Αναμάρτητοι άγγελοι και το μέλι…

Τις τελευ­ταίες ημέρες, προ­έ­κυψε στη ζωή μας, η περί­πτωση ενός σερ­βι­τό­ρου, που υπήρξε φίλος και συνερ­γά­της υπουρ­γού και είχε πρό­σβαση σε χώρους του Μεγάρου Μαξίμου. Το ακριβές και εκείνο που δεν αμφι­σβη­τεί­ται σ’ αυτή την υπόθεση είναι ότι μισθο­δο­τή­θηκε με ιλιγ­γιώδη ποσά από επι­χει­ρη­μα­τία – με δικα­στι­κές περι­πέ­τειες από χρόνια.  Εκτός του ότι πρώτον πρέπει να μιλήσει ο ίδιος και να απο­δεί­ξει ότι δεν ισχύουν όλα όσα του κατα­μαρ­τυ­ρούν, δεύ­τε­ρον να μιλήσει ο επι­χει­ρη­μα­τίας για τη γαλα­ντο­μία του απέ­να­ντί του, το τρίτο και κυριό­τερο, είναι να μιλήσει ο υπουρ­γός. Ενδε­χο­μέ­νως τον τιμά να συμπα­ρα­στα­θεί στον φίλο του -αν είναι φίλος του- σε προ­σω­πικό επίπεδο. Αλλά ο ίδιος δημο­σίως και ως κυβερ­νη­τι­κός παράγων, πρέπει να ενη­με­ρώ­σει τον Πρω­θυ­πουργό,  να ζητήσει ο ίδιος απα­ντή­σεις  στα ερω­τή­ματα. Η απά­ντηση που δίνει μέχρι τώρα «ρωτήστε τον ίδιο», δεν είναι απά­ντηση για όσους έχουν κάνει σημαία την πάταξη της δια­φθο­ράς και των σκαν­δά­λων. Επίσης δεν απαντά και η καρα­μέλα του «ηθικού πλε­ο­νε­κτή­μα­τος», με την επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία να βασί­ζε­ται στο γεγονός ότι μέχρι το 2015 ο Σύριζα ποτέ δεν κυβέρ­νησε τη χώρα και σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς του, δεν συμ­με­τείχε στο υπο­τι­θέ­μενο φαγο­πότι, όπως τα δύο κόμματα, ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., που κυβέρ­νη­σαν από τη μετα­πο­λί­τευση και μετά. Αυτό όμως είναι έωλο επι­χεί­ρημα, από την στιγμή που το βάζο με το μέλι ήταν εκτός του πεδίου του και δεν είχε την ευκαι­ρία να βου­τή­ξει κανείς το δάχτυλο μέσα… Στα ζήτημα ηθικής κανείς δεν μπορεί να πάρει όρκο για κανέναν. Δεν υπάρχει πουθενά καμία ομάδα ή ιδε­ο­λο­γία η οποία να ισχυ­ρί­ζε­ται ότι απο­τε­λεί­ται μόνο από ανα­μάρ­τη­τους αγγέ­λους. Σε όλα τα επαγ­γέλ­ματα, σε όλες τις ηλικίες, σε άνδρες και γυναί­κες υπάρ­χουν καλοί και έντιμοι αλλά και κακοί και ανή­θι­κοι.