυ­ρίων ανθρώ­πων, αντί να επαί­ρο­νται και να ροκα­νί­ζουν το χρόνο παρα­γρα­φής των υπο­χρε­ώ­σεων τους, ελπί­ζο­ντας προ­φα­νώς, σε σύντομο φυσικό μας τέλος.

Ουσια­στικά με τη στάση τους, αρνού­νται ακόμα και τώρα την ανα­στολή της ερήμην ισόβιας κατα­δί­κης μας σε αργό θάνατο, στη φτώχεια και τη μιζέρια.

Υπεν­θυ­μί­ζουμε σε όσους μας κουνούν το δάχτυλο, δηλαδή σ’ αυτούς που μας οδή­γη­σαν στο σημε­ρινό κατά­ντημα, χθε­σι­νούς και σημε­ρι­νούς αυτουρ­γούς, ότι εμείς δεν δια­πρά­ξαμε κανένα απο­λύ­τως έγκλημα.

Άλλοι είναι αυτοί που επί χρόνια έκαναν μνη­μό­συνα με ξένα κόλλυβα. Είναι αυτοί που ξόδευαν τα χρήματα των ταμείων μας δεξιά και αρι­στερά, σκορ­πώ­ντας δανικά και αγύ­ρι­στα, αντί να τα δια­χει­ρι­στούν όπως όφειλαν με σεβασμό και σύνεση.

Η επι­στροφή των χρη­μά­των που για δεκα­ε­τίες κλέβουν από τις συντά­ξεις μας, είναι αίτημα ανα­παλ­λο­τρί­ωτο. Δεν λέμε και δεν θα πούμε ποτέ, ότι έγινε-έγινε. Δεν απε­μπο­λούμε το απα­ρά­γρα­πτο δικαί­ωμα της αξιο­πρε­πούς δια­βί­ω­σης, για το οποίο έχουμε ήδη προ­κα­τα­βά­λει βαρύ τίμημα, χωρίς αντί­κρι­σμα.

Ας προ­σέρ­θουν λοιπόν το συντο­μό­τερο σε διάλογο με το συντα­ξιου­χικό κίνημα, για την εξεύ­ρεση τρόπου επι­στρο­φής των κλεμ­μέ­νων, όπως ορίζουν η ηθική, οι νόμοι και οι δικα­στι­κές απο­φά­σεις.

Για την ανα­κού­φιση εκα­τομ­μυ­ρίων ανθρώ­πων που βρί­σκο­νται στο τελευ­ταίο στάδιο του βίου τους και της ανθρώ­πι­νης εξα­θλί­ω­σης.

Όσο το καθυ­στε­ρούν, κακό του κεφα­λιού τους.

 

Συνά­δελ­φοι και Συνα­δέλ­φισ­σες

 

Προ­σφεύ­γουμε στην Ελλη­νική Δικαιο­σύνη με εμπι­στο­σύνη στην κρίση των λει­τουρ­γών της και σας καλούμε όπως μέχρι τώρα, να κρα­τη­θούμε όρθιοι και αλλη­λέγ­γυοι, ως την τελική δικαί­ωση μας.

 

Με συνα­δελ­φι­κούς χαι­ρε­τι­σμούς

Για το Περι­φε­ρειακό Τμήμα

Συντ/χων Ομίλου ΟΤΕ Δωδ/σου

 

Ο  Πρό­ε­δρος                                                Ο  Γ. Γραμ­μα­τέας

 

 

Κ. ΤΣΑΓΚΟΥΡΝΗΣ                                     Δ.  ΠΟΘΟΣ