Τα τρία «όχι» του Βαρθολομαίου στις προτάσεις της κυβέρνησης

«Θα έλθει πάλι η ώρα που το Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο θα σώσει και πάλι την Ελλάδα…». Με αυτή την ιστο­ρική φράση ο Μακα­ρι­στός Μεγάλος Αρχιε­πί­σκο­πος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Χρι­στό­δου­λος, παρά την πικρία που είχε νιώσει για την επι­θε­τι­κό­τητα που δέχθηκε από το Φανάρι, είχε απα­ντή­σει όταν τον ρώτησαν γιατί δεν απά­ντησε με ανάλογο ύφος και τρόπο στην τιμωρία που του επέβαλε το Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο όταν δεν συμ­μορ­φώ­θηκε προς τις υπο­δεί­ξεις του. Και πριν αλέ­κτορα φωνήσαι τρίς επα­λη­θεύ­ε­ται σήμερα με τον πιο πανη­γυ­ρικό τρόπο. Το Πατριαρ­χείο θα στα­μα­τή­σει τα ανίερα σχέδια της κυβέρ­νη­σης που δοκι­μά­ζε­ται.

Οχι μόνο ένα, αλλά τρία «όχι» είπε το Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο και η Εκκλη­σία της Κρήτης προς την Κυβέρ­νηση Τσίπρα τόσο για τις προ­τει­νό­με­νες αλλαγές στα άρθρα 3 και 21 του Συντάγ­μα­τος, όσο και στην αλλαγή του καθε­στώ­τος μισθο­δο­σίας των κλη­ρι­κών και των διοι­κη­τι­κών υπαλ­λή­λων της Εκκλη­σίας που από τη μία στιγμή στην άλλη καλού­νται να αλλά­ξουν καθε­στώς και μάλιστα με την ανοχή της ηγεσίας της Εκκλη­σίας της Ελλάδος.

Η ανα­κοί­νωση που εξέδωσε η Αρχι­γραμ­μα­τεία του Οικου­με­νι­κού Πατριαρ­χείου ύστερα από την επί­σκεψη της αντι­προ­σω­πείας της Εκκλη­σίας Κρήτης στο Φανάρι είναι σαφής και δεν αφήνει περι­θώ­ρια άλλης ερμη­νείας:

Το Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο, η Μητέρα Εκκλη­σία, λέει όχι:

1. Στις αλλαγές που έχει προ­τεί­νει ο ΣΥΡΙΖΑ, για το άρθρο 21 του Συντάγ­μα­τος για την οικο­γέ­νεια.

2. Στις αλλαγές που έχουν προ­τα­θεί για το άρθρο 3 σχετικά με την «θρη­σκευ­τική ουδε­τε­ρό­τητα» της Πολι­τείας

3. Στην έξοδο των κλη­ρι­κών από την Ενιαία Αρχή Πλη­ρω­μών και στην αλλαγή του εργα­σια­κού καθε­στώ­τος των κλη­ρι­κών.

Ο ΣΥΡΙΖΑ για το άρθρο 21, προ­τεί­νει την απα­λοιφή της φράσης πως η οικο­γέ­νεια απο­τε­λεί «θεμέλιο της συντή­ρη­σης και της προ­α­γω­γής του έθνους», το Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο κατα­θέ­τει τη ρητή δια­φω­νία του, σημειώ­νο­ντας πως σε μια περίοδο υπο­γεν­νη­τι­κό­τη­τας ο θεσμός της οικο­γέ­νειας «χρήζει ρητής Συνταγ­μα­τι­κής προ­στα­σίας και ουχί υπο­βαθ­μί­σεως».

Να θυμί­σουμε ότι το Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο,πατάει φρένο στις ιδε­ο­λη­πτι­κές και­νο­το­μίες της Κυβέρ­νη­σης εδώ και καιρό.

Από το καλο­καίρι του 2017, ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης Βαρ­θο­λο­μαίος με επι­στολή του προς τον πρω­θυ­πουργό κ. Τσίπρα, είχε τονίσει πως δεν συναι­νεί με τις αλλαγές στο άρθρο 3.

Η αλλαγή του άρθρου 3 λέει ότι «Θα επιφέρη την απο­βο­λήν της Εκκλη­σίας εκ του Δημο­σίου βίου και ενδει­κτι­κώς την κατάρ­γη­σιν των αργιών των θρη­σκευ­τι­κών εορτών, την αλλοί­ω­σιν του περιε­χο­μέ­νου και της διδα­σκα­λίας του μαθή­μα­τος των Θρη­σκευ­τι­κών, την αφαί­ρε­σιν των ιερών συμ­βό­λων της Ορθο­δο­ξίας εκ του συνόλου των Δημο­σίων Υπη­ρε­σιών (σχο­λείων, δικα­στη­ρίων κτλ.) κ.α..» σημειώ­νε­ται χαρα­κτη­ρι­στικά στο ανα­κοι­νω­θέν.

Ο τρόπος με τον οποίο θέτει στην Κυβέρ­νηση την αντίρ­ρηση του αυτή, υπεν­θυ­μί­ζει την υπε­ρο­χική του παρου­σία στα πράγ­ματα της χώρας όχι μόνο σε επίπεδο δικαιο­δο­σιών εντός της χώρας αλλά σε ευρύ­τερο.

Σε αντί­θεση με τον Οικου­με­νικό Πατριάρχη, ο Αρχιε­πί­σκο­πος είχε δεχθεί τις ειση­γή­σεις του Πρω­θυ­πουρ­γού για όλα τα παρα­πάνω χωρίς αντίρ­ρηση.

Και το σπου­δαιό­τερο: για το Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο η έξοδος των κλη­ρι­κών από την Ενιαία Αρχή Πλη­ρω­μών δεν μπορεί να γίνει δεκτή αφού σύμφωνα με την ανα­κοί­νωση «Η προ­τει­νο­μένη ρύθ­μι­σις απο­τε­λεί επι­λε­κτι­κήν δυσμενή μετα­βο­λήν των ειρη­μέ­νων εργα­σια­κών σχέσεων».

Τήν Πέμπτην, 20ήν Δεκεμ­βρίου ἐ.ἔ., Συνο­δική Ἀντι­προ­σω­πεία τῆς ὑπό τό Οἰκου­με­νι­κόν Πατριαρ­χε­ῖον Ἡμιαυ­το­νό­μου Ἐκκλη­σίας τῆς Κρήτης, ἀπο­τε­λου­μένη ἐκ τῶν Σεβ. Μητρο­πο­λι­τῶν Γορ­τύ­νης καί Ἀρκα­δίας κ. Μακα­ρίου, Ρεθύ­μνης καί Αὐλο­πο­τά­μου κ. Εὐγε­νίου καί Ἱερα­πύτ­νης καί Σητείας κ. Κυρίλ­λου, καί τοῦ Πανο­σιολ. Ἀρχιμανδρί-του κ. Προ­δρό­μου Ξενάκη, Ἀρχι­γραμ­μα­τέως τῆς Ἱερᾶς Ἐπαρ­χια­κῆς Συνόδου, τῇ συνο­δείᾳ τῶν Αἰδε­σι­μολ. Πρω­το­πρε­σβυ­τέ­ρων κ.κ. Ζαχα­ρίου Ἀδαμάκη, Προ­έ­δρου τῆς Ἑνώσεως Συν­δέ­σμων Κλη­ρι­κῶν τῆς Ἐκκλη­σίας Κρήτης, καί Ἀνδρέου Καλιον­τζάκη καί Αἰδε­σι­μολ. Πρε­σβυ­τέ­ρου κ. Ἰωάννου Μπολάκη, μελῶν τῆς ὡς εἴρηται Ἑνώσεως, καί τοῦ Ἐντιμολ. Ἀρχο­ντος Πρω­τεκ­δί­κου τῆς Μ.τ.Χ.Ε. κ. Δημη­τρίου Μηλα­θια­νάκη, Νομικοῦ Συμ­βού­λου τῆς Ἱερᾶς Ἐπαρ­χια­κῆς Συνόδου, ἐπε­σκέ­ψατο τό Σεπτόν τῆς Ὀρθο­δο­ξίας Κέντρον καί τόν Προ­κα­θή­με­νον αὐτοῦ, Πανα­γιώ­τα­τον Οἰκου­με­νι­κόν Πατριάρ­χην κ.κ. Βαρ­θο­λο­μα­ῖον.

Ἡ Συνο­δική Ἀντι­προ­σω­πεία, κατά τήν πραγ­μα­το­ποι­η­θε­ῖσαν ἐν τῷ Πατριαρ­χικῷ Γραφείῳ μακράν ἀκρό­α­σιν, ὑπέβαλε τῷ Παναγι-ωτάτῳ εὐλαβῆ υἱϊκά σέβη τῆς Ἱεραρ­χίας, τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου, τῶν Μονα­στι­κῶν Ἀδελ­φο­τή­των καί τοῦ εὐσε­βοῦς λαοῦ τῆς Μεγα­λο­νή­σου καί ἐνη­μέ­ρω­σεν Αὐτόν λεπτο­με­ρῶς, παρου­σίᾳ τοῦ Σεβ. Μητροπο-λίτου Γέρο­ντος Πρι­γκη­πον­νή­σων κ. Δημη­τρίου, Προ­έ­δρου τῆς Συνο-δικῆς Ἐπι­τρο­πῆς ἐπί τῶν ἐν τῷ Ἐξω­τε­ρικῷ Ἐπαρ­χιῶν τοῦ Θρόνου, καί τοῦ Πανο­σιολ. Μ. Ἀρχι­δια­κό­νου κ. Θεο­δώ­ρου, Γραμ­μα­τέως αὐτῆς, ἐπί θεμάτων τῆς ἀρξα­μέ­νης Συνταγ­μα­τι­κῆς ἀνα­θε­ω­ρή­σεως ἐν Ἑλλάδι, ἐκζη­τή­σασα τήν στή­ρι­ξιν τοῦ Οἰκου­με­νι­κοῦ Πατριαρ­χείου κατά τάς διε­ξα­γο­μέ­νας συζη­τή­σεις μετά τῶν καθ᾽ ὕλην ἁρμο­δίων Παρα­γό­ντων τῆς Ἑλλη­νι­κῆς Πολι­τείας.

Ἐπί τοῦ ζητή­μα­τος τοῦ προ­τει­νο­μέ­νου πρός ἀνα­θε­ώ­ρη­σιν ἄρθρου 21 τοῦ Συντάγ­μα­τος, περί τοῦ ἱεροῦ θεσμοῦ τῆς Οἰκο­γε­νείας, ἐξε­φρά­σθη ἡ ἀντί­θε­σις τοῦ Οἰκου­με­νι­κοῦ Πατριαρ­χείου εἰς τήν σχε­δια­ζο­μέ­νην ἀπά­λει­ψιν τῆς φράσεως ἐκ τοῦ ἰσχύ­ο­ντος Συντάγμα-τος, ὅτι ἡ οἰκο­γέ­νεια ἀπο­τε­λεῖ «θεμέλιο τῆς συντή­ρη­σης καί τῆς προ­α­γω­γῆς τοῦ ἔθνους», διότι δια­χρο­νι­κῶς ὁ εὐλο­γη­μέ­νος οὗτος θεσμός ἀπο­τε­λεῖ βασικόν κύτ­τα­ρον τοῦ Γένους, χρήζει δέ ρητῆς Συνταγ­μα­τι­κῆς προ­στα­σίας καί οὐχί ὑπο­βαθ­μί­σεως. Ἡ ἐνί­σχυ­σις δέ αὕτη καθί­στα­ται, ἰδίως κατά τάς ἡμέρας ταύτας, ἀνα­γκαία, ἕνεκα τῆς ὑπο­γεν­νη­τι­κό­τη­τος, τοῦ παν­θο­μο­λο­γου­μέ­νου δημο­γρα­φι­κοῦ προ­βλή­μα­τος καί τῶν ποι­κί­λων ἀναγκῶν τῶν πολυ­τέ­κνων οἰκο­γε­νειῶν.

Ἐπί τοῦ ζητή­μα­τος τῆς προ­τει­νο­μέ­νης ἀνα­θε­ω­ρή­σεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγ­μα­τος, διά τῆς ὁποίας εἰσά­γε­ται διά­τα­ξις, ὁρί­ζουσα ὅτι ἡ Ἑλλη­νική Πολι­τεία εἶναι «θρη­σκευ­τικά ουδέ­τερη», καί ἐπι­χει­ρε­ῖται ἡ μετα­βολή τῶν ὑπό τό Οἰκου­με­νι­κόν Πατριαρ­χε­ῖον ὑφι­στα­μέ­νων ἀπό αἰώνων Ἐκκλη­σια­στι­κῶν Καθε­στώ­των, τό Οἰκου­με­νι­κόν Πατριαρ­χε­ῖον ἐκφρά­ζει τόν ἔντονον προ­βλη­μα­τι­σμόν του διά τάς παρα­γο­μέ­νας ἀρνη­τι­κάς νομικάς συνε­πείας σχε­τι­κῶς πρός τήν ἐν γένει θέσιν τῆς Ὀρθο­δό­ξου Ἐκκλη­σίας ἐν τῇ Ἑλλη­νικῇ Ἐπι­κρα­τείᾳ. Ἡ προ­τει­νο­μένη τρο­πο­ποί­η­σις:

α- Θά ἀπο­δυ­να­μώσῃ τήν θεσμι­κήν θέσιν τοῦ Οἰκου­με­νι­κοῦ Πατριαρ­χείου ὡς Νομικοῦ Προ­σώ­που Διε­θνοῦς Δημο­σίου Δικαίου.

β- Θά ἐπιφέρῃ τήν ἀπο­βο­λήν τῆς Ἐκκλη­σίας ἐκ τοῦ Δημο­σίου βίου καί ἐνδει­κτι­κῶς τήν κατάρ­γη­σιν τῶν ἀργιῶν τῶν θρη­σκευ­τι­κῶν ἑορτῶν, τήν ἀλλοί­ω­σιν τοῦ περιε­χο­μέ­νου καί τῆς διδα­σκα­λίας τοῦ μαθή­μα­τος τῶν Θρη­σκευ­τι­κῶν, τήν ἀφαί­ρε­σιν τῶν ἱερῶν συμ­βό­λων τῆς Ὀρθο­δο­ξίας ἐκ τοῦ συνόλου τῶν Δημο­σίων Ὑπη­ρε­σιῶν (σχο­λείων, δικα­στη­ρίων κτλ.) κ.ἄ..

γ- Θά δημιουρ­γήσῃ τό ἔρεισμα διά τήν μετα­βο­λήν τοῦ συνόλου τοῦ ὑφι­στα­μέ­νου νομικοῦ πλαι­σίου, τό ὁποῖον καθο­ρί­ζει τά Ἐκκλη­σια­στικά ἐν Ἑλλάδι Καθε­στῶτα ἐν Κρήτῃ, ἐν Δωδε­κα­νήσῳ, ἐν ταῖς λεγο­μέ­ναις «Νέαις Χώραις» καί ἐν τῇ Πατριαρ­χικῇ Ἐξαρχίᾳ Πάτμου.

Ἄλλωστε, αἱ μή ἀνα­θε­ω­ρη­τέαι δια­τά­ξεις τοῦ ὑφι­στα­μέ­νου ἄρθρου 13 τοῦ ἰσχύ­ο­ντος Συντάγ­μα­τος, δεδο­κι­μα­σμέ­ναι ἐπι­τυ­χῶς ἐν τῇ πορείᾳ τοῦ χρόνου, παρέ­χου­σιν ἐπαρ­κε­στά­την προ­στα­σίαν τῆς ἐλευ­θε­ρίας τῆς θρη­σκευ­τι­κῆς συνει­δή­σεως ἑκάστου προ­σώ­που καί τῆς θρη­σκευ­τι­κῆς λατρείας οἱασ­δή­τι­νος γνωστῆς θρη­σκείας.

Ἐπί τοῦ ζητή­μα­τος τῆς προ­τει­νο­μέ­νης μετα­βο­λῆς τοῦ ὑφιστα-μένου ἐργα­σια­κοῦ καθε­στῶτος τῶν κλη­ρι­κῶν καί τῶν λαϊκῶν ἐκκλη­σια­στι­κῶν ὑπαλ­λή­λων, ἡ Μήτηρ Ἐκκλη­σία, ἐνστερ­νι­ζο­μένη τήν δικαίαν ἀγωνίαν αὐτῶν, ἐπι­στη­ρί­ζει τό αἴτημα τῆς παρα­μο­νῆς αὐτῶν εἰς τήν Ἑνιαίαν Ἀρχήν Πλη­ρω­μῶν ἐν Ἑλλάδι καί τήν δια­τή­ρη­σιν τοῦ ἰσχύ­ο­ντος θεσμι­κοῦ ἐργα­σια­κοῦ πλαι­σίου. Ἡ προ­τει­νο­μένη ρύθ­μι­σις ἀπο­τε­λεῖ ἐπι­λε­κτι­κήν δυσμενῆ μετα­βο­λήν τῶν εἰρη­μέ­νων ἐργα­σια­κῶν σχέσεων.

Τό Οἰκου­με­νι­κόν Πατριαρ­χε­ῖον προ­σβλέ­πει πάντοτε εἰς τήν καλήν συνερ­γα­σίαν μετά τῶν ἰθυ­νό­ντων τῆς Ἑλλη­νι­κῆς Πολι­τείας ἐπ᾽ ἀγαθῷ τοῦ εὐαγοῦς Ἱεροῦ Κλήρου, τοῦ εὐσε­βοῦς Ἑλλη­νι­κοῦ λαοῦ καί τῆς δια­φυ­λά­ξεως τῶν ἱερῶν παρα­δό­σεων τοῦ εὐλο­γη­μέ­νου ἡμῶν Γένους.

Ἐν τοῖς Πατριαρ­χεί­οις, τῇ 20ῇ Δεκεμ­βρίου 2018

Ἐκ τῆς Ἀρχι­γραμ­μα­τείας

τῆς Ἁγίας καί Ἱεράς Συνόδου

πηγή newpost.gr

του Σωτήρη Τζούμα