Ο Δήμος Ρόδου κινδυνεύει να χάσει 15 εκ. από μισθώματα!

Την ώρα που η χρεοκοπημένη σε όλα τα επίπεδα δημοτική αρχή επιδιώκει να αυξήσει τα έσοδά της και να εισπράξει ανεξόφλητες οφειλές, διευκολύνοντας τους οφειλέτες με την υπαγωγή τους σε ευεργετικές διατάξεις νόμου, που προβλέπει τη ρύθμισή τους, ταυτοχρόνως εισηγείται στο Υπουργείο Εσωτερικών, χωρίς να έχει διαβουλευτεί με τις υπόλοιπες παρατάξεις και τους φορείς, την τροποποίηση διάταξης του νόμου περί εμπορικών μισθώσεων με τρόπο που να αποτρέπεται η είσπραξη 15 εκατ. ευρώ από μισθώματα!!
Πιο συγκεκριμένα σύµφωνα µε επικαιροποιηµένα στοιχεία των οικονοµικών υπηρεσιών του Δήμου Ρόδου οι οφειλές από μισθώματα ανέρχονται στο εξωφρενικά τεράστιο ποσό των 15 εκατ. ευρώ.
Το ποσό αυτό αφορά πέραν των οφειλών από ενοίκια δηµοτικών καταστηµάτων και οφειλές σε µισθώµατα από τη χρήση της µαρίνας της Ρόδου δηλαδή από τέλη ελλιµενισµού που εισπράττει ιδιωτική εταιρεία και δεν αποδίδει στον Δήµο Ρόδου.
Ο Δήµος Ρόδου έχει κινήσει τη διαδικασία για να διεκδικήσει ανείσπρακτες οφειλές ύψους 1,1 εκατ. ευρώ από 43 µισθωτές δηµοτικών καταστηµάτων στη Νέα Αγορά µε αγωγές ενώπιον του Μονοµελούς Πρωτοδικείου Ρόδου.
Από το ως άνω ποσό ο Δήµος δεν θα διεκδικήσει επί του παρόντος και µέχρι να εκδοθεί αµετάκλητη απόφαση του Εφετείου Δωδεκανήσου ποσό 205.871,18 ευρώ που αφορά στην προσαύξηση 10% που έγινε στα µισθώµατα ορισµένων εκ των 43 µισθωτών που υπέγραψαν νέα συµβόλαια µίσθωσης. Η συγκεκριµένη προσαύξηση µειώθηκε ως γνωστόν µε τροπολογία σε 6% και οι µισθωτές διεκδικούν πλέον τη διαφορά του 4% µε την οποία επιβαρύνθηκαν.
Θυμίζουμε ότι σε γνωμοδότηση της νοµικής υπηρεσίας τονίζεται ότι υφίσταται κίνδυνος να βρεθούν υπόλογοι οι αιρετοί και ότι απαιτείται να ληφθούν µέτρα εις βάρος των κακοπληρωτών.
Και ενώ έτσι έχουν τα πράγματα σε ό,τι αφορά τις οφειλές από μισθώματα, η δημοτική αρχή αν και ευελπιστεί στη ρύθμιση των οφειλών από τους οφειλέτες μισθωτές δημοτικών καταστημάτων, εισηγήθηκε στον Υπουργό Εσωτερικών κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη να εξαιρέσει από τη δυνατότητα παράτασης των μισθωτήριων συμβολαίων με τους ΟΤΑ όλους τους οφειλέτες, ανεξαιρέτως αν έχουν προχωρήσει σε ρύθμιση των οφειλών τους ή όχι!
Πιο συγκεκριμένα με τις διατάξεις του άρθρου 15 του Ν. 4013/2011 αντιμετωπίσθηκαν τα θέματα αφενός μεν της παράτασης ή ανανέωσης μέχρι 12 χρόνια από τη λήξη των μισθώσεων σε ακίνητα με εκμισθωτή το Δημόσιο, νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, Ο.Τ.Α. ή φορέα του ευρύτερου δημόσιου τομέα, συμπεριλαμβανομένων αυτών που έχουν παραταθεί ή ανανεωθεί, σε ύψος όχι κατώτερο του 4,8% της εκάστοτε ισχύουσας αντικειμενικής ή αγοραίας αξίας. Αφετέρου δε της μειώσεως μέχρι του παραπάνω ύψους 4,8% των μισθωμάτων για τα οποία κατ’ εφαρμογή προγενέστερων διατάξεων παράτασης των μισθώσεων το μίσθωμα είχε συμφωνηθεί ίσο ή μεγαλύτερο του 6%.
Η δημοτική αρχή αφού συνδιαλέχθηκε με τους μισθωτές δημοτικών καταστημάτων κατανόησε ότι οι παραπάνω διατάξεις αφορούν μόνο μισθώσεις ακινήτων στα οποία στεγάζονται τουριστικές επιχειρήσεις, με συνέπεια κατ’ άνιση μεταχείριση να μην υπάγονται άλλες χρήσεις εμπορικών μισθώσεων.
Αποτέλεσμα ήταν να εισηγηθεί ορθώς την τροποποίηση της συγκεκριμένης πρόβλεψης του νόμου επισημαίνοντας σε εισήγησή της ότι εκατοντάδες μισθώσεις δημοτικών και δημόσιων ακινήτων στη Ρόδο (Νέα Αγορά, μισθώσεις Τ.Α.Π.Α. στη Μεσαιωνική Πόλη κ.λ.π.) δεν μπορούν να υπαχθούν στις παραπάνω ρυθμίσεις και καθώς το 2012 λήγουν, υπό τις σημερινές αντίξοες περιστάσεις οι μισθωτές να βρίσκονται στον αέρα.
Στην πρότασή της όμως εισήγαγε ακόμη μια πρόβλεψη…
Πιο συγκεκριμένα στην τροπολογία που πρότεινε αναφέρονται τα εξής:
“Τροποποίηση της παραγράφου 12 του άρθρου 15 του Ν. 4013/2011 ως εξής:
«12. Μισθώσεις ακινήτων, που υπάγονται στο π.δ. 34/1995, οι οποίες αφορούν σε ακίνητα με εκμισθωτή το Δημόσιο, νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, Ο.Τ.Α ή φορέα του ευρύτερου δημόσιου τομέα, συμπεριλαμβανομένων αυτών που έχουν παραταθεί ή ανανεωθεί, εφόσον δεν υπάρχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές μισθωμάτων ή άλλες οφειλές προς τον οικείο φορέα, μπορούν να παρατείνονται μέχρι δώδεκα (12) χρόνια από τη λήξη τους με απόφαση του αρμόδιου οργάνου και με απευθείας σύναψη σύμβασης παράτασης της μίσθωσης με τον εγκατεστημένο στο μίσθιο μισθωτή. Το ίδιο ισχύει και για μισθώσεις των παραπάνω ακινήτων που έχουν λήξει και των οποίων το μίσθιο δεν έχει αποδοθεί».
Τροποποίηση της παραγράφου 14 του άρθρου 15 του ν. 4013/2011 ως εξής:
«14. Μισθώσεις ακινήτων, που καταρτίσθηκαν κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 19 του άρθρου 7 του ν. 2741/1999 «Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων, άλλες ρυθμίσεις θεμάτων αρμοδιότητας του Υπουργείου Ανάπτυξης και Λοιπές διατάξεις» (Α’ 199), όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 9 του ν. 3517/2006 (Α’ 271), με ετήσιο μίσθωμα ίσο ή μεγαλύτερο από το 6% της εκάστοτε αντικειμενικής ή της αγοραίας αξίας του μισθίου στις περιοχές που δεν ισχύει το σύστημα προσδιορισμού της αξίας των ακινήτων με αντικειμενικά κριτήρια, εφόσον δεν υπάρχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές μισθωμάτων ή άλλες οφειλές προς τον οικείο φορέα, μπορούν να τροποποιηθούν ως προς τον όρο αυτόν με συμφωνία των συμβαλλομένων μερών. Στην περίπτωση αυτή, το συμφωνηθέν μίσθωμα δεν μπορεί να είναι κατώτερο από το 4,8% της εκάστοτε ισχύουσας αντικειμενικής αξίας ή της αγοραίας αξίας του μισθίου, κατά την παραπάνω διάκριση».
Είναι προφανές ότι η πρόταση αυτή της δημοτικής αρχής θα την βρει αντιμέτωπη με όλους τους μισθωτές δημοτικών καταστημάτων.
Από εκεί και πέρα εξαιρετικό ενδιαφέρον έχει η απόφαση του δημάρχου Ρόδου κ. Στάθη Κουσουρνά να προτείνει στον υπουργό Εσωτερικών μεταξύ άλλων να εξαιρούνται από την έκπτωση οι αιρετοί, που παραπέμπονται για κακουργήματα!!!
Στην πρόταση του αναφέρονται τα εξής:
“ΘΕΜΑ: Μη έκπτωση αιρετών σε περίπτωση παραπομπής για κακουργήματα
Λαμβάνοντας υπόψη ότι η διάταξη της παραγράφου 2α του άρθρου 236 του Ν. 3852/2010 περί εκπτώσεως των αιρετών οργάνων α΄ και β΄ βαθμού σε περίπτωση παραπομπής για κακούργημα με αμετάκλητο βούλευμα ή με απευθείας κλήση, χωρίς δηλαδή την έστω σε α΄ βαθμό καταδικαστική απόφαση, συγκρούεται με θεμελιώδεις διατάξεις όχι μόνο του ποινικού δικαίου αλλά και της οικουμενικής διακήρυξης και των διεθνών συμβάσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, σύμφωνα με τις οποίες μέχρι της καταδίκης ύστερα από δίκαιη δίκη από το Δικαστήριο, κανένας κατηγορούμενος δεν μπορεί να έχει τις επιπτώσεις και να αντιμετωπίζεται ως καταδικασθείς, και καθώς η έκπτωση για κακουργήματα ύστερα από καταδικαστική απόφαση Ποινικού Δικαστηρίου, σε πρώτο βαθμό, προβλέπεται ήδη από τη διάταξη της παραγράφου 2.β.α του άρθρου 236 του Ν. 3852/2010, προτείνεται η κατάργηση της παραγράφου 2.α του άρθρου 236 του Ν. 3852/2010 και η αντικατάστασή της ως εξής:
«Πράξεις του Ελεγκτή Νομιμότητας ή άλλων αντίστοιχων οργάνων, με τις οποίες αιρετά όργανα του α’ και β’ βαθμού της τοπικής αυτοδιοίκησης τέθηκαν σε κατάσταση αργίας λόγω παραπομπής για κακούργημα με αμετάκλητο βούλευμα ή με απευθείας κλήση κατά της οποίας έχει εξαντληθεί το δικαίωμα προσφυγής κατ’ εφαρμογή της προϊσχύουσας διάταξης της παραγράφου 2.α του άρθρου 236 του Ν. 3852/2010 αίρονται και θεωρούνται ως μηδέποτε επιβληθείσες, πλην όμως θεωρούνται νόμιμες οι πράξεις που έχουν εκδοθεί ή που συμμετείχε στην έκδοσή τους το πρόσωπο που αναπλήρωσε τον ως άνω κηρυχθέντα και πλέον ανακληθέντα από την έκπτωση».