Οι 7 προϋποθέσεις του Ποταμιού για τις μετεκλογικές συνεργασίες

Όπως φάνηκε κατά τη διάρ­κεια του συνε­δρίου του Ποτα­μιού, λίγοι είναι αυτοί, όπως ο Σταύρος Θεο­δω­ρά­κης και ο Γιώργος Μαυ­ρω­τάς, που επι­μέ­νουν στην αυτό­νομη πορεία. Αντί­θετα, ο Σπύρος Δανέλ­λης, όπως και ο ευρω­βου­λευ­τής Μίλτος Κύρκος «βλέπουν» προς τον ΣΥΡΙΖΑ, ο Σπύρος Λυκού­δης τηρεί στάση ανα­μο­νής, αφού δήλωσε ότι το κόμμα «έκλεισε τον κύκλο του» και οι Γιώργος Άμυράς και Γρη­γό­ρης Ψαρια­νός επι­θυ­μούν προ­ε­κλο­γική συνερ­γα­σία με τη ΝΔ.

Σε κάθε περί­πτωση, μετά την εκλογή του, ο Σταύρος Θεο­δω­ρά­κης τόνισε ότι το Ποτάμι είναι «η πολι­τική συμ­μα­χία του ΑΛΛΙΩΣ» και ανα­φέρ­θηκε στα 7 σημεία που θα καθο­ρί­σουν τις μετε­κλο­γι­κές συνερ­γα­σίες του κόμ­μα­τος, όπως αυτά περι­γρά­φο­νται στην πολι­τική απόφαση του κόμ­μα­τος, που εγκρί­θηκε με ποσοστό 90,33%. Αντί­θετα η πρόταση 10 σημείων που κατέ­θεσε ο Γιώργος Αμυράς κατα­ψη­φί­στηκε από το 41,67% των συνέ­δρων, έναντι του 34,47 που την υπερ­ψή­φισε.

Τα 7 σημεία του Ποτα­μιού

Σχετικά με το αν το Ποτάμι θα συμ­με­τά­σχει σε μια νέα κυβερ­νη­τική προ­σπά­θεια, η πολι­τική απόφαση σημειώ­νει ότι «το πρότυπο μας είναι το κόκκινο βιβλια­ράκι των κυβερ­νη­τι­κών συνα­σπι­σμών της Γερ­μα­νίας. Μια συμ­φω­νία με όλα αυτά που πρέπει να γίνουν».

Μετά την ανα­κοί­νωση των απο­τε­λε­σμά­των ο Σταύρος Θεο­δω­ρά­κης ανα­φέρ­θηκε στα 7 σημεία που θα καθο­ρί­σουν τις μετε­κλο­γι­κές συνερ­γα­σίες του κόμ­μα­τος, που είναι η πλήρης απο­κομ­μα­τι­κο­ποί­ηση του κράτους, η ανά­δειξη της μεσαίας τάξης σε κεντρική λεωφόρο ανά­πτυ­ξης, η σύγ­χρονη ανοιχτή παιδεία χωρίς τις ιδε­ο­λη­ψίες του περα­σμέ­νου αιώνα, ο σεβα­σμός όλων των ατο­μι­κών δικαιω­μά­των χωρίς εκπτώ­σεις, η προ­στα­σία της γης, της θάλασ­σας και των ζώων, η δια­γε­νε­ακή δικαιο­σύνη ως πυξίδα για όλες τις οικο­νο­μι­κές και κοι­νω­νι­κές απο­φά­σεις και η ατα­λά­ντευτη ευρω­παϊκή πορεία της χώρας, με τελικό στόχο την ευρω­παϊκή ομο­σπον­δία.

«Αυτά είναι τα επτά σημεία, για τα οποία εμείς αγω­νι­ζό­μα­στε. Και θα αγω­νι­σθούμε. Συμπε­ρι­λαμ­βάνω σε αυτά και τις δέκα προ­τά­σεις του Γιώργου Αμυρά, τις οποίες κατέ­θεσε στο συνέ­δριο. Είναι προ­τά­σεις που συμπλη­ρώ­νουν όλα αυτά που υπο­στη­ρί­ζουμε. Είμαστε η πολι­τική συμ­μα­χία του ΑΛΛΙΩΣ! Αυτή τη μάχη θα δώσουμε, θα συνε­χί­σουμε να ταρα­κου­νούμε την κοι­νω­νία. Με και­νο­τό­μες ιδέες, με τολ­μη­ρές αλλά πάντα μελε­τη­μέ­νες προ­τά­σεις. Με στόχο να κερ­δί­ζει η Ελλάδα» σημεί­ωσε ο Σταύρος Θεο­δω­ρά­κης.

Οι επτά προ­ϋ­πο­θέ­σεις που θέτει το Ποτάμι για μια πιθανή συνερ­γα­σία σε ένα κυβερ­νη­τικό σχήμα περι­γρά­φο­νται συγκε­κρι­μένα ως εξής:

1) ΠΛΗΡΗΣ ΑΠΟΚΟΜΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΟΡΙΖΟΝΤΙΩΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕΤΩΣ

Κανένας κομ­μα­τι­κός διο­ρι­σμός! Καμία κομ­μα­τική προ­α­γωγή! Να διώ­ξουμε τους κομ­μα­τι­κούς εγκά­θε­τους από το δημόσιο και τα πανε­πι­στή­μια. Απο­κομ­μα­τι­κο­ποί­ηση του κράτους, της παι­δείας, της δικαιο­σύ­νης, της ΕΡΤ, των ελεγ­κτι­κών μηχα­νι­σμών, των Σωμάτων Ασφα­λείας, του Στρατού.

2) ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΜΕΣΑΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΣΕ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΛΕΩΦΟΡΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

Το μόνο ρεα­λι­στικό μοντέλο που έχει μπροστά της η Ελλάδα για μια βιώσιμη ανά­πτυξη, είναι το μοντέλο που στη­ρί­ζε­ται στην παρα­γω­γική μεσαία τάξη. Η προ­σέλ­κυση μεγάλων επι­χει­ρή­σεων από το εξω­τε­ρικό πρέπει να παρα­μεί­νει στα­θε­ρός στόχος, η απόδοση όμως αυτού του στόχου μπορεί να μακρύ­νει.
Για τις μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις (ΜΜΕ) προ­τεί­νουμε ανάμεσα στα άλλα:
● Να μειωθεί το μη μισθο­λο­γικό κόστος της εργα­σίας (εισφο­ρές και παρα­κρα­τού­με­νοι φόροι) που είναι ακόμα από τα πιο ψηλά στον κόσμο.
● Να μην επι­βάλ­λο­νται προ­κα­τα­βο­λές για κέρδη που δεν έχουν
πραγ­μα­το­ποι­η­θεί.
● Η εξαι­ρε­τικά ανα­πο­τε­λε­σμα­τική φορο­λο­γική διοί­κηση πρέπει να βελ­τιω­θεί πολύ, ώστε να συλ­λέ­γο­νται οι φόροι που προ­βλέ­πο­νται με βάση τους συντε­λε­στές.

3) ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΙΣ ΙΔΕΟΛΗΨΙΕΣ ΤΟΥ ΠΕΡΑΣΜΕΝΟΥ ΑΙΩΝΑ

Καμία χώρα δεν βγήκε από την κρίση χωρίς μεγάλες αλλαγές στην παιδεία. Εξω­στρέ­φεια, αρι­στεία, και­νο­το­μία: αυτό είναι το χρέος μας στα παιδιά μας και στον τόπο μας. Οι νόμοι που έχουν φέρει για την παιδεία οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι ιδε­ο­λη­πτι­κοί και συντη­ρη­τι­κοί. Να πάψουν τα Πανε­πι­στή­μια να είναι φέουδα των κομ­μά­των, ενιαίο ψηφο­δέλ­τιο στις φοι­τη­τι­κές εκλογές. Εξω­στρέ­φεια με οργά­νωση και ξενό­γλωσ­σων προ­πτυ­χια­κών προ­γραμ­μά­των σπουδών. Να θεσμο­θε­τη­θεί η ανώτατη μη κρατική εκπαί­δευση στην Ελλάδα, ύστερα από ανα­θε­ώ­ρηση του Συντάγ­μα­τος, γιατί έτσι θα βελ­τιω­θούν και τα Δημόσια Πανε­πι­στή­μια και θα δοθούν περισ­σό­τε­ροι διέ­ξο­δοι στους νέους μας.

4) ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΤΟΜΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΧΩΡΙΣ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ

Ο καθένας πιστεύει στον Θεό που θέλει! Τα σχολικά βιβλία δεν είναι ντι­ρε­κτί­βες προ­πα­γάν­δας. Το κράτος και η ιεραρ­χία δεν έχουν θέση στις κρε­βα­το­κά­μα­ρες των πολιτών. Και οι ενή­λι­κες δεν είναι υπό επι­τή­ρηση για να απο­φα­σί­ζει το κράτος τι θα τους στερεί. Πρέπει να ακο­λου­θή­σουμε τα χνάρια του Καναδά για την ψυχα­γω­γική χρήση της κάν­να­βης. Πρέπει να απο­κτή­σουν δικαιώ­ματα και οι νεκροί – κυριο­λε­κτικά και μετα­φο­ρικά.

5) ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ, ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ, ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΩΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΑΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ

Όλες οι απο­φά­σεις του κεντρι­κού κράτους της περι­φε­ρεια­κής διοί­κη­σης πρέπει να υπα­κού­ουν σε έναν κανόνα: Οι θάλασ­σες, η γη, τα βουνά, τα ζώα, τα φυτά, τα δέντρα, οι λίμνες, τα ποτάμια… είναι η κοινή μας περιου­σία! Η προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος δεν είναι για μας μια γραφική… Γενική Γραμ­μα­τεία, είναι η σκέψη που συνο­δεύει κάθε απόφαση. Είμαστε με τους πλοιο­κτή­τες που προ­τεί­νουν μείωση της ταχύ­τη­τας των πλοίων. Δεν είμαστε με αυτούς που θέλουν να φυτέ­ψουν ανε­μο­γεν­νή­τριες σε όλες τις κορφές. Είμαστε υπέρ της αιο­λι­κής ενέρ­γειας, αλλά με σεβασμό στα οικο­συ­στή­ματα και τη βιο­ποι­κι­λό­τητα. Πρέπει να προ­στα­τεύ­σουμε τα υπόγεια ύδατα και το χώμα της χώρας. Να προ­ω­θή­σουμε σύγ­χρο­νες καλ­λιερ­γη­τι­κές μεθό­δους, φιλικές στο περι­βάλ­λον. Να προ­ω­θή­σουμε τα παρα­δο­σιακά και ιδιό­τυπα προ­ϊ­ό­ντα μας.

6) ΔΙΑΓΕΝΕΑΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΩΣ ΠΥΞΙΔΑ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΜΑΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

Η χώρα γερνάει 1.3 παιδιά ανά ζευγάρι. Πολλοί νέοι σήμερα είναι ακραία φτωχοί. Τρεις στους τέσ­σε­ρις κάτω των 35 ετών εξε­τά­ζουν το ενδε­χό­μενο να φύγουν από τη χώρα. Θα κάνουμε κάτι για όλα αυτά; Εμείς λέμε: Αν πραγ­μα­τικά θέλουμε το καλό των συντα­ξιού­χων, πρέπει να βάζουμε πρώτα τα εγγόνια τους. Πρέπει να φτιά­ξουμε ένα σύστημα ασφά­λι­σης με τη σκέψη σε αυτούς που δου­λεύ­ουν και πλη­ρώ­νουν. Να στη­ρί­ξουμε και όχι να γκρε­μί­σουμε την παρα­γωγή. Με γέφυρες επι­στρο­φής σε όσους έφυγαν. Χρω­στάμε πολλά στην νέα γενιά. Υπο­α­πα­σχό­ληση, μαύρη εργασία και μετα­νά­στευση είναι αυτά που σήμερα τους προ­σφέ­ρο­νται. Πρέπει να αντι­κα­τα­στα­θούν με γεν­ναιο­δω­ρία και πρό­σβαση στη σύγ­χρονη οικο­νο­μία. Να υπο­στη­ρί­ξουμε τα ρίσκα τους και τον πει­ρα­μα­τι­σμό τους.

7) ΑΤΑΛΑΝΤΕΥΤΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΜΕ ΤΕΛΙΚΟ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ

Το Ποτάμι είναι υπέρ μιας κοινής ευρω­παϊ­κής αμυ­ντι­κής και εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής. Υπο­στη­ρί­ζει την πολι­τική ενο­ποί­ηση της Ευρώπης και τη δημιουρ­γία μιας Ευρω­παϊ­κής Ομο­σπον­δίας. Η παρά­ταση της δια­μά­χης με την ΠΓΔΜ θα κάνει μεγα­λύ­τερο κακό στη χώρα. Σε ολό­κληρο τον κόσμο η Μακε­δο­νία ταυ­τί­ζε­ται με τα Σκόπια. Και αυτό πρέπει να αλλάξει. Το βόρεια Μακε­δο­νία είναι μια επι­βε­βλη­μένη λύση. Και την Άνοιξη όταν θα έρθει η συμ­φω­νία των Πρεσπών στη Βουλή οι Έλληνες θα πρέπει να απο­φα­σί­σουμε με ποιους θα πάνε και ποιους θα αφήσουν! Με τη Ρωσία και την Τουρκία; Ή με τη Γαλλία, τη Γερ­μα­νία, την Ευρώπη, τον Καναδά, τις Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες… Ατα­λά­ντευτη ευρω­παϊκή πορεία, λοιπόν, σημαί­νει σύγκρουση με τον εθνικό απο­μο­νω­τι­σμό! Το Ποτάμι δεν δίνει ψήφο εμπι­στο­σύ­νης στην κυβέρ­νηση. Με κανένα τρόπο. Αλλά δεν θα κολ­λή­σουμε την αρρώ­στια του δημα­γω­γι­κού ΟΧΙ που κόντεψε να εξα­φα­νί­σει την χώρα το ‘14 και το ‘15.’

Τα δια­φο­ρε­τικά ρεύματα

Η αυτό­νομη πορεία του Ποτα­μιού και οι μετε­κλο­γι­κές συνο­μι­λίες που κυριάρ­χη­σαν στις ομιλίες των στε­λε­χών εκφρά­ζο­νται σε δια­φο­ρε­τι­κές τάσεις: τη μία που θέλει προ­σέγ­γιση με τη ΝΔ και την άλλη που φέρεται να απορ­ρί­πτει αυτό το ενδε­χό­μενο συζη­τώ­ντας αρι­στε­ρές λύσεις.

Όπως ανέφερε η ΕΡΤ, ο βου­λευ­τής Γ. Μαυ­ρω­τάς μίλησε για αυτό­νομη πορεία ως τις εκλογές και συμ­μα­χίες μετε­κλο­γικά «για να βγει η χώρα στο ξέφωτο». Στο ίδιο μήκος κύματος, ο ευρω­βου­λευ­τής του κόμ­μα­τος Μ. Κύρκος είπε ότι δεν υπάρχει λόγος για στήριξη κανενός εθε­λο­ντικά και ανα­φε­ρό­με­νος στη ΝΔ είπε «δεν έχω σχέση με τέτοια συνερ­γα­σία».«Όχι σε συνερ­γα­σία με τη δεξιό­στροφη συντή­ρηση» είπε και ο Σπ. Δανέλ­λης.

«Η ανα­νε­ω­τική αρι­στερή μου δια­δρομή προσ­διο­ρί­ζει σε μεγάλο βαθμό, τις επι­λο­γές και τα όριά μου» δήλωσε επίσης ο Σπ. Λυκού­δης σε συνέ­ντευξή του στην εφη­με­ρίδα Έθνος της Κυρια­κής, ο οποίος απείχε από τις εργα­σίες του συνε­δρίου, κρα­τώ­ντας ουδέ­τερη στάση.

Αντι­θέ­τως ο Γ. Αμυράς έθεσε 10 προ­τά­σεις για φιλε­λεύ­θερη κατεύ­θυνση, «για να χορέ­ψουμε ένα φιλε­λεύ­θερο τανγκό», όπως είπε χαρα­κτη­ρι­στικά. Προ­γραμ­μα­τική συμ­φω­νία με τον Κ. Μητσο­τάκη πρό­τεινε και ο Γ. Ψαρια­νός.  Για την ανάγκη συν­θέ­σεων μίλησε ο Γ. Γραμ­μα­τι­κά­κης.

Όσον αφορά τους εκπρο­σώ­πους των άλλων κομ­μά­των, ο αντι­πρό­ε­δρος της κυβέρ­νη­σης Γιάννης Δρα­γα­σά­κης κάλεσε το Ποτάμι «να δια­μορ­φώ­σει έναν χώρο δια­λό­γου που θα διεκ­δι­κεί συν­θέ­σεις και συναι­νέ­σεις». «Το Ποτάμι έχει ξεχω­ρι­στή θέση στην προ­σπά­θεια να βγούμε από το τέλμα της κρίσης και να φυσήξει ένας άνεμος αισιο­δο­ξίας, ιδιαί­τερα για τη νέα γενιά», είπε από την πλευρά του ο αντι­πρό­ε­δρος της ΝΔ, Κωστής Χατζη­δά­κης, απευ­θύ­νο­ντας ανοιχτή πρό­σκληση συνερ­γα­σίας στο Ποτάμι. «Η χώρα σήμερα χρειά­ζε­ται όσο ποτέ άλλοτε έναν ισχυρό προ­ο­δευ­τικό πόλο απέ­να­ντι στο ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ, απέ­να­ντι στον συντη­ρη­τι­σμό και το λαϊ­κι­σμό, «αρι­στερό» και «δεξιό», είπε ο πρό­ε­δρος της ΔΗΜΑΡ και κοι­νο­βου­λευ­τι­κός εκπρό­σω­πος του ΚΙΝΑΛ Θανάσης Θεο­χα­ρό­που­λος. Χαι­ρε­τι­σμό από το ΚΚΕ απηύ­θυνε ο Γ. Ντελής, ενώ ο Γ. Παπαν­δρέου έστειλε γραπτό χαι­ρε­τι­σμό και ζήτησε «ανε­ξάρ­τητα από τις δια­φο­ρές να μην επι­τρέ­ψουμε ο φόβος και το μίσος να κυριεύ­σουν το χώρο της πολι­τι­κής».